"Mahal mo ako?" Tila ba nayanig ang buong sistema ko sa sinabi niya.

Nag-iwas siya ng tingin sa akin.

"Ah..Eh.. Oo naman Eris mahal kita bilang isang kaibigan. Kahit pa masungit ka sa akin noong una. Ikaw naman masyadong kung ano ano ang iniisip.

Nakatitig lamang ako sa kanya.Nararamdaman ko na parang may kakaiba sa kanya, kanina kung makatitig siya para akong isang mamahalin na bagay para sa kanya, then now ni di siya makatitig sa akin.

Seriously what is happening to him? I cant even read him. Nag-iba rin yung aura niya, parang hiyang hiya siya. tss..Sadya talaga na baliw itong tao na ito.

Saka ano ba itong sinasabi niya. Paano niya ako minahal? Hindi naman kami close at gaya ng sinabi ko kanina. We dont know each other.

Paano ka magmamahal ng isang tao kung di mo siya lubusan na kilala? Anong ang mamahalin mo sa kanya kung di mo siya kilala.

Napapansin ko lagi, kung nakaasta siya parang kilalang-kilala niya ako. I dont even remember if he got close to me in the past, ngayon lang.

"Eris."

Tumakbo ako sa kanya palayo. Hindi ko na kaya, hindi ko maunawaan.

Pati na rin ako nahawa na ng kabaliwan sa kanya.

Saka kung magmamahal lang muli ako ayoko sa kanya!

I still love Lukas! Kahit pa anong mangyari!

Ring! Ring!

Tinitiis ko na huwag siyang pagbuksan ng pinto.
Kinuntsaba ko ka rin si Taylor na sabihin na umalis ako. Pero isang araw ay nahuli niya akong pumapasok sa loob.

Ayoko muna na makita o makasama siya. Lagi na akong lumalabas ng bahay o kung nasa loob naman ako ay hindi ko binubuksan ng kurtina.

Sobra kasi akong naiilang sa kanya.

When he smile, that devlish smile always make me shiver sa tuwing naiisip ko iyon.

Those sparkling eyes of him na sobrang nakakapanghalinang titigan. I wish I could stare in those eyes forever, pero ayoko dahil kay Nikko naman ang mga matang iyon.

Napapahilot ako sa aking sentido sa tuwing naiisip ko iyon.

Noong isang araw, nasa mall ako bago ako lumabas sa isang boutique ay nakita ko siyang naglalakad doon, dali dali akong nagtago sa mga nakahilerang damit. Tapos yung kakain ako sa favorite kong resto, nakita ko siya doon na mag-isang kumakain, dali dali akong naglakad palayo bago pa niya ako makita.

Gusto ko siyang iwasan pero tila isa siyang kabute na pasulpot-sulpot na lang sa kung saan akong lugar na napupunta. Hirap na hirap na ako sa kakatago, kaya naisip ko na dito na lang sa apartment ko.

Kung haharapin ko naman siya, ewan ko kung kakayanin ko ang presence niya, makita ko lang siya ay kikilabutan na ako.

"Eris!" Malakas niyang kinakatok ang aking pinto.

"Please talk to me. Huwag mo akong iwasan."

Hindi ako kumikibo. Hindi ba obvious na ayoko siyang kausap, o kailangan ko na talagang ipamukha sa makapal niyang pagmumukha iyon.

Hindi na ako makatiis at nilabas na siya. Baka mabibingi na ako sa sobrang pagkarindi ng tainga ko sa tunog sa doorbell, ang malakas na pagkatok niya sa pinto ko na baka masira pa niya sa sobrang lakas, at yung pagsigaw niya. Sisikapin ko na maging normal, kahit sobra na ang pangigilabot at yung aking pagkailang.

Basta tumigil lang siya! Dahil nahihiya na ako sa nga kapitbahay sa pag-iingay niya.

"Ano ba talaga ang kailangan mo?!"

"Ikaw lang." Mahinahon niyang sabi.

And I suddenly felt his lips into mine.

Gusto ko siyang itulak at sampalin. Pero bakit tila naestatwa na ako sa kinatatayuan ako

Ang tanging nagawa ko lang ay ipikit ang aking mga mata at damhin ang bawat dampi ng kanyang mga labi sa labi ko.

Shit! Ano ba itong nangyayari sa akin.

I also felt current from him, giving me more goosebumps.

And make my hormones to an abnormal raging hormones that is little by little responding to his kisses and encircle my arms to his neck.

Shit! Eris what the fuck are you doing? You should push him away.

Pero putangina di ko kaya.

Di nagtagal ay humiwalay siya sa akin. I am so damn breathless, matagal tagal din yun.

"Sorry Eris."

Napayuko lang ako, sigurado nagsiakyatan ang mga dugo ko sa mukha. Ayoko naman na makita niya na pulang pula na ako dito.

The heck! I am blushing because of him dammit! Thanks to my abnormal hormones.

"Leave Nikko." Sabi ko na lang. Kung naiilang ako sa kanya noong mga nakaraang araw, mas nadagdagan pa iyon ngayon. I let him kiss me! Wala akong ginawa ang masaklap tinugon ko pa!

Nababaliw na talaga ako. Bwiset na lalaking iyon, hinawaan ako.

"Eris."

"Please." Pulang pula ako Nikko! Umalis ka! Nakakahiya ako.

Nang makalabas siya ay agad kong sinarado yung pinto, hindi ako kaagad na umalis at napaupo na lang doon dahil sa paghihina.

I really let him do this to me

I said to my self while touching my lips. Naalala ko na naman ang ang kanina.

Patuloy pa rim siyang nagsisigaw at sa pagpindot ng doorbell ko, ramdam ko pati ang pagkatok niya rito.

Oo sobrang nakakarindi, kaya Naglagay na lang ako ng soundproof na earphone dahil nakakarindi na talaga. Tss. Mapapagod ka rin.

Kinabukasan

Nagsalubong ang aking mga kilay na makita na naroon pa rin yung kotse niya.

Huwag niyang sabihing hindi siya unabis umalis dito.

Gigisingin ko ba siya roon at hayaan na lang siya roon. Kung nagsawa siya kakakatok kagabi. Magsasawa rin siya na umistambay rito.

Pero Natagpuan ko na lang ang sarili na lumalapit na rito.

Lumalapit ka naman din sa kanya, ituloy-tuloy mo na.

"Nikko!" I said while knocking on his window.

"Hmmm."

"Nikko come on!" I said habang mas nilalakasan ko pa ang katok.

Tila nagulat siya na nakita ako, medyo pupungas-pungas pa siya. Maya maya ay binuksan niya yung bintana.

"Good morning Eris." Nakangiti pa niyang sabi tapos ay kumindat pa ang mokong.

Palihim pa akong natawa dahil marami pa rin siyang muta sa mata.

"Hmp! Ang baho ng hininga mo pumasok ka sa loob magmumog ka." Sabi ko nang matauhan.Tinalikuran ko lang siya at alam kong susunod din naman siya.

"Haha fine."

Nanlaki ang mga mata ko.

Bakit ko siya pinapasok?! Tanga Eris! Ughh! Wrong move.

Panindigan mo yang pagpapapasok mo lukaret ka!

Bakit kasi tila nalimutan ko ang nangyari kagabi. Ngayon nakakaramdam na naman ako ng ilang sa kanya.

Bahala na! Kaya ko ito!

Ano naman siya sayo para makaramdam ka na ilang. Hindi ko nga siya type!

Oo tama, hindi dapat ako mailang sa baliw na iyon.

"O yan, sandwich mo."

"Namiss ko ito a, parang kailan lang nung huli mo akong ginawan."

"Sige na kumain ka na, pagkatapos umalis ka na dito." Nanlaki ang mga mata niya.

"Pinaalis mo na ako dito."

"Oo kailangan mo nang umuwi, baka nag-aalala na sila sayo." Biglang lumungkot yung mukha niya.

"Wala naman akong kasama, ako lang din mag-isa walang maghahanap sa akin."

Eris, mag-isip ka pa para mapalayas mo siya.

"Pero may pasok ka."

"I'm the boss ok, kahit malate o hindi ako pumasok ok lang. Aba ako ang nagpapasweldo sa kanila."

"Haha ok." Sus yabang.

"Labas tayo."

"Saan? Kakagising mo pa pang gusto mo nang gumala."

"Bakit ba? Sa gusto ko nga."

"Ayoko! Ikaw na lang mag-isa." Tss. Para siyang bata, pwedeng umayos naman siya kahit kaunti?

"Please samahan mo ko." Pamimilit pa niya with matching beautiful eyes.

Inferness di masagwa.

Nagagandahan mo nga mata niya diba?

Ay leche!

"Ok,Pero sana maligo ka muna ok? Naamoy na kita e." Naisip niyang gumala tapos di man lang niya maisip na maligo muna. Ang baho niya kaya!

"Huh! No need I know you like my scent." Sabi niya at lumapit pa lalo sa akin.

"Ang kapal mo!" Sabay bato ko sa kanya ng unan.

......................

Doon niya uli ako sa park inaya. Siyempre napilit ko siyang maligo, buti na lang at may mga extrang damit siyang dala, napakaboy-scout niya.

Pinili naming lakarin ang pagpunta sa park, tutal malapit naman. Maya maya ay huminto kami sa isang convinience store.

"Eris may bibilhin lang ako sama ka?" Tanong niya.

"No, dito na lang ako."

"You sure." Tanong pa niya.

Tumango lang ako sa kanya.

Palakad-lakad lang ako sa tapat ng convinience store habang naghihintay sa kanya. Hindi naman sa ayoko siyang kasama,nasa mood lang ako ienjoy yung magandang view sa harap ko.

"Hey miss, you seems so lonely." Nagulat ako na may lumapit sa akin na tatlong lalaki.

"And I think you need some company, you seems so cold." Agad akong kinilabutan na bigla niya akong inakbayan, tapos malagkit niyang tinititigan yung balikat ko pataas sa aking leeg.

"Get off your hands to her!" Bigla akong napapikit dahil sa bilis ng pangyayari

Pagdilat ko ay nakita ko na bumulagta na lang yung lalaking malagkit makatitig sa akin.

Habang sa kabilang dako, nakita ko na pinagtutulungan siya ng 2 pangit na lalaki, pero hindi siya nagpatalo. Nagawa niya itong patumbahin, kahit na hamak na mas malalaki ito sa kanya.

When those goons leave, he hugged me so tight. Doon ko ibinuhos lahat yung pag-iyak ko dahil sa takot, buti dumating siya kaagad.

"Shh, tahan na." Sabi niya habang hinihimas ang aking buhok.

And I feel it again.

I feel protected.

"Thank you."