"Wakey wakey Princess,  mauuna na kami. Pinagluto ka nalang namin diyan. Kumain ka na tayo" Dahan dahan kong minulat ang mga mata ko.
Micha already opened the curtains and the sun rays flicked to my eyes.  Mabilis kong tinakpan ang mga mata ko nang kumot.

"Princess Erisha,  get up or throw this cold water to your face!"

Inalis ko ang kumot at bumangon na sa pagkakahiga.

"Whatever."

He just grinned at tumalikod na siya sa akin.

I faced my self in the vanity mirror. Sinuklay ko yung buhok ko gamit ang mga kamay ko.  Agad kong napansin na medyo nangingitim na ang ibaba ng mga mata ko.  I was not able to sleep well lalo na kahapon. 

Mapait akong napangiti.  Whatever happens on that island is not good at all. Pero kahit na ganoon dapat Kayanin ko ito.  This happens because there is a purpose on it. Iyon dapat ang isipin ko. 

Kumakain na sila Micha at Taylor nang mapuntahan ko sila doon. They seems not to bother na umupo na ako sa tabi nila at nagsandok na ng makakain. They are are talking about Shira Santos and how are they astonished by her beauty.  Talaga nga namang maganda siya.

Natigilan ako nang bigla akong kinalabit ako ni Michael nang makaunang subo ako ng pagkain.

"Eris,  grabe ang ganda pala ni Miss Shira in person. Hindi mo man lang kami sinabihan na nagkita na kayong dalawa. Nakakahiya sinabihan ko pa na chaka." Ani ni Michael

"Paano nagpakita sa inyo yun" Dagdag pa niya.  I slouched lazily on the chair while chewing my break.  Nilunok ko muna ang kinakain ko bago ako magsalita.

"The day before the meeting.  Nagpakita na siya akin and she already approved us to be included in their malls.

"So that works.. tapos hindi mo man lang kami sinabihan." Nakapamaywang pa si Micha sa akin.

"Even if Eris wanted to tell it,  remember the disclosure. I am sure meron din si Eris niyan." Ani ni Taylor sabay subo ng omelet.

"Ay oo nga pala." Napakamot na lang si Micha sa sinabi ni Taylor.

"Both of you."

Tumango lang silang pareho sa akin.

"Ang ilap naman kasi nang Shira na iyon.  Hindi naman siya chaka ba't pa siya nagtatago."

"Privacy still matters Michael,  that's why! Hindi na kailangan pang itanong iyon."

"Whatever!  Nga pala kung hindi dahil kay Miss Shira hindi ka namin matatagpuan. Kasi hinahanap ka rin niya e.  Tapos nito nga bigla siyang nagpakita at nagsabi na natagpuan ka na raw niya."

Tumango tango lang ako.

I am just staring at them while still having a conversation about Shira.  Hindi pa rin sila maka-get over dahil nakita na nila siya sa wakas.

I can't help to think kung paano ako natunton ni Shira,  magkakilala ba sila ni Nikko.  Nalilito ako.

Para ako naliwanagan na bumalik sa isip ko ang mga tingin ni Shira sa kanya nung papaalis na kami nang gabing iyon.  Ang seryoso niyang mukha na nakatingin din sa ibaba, kay Nikko.

Pagkatapos kumain agad na rin umalis ang dalawa.  They did not let me to go to Amaya lahit anong pilit ko,  dahil gusto nila akong makapagpahinga.  Maybe a good thing because I am not on the mood to be in the office,  kung pipilitin ko man sakali na pumasok, baka  hindi rin ako magiging productive.

Ito ang isa sa mga gusto ko sa kanila, they know me well at alam nila kung ano ang nararamdaman ko. I was a like a transparent glass to them,  wherein they can see it through.  This time,  i should indulge myself having peace dahil ako lang naman ang mag-isa at walang
I took a glass of milk and went to the terrace and take a seat on a couch.  I can see the metro's busy streets, I almost hear the vechicle honks. The pedestrians below are still on the rush,  but me the view calms me.

This is what I do whenever I am alone at my condo.  I prefer this view at night because of the vechicle lights sparks like stars in the sky.

While having sight of this scenery I my thoughts flew again to Shira. Gustuhin ko man isipin baka nagkataon lang na tumingin  siya sa ibaba hindi kay Nikko. Paano niya ako nahanap kung si Nikko lang ang nakakalam nang lugar na iyon.

Malamang may kuneksyon silang dalawa.

Gusto kong malaman ng anuman na namamagitan man sa kanila na dalawa.

Napailing ako.

Eris dapat wala ka nang pakialam kay Nikko diba?  And whatever connection that they have, dapat ay labas na labas na ako doon.

I sighed.  I still have this urge to know about it.  Parang hindi ko kakayanin kung hindi ko malaman kung ano man iyon.

Eris.  Hayaan mo na nga lang.

I took a final sip of my milk and leave the veranda.  I walked towards the kitchen and grabbed Taylor recipe book.  I should always make myself busy kaysa mag isip nang kung ano anong bagay. 

I should start to make new stuffs in my life kung aalisin ko na siyang tuluyan sa buhay ko.

I followed the chicken curry in the book since iyon lang ang recipe na mayroon akong mga available ingredients. 

While smelling the aroma of the curry,  bigla kong naalala si Mark.  It is his favorite saka ilang araw ko na rin siyang nakikita.

I dialled his number on the phone para maaya ko siyang kumain. Makailang ring nang masagot niya ang tawag ko.

"Hi Eris!" Masigla niyang bati. Siya halos ang unang bumati kaysa sa akin. 

"Uhm,  would you like to have lunch with me,  nagluto ako."

"Sure I love to,  nandyan na ako in 10 minutes."

........

"I already missed these times,  sana lagi tayong lumalabas saka ang tagal mong nawala." Aniya habang tuloy tuloy ang pagsubo niya ng curry. Inabutan ko siya ng tubig then I smiled bitterly. 

"I just went somewhere,  you know.  Taking a break." Saad ko at pinagpatuloy ang pagkain.

"Edi sana sinama mo ako,  I am always be your travel buddy."

Umiling lang ako. I wish I just really went somewhere.  I am just lying and I dont even dare to tell the truth. I hope di niya mahalata. He stares away na parang hindi niya nagustuhan ang isinagot ko sa kanya.

"It starts when Nikko Sarmineto came around."

"Walang namamagitan sa amin Mark." Agad kong dipensa.  Tumango na lamang siya.

Wala nang nagsalita sa aming dalawa hanggang sa parehas kaming natapos sa pagkain.  Pilit kong iniiwas ang tingin ko kay Mark na pakiramdam ko ay buong oras na nakatingin sa akin sa oras na iyon.

Napatingin na lang ako sa kamay ko nang hawakan niya iyon.

"Eris,  tandaan mo. Nandito lang ako para sayo."

"Thank you."

After we ate the lunch,  umalis na rin siya dahil tumakas lang siya sa trabaho niya.

I wish I could teach my heart to easily love someone again, para hindi na ganito.  Kung sakali,  si Mark ang pipiliin ko. Why I still always choose him,  hindi na tama kung magiging kami pa.  Bakit ba siya na lang? 

I prepared myself a warm bath in a tub.  Napapikit na lang ako habang sinasakop nang init ng tubig ang katawan ko.  In just sitting there in a few minutes I just let my thoughts flow.

The days in the Island...  Shira..  And Mark.

Idinilat ko muli ang aking mga mata.

Sana nga talaga madali lang i let go lahat.

...............

Nagising na lang ako sa tunog ng doorbell. Medyo iritable akong bumangon dahil alam kong hindi pa ganoon kalalim ang tulog ko.

Si Taylor lang ang bumungad sa akin pagbukas ko ng pinto. 

"Where's--"

"I dont know where that bastard go!" Napakunot ako ng noo sa iritado niyang sagot.

Ngayon lang hindi sumabay si Michael.  What's going on?

"Hey,  Is there something--" Taylor just plainly stare at me na ayaw niyang sagutin ang tanong ko. Doon ko napansin ang mamula-mula niyang ilong at ang mugto niyang mga mata.

"Come on Taylor,  tell me." Sabi ko at tinabihan ko siya sa dulo nang kama niya.

She just sniffed, ayaw niya talagang magsabi.  Sometimes Taylor wanted to keep problems in to herself. Hindi siya napipilit magsalita kung ayaw niya.  Sana matulungan ko siya gaya nang pagdamay siya sa akin noon,  hanggang ngayon.  I just can't force her.

I held her hand.

"I am here for you.  I can always help you."

"I can make it up E.  Thanks." She smiled plainly and her eyes is still invaded with sadness. 

Lumabas muna ako para Everytime Taylor is sad,  soup can make her feel better. I grapped an instant soup maker and an egg, saka ako nagpakulo ng tubig.

......

Nagulat ako nang bigla niyang tapikin ang likuran ko.

"Let just go to the club"

Saktong natapos na ang niluluto ko ang pinatay ko na ang apoy, doon ko siya hinarap.

"Taylor,  it is not the answer on your problems.  Just tell me what is going on." Saad ko habang sinasandukan ko siya ng soup.

Agad niyang kinuha yung soup na sinandok kong soup saka dirediretsong hinigop iyon.

"Just come on please."

"Fine."

..............

I sat on the passenger seat while  Taylor drove with loud speakers. It seems that she did not mind me na halos mabingi na sa lakas ng speaker.  I know there is a problem. Ayoko lang siyang pilitin sa ngayon she will tell it to me right away.  Kailangan ko lang siguro siyang bigyan ng space at damayan siya sa mga oras na ito kahit hindi ko na alam kung paano pagagaanin ang loob niya.
..........

As we entered the club, para siyang batang natatatakbo sa loob. Hindi ko na rin siya nakita pagpasok doon kaya kaagad ko siyang hinanap.

 Pagpasok rumehistro sa paningin ko si Michael. His aura seems to be manly. He walks firm with posture, and how he stares at the girls na nakikipagusap sa kanya. Parang kayang kaya niyang tunawin ang mga iyon na parang yelo. Sa mga oras na iyon ni walang siyang bahid ng pagiging binabae.

Napailing ako,  I am sure namimilikmata ako.  Michael cannot survive wearing a scarf on the neck. Malimutan niya lahat wag lang ang scarf niya, kaya malamang hindi si Michael iyon. Maybe baka kamukha rin niya dahil medyo madilim dilim ang paligid

Para mas makasigurado ako naisip kong lapitan ko siya, pero hindi ko natuloy nang hilahin ako ni Taylor para umorder ng tequila sa counter. Doon pa rin ako nakatingin sa diresyon niya.  Gusto ko talagang siguraduhin kung siya iyon. Agad din siyang nawala,  dahil hinila siya ng isang babae.

Taylor gave me a glass of tequila,  I took a sip of it while looking where I saw that man na kamukha ni Michael.
Whatever happened cannot sink in on my mind.  Tila paulit ulit pa rin iyong rumerehistro sa isip ko.

Medyo tipsy na si Taylor, hindi ko na rin halos mapigil lalo na nang magpunta siya sa dancefloor.

Habang naglalakad nakasalubong ko si Mark.

"Eris." I just smiled,  saka muli akong sumunod kay Taylor at ramdam kong sumunod din siya sa akin.

"Just go with him I won't bother." She winked. Napakunot ako nang noo dahil hindi man lang niya inaway si Mark.

"Hayaan mo muna siya.  She'll be fine."

"I hope I can just let it on that way."

"Taylor just needs space,  self healing kumbaga.  Halika tignan mo na lang siya dito. 

We sit on the spot where I can see Taylor starts to dance like a crazy woman in the middle of the dance floor. 

It seems that she catches the attention of all  the guys there. Her skimpy dress, and long legged legs,  sino ba naman lalaki ang hindi mapapatingin doon. I just can't to let her alone on the crowd when some group of boys roam around her.

"Mark saglit lang." Saad ko at dali daling tumayo.

"Samahan na kita."

"I can manage,  babalik kami doon." He insists,  dahil nasa likuran ko lang siya habang papunta sa pwesto ni Taylor.  Hinayaan ko na lang.

"Taylor,  tara na." Madiin kong sabi.

Hindi man lang niya ako pinansin at patuloy sa pakikipagusap sa lalaki na sa dibdib na niya nakatingin.

"Taylor."

"Yeah right Eris,  why don't we let's have some fun fun and fun this time.  Just like when we are in New York."

"Taylor lasing ka na. Umuwi na tayo." Hinila ko na si Taylor pero pumipiglas pa rin siya kaya mabilis ko siyang nabitawan.

"Taylor!Ano bang problema mo!?" Hindi ko na napigilan na mapandilatan na siya ng mata at mapagtaasan siya ng boses. Bakit niya ba ginagawa ito? 

She just stare at me hanggang sa humarang ang isang lalaking nakatingin sa kanya. 

"Why just join us miss.  We'll have some fun and you will--"

Napaigtad ako bigla nang bumagsak ang lalaki sa sahig.  Sinuntok siya ni Mark.  Dahan dahan naman na tumayo ang lalaki na maangas na lumapit sa amin. 

Nakipagsukatan ng tingin si Mark sa isang lalaki doon.

"Mark,  umuwi na lang tayo." Hindi pa rin siya natinag at nilapitan pa ang lalaki na iyon. 

Mabuti na lang at may mga guards na lumapit sa kanila para umawat kaya hindi na masyadong nagkagulo.

 Pareho naming hawak ang pumipiglas pa rin na si Taylor. I can hear that she is already sobbing Kailangan ko talaga siyang makausap mamaya. 

Paglabas namin bigla akong natigilan sa nakita ko.  There is two couples having their hot making session on the car's hood.  They even mind to just grab a room. Napatingin pa sa akin ang lalaki, na siyang ikinagulat ko.

It is really him! 

I am sure that's Michael. Hindi na ko magdududa.  Alam kong nagulat siya nang mapagtanto niyang ako iyon. Ang tagal niyang nakatingin sa akin pero umiwas din siya nang hinagip muli nang babae ang kanyang mga labi.

Napailing-iling ako.

Hindi pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko.  Ayokong maniwala na si Michael na ang nakikita ko.

They continued whatever they are doing , without minding us. 

I looked at Taylor, she seriously staring at the same direction and her eyes seems squinted with anger. Then,  when she noticed me, she blew her stare away like she does not care at all.