CHAPTER 8
Klien Vincent Dela Vega
"What?! bakit ako?" tanong ko kay daddy ng marinig ko ang sinabe niya saakin. Nandito ako sa loob ng opisina niya dahil may sasabihin daw siya saakin.
"Why? ayaw mo ba? gusto mo dito ka lang talaga mabulok?" tanong niya saakin.
"Pero dad bakit di nalang si Kuya Tyronne atsaka ang layo layo kaya ng cebu." reklamo ko pa.
Inutusan niya kasi ako na magbantay ng ginagawang bagong building dun and actually ipapa renovate nalang nila yong building na yon at ako pa ang pupunta dun para lang mag monitor.
"Don't you worry son may makakasama ka naman so stop making that face now get out of my office" wala akong nagawa kung hindi lumabas ng office ni dad.
Ano pa bang magagawa ko?
Kapag gusto niya gusto niya! punyeta!
Bumalik ako sa loob ng opisina ko at umupo i open my phone at napataas ang kilay ko ng may message akong na recieve.
Who's this?
From: Steven
Woy klien! baka naman gusto mong magpakita ano? puro ka nalang trabaho di mo ba kami namimiss?
napangiti ako, oo nga pala since nung dumating ako dito sa pinas galing New York ay di na ako nagpakita sakanila.
After kasi ng graduation ay pinapunta na ako ni daddy sa New york para mag training.
Sinunod kong buksan ang isa pa niyang message.
"Magkita kita daw tayo sabi nila Kath sa friday text ka ah pag sasama ka para masabi ko"
hayss... should i?
Klien Vincent Dela Vega
fourth year highschool
Last year na namin sa highschool at ganun parin kasama ko parin si benjo, Malapit na kaming mag finals at inaasikaso na namin ang final project namin.
"Good afternoon sir klien" bati saakin ng katulong nila benjo na sumalubong saakin pagka pasok ko sa bahay nila.
Well kaya ako nandito dahil may gagawin kaming dalawa.
"Good afternoon din po nasaan po si benjo?" tanong ko.
"Nasa kwarto niya po akyat ka nalang daw po sabi niya" sagot saakin, sabagay kapag nandito naman ako ay lagi akong nasa kwarto ng walanghiyang yon.
Umakyat ako sa second floor at dumeritso sa tapat ng kwarto niya.
Ano kayang ginagawa ng kumag na to?
Binuksan ko ang pinto at..
"Benj-" di ko natuloy ang sasabihin ko dahil sa nakita ko.
"Ooh fuck shit! ahhh fuck! shiit!" napalunok ako, nakahiga siya sa kama niya habang nag aano at kitang-kita ko ang matigas niyang alaga na tayong tayo.
"AHHHHHHH!!!" sigaw namin pareho at kaagad kong isinarado ang pinto ng kwarto niya.
napahawak ako sa dibdib ko at ramdam ko ang pag-init ng mukha ko.
I just so benjo doing something yuck!
"KLIEEEEEEEEN!! I FUCKING HATE YOUUUUUU!!"
"Sorry! hindi ko sinasadya!" sigaw ko pabalik biglang bumukas ang pinto at nakita ko siya naka sout na ng boxer ngunit walang pang itaas at masamang nakatitig saakin.
"You! come hereee!!"
"AHHHHHH HOY ANONG GAGAWIN MO!!!" bigla niya akong itinulak pahiga sa kama at bigla niya akong pinatungan.
"You! alam mo bang malapit na ako ha?!" inis niyang sabi napapikit naman ako.
"Sorry na di ko naman sinasadya eh" sagot ko.
"Tsk!" sambit niya at umalis na sa ibabaw ko.
Napahinga naman ako ng maluwag
"Sige na buksan mo na yong laptop ko maliligo lang ako" sambit niya kaya't bumangon ako at nakita ko siyang pumasok sa banyo.
Shit!
Napahawak ako sa dibdib ko at iwinaksi ang imahe ng nakita ko kanina.
Jusko!
Nang maopen ko ang laptop ay umupo ulit ako sa kama niya, hindi parin kasi siya tapos maligo.
Malamang itinuloy na niya yon dun!
Napailing nalang ako at kinuha ang gitara niya.
I still remember noong panahong nag aaral siya mag gitara tapos ako nanonood lang sakanya.
Nagsimula na akong mag strum dahil kahit paano alam ko rin kong paano mag gitara dahil sakanya.
Np: Blangko By: Janella Salvador
Ako'y napapatigil
Hindi makaisip
Kapag naaalala ka
Mga letra at tono
Wala sa ayos
Pag ika'y nasisilayan...
Hawak ang gitara, di makatugtog
Hawak mo ang puso, pusong nahulog
At ang iyong pagtawag, ng pangalan ko
Ang tanging naririnig
Umuulit nang ulit nang ulit lang
maari pang magbago ang isip mo
(Wala na) walang ibang alam awitin itong puso ko
(Kahit na) bali-baliktarin man ang isip ko
(Wala nang) pinagninilayan kung 'di ang puso mo
At kung paano mabibihag 'to
Ako'y naba-blanko
Natutulala
Bawa't salita
May karugtong na paghahangad
Hawak ang gitara, di makatugtog
Hawak mo ang puso, pusong nahulog
At ang iyong pagtawag, ng pangalan ko
Ang tanging naririnig
Umuulit nang ulit nang ulit lang
maari pang magbago ang isip mo
(Wala na) walang ibang alam awitin itong puso ko
(Kahit na) bali-baliktarin man ang isip ko
(Wala nang) pinagninilayan kung 'di ang puso mo
At kung paano mabibihag 'to
Ako'y naba-blanko
Ako'y naba-blanko
maari pang magbago ang isip mo
(Wala na) walang ibang alam awitin itong puso ko
(Kahit na) bali-baliktarin man ang isip ko
(Wala nang) pinagninilayan kung 'di ang puso mo
At kung paano mabibihag 'to
Ako'y naba-blanko
Ako'y naba-blanko...
"Wow! ang galing mo naman pala eh!" nagulat ako dahil nakatayo na siya sa gilid ko at tanging twalya lang na nakatakip sa bandang baba niya ang sout niya.
"Hoy! mag damit kana magsisimula na tayo eh" sambit ko at inalis ko ang mga mata ko sa katawan niya.
"Sus bakit? ayaw mo ba sa view na to? look at mee klein hahahahah!" at pumunta pa siya sa harap ko.
"Tarantado ang pangit ng katawan mo alis! mag bihis ka na!" sigaw ko.
Tawa parin siya ng tawa at nagbihis na.
"Okay so sabi kasi ni maam need natin mag punta sa isa sa mga Church dito sa pilipinas na matagal na and i think this church is good" sabi ko habang tinitignan ang ang nasa google.
"Anong church naman yan?" at tumingin din siya sa laptop.
"Barasoain Church in Malolos bulacan what do you think?" tanong ko.
"Okay sige okay na yan" sagot niya.
tumayo naman ako.
"So i guess okay na?" sabi ko humiga naman siya sa kama niya kaya sinundan ko. nakatingin lang siya sa kisame ng kwarto niya.
"College na pala tayo next school year no? ang bilis ng panahon" sambit niya.
"Oo nga eh akalain mo yon? parang kailang lang tayo nagkakilala dahil sa hans na yon" natatawa kong sambit.
"Oo nga eh ikaw kasi lampa kaya ayan" sambit niya tinignan ko naman siya.
"Tse! di na kaya ako lampa ngayon no!"
"Sus... wag ako youre still klien yong klien na nakilala ko nothing change" sambit niya.
napailing nalang ako.
"Pero klien please dont change" sabi niya pero di kami nakatingin sa isa't-isa dahil sa kisame kami parehong nakatingin.
"Kahit dumating yong panahong di mo na ako makakasama lagi please don't change your smile and anything" napatingin naman ako sakanya."
"Why?"
tumingin siya saakin at tumingin ulit sa kisame.
"Because i still want to see the klien that i met when i was in highschool, the klien who cry always and the klien who has a Beautiful smile"
Nakaramdam ako ng tuwa dahil sa mga sinabe niya.
"I won't change, i promise" nakaramdam ako ang antok kaya't ipinikit ko ang mga mata ko maya-maya naramdaman ko nalang ang pag buhat saakin at iniayos ako ng higa sa kama.
its him.
at maya-maya pa ay nakahiga na din siya sa tabi ko....
i will never change benjo.. i promise basta para sayo.....
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top