Something happened to us

Lu's

I DIDN'T expect the silence to be this full.

Ramdam na ramdam ko ang lahat kay Rael sa mga oras na iyon. Alam kong pagdatin ng umaga ay pagsisisihan ko ang lahat ng ito dahil mali ang bagay na ito. Hindi alam ni Rael ang ginagawa niya! For crying out loud! Ni hindi niya nga ako kilala tapos – tapos heto ako---

"Ahhhh..." Gusto kong tutupin ang bibig ko. Kahit kailan ay hindi ko naisip na lalabas ang ganoong ungol sa akin. Rael was nibbling my ear and when he heard the moans that escaped my mouth, he giggled. HE FUCKING GIGGLED! Anong problema nya?!

"Your moans sound so sweet, Sweetheart." Binulungan niya pa ako tapos kinagat niya ulit ang earlobe ko. Jusko! Ibang pagkakasala na ito. Magagalit na si Lord sa akin pero hindi ko kayang pigilan ang sarili ko kaya nang maramdaman ko ang kamay ni Rael sa likod ko – nang abutin niya ang lock ng bra ko ay muli akong napasinghap. I didn't even realize that he had taken off all my clothes. Paano iyon? Bakit hindi ko naramdaman?!

Dinala ako ni Rael sa kama. Alam ko pa ring mali ito. Maling – mali pero hindi ko talaga kayang pigilin. Hindi ko masabi sa kanyang hindi namin dapat gawin ito. Paulit – ulit kong naiisip iyon pero sa tuwing dadampi ang labi ni Rael sa balat ko ay nakalilimutan kong mali ito. How could this be wrong if it feels right?

Rael kissed my neck, down to my collarbone. He tasted my skin there and I couldn't help but moan again. Tuwing uungol ako ay matatawa siya – na para bang laro lang ang lahat ng ito sa kanya. Pero hindi nga ba?

"S-stop..." I finally said. Rael looked at me. Nakakunot ang noo niya. He even tilted his head – na para bang takang – taka siya kung bakit ko siya pinahihinto. "Stop, okay. Ma-mali ito..." Napakagat ako ng labi. Sa sobrang kalituhan ko ay ngayon ko lang napansin na ang tanging suot ni Rael ay ang boxers niyang fitted – at para bang kakawala na roon ang Raelconda niya – anaconda tapos si Rael ang may – ari kay Raelconda.

"Are you sure?" He asked huskily. I could only nod. Parang hindi naniwala ang ulol. "Are you really one hundred per cent sure?" Parang hindi talaga siya naniniwala. Sa katunayan ay hinatak niya pa ang mga binti ko para ibuka iyong mabuti. Nagwala ang puso ko. Anong gagawin ni Ysrael sa akin? Oh my god! Kakainin niya ang pekpek ko!

Ganoon na lang ang pagsigaw ko nang dumampi ang labi niya sa gitna ng panty ko. Slowly, he pulled it down after that, I felt his breath down there, next thing I knew he was tasting me. Kung anuman ang kahuli-hulihang katinuang mayroon sa akin ay natunaw na iyon. Hinayaan ko si Rael na gawin sa akin ang kung anuman dahil kung anuman ang tawag rito ay hindi ko maitatanging gusto ko.

"Ahhhh uhmmm... Shit!" I cursed when I felt his tongue trying to enter my core. Ang alam ko masarap ang luto ng Mama ko pero mas masarap pala ang luto ng Diyos.

His fingers brushed mine—not urgently, not even deliberately. Just a soft pass, like he was testing the air between us. I looked at him, and he was already looking, eyes steady, like he'd been waiting for me to notice. Tang inang mata ni Rael ito! Palaging nangungusap at tila ba nakikiusap siya ngayon na pumayag ako sa mga susunod na mangyayari kaya natagpuan ko ang sarili kong tumatango sa kanya. Para bang iyon lang ang kailangan niya para gawin ang mga susunod niyang hakbangin.

From that moment on, the ever – so – sweet – so – loving Rael faded and what's left now is a fierce hungry beast wanting more, demanding more, hotter, bolder.

And when I felt him breached that barrier inside of me – I bit my lower lip to stop myself from gasping or crying. Hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko. I am so overwhelmed right now. Halo – halo ang nararamdaman ko. Masakit, masarap, mahapdi – pero sa gitna ng lahat ng ito, isa lang ang sigurado ako ayokong tumigil si Rael kasi kung titigil siya baka malagot ang hininga ko.

I let it all out, the pain, the feelings, the years of pretending I was fine with being just his best friend. The quiet ache of watching him fall in and out of love with other people while I stood beside him, smiling like it didn't tear me apart. The way I buried every stolen glance, every heartbeat that skipped when he laughed, every moment I wanted to reach for his hand and didn't.

And now, as he touched me like I was something he'd been searching for all along, I realized I had been holding back not just my love, but my truth. That I loved him in silence, in loyalty, in every shared joke and late-night calls. That wasn't sudden. It was a slow bloom, years in the making. I couldn't deny it anymore...

Pero, paano nga ba ito bukas? Paano na kami ni Rael?

Bahala na talaga si Batman...

xxxx

ALAS ONSE nang umaga nang muli akong magising. Isang napakahabang buntong – hininga ang lumabas sa akin dahil ramdam na ramdam ko ang katotohanang hindi panaginip ang nangyari ni Ysrael Consunji sa amin kagabi. Hindi ko ngayon alam kung paano pa ako haharap sa kanya. Matatandaan niya ba ako? Maaalala niya kaya ang nangyari sa amin? Kung oo, ano kayang magiging reaksyon niya? Anong sasabihin niya sa akin? Isa lang ang malinaw sa akin, kailangan naming pag – usapan ang bagay na ito. Hindi madali sa akin ang pangyayaring iyon.

Masarap – oo, pero kaakibat ng sarap na iyon ang hirap dahil sa pagbabagong magaganap sa aming dalawa. Muli na naman akong nagbuntong – hininga. I am not ready to lose Rael this way. I love him pero kaibigan ko siya at kahit nitong mga huling panahon ay halos hindi kami palaging nagkikita, sanay na sanay akong nariyan si Rael para sa akin at dahil sa kagagahan ko kagabi ay maaaring mabago ang lahat ng iyon.

Kasalanan lahat ito ni Ody! Siya talaga ang dapat sisihin at wala nang iba pa. Bumangon ako at tumingin sa kabilang side ng kama. Wala si Rael. Malamang!

Kagabi, matapos ng dalawang beses na pagkakasala ay iniwanan ko siya sa hotel at nagpasyang bumalik na lang rito sa cabin niya. Hindi ko kasi alam kung anong magiging reaksyon niya kapag nakita niyang ako ang katabi niya sa kama at pareho kaming hubad. Jusko, baka mag-break down si Rael – o baka ako naman ang magbreak down at hindi ko kayanin at mag – iiyak ako roon. Naisip kong makabuuti kung nandito ako at naroon siya. May pagkakataon para ayusin namin ang mga sarili namin bago kami mag – usap.

Pagdating ko rito kagabi at hindi ako makatulog kahit sobrang pagod ko ay nag-search pa ako tungkol sa happy pill na iyon. Ang sabi sa nabasa ko ay may chance na matandaan rin ng taong nakainom noon ang mga kaganapan habang nasa impluwensiya sila noon. Hindi illegal drugs ang tinatawag na happy pill. Sabi roon, ginagamit ang pill na iyon para sa mga bipolar patients. It's legal pero ginagamit siya sa party scene at inihahalo sa alak para maging iba ang epekto sa iinom. Iyon mismo ang ginawa ni Ody kay Rael kagabi.

Kasalanan talaga lahat ni Rael ito.

Nang mapagdesisyunan kong harapin na ang bagong reyalidad ng mundo ko ay naligo na ako. I took a hot shower kasi sobrang sakit ng katawan ko. Pakiramdam ko nga ay lalagnatin pa ako pero heto ako, kailangan kong harapin ang mundong ito. Ayoko sana pero kailangan talaga. Gusto kong itanong sa mundo kung pwede bang bumalik na lang sa kahapon tapo sisiguruhin kong hindi magbabago ang lahat – na wala akong mare-realize at hinding – hindi ko nararamdaman ito para kay Rael. Buong buhay na kaming magkasama, bakit ba kasi kailangan mahalin ko pa ang gagong iyon?

Matapos maligo at magbihis ay dahan – dahan akong lumakad palabas ng pinto at bumaba sa kitchen. Ang buong akala ko ay ako lang ang nasa cabin pero pagbaba ko ay naroon ang mga magulang ni Rael kasama si Kuya Yael at Ate Alyza Mae. Kasama nila ang lima nilang anak.

"Good morning, Lu!" Bati sa akin ni Ate AM. Bahagya naman akong kumaway. "Akala ko tulog ka pa. Kumakatok kasi ako sa kwarto mo hindi ka sumasagot. Si Rael naman wala sa silid niya. Nasaan ba ang taong iyon?"

"Hindi... hindi ko alam." Sabi ko na lang sa kanya.

"Sabi sa'yo, Abnoy, baka nasa hotel iyon. Sa dami ng babae ni Ody kagabi malamang nabalatuhan si Rael."

"At naiinggit ka naman, Bobo ka kasi."

"Bakit naman ako maiingiit? Ikaw ang pinakamagandang babaeng nakilala ko! I love you, Bobo!" Tawang – tawa ang mga anak ni AM at Yael sa kanila. Kuya Yael even kissed Ate AM's cheek tapos ay inisa – isa niya rin ang mga anak niyang babae. Napanin kong tahimik na nakamasid sa kanila si Ma'am Nikkita. She was standing near the entrance of the dining area. Nakangiti siya habang may hawak na tasa.

"Kumain ka na, Lu. Nagpadala si Mama ng pagkain dito. Akala kasi namin nandito si Rael." Wikang muli ni Kuya Yael nang balingan niya ako. Lumapit ako kay Ma'am Nikkita at ngumiti sa kanya. Hinaplos niya ang braso ko.

"Sabayan mo na ako. Si Yto nandyan kanina pero lumabas saglit at kailangan niyang kausapin si Gabriel." Sumunod naman ako sa kanya. Ngiting – ngiti pa rin siya habang palingon – lingon kay Ate AM at Kuya Yael.

"Ang sweet po nila." Sabi ko na lang para may mapag – usapan kami.

"Oo. Hindi ko akalaing mapapatino ni AM ang anak ko." Sabi niya pa. Napailing siya. "Yael was too much before. Talagang napalaki ko siyang spoiled – silang dalawa ni Hyacinth kaya ganoon katigas ang ulo noong dalawang iyan kasi sunod na sunod sa luho – lalo na si Yael sa akin. Kaya nang dumating si AM sa buhay niya, hindi ko agad matanggap na isang babae ang babago sa buhay ng anak ko... I hated AM – for the first three years of their marriage – I hated her. Pero habang tumatagal ay nakikita ko kung paano nababago ni AM ang anak ko, na dahil sa katigasan ng ulo ni AM ay lumambot ang ulo ng anak ko. And now, I cannot even see that boy Yael used to be. He became this... minsan hindi ako makapaniwala and I have AM to thank because of that."

Alam ko kun paano ang nangyari kina Kuya Yael noon kaya hindi rin ako makapaniwala na ganyan na siya ngayon. Sobrang yabang niya habang lumalaki kami. Lagi niya akong nginingisihan noon kapag nagpupunta ako sa bahay nila pero ngayon... kahit si Yohan ay napakabait. Buti talaga hindi nagmana kay Kuya Yael.

"Ikaw, Lu, may balak ka pa bang mag – asawa?"

"Naku naman, Ma'am Niki!" Natawa na lang ako. Jusko! Paano ako mag – aasawa? Inasawa na ako ng anak ninny kagabi! Buti na lang ay hindi lumabas iyon sa bibig ko kundi ay nagkandaloko na ang lahat.

"Bakit? You are very beautiful! Smart too! A career woman! Sinong hindi gugusto sa'yo?"

"Iyong anak ninyo po." Wala sa loob na wika ko. Napatitig si Ma'am Nikkita sa akin.

"Ano?" Parang nabibiglang wika niya.

"I mean – ayan na po ang anak ninyo!" Tamang – tama naman na pumasok na si Rael sa loob ng dining area. Mukha na siyang bagong ligo at bago na rin ang damit na suot niya. He smiled at me. Hinagkan naman niya si Ma'am Nikkita.

"Anak, saan ka natulog? Hintay kami nang hintay sa'yo kaninang umaga."

"Sa hotel, Ma." Naupo si Rael sa tabi ko at nagsimula nang kumain. Ang lakas – lakas ng kabog ng dibdib ko. "Gutom na gutom ako, Ma. Ang tindi ng hang – over ko. Si Ody kasi." Napatingin si Rael sa akin. Matagal. Lalo akong kinabahan. Jusko, naalala niya ba? Mag – uuap ba kami mamaya? "May sakit ka ba, Lu? Namumula iyang mga pisngi mo. Napapano ka?" Dinama ko ang pisngi ko. Mainit nga iyon. "Nilalagnat ka ba?" Bigla niyang hinaplos ang mukha ko. Napalayo ako. Bigla kong naalala iyong kagabi. Lalo tuloy akong namula.

"Tanga, blush on iyan." Sabi ko na lang. Lalong kumunot ang noo niya. Tumango na lang siya sa akin. Nagpatuloy siya sa pagkain tapos ay panaka – naka siyang tumitingin sa amin ni Ma'am Nikkita. Kahit nagugutom ako ay hindi ako makakain kaya uminom na lang ako nang uminom ng tubig. Bahala na talaga si Batman sa akin.

Pagkatapos kumain ay lumabas ako sa may garden upang magpahangin. Si Yana at Yuna ay naglalaro ng habulan doon. Buti pa ng mga batang ito, walang problema sa mundo. Puro na lang sila laro. Sana ganoon rin ako Sana bata na lang ako at sana hindi ko na-realize na mahal ko pala ang pinakamatalik kong kaibigan.

So, anong tawag na sa amin ngayon? Nagtalik na magkaibigan? Tang ina naman Lucrezia Niuala!

"Lu." Nagulat ako nang hawakan ako ni Rael sa braso. I tried to act as cool as I could. Hindi sa akin manggagaling na may nangyari sa amin kagabi. Hindi ako ang magsasabi sa kanya kasi paano kung wala naman siyang matandaan o baka naman meron at kakausapin na niya ako ngayon para sabihin na kalimutan na lang namin lahat.

"Ba-bakit?" Nakatitig labg ako kay Rael at isa lang ang naiisip ko – iyong ilong niyang matangos na dumampi sa pekpek ko kagabi. Oh my god!

"Something happened last night."

Oh my god! Natatandaan niya!

"Hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa'yo but something happened to us."

"It's okay, Rael. Pwede naman nating pag – usapan ang mga bagay na iyon."

"Right. It's just that I cannot explain how it happened." Hinaplos ko ang balikat niya.

"Naiintindihan ko. Alam ko—"

"May nangyari sa amin ni Rina Osias."

Halos magkapanabay na wika namin.

"Ano?" Para akong nanghina.

"Yes! The moment I opened my eyes, she was beside me. Hindi ko maipaliwanag kung anong nangyari. Basta naroon siya. She was – well, I don't kiss and tell but you must have an idea of what I saw this morning. Kaya ako nagtagal kasi nag – usap kami. Hindi... I cannot believe I did that. How could I do that? Take advantage of someone while they're vulnerable. That's not me."

Anong nangyayari? Paano nangyari ang sinasabi ni Rae samantalang...

"Anong... anong plano mo?" Hindi ko matiis na hindi itanong.

"Well, something happened to us."

"Pakakasalan mo?" He shook his head.

"We have decided to date and give this a try. If this works then maybe this is the right time for me for happiness, Lu. I hope you're with me on this..."

All I could do at that moment was nod – na para bang hindi nabibiyak ang puso ko.