CHAPTER 4

INIWAN ni Eizel ang sasakyan niya sa auto repair shop ni Lander at napilitang sumakay sa kotse ni Lancelott.

“Bakit ka ba sumakay dito sa kotse ko?” Inis na tanung ni Lancelott sa kanya.

“Duh! Lancelott, you offered.”

“I just did it para mailayo ka sa kapatid ko.” Anito.

“Mailayo?” Napapantastikuhang tanung niya.

“Yeah. Bad influence ka sa kapatid ko.”

Itinuro niya ang sarili. “Ako? Bad influence sa kapatid mo?” Napatawa siya. “Lancelott, damulag na ang kakambal mo. At sa tingin ko naman alam niya ang tama sa mali.”

“Tingin mo lang ‘yon.”

“Bakit ba over protective ka sa kapatid mo? Hindi mo ba nakikita na lalaki ang kapatid mo at kaya na niya ang sarili niya?”

Ilang minuto na walang imik si Lancelott. “My brother has heart sickness, bawal siyang ma-stress o masaktan.”

“Oh.” Nakaramdam siya ng awa para kay Lander. “He’s too young to have that kind of sickness.”

“Yeah. Kaya ayokong maglalalapit ka sa kanya. Ayokong masaktan siya.”

“Bakit naman siya masasaktan. Hindi naman ako nangangagat.” Biro niya.

“Eiz, don’t you see yourself? You’re too beautiful. Only an insane man can’t see that. At hindi baliw ang kapatid ko.”

Nanunudyong tiningnan niya ito. “I thought pangit ako.”

He sighed. “Eiz, hindi ako bulag. You are beautiful.”

Nag-iwas siya ng tingin dahil naramdaman niyang nag-iinit ang pisngi niya. Alam niyang namumula siya.

“Alam ko namang maganda ako.” Aniya habang nakatingin sa labas ng bintana.

“Kaya nga. So please, don’t let my brother fall for you.”

Ibinalik niya ang tingin kay Lancelott. “Bakit ba kung sabihin mo yan parang alam mo nang magkakagusto siya sa akin. Manghuhula ka?”

Tiningna siya ni Lancelott sa review mirror. “I just know. Kakambal ko siya kaya nararamdaman ko ‘yon.”

“Oh. May sensor ka pala. Hanep din kayong magkambal. Hanga ako.” Aniya habang sarkastikong pumapalakpak.

Bumuntong-hininga ito ng malalim. “Basta. Huwag ka lang lalapit sa kapatid ko. ‘Yong sasakyan mo, ako na maghahatid sa bahay niyo.”

Hindi siya nagsalita at tumingin lang sa labas ng sasakyan. Hindi niya alam kung bakit ganoon na lamang ang pilit nito sa kanya na hindi magpakita sa kapatid. Magkakagusto sa kanya si Lander? Gusto niyang matawa sa pinagsasasabi ni Lancelott!

At ang malaking katanungan… bakit naman sa kanya magkakagusto si Lander? Yeah, she knew that she’s beautiful pero sapat na ba iyon?

“Don’t worry about Lander. I’m leaving the country in two days. Hindi niya ako makikita.” Aniya.

“Good.” Anito at hindi na nagsalita.

Katahimikan ang nangyari sa kanila hanggang sa makarating sila sa bahay niya.

“Well… thanks for driving me home.” Akmang lalabas na siya ng sasakyan nito ng marinig niyang magsalita si Lancelott.

“Saang bansa ka pupunta?” Tanung nito na ikinalingon niya.

“Cambodia. My fashion show akong puputahan doon.” Sagot niya. “Bakit pupunta ka?”

He rolled his eyes. “Bakit naman ako pupunta. It’s not like you’re interesting to watch.”

“I’m gonna wear a two piece bikini.” She said grinning.

Nakita niyang natigilan si Lancelott. “Okay. Wala naman interesante sayo kahit maghubad ka pa sa harapan ko.”

Naningkit ang mata niya sa sinabi nito. Na-insulto siya! What is he implying? Na walang dating dito ang hubad niyang katawan?

Sinungaling!

“So, sinasabi mo na kahit maghubad ako sa harapan mo, walang epekto?”

Tumitig si Lancelott sa mga mata niya. “Yes.”

Hinahamon talaga siya ng lalaking ‘to! “Hindi ko matatanggap ang sinabi mo.”

He smirked. “Masyado ka kasing bilib sa sarili mo kaya hindi mo matanggap na may lalaking hindi magkakagusto sayo.”

She glared at him. If looks could kill! “That’s it! You’re coming with me to Cambodia! Dapat makita mo doon ang mala diyosa kong katawan!” Hindi niya matatanggap ang sinabi nito.

Hindi! She had a face of a goddess. Everyone likes her. All men love her body… well, except for this one.

Lancelott Storm!

Tinitigan niya ito ng matagal. “Kakainin mo yang sinabi mo.” Pagbabanta niya.

Nginisihan lang siya nito. “I don’t think so, Eiz. I don’t think so.”

“Kakainin mo yan. I’ll make sure of it.” She promised.

“Whatever you say, Eiz. Just stay away from my brother.”

Inirapan niya ito at lumabas nang sasakyan nito. Humanda ka Lancelott! Makikita mo! After ko sa Cambodia, uuwi ako para lang ipakain sayo ang mga sinabi mo!

HINDI siya nakinig kay Lancelott at bumalik sa auto shop ni Lander.

“Hello.” Bati niya sa lalaki na may inaayos na sasakyan. Napangiti siya ng makitang sasakyan niya ang inaayos nito.

“Oh, hi Zel.” Anito sabay ngiti sa kanya ng malapad.

Nagpakawala siya ng buntong-hininga. “What’s with you and your brother?”

His forehead creased. “Huh?”

“Tawag sa akin ni Lancelott, Eiz. Ikaw naman Zel. My name is Eizel.”

“Well, you call him Lancelott. That is something too.”

Interesadong tiningnan niya si Lander. “What do you mean?”

“Nothing. It’s not for me to tell.” Anito at bumalik sa pagaayos ng sasakyan niya. “I heard your going to Cambodia.” Ani ni Lander pagkalipas ng ilang sandali.

“Yeah. I am. Fashion show.”

Tumango-tango ito. “Lance would be there too.”

Natigilan siya. “Really?”

“Yeah. Next week. May pupuntahan siyang photo exhibit sa Cambodia. Must be fate that you two are going there.”

She narrowed her eyes on Lander. “Are you trying to match make me and Lancelott?”

Lander grinned and shrugged. “Worth to try.”

She huffed. “Trust me. Hindi ka magtatagumpay. And I like you more that your brother.”

Lander stilled and turned to her. “You what?”

“I like you more that you brother. You’re so much nicer.”

Matagal siyang tinitigan ni Lander. Kapagkuwan ay lumapit ito sa kanya. Nasa loob ng bulsa ng pantalon nito ang kamay na puno ng grasa. “Want to go on a date with me?”

She smiled. “Sure. That would be lovely.” Walang pag-aalinlangang payag  niya.

“Great. I’ll pick you up at eight?”

She nodded. “Yeah, sure.”

Lander grinned and went back to what his doing. Si Eizel naman ay hindi mapuknat ang ngiti sa mga labi. She have a date with Lander. A handsome and nice guy. Hindi katulad ng kapatid nito na masungit na nga, wagas pa kung makapanlait. Okay lang sana kung totoo.

Pero siya? Tinawag na pangit at walang epekto kahit maghubad sa harapan nito? Oh, you’re going to pay for that, Lancelott!

EIZEL laughed at what Lander said. Hindi niya akalain na masaya palang kasama ang binata. Madami itong kuwento tungkol sa mga kapilyuhang pinaggagagawa nito. So far, their date was awesome and she’s enjoying her self.

“Grabe.” She sobered up. “Hindi ko akalain na ganoon ka kapilyo nuong bata ka pa.”

Lander grinned. “That’s me. How about you?”

Sasagot na sana si Eizel ng may mahagip ang mata niya na papasok sa restaurant. “Is that Lancelott?” Kunot-nuong tanung niya.

Sinundan ni Lander ang tinitingnan niya.

“What’s he doing with that fucking woman?” Lander hissed under his breath.

She gaped at him. “I thought cursing is bad for your mouth.”

Ibinalik nito ang atensiyon sa kanya. “Not if you’re cursing a bad woman. She deserved it more than anyone in this freaking world.”

Okay. Now, she’s really curious. “Sino siya?”

“Trust me, you don’t want to know.”

“I want to.”

Tinitigan siya sa mata ni Lander. “He’s Lance’s ex. But looking at them now…” He trailed while looking at the happy couple chatting. “I guess she’s not his ex anymore. I can’t believe that guy.”

Tinitigan niya si Lancelott na masayang nakikipagusap sa isang magandang babae. Pero mas maganda pa rin naman siya. May kung anung pagkairita siyang naramdaman ng makitang masaya si Lancelott sa piling ng ibang babae.

Mukhang naramdaman nito ang titig niya dahil tumingin si Lancelott sa direksiyon niya. Nakitang niyang nanlaki ang mga mata nito ng makita siya na kasama ang kapatid nito. May kung anong ibinulong si Lancelott sa kasamang babae at naglakad ito palapit sa mesa nila ni Lander. 

“What are you two doing here?” Tanung nito sa kanila pero sa kanya ito nakatingin na parang kakainin siya ng buhay.

She smiled sweetly at Lander, irritating Lancelott more. “Oh, we’re on a date, right Lander?”

“Yep. And it was the best date of my life.” Nakangiting sagot ni Lander na agad namang nawala ng tumingin kay Lancelott. “How about you Lance. What are you doing with that woman?”

Matagal bago nakasagot si Lancelott. “I’m just being polite. We bumped into each other and we kind of want to talk over dinner.”

Lander snorted. “I thought you’re over her.”

Tumingin sa kanya si Lancelott. “Yeah, I am.”

“I don’t believe you.” Ani ni Lander na tumayo at binalingan siya. “Let’s go, Zel. Doon nalang natin ituloy ang date natin sa auto shop ko. Is it okay with you? Ipagluluto kita kung hindi ka pa nabusog sa kinain natin dito.”

She smiled at Lander. “It’s cool.” Kinuha niya ang purse at ipinalibot ang braso sa braso ni Lander.

“We’re leaving.” Paalam ni Lander sa kakambal.

Tiningnan niya si Lancelott na masama ang tingin kay Lander.

“I thought you knew.” Ani ni Lancelott sa kapatid.

Tinignan ni Lander ng matiim si Lancelott. “I do bro. And I thought you knew too. Who can resist such beauty?”

Iginiya siya paalis ni Lander sa Restaurant. Nararamdaman pa rin niya ang titig sa kanya ni Lancelott kahit nasa labas na sila ng restaurant.

“Don’t mind him.” Ani ni Lander. “Hindi lang niya matanggap na naunahan ko siya.”

Tiningala niya ang lalaki. “What do you mean?”

Lander chucked. “Nothing.”

“Lander, hindi ‘yon nothing. Just tell me what it is.” Pangungulit niya rito.

“Someday I will.”

Kinurot niya ang tagiliran nito, agad naman itong umiwas habang tawa ng tawa.

“WOW! I can’t believe you’re here.” Eizel exclaimed when she saw Lander walking towards her.

He grinned. “Well, I want to wish you a happy trip.”

Eizel smiled. “Thanks.”

Agad na nawala ang ngiti niya ng makita ang kakambal nito na si Lancelott.

“Anong ginagawa mo rito?” Tanung niya.

He stilled then looked at her. “Pag-aari mo ba ang airport? Kung makatanung ka parang sayo e.”

Inirapan niya ito at bumaling kay Lander na nakatingin lang sa pagbabangayan nila ni Lancelott. May munting ngiti ito na sinusupil sa mga labi.

Inangkla niya ang braso sa braso ni Lander. “Mami-miss kita.” She smiled. “Mami-miss ko ang mga date natin sa auto shop mo. Ang saya-saya kaya ‘non—Ay! Ano ba, Lancelott! Bitawan mo nga ako!”

Pilit siyang kumakawala sa pagkakahawak ni Lancelott sa pulsuhan niya. “Get off me!”

“Shut up! Halika na. Bawal makipag-flirt sa kapatid ko.” 

“Hindi ako nakikipag-flirt. I don’t even know what flirting is.”

He snake his arms around her waist and pulled her closer to him. She gasped and put her hands against his hard chest. Magkadikit na magkadikit ang mga katawan nila. Ramdam niya ang mainit nitong dibdib na naghahatid sa kanya ng kakaibang pakiramdam.

“Lancelott…”

“I don’t care if you don’t know a thing about flirting. Just stay the hell away from my brother.” Mariin nitong sabi habang nakatingin sa mata niya. Bumaba ang tingin nito sa mga labi niya na nakaawang sa pagkabigla.

She saw his face moved closer to his. Nang isang dangkal nalang ang layo ng mukha nito sa mukha niya, bigla siya nitong binitawan.

“No, Lance. Get a hold of yourself!” Narinig niyang bulong nito sa sarili.

He heard Lander chuckled. “Good luck, brother. Just remember, ang sa akin ay sa akin, ang sayo ay sayo. Okay?” Kinindatan siya nito at iniwan sila ni Lancelott.

Nagkatinginan sila ni Lancelott at sabay din silang nag-iwas ng tingin.

“Saan ka sa Cambodia?” Tanung nito kapagkuwan habang naghihintay silang tawagin ang flight nila.

“Pakialam mo naman.”

“I’m just asking.” Sumandal ito sa likod ng kinauupuan. “Sa Phnom Penh ang destinasyon ko. Ikaw?”

At dahil sa bored na siya sa paghihintay, sinagot niya ang lalaki ng maayos. “Sa Phnom Penh din ang punta ko. Sa Phnom Penh gaganapin ang fashion show namin.”

“May gagawin ka ba after the fashion show?”

“Nope. Resting maybe.”

“Saang Hotel ka mamamalagi?”

“Royal Residence Hotel sa Phnom Penh”

“Ilang araw ka ba sa Cambodia?”

“One week. I want to explore the beauty of Cambodia. I heard marami silang magagandang temples.” Nakangiting wika niya.

Bumaling ito sa kanya. “Yeah, marami nga. Ang Bayon temple ang pinaka-sikat na temple sa Cambodia. It was built in the center of the former royal city called Angkor Thum.”

She looked at Lancelott with amazement on her eyes. “Wow… how did you know those things?”

He shrugged. “I’m a photographer. I capture beautiful memories and sceneries. At ugali ko nang alamin ang history nang mga kinukunan ko ng litrato.”

She pouted. “Nai-excite tuloy akong pumunta sa Bayon temple na sinasabi mo.”

Natigilan si Eizel nang marinig ang boses ng isang babae sa speaker.

‘Calling all the passengers of Cambodia flight 107. Please proceed to gate seven.’

Sabay silang tumayo ni Lancelott mula sa pagkakaupo.

“You’re in the same flight with me?” Kunot nuong tanung niya rito.

He looked at her. “Why? May masama ba kung pareho tayo ng sasakyang plane papuntang Cambodia?”

Inirapan niya ito. “Ayoko lang sayo kaya ayokong makasabay ka.”

He sighed. “I like you better when you’re talking to me nicely.”

Nginisihan niya ito. “Hindi na mauulit ‘yon.” Iniwan niya ito at tinungo ang gate seven.