MAAGANG nagising si nicole para mag linis ng buong bahay at mag asikaso ng agahan. That's her daily routine. Kahit dama pa din nito ang sakit dulot ng pangyayari kahapon ay pinilit niya pading mag asikaso ng lahat. Sapagkat, di lang ito ang kaniyang aabutin kapag binaliwala niya ang mga gawaing gaya nito.

When everything's alright umupo ito habang katabi ang kaniyang aso.
She can't stop thinking about her life she's only 7 years old to suffer like this.

"thank you lutos ha. Kasi nandito ka. Trying to protect me against them. Im sorry kase dahil sakin naransan mo ito." she hugged her 2 years old dog.

Pumasok si nicole sa banyo upang maligo tinakpan niya lahat ng butas na pwedeng makasilip dito.
She always do that everytime she step in the comfort room.
Dahan dahan nitong sinabunan ang buong katawan dahil sobrang sakit nito. She cried when she felt the pain down there,sobrang hapdi di niya masyadong maigalaw ang mga binti nito sa sobrang sakit. Pero pinilit niya kahit bakas sa kaniyang mukha ang pighati nito.

IT WAS 3 pm umalis ang mag asawa walang pasabi kung saan sila tutungo but she already knew na mag susugal na naman iyon. Kahit masakit ang kaniyang mga palad sy Nag tanim parin siya ng bulaklak sa kanilang bakod nang makita niya ang kaniyang ama na may kasamang tatlong lalaki na ang isa ay medyo mataba ang isa ay sobrang payat at ang isa naman ay ang maliit sa kainlang apat. Masayang masaya silang nag uusap papalapit sa bahay nila mahina man ang boses ay narinig niya ang usapan nito.

"san tayo pwede?" tanong nong medyo mataba

"sa amin di pwede," anang maliit na lalaki

"samin din" pag sasang ayon ng isa pa

"dito nalng sa min wala namn ang asawa ko kaya pwede." rekomenda ng kaniyang ama. Biglang nahulog ang isang pakite na may lamang parang tawas, nag taka si nicole pero di na niya ito pinansin pa.

"nicole sabihan mo agad ako pag nandito na ang ina mo" pag bibilin ng kaniyang ama.
Di na siya tumugon pa.

Ilang sandali lang ay pumasok ito para uminom ng tubig. Nakita niya ang apat na lalaki na sinisinghot nila ang puting maliit na bato. Nicole already knew what it was,lage na niya itong nakikitang may sinisinghot na bagay isang beses sa isang lingo o tatlong beses. Dali dali siyang lumabas ng bahay dahil natatakot itong baka ulitin ng kaniyang ama ang ginawa nito.

Mabagal siyang naglalakad lakad nang mapansin niyang pinagtitinginan siya ng mga tao Halata kasing masakit ang kaniyang balakang kung kaya inayos niya ito at nag lakad ng mabilis. di niya alintana ang sakit because she felt it everyday kaya medyo nasanay na siya.

HUMINTO si nicole sa pag lalakad nang mapansing  walang katao tao sa  lugar lumingon lingon ito at napatitig sa isang duyan.

"maaaa lakasaan mo paaaa..!! I want moooore!!!"  i remember how i like to swing with my mom before... I remmber her smile habang dinuduyan ako

"baka mahulog ka kumapit ka ng mabuti okay becareful baby..!" i could remember how she really treasure me the most, and care about me

"hetoooo na lalakasan ko na kaya kumapit ka ng mabutiiii" i could remember her genuine smile and how happy the little girl is, for having such a good mother

A tears fell down on her pinkish cheeks... Pumunta ito sa duyan at umupo she started swinging with her eyes closed and started to sing her favorite lullaby song

"twinkle twinkle little star how i wonde---"

*boogsh*

(okay bang sound effect? Chakaaaa di ako marunong guys😅)

"araaaaaaay!!!" sigaw ni nicole ng maputol abg isang lubig ng duyan

"Bingiii ka baaaa?" nagulat si nicole ng may nag salita di siya makagalaw sa sobrang takot

"may multoooo mamaaaaaa... Ayko na talaga mamaaaa di ko na talaga kayaaaa huhuhuhuhuhuhu!!!!" iyak ito ng iyak sa pag aakalang may multo

"BULAGAAAAA!!!"
Biglang humarap sa kaniya ang isang batang lalaki na ikinagulat nito ng husto kaya sumigaw ito

"aaaaaaaahhhhhhhhhhhBBBBBBBBBB!!"
Sobrang tulis ng boses nito dahilan para takpan ng lalaki ang bibig nito

"tumahimik ka nga! Sayang ang kagwapohan ko kung multo na ako TANGA!" iritado nitong sabi

Medyo naliwanagan nman si nicole kaya inalis na nito ang kamay sa kaniyang bibig

"bakit ba kasi bigla ka nalang nagsasalita?! Eh kung may sakit ako sa puso edi patay na ako ngayon! BOBO ka ba?!" mataray na sigaw nito

"kung bobo ako ikaw TANGA! BINGI PA!!" sigaw ng lalaki pabalik. Tumayo si nicole para tapatan ito.

"hindi ako bingi kaya nga nagulat ako diba?! sobrang halata na ng kabobohan mo pakitakpan PLEASE !!"
Sigaw nito pabalik
Tumayo ito para sagutin si nicole

" kanina pa ako sigaw na sigaw sayo pero di ka nakinig kaya ayan naputol!! Muntik pa akong mahulog!" iritadong wika nito

" Edi sana nilakasan mo yung Pag sigaw mo!! Utak mo pakihanap " namewang pa itong nagsalita

"kung may oras ka linisin mo yang tenga mo ang daming tutuli PANDAK!!!" sabay hawak nito sa ulo ni nicole. Marahas na inalis iyon ni nicole at inayos ang buhok nito

"hindi ako pandak Matangkad ka lang BOBO!!!" taas noo nitong sigaw at sinuntok ang lalaki pero naiwasan iyon ng lalaki at mahigpit nitong hinawakan ang kaniyang kamay

"too weak Panda--!" natigilan ito ng di maipimta ang mukha ni nicole sa sobrang sakit kaya tiningnan niya ito

"what happened to ur hands?" biglang binawi ni nicole ang kaniyang kamay. Napansin ng lalaki na may maliit na sugat ito sa bibig

"wala ka na dun!" taray nitong sagot
Biglang tumunog ang tiyan nito kay napahawak ito sa tiyan.

"hayssstsk..." umupo nalng sa damuhan ang lalaki at kinuha ang cellphone nito and dial the number on the list

"manong bring some foods and drinks here pakibilisan po *pause* ah yes kahit ano basta masarap *pause* thank you manong ... Tika lang po bring some first aid kit  *pause* not me... Umm just a new friend *pause* thank you."
Pinatay na niya ito at humiga sa damuhan...

Nag tataka si nicole kung bakit kailangan pa nitong mag first aid kit wala namng sugat ang lalaki...

Hays bobo talaga

Humiga nalng din ito sa damuhan

Ilang minuto din ang katahimikan ng mag salita ang lalaki

"ano nga pala ang name mo?" he asked without opening her eyes

"ni---" di pa siya tapos ng magsalita ulit ito

"never mind... I will call you pandak then..." nag smirk ito pag kasabi non

"tsk! Wala din akong pakialam sa name mo! TANGKAD!" Maldita nitong sabi.

"HAHAHAHAHAAHAHA" biglang tumawa ng malakas si tangkad

"why are you laughing?" curiosity striked her

"you HAHAAHA  don't know? Hahahahaha" maluha luha nitong tanong sa sobrang tawa nito. Umiling lang si nicole sapagkat di nito alam.

"di ko din alam funny diba HAHAHAAHAAHAHA" tawa parin ito ng tawa

"you don't mind if i join?" she asked

Tumango ang lalaki

"HA HA HA HA HA HA HA..." sarkastiko nitong tawa

" 3 years na din sir  nong huli kitang nakitang tumawa ng ganyan ka saya.." it was her driver edward. Sabay silang lumingon ng marinig nila ito... Kay huminto sa tawa si tangkad

"manong umm dala mo po ba yung sinabi ko?" pag iwas nito sa topic

"heto  sir." sabay angat ng dala nito

Nilapag iyon at isa isang binuksan.

"oh heto!" sabay bigay ng pag kain kay nicole

"ano yan?" tanong nito

" pagkain ng mga pandak! bobo ka ba?" sarkastik nitong sabi

" tsk wala kabang sense?!" she said while rolling her eyes

"bakit ikaw meron?" pang aasar nito
"tsk" kinain nalng nito ang pagkain na binigay

"parang close na kayo ah. Ano  palang name mo?" tanong ni edward

"nicole po kuya... Tsaka di po kami close nito masyado siyang matangkad" sabi nito

"di rin kita close Masyado kang pandak!!" simangot nitong wika

Umirap lang si nicole dito at kumain ng kumain dahil wala itong sapat na kain nitong nakaraang araw.

" eto pa oh! Nahiya naman ako sa yo" sabay bigay ng lahat ng pag kain sa kaniya

Tumawa lang si Mang edward sa inasal nito

"iha dahan-dahan lang..." wika ni mang edward

Nilunok muna ni nicole ang ninguya nitong pagkain at nag salita

"pasensiya na po gutom na po kase ako e..." kumain ulit nito

"oh tubig! Mabilaukan ka sana" sabay bigay ng tubig.kay nicole
inirapan lang siya nito

makatapos ang ilang minuto ay natapos na silang kumain.

alas singko na ng hapon nandun pa din sila nag kukwentuhan...
Bakas sa kanila ang masasayang mukha na ngayon lang ulit naramdaman ni nicole

"ikaw pandak, what's your best embarrassing experience?" tanong nito

Biglang naalala nito ang hiyang dinanas niya nong nag aaral pa ito

"hmm wala e." pag sisinungaling nito

"madami kaya yan. Bakit yang pagkapandak mo di ka nahihiya? HAHAHAHAAH joke!" pang aasar nito.

"ah tika nga pala para san yung first aid kit?"  tanong ni mang edward

"para sa kniya dami niya kasing mga sugat napansin ko lang kaya please po gamutin niyo." sabi nito

Nagulat si nicole dito

"ha? Para sakin? Ah e ummm hehehe salamat" tanging sabi nito nahihiya man ay nag pagamot narin ito

"MAGKIKITA paba tayo?" tanong ni tangkad  paalis na sila ng tinanong ito

"hmmm gustong gusto ko ang lugar na ito sobrang tahimik kaya mapapadalas siguro ako dito lalo na kapag nalulungkot ako. Kaya siguro oo kung mapapadpad ka dito ulit." sagot ni nicole

"Tanga! Ako ang naka una sa lugar na ito kaya nga may swing diba nilagyan ko pero di natapos! Kaya mapapdalas talaga ako dito!" wika ni tangkad

"oo na! Batukan kita jan e!" akmang babatukin na niya ito pero nagsalita itong muli

"thank you" nag taka si nicole kung bakit

" para saan?" tanong nito

" para sa kakapalan ng mukha mo!" nag mamadali na itong pumasok sa kotse nito

Parang tanga nong tangkad na yun

" talaga bang di ka na mag papahatid?" tanong ni mang edward bakas sa kaniyang mukha ang pag alala dito

"opo kuya! Ayos lang salmat"
Pag kasabi niyon ang umalis na sila

She's happy now... May kaibigan na ito and she couldn't believe that she laughed so loud awhile ago after 2 years she used to faked smile on the people around her. But not even tried to laugh them together.

"NASAAN BA KASE ANG BATANG YUN? HA?! LENTEK!!! NAGUGUTOM NA AKO WALANG PAGKAIN?! PUTA!!" galit na galit ang wika nito. Rinig na rinig nito ang galit ng kaniyang ina. Kaya pumasok na ito.

"ma sorry po..." tanging nasambit nito

" NAISIPAN MO PA TALAGANG UMUWI NO!!" sigaw nitong sabi.

"sorry po talaga ma..." pag papaumanhin nito ulit

"HALIKA NGA DITO! ALAM MO SAWANG SAWA NA TALAGA AKO E!!" papauliin na sana niya ako kaso biglang dumating si papa

"oh ano na naman ba yan? Ha? Sasaktan mo na naman si nicole kay ganda pa namang bata nito tapos gaganyanin mo lang" pag pipigil nito sa kaniyang asawa

"eh kase naman e.!" parang batang nagmamaktol ang kaniyang ina.

"ayos lang mahal... Gutom ka ba? Baka pwdeng alam mo na... Ako munang mag papakain sa iyo" sabay kindat nito
"sure" nag lipbite pa ito
"hintayin mo ako sa kwrto" umalis na ang asawa nito

Nasusuka ako mga ginagawa nila sa harap ko pa mismo mga walang hiya!

"may utang ka sa kin" ngumiti ito na parang demonyo ay mali demonyo pala talaga tong taong to!

Hinawakan niya ang balikat ko at agad ko naman itong tinabig

"yan ang gusto ko sa yo palaban" pagkasbi niyon ay umalis na ito.

Nnlumo ang mga paa ko kayat napaupo ako. Lumapit sa kin si lutos para iparamdam sa akin na di ako nag iisa lage siyang nandyan para sakin.

"ayos lang lutos. Ayos lang" di ko mapigilang mapaluha sa mga nangyayri sa buhay ko.

"bukas dadalhin kita sa kaibigan ko.. Mabait yun." tumingin lang sa akin ang aso ko.
Di ko namalayan ang oras mag aalas newebe  na pala. Lumabas ako sa bahay at tumingala sa kalangitan it was very beautiful. Maliwanag ang paligid dahil sa sinag ng buwan. Napakagandang tignan ang mga bituing kumikislap sa kalangitan. Di ko namalayang kumakanta na pala ako habang tumutulo yung luha ko.

Isipin niyo po guys na ito yung kanta

I remember my mother sang this lullaby for me it was full of joy,  but now the joy was fade and i don't know kung kelan ulit ito sasaya.

"i miss you mommy..."