Chapter 18

Unregistered

Sa isang iglap ay biglang tumigil ang mundo ko dahil sa tatlong salitang binitawan niya. I know, those were just three words but they felt so intimate. It melted my heart at hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong isagot sa kanya.

What does he mean when he said he missed me?

Napakagat ako sa ibabang labi ko nang maramdaman ko ang paghalik-halik niya sa aking batok. He's giving me butterfly kisses and for pete's sake, I'm still panting! Baka maya-maya lang ay malagutan na ako ng hininga nito!

I felt him gently bite my flesh and I gasped. I nearly drowned into the sensation that he's giving me but then I remembered something.

I looked up to him and my eyes are filled with worry. He raised his brows but his features are still soft.

Paano ko ba sasabihin ito? Damn it! We didn't use protection! Pwede akong mabuntis ulit at iyon ang ayaw kong mangyari. I can't get pregnant again.

Napaawang ang aking bibig ngunit wala namang ni isang salita na lumalabas mula doon. He was just still looking at me, waiting for what I'm going to say.

"Beatrix?"

Namilog ang mga mata ko at para akong napaso dahil bigla akong humiwalay sa kanya nang marinig ko ang boses ni mama mula sa labas nitong banyo! Ibig sabihin ay nasa kwarto lamang siya!

"Shit! Si mama!" Mahina ngunit natataranta kong sabi.

"Baka hinahanap na tayo ni Mikel?" Yael guessed.

I licked my bottom lip. "Lalabas na ako... Maligo ka na." I said frantically.

Yael just grinned before looking down on my still naked body. Tinalikuran ko na lamang siya para makaalis na ako pero kahit na nakatalikod na ako ay ramdam ko pa rin na he's checking me out!

Hindi ko tuloy mapigilan ang sarili ko na h'wag ma conscious. Ugh! Bakit ba ganito siya?

Hindi ko na lang iyon pinansin at mabilis akong lumabas mula sa glass shower room at kumuha ng isang roba para at mabilisan ko iyong isinuot sa hubad ko pa ding katawan.

"Beatrix?" I heard my mother's voice again. This time ay binuksan ko na ang pintuan ng banyo. Paglabas ko ay kaagad ko din iyong isinara.

"M-Ma!" I smiled at her.

"Akala ko ay walang tao dito... Kanina pa kita hinahanap."

Napakagat ako sa pang-ibaba kong labi. "Ah, naliligo kasi ako, ma... Si Mikel nga pala?" kaagad kong pang-iiba.

"Ayun nga, ipapaalam ko sana sa'yo na natutulog siya sa kwarto ni Nice-Nice. Magkasama silang mag pinsan doon at pareho nang tulog at binabantayan ni Digna." Gumuhit ang mga ngiti sa labi ni mama.

"Naku! Nakatulog na, ma? I still haven't feed him..."

Shit! Kung ano-ano kasi ang inuuna ko! Imbes na lumabas na ako kanina ng banyo pagkatapos kong maligo...

Mahinhin na tumawa si mama. "H'wag kang mag-alala, natulog ng busog ang anak mo. Nang kunin ko kasi siya kay Yael ay pinapadede na niya ito." pagkukwento ni mama.

Nakahinga naman ako nang maluwang at napangiti dahil sa nabanggit ni mama.

"Nasaan nga pala ang asawa mo?" tanong nito. Tumikhim ako bago sumagot dahil sa biglaang pag-iinit ng aking magkabilang pisngi.

"N-Nasa banyo, ma. Naliligo pa."

Ilang saglit akong pinagmasdan ni mama at hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko dahil hindi ko mabasa ang kanyang ekpresyon sa mukha. Pero ilang sandali lang ay nginitian niya rin ako saka siya tumango-tango.

"I see... anyway, magpapaalam na kami ng papa mo."

"Ha? Hindi kayo dito matutulog?"

Umiling siya at bahagyang tumawa. "Gusto ko pa sanang makasama kayo at ang mga apo ko pero alam mo namang hindi ako sanay na natutulog sa ibang bahay."

"Hmm... sige ma, magbibihis lang ako nang makapag-paalam na rin ako kay papa." Sabi ko. Nakakalungkot naman at hindi pala sila dito magpapalipas ng gabi. Gusto ko pa naman sila makasama ni papa.

Ganoon pala ano? I used to crave for independence when I was still living under their roof. I was young and I couldn't wait to live in my own house and do everything I want without someone holding me back but now I've realized na iba pa rin talaga kapag kasama mo ang mga magulang mo.

I used to hate it sa tuwing sinersermonan ako ng mama ko tungkol sa mga bagay-bagay pero ngayon naman ay hinahanap-hanap ko iyon dahil kailangan ko nang magsasabi kung tama ba ang mga ginagawa ko sa buhay ko ngayon o kailangan ko nang itigil.

Everything gets confusing once you became an adult. Nakakabobo pala ang tumanda. Pero hindi ko naman masasabi na gusto kong bumalik uli sa pagiging teenager. I have my Mikey now and I wouldn't trade him for anything in this world... and maybe it's also because I'm married with Yael... for now.

"Osya sige, hihintayin ka namin." Aniya at nginitian ako bago siya lumabas ng kwarto. Paglabas ni mama ay ini-lock ko iyon kaagad nang makapag-bihis na ako.

Abala ako sa paghahanda ng isusuot ko nang biglang umilaw ang phone ni Yael na nasa ibabaw ng kama. May nagtext sa kanya ngunit hindi iyong text message ang pumukaw ng atensyon ko kung hindi ang lockscreen niya!

It was me and Mikel! Iyong kinuhanan niya kanina. Ang saya ng tawa ko doon sa picture habang si Mikel naman ay nakahalik sa aking pisngi.

Napakagat ako sa ibabang labi para pigilan ang pagngiti ko. Shit! Ano ba naman ito! Para akong teenager na gustong sumayaw dahil pinansin ako ng crush ko ah!

Nang muling mamatay ang phone niya ay doon lamang ako natauhan at tinampal-tampal ang magkabila kong pisngi.

Para kang tanga, Beatrix! Baka na cute-an lang siya kay Mikel dito kaya iyon ang ginawa niyang lockscreen. Ang cute nga naman kasi ngumuso ni Mikel sa picture.

Piniling ko na lamang ang ulo ko bago ako tuluyang nagdesisyon na magbihis na. Handa na ang mga damit ko at nang hubarin ko ang robang suot ko ay di ko sinasadyang mapatingin sa repleksyon ko sa salamin ng tukador na nandito.

May mga pulang marka ako sa gilid ng aking leeg, sa ibabaw ng collarbone, at sa balat ng aking dibdib! What the hell! Wala akong turtle neck na dala ngayon! Sigurado ako na magiging halata ang nasa gilid ng leeg ko!

Napapalatak na lamang ako bago ko binilisan ang pagbibihis. I wore a simple olive green t-shirt and a pair of black leggings. Mabilisan ko na lamang na kinuskos ang buhok ko sa towel at hindi na binlow dry pa. Mamaya na lang, baka nagmamadali nang umalis sina mama.

Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin para masiguro na natatakpan ng aking buhok na basa pa ang markang iniwan ni Yael sa gilid ng leeg ko. Nang akmang maglalakad na ako sa may pintuan para lumabas ay bigla namang bumukas ng pintuan mula sa banyo.

Iniluwa nito si Yael na basa pa ang buhok at katawan at tanging tuwalya lamang ang tumatakip sa pang-ibabang parte niya. I quickly glanced at those six pack abs that I failed to caress awhile ago. May panghihinayang—what the fuck? Bakit ako manghihinayang?

Nagtaas na lamang ako nang tingin sa kanyang mukha bago pa magflashback lahat ng mga ginawa naming kanina sa utak ko. Just can't enough, eh? I can still feel the soreness between my legs!

Hindi ko namalayan na nandito na pala siya sa tapat ko.

"Bakit?" tanong niya nang mapansin niyang nakatitig pa rin ako sa mukha niya.

Get a grip, Beatrix!

"Um... bababa lang ako para magpaalam kina mama uuwi daw pala sila ngayon."

Tumango siya. "Susunod ako pagkatapos kong magbihis... si Mikel nga pala?"

Pinigilan ko ang sarili ko na mapangiti. Nakakatuwa lang na kahit alam niyang ayaw sa kanya ni papa ay gusto niya pa ring magpaalam sa mga ito bago sila umuwi. At kaagad niya ring hinahanap si Mikel. Ang swerte naman ni Mikel sa daddy niya.

"Natutulog na daw sa kwarto ni Nice-Nice... nga pala, may nag-text sa'yo." Sabi ko nang maalala ko.

Kumunot ang noo niya. "Sino daw? Anong sabi?" sunod-sunod niyang tanong. Napatuwid ako ng tayo at bahagya akong namula. Paano ko ba naman kasi malalaman ang mga iyon kung abala ako sa pagtitig sa locksreen niya?

"Hindi ko napansin at saka hindi ko rin naman binasa, mamaya kung ano pa mabasa ko." Pagbibiro ko sa kanya. Dinagdagan ko pa iyon nang kaunting tawa pero parang hindi naman siya natuwa. Ganoon pa din ang reaksyon niya habang nakatingin sa akin.

"Wala ka namang ibang mababasa..."

"Kung hindi mga text lang ninyo ni Vien, ano?" I wanted to add that but I just bit my tongue to prevent myself from saying something that might piss him off... or maybe that might piss ME off.

Pumalatak ako. "Lalabas na ako at magbihis ka na." paalam ko na lang. Tumango lang naman siya at tuluyan na akong lumabas.

Nang makababa na ako ay si Jess kaagad ang nakita ko na halatang kakapasok lamang. She's now wearing a robe but the strap of her bikini top is still showing. Mukhang may balak pa itong mag swimming.

Nagulat siya nang makita ang ayos ko. "Nakabihis ka na pala? Hinihintay pa naman namin kayo ni Colton." Ngumuso siya.

Napakamot ako sa batok ko. "Sorry... akala ko wala na rin kayong balak mag swimming, e. Sina Eli nandiyan pa?" tanong ko.

Tumango siya. "Oo, nagsu-swimming na nga ang mga iyon buti at tumigil na sa kaka sunog baga... Sandali lang, Trix ha? Tutulong lang ako sa pagbabalot ng mga pagkaing ipapadala kina mama't papa." Aniya.

"Sige, sige. Hindi niyo ba kailangan ng tulong?" presinta ko.

"Naku, h'wag na... ako na ang bahala. Relax ka na lang muna diyan." Aniya at kaagad nang naglakad paalis. Naiwan naman kong mag-isa dito na nakatayo at hindi alam kung ano ang gagawin.

Binasa ko ang pang-ibabang labi ko saka luminga-linga. Nasaan ba sina mama? This house was too huge and I don't know where to start finding them.

"Hey..." napabalikwas ako nang makarinig ako ng boses ng isang lalaki. Si Brody kaagad ang bumungad sa harapan ko na walang pang-itaas na suot, tanging tuwalya lamang ang nakayakap sa balikat niya ngunit kitang-kita pa rin ang maskulado niyang katawan.

Mukhang kakatapos lang niyang magswimming.

"H-Hey, Brody!" I greeted back. Dang! This is so awkward. Kung bakit ba kasi palagi na lang itong sumusulpot na parang kabute?

"May hinahanap ka yata?" puna niya. Nakita niya yata na palinga-linga ako kanina.

Tumawa ako nang bahagya para mabawasan ang pagiging awkward. "Wala naman... iniisip ko lang kung nasaan sina mama, pupuntahan ko sana." Sabi ko.

Tiningnan ko ang mukha ni Brody, mukha pa rin siyang misteryoso pero mabuti naman ang pakikitungo nito sa akin. I don't see anything suspicious about the way he's acting around me kasi ganoon naman siya halos sa lahat.

He's nice to my cousins and even to Jess kaya hindi ko talaga maintindihan kung bakit naiinis si Yael sa kanya. And speaking of which, I must find a way to get this conversation through dahil baka kung ano nanaman ang isipin ni Yael.

The hell! Mahirap talagang intindihin kung ano ang tumatakbo sa isip ni Yael. Baka dati ay kaagad ko pang masisiguro kung ano ang mga ibig sabihin nang mga ikinikilos niya pero ngayon ay hindi na ako sigurado. A lot has happened and we both had changed.

"You want me to help you?"

"Naku, hindi na, Brody. Ako na lang, just do your thing."

He smiled politely. "Hindi, ayos lang... Maliligo lang naman ako, e."

"Nagsawa ka na rin yata sa kakalangoy?"

"Hindi naman sa ganoon. Babalik pa kasi ako sa Manila ngayong gabi para hindi na ako ma hassle sa pagpunta sa construction site kinabukasan." Pagki-kwento niya. Napangisi naman ako. It's nice to see a guy who's passionate about his profession.

That's one of the things that I adore about Yael, actually. His passion for what he's doing. I've scanned his gallery before and I saw some pictures that he took while he's in the cockpit... The view was breathtaking!

Sino ba namang piloto ang hindi matutuwa kung palaging ganoon ang nakikita? Kung ako lang na isa sa mga passengers ay natutuwa na sa mga nakikita ko sa tuwing nakadungaw ako sa bintana ng eroplano ay namamangha na ako.

Paano pa kaya siya na mismo ang nagpapa-adar ng eroplano? Na kung hindi dahil sa skills niya sa pagte-take off ay hindi papaimpapawid ang eroplano at hindi namin masisilayan na mga pasahero ang ganda ng mundo.

"Wow, goodluck to that." tanging nasabi ko na lamang at akmang dudugtungan ko iyon nang paalam ngunit bigla nanaman siyang nagsalita.

"I don't believe in luck..." ngumisi siya.

Kumunot ang noo ko. "Really? Why not?"

"Because we make our own luck. We're in control of our fate. We cannot blame 'luck' for the outcomes in our lives, doesn't mean you end up being miserable is because you're unlucky... maybe it's because you didn't try hard enough get the life that you always wanted." Aniya na naging dahilan upang mapangiti ako.

"Well, wise words from engr. Benitez, everyone!" Abot tenga ang ngiti ko habang nagbibiro ako. He's actually making a very good point. Totoo naman, nasa saatin din naman kung bakit tayo napupunta sa kung ano mang kalagayan natin ngayon.

And I think that aside from being hardworking, we should always make our choices wisely. Because our choices can bring us to the life that we always dreamed of or worst it could make our dream lives become a dark nightmare.

Tiningnan niya ang mukha ko habang nakangiti. Pero di nagtagal ay unti-unti rin iyong napapalitan nang malamlam na ngiti. Para bang may gusto siyang sabihin sa akin.

"I guess I didn't try hard enough, too." Bigla niyang nasabi.

"Saan naman?" Nakangiti pa rin ako pero may halo na iyong confusion.

"In getting you..." Bigla akong natigilan sa sinabi niya at unti-unting naglaho ang aking mga ngiti. Ano ba ang sinasabi niya? Hindi ko siya maintindihan.

Napaawang ang aking bibig ngunit wala namang salita na lumabas mula doon.

"Hey, Brody..." Awtomatiko akong napatingin kay Yael na ngayon ay papalapit na sa akin.

Kaagad niyang iniyakap ang kanyang braso sa aking bewang at hinapit ako papalapit sa kanya. The way he holds me, it's so possessive.

"Yael..." Sambit ni Brody. Kaswal na kaswal siyang tinanguan ni Yael bago niya ikiniling ang ulo niya para tingnan ako.

"Baby, where's Mikel?" He asked me softly while looking at me.

I gulped. "H-He's still in Nice-Nice's room..." Sagot ko. He's too near and he called me 'baby'! Damn! I felt something fuzzy and warm inside me. Parang nakalimutan ko kung bakit ako napunta dito!

His manly scent is filling my nostrils, too. Naghahalo ang natural niyang amoy at ang sabon na ginamit niya sa kanyang katawan.

"Right, I'll go check on him... Maiwan na muna kita dito, hmm?" Aniya at kinintalan ako ng mabilis na halik sa noo. Damn it! Bakit ba todo kung maglambing siya ngayon? What is happening? Si Yael Salcedo ba talaga ito?! Pakiramdam ko ay nag pa palpitate na ako!

And God, he hates Brody, right? Tapos ngayon ay ayos lang sa kanya na iwan ngayon ako dito kasama siya? Nagugulahan ako. Ano ba ang nangyayari?

Bago pa man siya makahiwalay sa akin ay naging maagap na ako upang pigilan siya.

"Sasama na ako sa'yo, Yael!" Sabi ko bago ko muling tinapunan ng tingin si Brody. I saw that he's looking at Yael with his jaw clenched.

"Sige, B-Brody. Pupuntahan lang namin si Mikel..." Paalam ko na at mabilis na nag-iwas nang tingin.

Nasalubong ko naman ang pagngisi ni Yael at napansin ko pang tinanguan niya si Brody. "Puntahan lang namin ng asawa ko ang anak namin." Sabi pa niya bago ako iginiya paakyat.

His arm is still snaked around my waist, akala mo naman ay may kukuha sa akin kung maka-kapit siya!

"Anong pinag-usapan niyo ni Brody?" Tanong niya bigla habang paakyat kami. Muntik na akong matigilan sa paghakbang pero mabuti na lang at hindi. Naalala ko nanaman ang sinabi kanina ni Brody!

"W-Wala naman... Kung ano-ano lang." Nagsisinungaling na ba ako kay Yael kung hindi ko sinabi sa kanya ang sinabi sa akin ni Brody kanina?

Pero hindi naman kasi ako sigurado kung ano ba ang ibig sabihin noon.

"What exactly is that?" Kunot noo niyang sabi.

"Wala, sabi niya lang ay maliligo lang siya dahil babalik din siya sa Manila ngayong gabi, mga ganoon." Kibit balikat kong sabi. Mabuti na lang at nagawa kong gawing kaswal ang aking boses.

I heard Yael sneered. "Tangina, anong gusto niyang gawin mo? Paliguan mo pa siya? Tss."

Tiningnan ko siya at pinanlakihan ng mga mata. "Ang rumi mo mag-isip! Hindi naman sa ganoon. Nag presinta kasi siya na tulungan niya akong hanapin sina mama at papa pero ang sabi ko ay h'wag na at gawin na lang niya ang dapat niyang gawin pero ang sabi niya ay wala naman siyang gagawin bukod sa maligo dahil nga babalik pa siyang Manila."

Bumuntong hininga ako dahil sa mahaba kong eksplenasyon. Ano ba naman itong si Yael! Kailangan pang i-detalye para h'wag siyang mag-isip nang kung ano!

"He doesn't have to help you, that's my job. Kapag ganoon na kailangan mo nang tulong, ako ang tawagan mo." Kunot noo niyang sabi.

I chuckled in dibelief. "My God, Yael. Ang dali-dali lang hanapin nila mama dito, hindi ko naman kailangan ng tulong. Ang OA mag-isip!" Natatawa kong sabi.

Parang tanga. Kailangan ko pa ba nang tulong? Kahit nga sumigaw lang ako ng "Maaa!" Sa kinatatayuan ko ay sina mama na mismo ang lalapit sa akin.

Hindi na siya sumagot at inirapan na lamang niya ako. Nang makarating na kami sa tapat ng pintuan ng kwarto ni Nice-Nice ay tumigil kami pareho. Hawak niya pa rin kasi ako sa bewang kaya sa tuwing titigil siya ay mapipilitan rin akong tumigil.

Pagpasok namin sa loob ay sina mama at papa ang bumungad sa amin. Pare-pareho pa kaming bahagyang nagulat nang makita namin ang isa't-isa.

"Ma! Pa! Nandito pala kayo?" sabi ko at humakbang na kami ni Yael papasok sa loob.

Ngumiti si mama. "Oo, tinitingnan lang namin ang mga apo namin lalo na si Mikel. Matagal-tagal na naman namin siyang hindi makikita." Aniya.

I gave them a sad smile. "Pa minsan-minsan ay tatawag na lang ako sa skype para makita niyo si Mikel." Sabi ko.

Tumawa si mama. "You know I don't have the kind of app. Hanggang tawag at text lang ako sa papa mo... Baka naman pwede na kapag minsan ay mag-stay si Mikel sa amin kahit isang araw lang?"

Tiningnan ko si Yael ngunit kaagad ko rin namang ibinalik ang tingin kay mama. Kung ako lang ay papayag ako sa sinabi ni mama pero si Yael kasi ang iniisip ko. He said he wants to be with Mikel for a year straight.

Kaya lang namin kami nahantong sa kasalan ay dahil doon 'di ba?

"Ma, ano kasi—"

"Sige po, ma... ihahatid na lang namin ni Beatrix si Mikel sa inyo sa susunod na buwan."

Gulat akong napatingin sa katabi kong si Yael. Mabilis niyang itinaas ang mga kilay niya na para bang sinasabi niya na ayos lang at sinabayan niya pa iyon nang pagpisil sa bewang ko.

My mother's face lightened up. "Really?"

"Oo naman po, ma. Wala naman iyong problema sa amin." Nakangiting sabi ni Yael. Maging ako ay napangiti rin at tumango-tango kay mama. Hindi ko alam pero bigla akong nasiyahan sa ginawang pagpayag ni Yael.

Kung tutuusin ay hindi naman niya kailangan maging mabait kina mama dahil alam naming dalawa kung ano ang set up namin. Tapos ay hindi rin naman mabuti ang pakikitungo ni papa sa kanya.

Binalingan ko nang tingin si papa. Napansin kong hindi siya gumalaw sa pwesto niya, nakahalukipkip siya at tahimik lamang na pinagmamasdan kami. Napaka superior ng kanyang aura, para bang nasa isang conference room siya at pinapakinggan ang nagpe-present sa harapan.

I see, he still doesn't like Yael. Kailan ba babalik sa dati ang dalawang ito? I miss the way my papa greet Yael with a warm smile on his face.

--

"Yael, daan tayo saglit sa drugstore." Sabi ko. Pauwi na kasi kami sa Manila.

Naging maayos naman ang pagpapalipas namin ng gabi doon, well, for Yael and Mikel naging maayos dahil ang himbing nang kanilang tulog pero ako ay hindi kaagad dinalaw nang antok. For the second time ay tabi-tabi kaming natulog nila Mikel at Yael sa kama. Hindi ako mapakali kahit pa nasa gitna namin si Mikel. Ewan ko ba, para akong tanga.

Kinunotan niya ako ng noo ngunit sa daan pa rin ang kanyang tingin.

"Bakit? Masama ba ang pakiramdam mo?"

Napalunok ako kasabay nang bahagya kong pamumula. Hindi ko naman pwedeng sabihin ang totoong dahilan sa kanya kung bakit pupunta ako ng drugstore! Ayaw ko nang ungkatin pa ang nangyari sa mansyon nila Jess at Colton.

Isa rin iyon sa mga dahilan kung bakit hindi ako nakatulog kagabi. Iniisip ko kung bakit nangyari iyon.

All I can remember is he was angry and I was, too. Tapos wala na, nangyari na ang 'di ko inasahan na mangyayari sa isang taon naming magiging magkasama. I didn't plan for something like that to happen.

For fuck's sake! I felt awful, pakiramdam ko ay ako na ang pinakamasamang tao sa buong mundo... Pero sa totoo lang ay hindi ako nagsisisi sa nangyari. I mean, let's be honest here, ginusto ko rin naman.
Last night while I was lying on my back, looking at the ceiling, I tried my best to be skeptical about what happened between Yael and I but I can't. That's what normal married couples do and it should feel normal to me, right?

Pero hindi, e. Kasi alam kong lalo lang masasaktan si Vien. No matter how I hate that woman, babae pa rin ako at kung ako ang nasa sitwasyon niya ay sigurado ako na matagal na akong na durog.

Si Yael kaya? Naiisip niya rin si Vien? Naiisip niya ba na kapag nalaman ni Vien ang nangyari ay madudurog ito nang pino?

"Hindi naman... Just incase lang." Palusot ko. Pero sa totoo ay bibili lang talaga ako ng morning after pill. I can't get pregnant.

Just the thought that I had sex with Yael is a direct stab in the heart for Vien, paano pa kaya kapag nabuntis nanaman ako?

And aside from Vien, hindi rin naman ako handa na magbuntis ulit. Lalo na kung si Yael nanaman ang ama. Wala naman kaming kasiguraduhan sa relasyon namin ngayon.

"Sige, dadaan tayo."

Ilang sandali pa ay itinigil niya ang sasakyan sa tapat ng isang drugstore.

"Ako na lang ang bababa. Paki bantayan na lang si Mikel sandali lang naman ako." Sabi ko sa kanya.

"Sige... Hintayin ka na lang namin dito." Sabi niya at kinuha na si Mikel sa akin.

Pagbukas ko ng pintuan ay kaagad na nag wave sa akin si Mikel.

"Bye-bye, my-my!" Kumakaway niyang sabi.

Tumawa si Mikel at hinalikan ito sa pisngi. "Babalik din kaagad ang mommy mo."

"Bye, sweetie."  I smiled sweetly.

Pagsarado ko ng pintuan ng sasakyan ay kaagad na akong pumasok sa loob ng drugstore.

I was about to ask for the pharmacist to give me a morning after when my phone suddenly ring. Dinukot ko ito kaagad mula sa aking bulsa at chineck kung sino ba ang tumatawag.

Nangunot ang aking noo nang makita ko ang isang unregistered number. I hesitated to answer the call but there's something inside me that's telling me to take it.

I sigh before finally answering it.

"Hello?"

"Hello, Beatrix?" It was a familiar voice of a man!