chapter 3

Pasensya na po na busy kasi ako e. 😁
BTW happy reading 😘💖


IT WAS him, he's eating his breakfast meal alone.. he  never notice that he's dad is coming.

" where did you get those beautiful reason to make you smile genuinely like that?"  I heard him chuckled bigla akong napatingin Kay dad

"did I... What?" my brows met

"never mind... Hmm by the way how's school?" he asked.

"as usual. If you did not killed my mom which is your LOVELY wife magiging masaya sana yung buhay ko..." I said and then I left him

"I never killed your mom!" he whispered. I stopped and face him

"Oh really? You chose your mistress over Our family! Wag kanang mag explain dad I knew what happened! I Knew that you really killed my mom!"
Galit king Sabi dito.

Dali dali akong Lumabas ng bahay at tinungo ang sasakyan kung saan na dun na si kuya Edward. Malapit na kami sa school ng nag Salita si kuya

" wag mo na ulit gawin yon Sir. Ama mo parin siya. " Sabi nito

" I don't care! . Alam mo din po diba kung anong nangyare?" I said

"nag suicide ang mama mo pero di ibig sabihin pinatay siya ng ama mo sir." Sabi nito...

"Oo dahil may kabit si dad kaya nagawa ni mama Yun!" sigaw Kong Sabi nito

" di mo alam ang buon kwento sir. Kahit alam ko man wala parin akong karapatang sabihin kung anong nangyare sa pamilya niyo." nag taka ako sa sinabi ni kuya... Pero hinayaan ko nalng wala na din naman akong pakialam e.

" wag tayo sa school kuya. Dun tayo sa tagpuan namin. " I said

" pero sir--" pag tutul nito pero tiningan   ko lang ito . At alam nadin namn niyang wala ako sa mood para pumunta ng school

SA TAGPUAN

Walang katao tao. Sobrang tahimik lang kaya gustong gusto ko dito.!
Isa lang naman kase talaga ang panira e yung pandak na yun.!!!

Humiga ako sa damuhan at tumingin sa kalangitan. I remember my mom playing a piano with me. It was really beautiful memories I've ever had in my life. Pero wala na siya.

I remember kung paano siya naligo sa sarili niyang dugo.

I remember everything how mom cried so much...

I remember our greats moments but i never thought, that was the last...

I miss you mom... I love you very much

.
.
.
.
.
.
Dumilat ako ng maramdamn kong sobrang bigat ng nararamdan ko.

" PALAKANG BALIW!!" bigla akong napatayo ng makita ang isang aso na nakahiga sa dibdib ko.

"WHAT A GROSS!! KANINO BANG ASONG YAN?! AMBAHO!!! TSK!" halos masuka ako sa baho ng aso...

"ANO BA! ANG INGAY MO! MINSAN NA NGA LANG AKO MAKATULOG NG MAAYOS EH! INISTORBO MO PA!!!" napakamot siya sa kaniyang ulo.

Siya pang may ganang magalit!

"EH PANDAK SOBRANG BAHO NAMAN KASE!!! NALIGO BA YAN?!" tinuru turo ko yung aso kase naman e. Smells like shit! imbornal!

"PINALIGUAN KO KAYA YAN BAGO KO SIYA DINALA DITO! ARTE MO! DI KA NGA MABANGO EH!" she crossed her arms.  inamoy ko ang sarili ko pero mabango naman ako hayzt!

" AMBAHO e!!! Magkatulad kayo!" sigaw ko sa kaniya! Pero sympre joke lang yun

"ako? Mabaho?! Eh araw araw akong naliligo kahit sobrang sakit ng mga sugat ko sa katawan TANGA!" she said..natahimik ako sa sinabi niya. I wonder kung ilang sugat meron siya kase nong nilinis namin sugat niya before halatang nasasktan siya at naka long sleeves nanaman ulit ito at naka pajama. Hmmm i wonder kung anong makikita ko pag naka short lang ito at hindi long-sleeved suut nito.

" Mag hubad ka!" walang emosyon kong sabi

"Ano?! BAKIT KO GAGAWIN YUN?! HA?" galit nitong sigaw.

"I MEAN ITAAS MO LANG YANG PAJAMA MO!" lumapit ako sa kaniya

"AYOKO!" sabi nito. Umupo ako sa malapit sa kaniya at itataas ko na sana ang pajama ng umiyak ito bigla

"AYOKO NGA PO! AYOKOOOOO!!! PARANG AWA NIYO NA PO! AYOKO NAAAA HUHUHUHUHUHUHU MAAWA PO KAYO!!" nagtaka ako sa inasal niya... Tumingala ako at napatakan ako ng luha nito.

" Why? Sabihin ko bakit?!" i aksed her

*arfff!!! Arfff!! Arff arrfff grrrrr!!! Arrrf grrrr!!!*

napaatras ako ng biglang lumapit ang aso sa kaniya na tila ba pino protektahan ito.  Tinitigan ko ang aso at napansin ko ang mga sugat nito may malalaki at may maliliit.. Ito ba ang dahilan kung bakit mabaho ang asong to?

"Sir anyare dito? Ayos lang ba kayo?" dumating si kuya edward nasa sasakyan lang kase siya malapit sa kinarorounan ko.

"yes im fine. Don't mind me. Mind her." sabay turo ko kay pandak

Iyak parin ito ng iyak at tahol ng tahol padin ang aso

"iha ayos ka lang.? Wag kang mag alala di kita sasaktan kaibigan mo kami diba?" he said

" pasensiya na po... Di na po ako iiyak... Lutos tama na ha... Di naman sila kaaway eh." pinunasan niya ang mga luha nito at umupo para pahupain ang aso.

Tumahimik naman ang aso at lumapit sa kin at inamoy amoy ako!
Shit! Ambaho!

" heey! What are you doing? Ambaho mong aso alis ka nga! " pag taboy ko dito pero imbis na lumayo dinilaan pa niya ako

" HAHAHAHA tamaa na... Heeey stop!!" tumawa ako kase sobrang nakakakiliti e.

Nakita kong ngumiti si kuya edward pati si pandak.

"hmmm why?" i asked them

"gusto ka ni lutos.! Lage kasi kitang kinukwento sa kaniya tapos sobrang excited nga niyang pumunta dito..." di maalis sa labi ang nga ngiti nito...

"segi sir kung may kailangan kayo tawagin niyo lang ako nasa kotse lang ako. Okey!" pag kasbi non ay umalis na si kuya edward.

"TALAGA? Hahahaha namatay n kase yung aso ko e si Kevon. Kaya sabi ko sa sarili ko. I don't want to have a puppy anymore kase pag nawala sila sobrang sakit... Nasanay kase ako na lage siyang nandun tapos ngayon wala na." i said naalala ko kase yung aso ko dati

" condolence sayo. " sbi nito

"  salamat pero okey na yun. "

" alam mo tangkad... Si lutos lang ang meron ako. I mean yung talagang lageng nadyn para sakin... Umalis kasi si nanay iwan kung kailan siya babalik o kung babalik paba siya... Pero he never broke her promises ever since before kaya im still hopong pa din. " tumulo yung luha niga sa sinabi nito...

" ayos lang babalik din niyong mama mo... Ako nga e di na babalik si mama kase nasa heaven na siya... I want her to come back just once again... Pero i knew that its really impossible so ang magagawa ko nalang ay i keep yung mga happy memories namin together and even for the sad memories... "

tumingala ako sa langit sabay higa sa damuhan gumaya din naman si pandak katabi si lutos sa kaniya

" tama ka... But I'm still hoping that one day bumalik yung mama ko... " she said. Sa tuno ng pananalita nito parang hindi ito mahirap... Minsan lang kasing bata ang nag eenglish lalo na pag di mayaman diba... She's so pretty her... Mahahaba ang mga pilik mata nito at maputi mga mga piklat nga lang siya i knew every scars have the same  stories... Mapupula ang mga labi nito... Matangos ang ilong at napa ka inosente nitong tingnan ang mukha but have an overflowing painful in her heart... She's so brave sa kabila ng lahat nakayanan padin nito ang mabuhay... I have a few ideas kung anong nangyare dito base on her
Looks ...

" wag mo kong kaawaan baliw hahahaha" nagulat ako sa sinabi nito di ko namalayang matagal na pala akong nakatitig dito.

"bakit naman ang tapang mo nga e. Tsk.. " pag sisinungaling ko

" twinkle... Twinkle... Little star... How i wonder what you are... Up above the skies so high..."

tumingin ako sa kaniya ng kumanta ito. Napaka bibo ng kantang yan pero ang lungkot ng pagkanta nito... Na parang pinipilit lang na ibigkas ang bawat kataga ng kanta

Gusto kong pasayahin siya kaya tumayo ako

" TWINKLE TWINKLE LITTLE STAR HOW I WONDER WHAT YOU ARE---" nilakasan ko ang kanta sabay pag sayaw di ko man alam anong steps non pero ang alam ko mukha akong baliw.

"Tangkad tumahimik ka nga hahahaha para kang tanga.. Kakatakas mo lang ata sa mental e"  tawang tawa nitong sabi

"Pero atleast napasaya kita diba. Ang lungkot mo kasi..."

sabi ko kahit ako man din malungkot pero ayokong pinapakita sa iba na minsan masaya ako  pero iba kasi yung pakiramdam ko pag kasama ko ang pandak na to e.

"hahahaha salamat pero ayos lang ako." sabay tayo nito

" buti naman kasi ayokong nakikita kang nalulungkot..." tinitigan niya ako sa sinabi kong yun. Paktay

"KASE LALO KANG PUMAPANGIT E DI KA TATANGKAD NIYAN ANG LASWANG TINGNAN HAHAHAHAHAHA!!!" pag iba ko para hindi niya mapnsin na concerned ako dito

"matangkad ka lang kase kaya maliit akong tignan hmmmp!" taray nitong sabi.

"Hindi pandak ka lang talaga..." panunukso ko dito

"sir baka nagugutom na kayo di pa kasi kayo nag lunch e. 4pm na sir." sabay pakita ng pag kaing dala nito

" sure po kuya... Sakto gutom na din ako... Saluhan mo na kami PANDAK para tumangkad ka... Tsaka para may laman namn yang katwan mo... Ang payat mo kasi! " sabi ko dito... Sumabay namn itong kumain sa min
Gaya ng dati mabilis itong kuamin parang isang linggong di nakakain e.

" dun ka tumabi sa oandak mong amo aso ka... " pagtataboy ko sa aso. Lumapit kasi ito bigla sa kin at pinatong ang ulo niya sa paa ko
Pero di ito umalis nakatitig lang ito sakin.

" segi na nga... Oh ito pag kain  kainin mo" biniguan ko ito ng isang piraso ng fried chicken at kinain namn niya ito.

" Buti nalng at nakakain ako nito ngayon. Napa aga yung birthday celebration ko hahahaha ayos lang ba na ituring ko tong birthday ko?" tanong nito

"birthday mo ngayon?" tanong ko

"hindi! the day after tomorrow pa nman pero salamat ha. Sobrang sarap nito." masayng masaya siya habang kumakain  napangiti ako sa napa ka among mukha nito

"eheeem ngiting ngiti  ka sir ah ay hahahaha" pang aasar nito sa akin

" stop teasing me kuya" sabi ko

Pagkatapos namin ay nag laro kami ni pandak it was tagu taguan kasali si kuya edward. Tawang tawa kami kasi di ko alam ang larong ito kaya madali lang along mahanap plus tinuturo ako ng aso ni pandak kaya lagi ako ang taya

"tagu taguan.... Ano nga bang sunod non? Hmmm bahala na! Pag bilang kong tatlo nakatago na kayooooo! 1... 2...3---"

"SAVE!!! HHAHAHAAHAA" nagulat ako ng biglang lumabas sa likod ko si pandak

"ang daya mo! Diba dapat bawal sa harap at sa likod?" pag mamaktol ko

" eh wala kang sinabing ganun e. Kaya dito ako nag tago AMBOBO mo kasi HAHAHAHA" tawang tawa ito. Hayst bakit ba kasi di ko alam ang kanta ng larong to e.

"edi ikaw na!!! Hayst!"

"sir yung daddy mo tumawag uwi na daw tayo" kuya edwRd said pakialam ko ba dun

"tsk! Pandak. Kita tayo dito the day after tomorrow 9 am gets mo?" i said

"oo naman. Ingat kayo"

Di ko na pinilit na ipahatid kasi ayaw din naman nito... Sana okey lang siya.

NICOLE'S POV

" closed na kaagad kayo ni tangkad ah." tawa kong sabi nito
pauwi na kami sa bahay ni lutos ng makasalubong namin si papa na may dalang pamalo yung sanga ng bayabas

" sino yun?" tanong nito

"ha? Ang sino po?" tanong ko pabalik

"wag kang mag mamaangan jan.! Nakita kita may kasamang lalaki kibata bata mo pa e. Nag lalandi na!" galit na wika nito.

"hindi po. Kaibigan ko po yun" sabi ko dito

"kaibigan? Huh? May nangyare na ba sa inyong dalawa? Ha? Sagutin mo ko!" sigaw nito... Lasing si papa at sobrang pula ng mga nata nito patay...

" wala po talaga!!!" mangiyak ngiyak kong sagot  tumatahol na din yung aso ko at sinipa niya ito

"ako lang dapat ang mag mamay ari sayong bata ka! Akin ka lang! *slap*" sinampal nalya ako ng sobrang lakas

Napahawak ako sa pisngi ko sobrang manhid nito ang sakit talaga

" pare tama na yan. Wag mo namang saktan yung bata kawawa kasi e." sabi ng isang lalaking dumaan

" Wag kang makialam dito ha! Pare ba kita? Ha? Mangarap ka!! Puta!" sabay suntok nito sa lalaki!

Tumakbo ako patungong bahay. Tumutulo na yung mga luha ko..

" Hoy lika dito di pa ako tapos say0! " pagiwang giwang itong   nag lalakad patungong bahay.

" Mamaaaaa.... " nag tago ako sa likod ni mama baka sakaling tulungan niya ako
Vigla nalang niya akong sinampal ng malakas

"SOBRANG LANDI KASI! KIBATA BATA PA PERO ANG LANDI LANDI NA! NAG SUMBONG SAKIN ANG PAPA MO NA NAKITA KA DAW MAY KALANDIANG LALAKI!! MANANG MANA KA TALAGA SA  INA MONG  HINAYUPAK KA!" sabay sampal ulit sa akin

"mama di po yun totoo huhuhuhuhu..." iyak ako ng iyak lumapit sa kin si lutos pero wala din itong magawa sa sobrang lakas ng pag sipa dito kanina

"HALIKA DITO!!!" biglang dunating si papa at hinila ang buhok ko patungong kwarto

Nag pupumiglas ako dito pero sobrang lakas ni papa
Ni lock nito ang pinto at ngumisi ng pag ka demonyo

" SEGI!!! PALUIN MO YANG BATANG YAN HANGGANG SA MATAUHAN!!!" sigaw ng kaniya ina

" diba sabi ko sayo akin ka lang? Walang mag mamay ari sayo kundi ako lang! AKO LANG!!" palapit ito ng palapit sakin nangiginig na ang buong pag katao ko dahil wala akong magawa upang mapigilan ito sa balak niya sakin

" papa please parang awa niyo na po!" pag mamakaawa ko dito bigla niya akong pinalo ng dala dla nitong sanga
" PAPAAAAAA HUHUHUHUHUHU MASAKIT PO PAPA PLEASE PO HUWAAAAG!!!" at pinalo niya ulit ako. Bingi si papa sa bawat sigaw ko at pag mamakaawa imbis na maawa ay lalo pang  nanggigigil  itong paluin at sampalin ako.

"SEGI PA! PUTA YANG BATANG YAN MALAS NA NGA LUMALANDI PA!" si mama iyon bakit ba kasi ganito sila?

*PAK* sa sobrng lakas ng sampal ni papa ay natumba ako sa sahig.

Bigla naman niya akong dinaganan at pilit na pina pahubad

" PAPA PLEASEEE PO  TIGIL NIYO NA PO ITO..!! PLEASE PO PAPA HUHUHUHUHU " bingi lang si papa nanlaki ang mga mata niTO na sobrang pula at sobrang lutong nito at ngumingiting parabg baliw

"PAPA PLEASEEEE!!!" wala akong magawa kundi ang mag makaawa pero useless lang naman din ang lahat.

Sinimulan niya akong hinalikhalikan na parang isang hayop na gutom na gutom... muli ko na namang naranasan ang pang gagahasa ng taong ito

mama babalik ka pa ba? Kasi nawawalan na ako ng pag asang mabuhay pa... Nawawalan na ako ng pag asang antayin ka pa mama
wala na akong lakas ng loob para harapin pa ang ganitong buhay ma... Bata lang ako ma... Wala akong alam kung anong dapat gawin...
Mama ayoko na....
Mama suko na ako....
Mama di na ako aasang babalik ka pa...

AYOKO NA MA.!!!AYOKO NAAAAA!!!

patuloy na lumuluha ang mga mata ko lalo na ng maramdaman ko ang sobrang sakit sa parting ibaba ko...

walang tigil ang pag sasamba ng demonyong to sa katawan ko! wala akong magawa kundi ang umiyak ng umiyak... Dahil walang maniniwala sakin wala kahit sinu man!

mama kung nasaan kaman... Wag mo nalang akong hanapin.... Ayos lang ako sobrang ayos lang At wala ng ikaw na kikilanin kong ina sa buhay ko
Sana maging masaya ka sa piling nang wala ako...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" manong nakita niyo ba ang babaeng to. O di naman kaya kilala mo ba ang mag asawang to?" tanong ng isang ginang tiningnan niya nito ang picture

"hindi eh pasensiya na.." sabi nito at umalis na.

Napahawak ito sa kaniyang dibdib ng maramdamn na namn ang kakaibang kaba nito napaiyakbito bigla ng pumasok sa isip nito ang kniyang napakagandang anak...

Diyos ko... Sana ayos lang ang anak ko.. Tulungan niyo po akong mahanap ang anak ko parang awa niyo na po...










Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top