"Miss Eris?"

"Miss Eris." Bigla akong natauhan ng kawayan na ko ng isa sa mga maintenance namin.

"Sorry." Ngumiti lang ako. Muntik ko na palang matumba yung timba.

"I love you."

It still whispers to my ears. Pagkatapos niyang sabihin ang nga salitang iyon, binitawan niya ako at mapait na ngumiti sa akin.

That I wanted to say I love you too, but I chose to be silent.  I wished that to let me stay in this moment forever, but I prefer to think that everything is just a dream. Kung sana hindi ganito ang sitwasyon. I dont know what to do.

I just need to keep everything to myself.

Napayuko ako dahil hindi ko kayang salubungin ang mga titig niya sa ngayon.

"Eris." He said, and he flashed his smile. Mapait akong napangiti sa kanya.

Hinawakan niya yung kamay ko, pero binitawan rin niya kaagad iyon. At dahan dahan nang tumalikod papalayo sa akin.

Mapait akong napangiti. I would like to think that everything is just a dream. Sana nga e, para di na ko umasa.

Naglalakad ako sa basement papunta sa kotse ko. I felt empty, drained. Because of work, and because if him.

"I love you."

I love him too. Niniisip ko kung totoo ba yung sinabi niya, dahil sa ng kabila ng mga ginawa ko sa kanya, at sa pagtrato niya sa akin noon. Kung totoo man, hindi na rin kami pupwede pa. Bakit ba nangyari iyon? Ano ba ang kanyang ipinapahiwatig?

Pero kahit na ganoon, mahal ko pa rin siya, at patuloy kong mamahalin hanggang sa kaya ko.

Pagsakay sa kotse ko may agad may pumaradang Porsche Carrera S sa harap ko. Same as his black Carrera S before.

Napailing ako. That's not him.

Kahit gaano ko pa kagusto, hindi ko na rin pwede ibalik ang nakaraan. Malabo na.

Agad ko nang pinaandar ang kotse ko at umalis na rin.

"Erisha, let's eat. We have your favorite." Ani ni Taylor at nilalalantakan yung frenchfries.

Simpleng ngumiti lamang ako at umiling. "I'm not in the mood."

"Hay nako Erisha, french fries itey tinatanggihan mo." Sabi ni Michael na nasa likuran ko na pala.

"Stress ka lang, halika ikain mo na yan, marami pa naman akong niluto para sayo." Dagdag pa niya. Wala na rin akong nagawa dahil nahila rin naman niya ako sa couch

Nakatitig lamang ako sa may frenchfries na inihain sa akin ni Michael.

"Teka napadami ba ako ng lagay?" Aniya at nakatingin sa isang punong mangkok na french fries na binigay niya.

"Erisha naman, pwede naman natin yan igym bukas. Natatakot ka ba baka hindi na magkasya yung outfit mo?"

"She doesn't she is scared of one--" agad nagkatitigan ang dalawa.

"Nikko." Sabay pailing-iling nilang dalawa sa akin.

Hindi ko na lang na pinansin silang dalawa at nilantakan yung fries na nasa mangkok ko.

Hindi ko na inalintana kung anuman ang sabihin nila, it annoys me.

"Whatevers happens Eris we are always here for you." Napatingin ako sa kanila.

"I am forever greatful to that Micha and Taylor." Humugot ako ng hininga. Napangiti ang dalawa sa akin.

"I dont have really intentions to have an affair with Mr. Sarmiento, besides we have our own lives now." Biglang napangiwi ang dalawa sa sinabi. Medyo malayo nga ang sagot ko, pero pakiramdam ko ganun ang gusto nilang ipahiwatig.

Having an affair with Nikko is the least thing that I would ever do.

I hope so.

Napatingin na lang ako ulit sa may french fries at kinain muli. Ninamnam ko yung cheese na nalalasahan ko.

"Eris papikit pikit ka diyan. Hindi yan si Nikko uy!" Bigla akong natauhan at sinamaan ng tingin ang dalawa.

"Hindi siya mabiro." Natatawa pang sabi ni Micha.

Hindi ko na lang siya kinibo at tinuloy yung pagkain ko ng fries, para makatulog na rin. Hindi na rin naman ako pinag-interesan ng dalawa, gumawa na sila ng sarili nilang mundo.

I sigh, hindi na talaga ako pinansin ng dalawa. I just indulge myself into the last pieces of my fries, but suddenly his smiling face flashed into my mind. Napailing-iling lang ako para mawala ang nakarehistrong imahe sa isip ko.

"Erisha in the world!" Micha snapped right in my face.

"Kanina pa kita tinatawag diyan." Napatingin ako sa baba. Ubos na pala yung fries.

"Tatanungin ko sana kung gusto mo pa mg fries." Umiling na lanh ako.

"Okie Dokie! Ubusin na lang namin to."

Aniya at kinuha na yung malaking bowl ng fries sa may gitna ng mesa. Tumayo silang dalawa papunta sa may sala.

"Ay Eris! Sama ka? Movie marathon."

"Yeah, we need to loosen up, we have your favoritee." Ani ni Taylor at hihilahin ako, pero umiiling lang ako.

"Masyado ko naman nagpapaka-stress Eris. Come on!"

"Matutulog na lang ako."

"Ok, if that's what you want. Let's go Micha!" Tuluyan na silang tumalikod sa ako sa kanila. Naririnig ko pa sila na bumubulong, pero hindi ko na lang pinansin yun at dumeretso na sa kwarto ko.

I slowly open my door, then I walk towards to my bed, without minding change clothes, and I wore this dress all day.

Paghiga ko sa kama mas naramdaman ko yung pagod ko sa maghapon. I turned off the light and I saw my glow in the dark stars in the ceiling. Napangiti ako. One of my favorite monents with him, when we are always hunting for falling stars, and telling
our wishes.

If I could see again a falling star, I wish that I can find happiness again. I smiled bitterly.

But what makes those stars more special, because they are the witnesses on how did I realize that I already fell for him, and how did I say "I love you" to him for the first time.

Stars have been witness of our love story, and how does it end. Napatingin muli ako sa mga glow in the dark stars saka pumikit.

His smiling face registered to my mind, that smile exist noong magkasama pa kami sa New York. And seems existing nowadays.

Those good memories keeps showing to my mind, and always make me escape to the reality.

...............

"Erisha!" Nagising ako sa katok ni Micah. I look at the clock and its 12:00 am. Ano bang meron? I moaned then I go back to sleep, malamang kukulitin nila ako.

"Erisha!"

On the middle of the night? What the heck! Kumakatok pa rin si Michael sa akin pero hindi ko pa rin pinapansin.

Pinilit kong natulog muli kahit ang ingay ingay na ng katok sa akin. Pinabayaan ko na lang, hanggang sa tumigil ang pagkatok niya sa akin.

I heard my doorknob clicked

"Eris." Bigla akong napamulat ng mata nang marinig ko ang boses niya. Maya-maya at lumundo ang kabilang side ng kama, alam kong nakaupo siya.

"Anong ginagawa mo dito?" Hindi ko pa rin siya hinarap, hindi rin naman siya kumibo at humiga sa tabi ko. Umusog ako palayo sa kanya.

"Ayos din tong ceiling mo, para rin tayo nagstargaze, just like before." Doon na ko napaharap sa kanya, and he smile just like before.

"Ang ganda pa rin tignan kahit ganito, saka mas naabot ko yung mga bituin." Aniya at tila inaabot niya ang mga stars sa kisame.

"Kaso walang falling star."

"Meron kaya." Itinuro niya yung isang star na ala falling star. "Saka yun, ang dami kaya, marami kang mawiwish diyan."

"Yung totoo siyempre, ikaw talaga." Hindi ko mapigilan na matawa sa kanya, nakakahawa kasi yung pagkatuwa niya habang tinuturo niya yung mga glow in the dark na falling star.

"I missed that laughter." Aniya, I smiled bitterly. Yeah I missed that too, hindi na lang ako nagsalita at Nakatingin lang ako sa kanya. He is still smiling at me.

"Actually I missed these scenes, and I really missed you."

Doon na ko umiwas ng tingin sa kanya, nakayukop lang ako at nakatingin sa unan na kanina ko pa niyayakap. Hindi ko na kayang salubungin ang nga titig niya, sadyang nakakatunaw talaga, at hindi ko mahagilap ang tamang salitang sasabihin ko sa kanya.

"Eris can I ask you a favor?"

"Hmm?" Doon ako tumingin sa kanya, he is not smiling anymore, his emotionless face turned back.

"Please let me spend time with you this night, to the following days until the Amaya's runway show. Yung gaya ng dati Eris." Napatingin ako sa kamay ko na hinahawakan na niya ngayon.

"Please Eris." I'm just staring at him. Dapat ba akong pumayag. Dapat ba? Gustong-gusto ko na pumayag sa totoo lang, pero kung matapos ito, balik sa dati, baka masaktan uli ako.

Pero hindi naman hahayaan ni Nikko na mangyari iyon. Ilang araw lang naman Eris. Total ito rin naman ang gusto mo, sa kanya ka mas masaya. Ipagkakait ko ba sa sarili ko ang kaligayahan kahit sa saglit na panahon kasama ang mahal ko.

Siguro kailangan ko din to, baka makatulong na malimutan ko siya. Sana.

Then I found myself nodding at him.

"Thank you Eris." He smiled and he pulled me towards him. I can't help my myself to smile too, because I am in his arms again.

..................

We've just cuddle and counting the 37 glow in the dark stars posted in the ceiling. Inaaya ko siya sa terrace at dun magstargaze pero ayaw niya, mas gusto niya sa kwarto dahil pinaglalaban niya na mas reachable ang bituin dito.

We are exactly like a real couple, halos di ko na iniisip na may asawa't anak na siya. I almost acting like his misstress. Pakiramdam ko lang, we are still living 5 years ago sa New York.

If I could wish into a falling star, can I wish na di na matapos ito.

"Alam mo Nikko may kulang." Sabi ko habang nakaunan ako sa braso niya.

"Hmm?"

"Wala tayong buffalo wings." I saw him smile again. Pwedeng huwagng niyang dalasan ngumiti, baka mahirapan akong bitawan siya sa huli.

"Oo nga no, but it doesn't matter atleast I have you." Aniya at mas niyakap ako ng mahigpit.

"Hay nako, basta sa susunod, sa totoong stars na tayo magstargaze saka magbaon tayo ng buffalo wings."

"All right then boss." Aniya at hinalikan ako sa labi.

"Gaya ng dati diba?" He grinned. Napailing lang ako sa kanya at agad na tumalikod sa kanya dahil tila umakyat ang lahat ng dugo ko sa ulo, namumula na ko. Para akong highschool kung kiligin tuloy. I smiled, hindi pala siya nangangalawang sa ganito aspeti. Hay..

"Eris thank you." Bulong niya sa akin. He was almost on top of me pero umalis din siya ng hinarap ko siya.

"For what."

"For letting me to stargaze with you, kahit glow in the dark lang sila." I'm just staring to his eyes, which it seems to be happy, kahit ako ay sobra niyang napasaya.

"I should be the one who will say thank you Nikko. I smiled. "Dahil hindi ko inakalang mauulit pa ito." Pinunasan ko yung luha ko. "Thank you for making me happy again Nikko." At hinding hindi ako magsisisi na pumayag ako.

He held my hand at kissed it. Para akong tanga na nakangiti tapos umiiyak pa.

"Thank you." Sabi ko at hindi ko na mapigilan ang sarili ko na yakapin siya. Ayoko siyang bitawan, at Oo na hanggang ngayon mahal na mahal ko pa rin siya.

Pwedeng akin na ulit siya talaga.

I stared to his face and I touched his cheeks. Totoo ba talagang nandito siya sa tabi ko? Kanina pa lang iniisip ko lang ito, ngayon nangyayari na. Sana hindi ako nanaginip. Sana lang talaga.

"Wag kang mag-alala kasi nandito lang ako lagi para sayo." Aniya habang pinupunasan niya ang nga luha ko.

.............

Merry Christmas to all of you. Pakain naman ako hahaha. Jk

By the way to those who reads Manga please try this one. It's my friend's first manga and it is worth it to read👍

Here's the link:

https://tilesperturn.wixsite.com/tilesperturn/

Thank you.