i clutched the two paper bags with my both arms as i exited the grocery store. it's kinda heavy but i can manage.

mom asked me to buy bathroom stuffs, so i've also bought some snacks for myself and some baking needs.

i decided to walk my way home since there's no money left on my pocket.

ayun, nakakapaso na ang sinag ng araw kaya binilisan ko na lang bago pa ako masunog o ma-heat stroke dito.

nadaanan ko yung lugar kung saan ko unang nakita yung guy. ugh, kamusta na kaya siya? have he eaten the muffins? did he like it?

i just shrugged and continued walking when i felt someone's yanking my shirt at the back.

i hastily yelled for help.

the h3ck! totoo ba 'to? may mga rapist pa rin kahit tirik na tirik ang araw?!

tumalikod ako at marahas siyang sinipa sabay hampas sa kanya ang hawak kong bag.

"ahh!!! wait miss, kalma lang-aray!!!"

napatigil agad ako at napatingin sa likod ko at nakitang aso pala niya 'tong nakakagat sa damit ko at pilit itong hinihigit. sayang! gusto ko pa sana siyang i-jujitsu, i-karate, i-taekwondo o kung ano mang self defense na napapanood ko sa tv.

pero wait-

aso?!

"ilayo mo 'yan sakin!!! ilayo mo!!!" i screamed frantically as i started running.

oh my god, i hate dogs!

narinig ko pa ang tuluyang pagkapunit sa damit ko dahilan na bumitaw na ang tuta sa akin pero nang lumingon ako, this crazy puppy's still chasing after me.

"hey!!! stop!!!" he keeps on screaming at me to stop but hell no.

"idiot! what's the point of having a leash when you'll just let go of it?!" i shouted back exasperatingly.

oo pinakawalan lang naman niya yung aso niya kaya kasama na rin siya sa habulang 'to.

ilang minuto rin akong tumakbo ng tumakbo at nang lumingon ako, nakita kong nahuli na niya yung tali ng aso niyang baliw at binuhat ito. halos matumba naman ako sa sobrang pagod at hingal.

"okay ka lang, miss?"

gusto kong mapamura sa tanong niya pero tumango-tango na lang ako at tumayo ng maayos matapos makasagap ng hangin.

"by the way, tuta 'tong alaga ko hindi leon." aniya at inilapit ang aso niya sa mukha ko, inirapan ko na lang sila pareho.

"hindi sana aabot sa ganto kung di ka tumakbo." pasaring niya habang hinihimas ang ulo ng aso.

i scowled at him, "hinabol ako ng aso mo at sinira pa ang damit ko, anong gusto mo? magpalapa ako hanggang sa maubos damit ko?"

gigil ak0uh imbis na mag-sorry na lang nanisi pa.

nakita kong hinubad niya ang suot niyang denim jacket. nainitan siguro siya, tirik na tirik ba naman ang araw eh.

but he handed me the jacket and i was reluctant to accept it.

"a-anong gagawin ko dyan?" patay malisya kong tanong, naninigurado lang ako na ipapahiram niya talaga.

pinanliitan niya ako ng mata, "try mong gawing sapatos."

di na ako naka-react pa sa sarakstikong sagot niya.

"gusto mo ako magsuot sa'yo?" he asked.

pasimple ko namang kinapa ang likuran ko kung malaki ang punit.

shocks, kaya pala ang presko. di naman siya completely hubad pero ang laki ng telang nawala. shet, backless.

i hesitated pero tinanggap ko na rin. kahiya naman umuwing gutay-gutay ang damit 'no, mamaya biglang may mag-abot sa akin ng piso.

"pero ibabalik ko 'to sa'yo ah." i said after i wore it.

"aba dapat lang." he replied.

mayamaya'y namalayan ko na lamang na nakatitig siya sa akin, bago ko pa man siya asarin ay nagsalita siya.

"alam mo.. you remind me of someone." he mumbled as he explores every detail of my face.

napatingin din ako sa kanya ng maigi and he somehow looks familiar too.

"takot din siya sa aso.. teka?" he snapped his fingers trying to remember my name.

"ollie? / nile?" we suddenly said in unison.