Chapter 3

Brent's POV
  "Brent, pinatatawag ka ni Mr. Sanchez sa Principal's office." Banggit sakin ni Rei, isang Lightning Mage.

  Nandito ako sa training grounds ng school at nagprapractice. Kakatapos lang ng exams kahapon at nagadvanced ako sa Level 41 at naging Rank 1 naman ako sa buong school. Nasa gitna ako ng training ng biglang dumating si Rei.

  "Ano nanaman bang kelangan ng matandang yun sakin?" Asar na wika ko.

  Tinawanan naman ako ni Rei dahil sa mga sinabi ko. Bipolar ata to o nagdradrugs.. Ewan, ang weird nya kase.

  "Ewan ko. Puntahan mo na lang at ikaw na mismo ang umalam. At ano bang ginagawa mo dito?" -Rei.

  "Nagchechess. Edi malamang nagtratraining." Sarkastiko kong sagot.

  "Loosen a bit will you?" Advice niya. As if naman na susundin ko siya.

  "Alam kong mas matanda ka sakin pero hindi mo ko mapapasunod noh!" Inis na sigaw ko sa kanya.

  "Ok. Basta pumunta ka na lang dun." Taboy niya sakin. Wala naman akong nagawa kundi ang sundin siya.

————————————

  "Brent, iho. Mabuti naman at nandito ka na!" Bati sakin ng matandang to pagkapasok na pagkapasok ko sa opisina niya.

  "Cut the cr*p, old man.! Sabihin niyo nalang sa kin kung bakit niyo ko pinatawag!" I said in a rude voice. Pero, as expected, di siya natinag. Kalmado parin ang itsura niya.

  "Well, I was wondering if you can take Mizuki Fuente to her assigned dorm because her supposed to be guide was reported sick today." kalmado niyang sabi. Sa totoo lang, napapahanga ako sa matandang to, hindi kasi natatakot sakin kahit ano pang sabihin ko.

  Napatingin ako sa isang babaeng nakatayo sa may opposite part ng office. Ngayon ko lang napansin na may iba pang tao dito. I have to say, maganda siya with her long dark brown hair, brown eyes, white fair skin, sharp pointed nose, thin eyebrows, long eyelashes, pink lips, and pinkish cheeks. Oo maganda siya, pero mukhang lampa at mahina.

  Nung maalala kong siya ang dahilan kung bakit ako naistorbo, tinitigan ko siya using my cold green eyes.

  ""Why don't you assign some other girls. I'm a guy which means i'm not allowed to enter the girls dormitory." Irita kong sabi.

  "I would have done that if i had the chance. But unfortunately, today is the day for the girls examination." -Mr. Sanchez.

  "Tsk, fine. I'll take her." Sabi ko habang bumuntong-hininga.

  Lumabas na ko ng opisina ni Mr. Sanchez at narinig kong sumunod sakin yung babae.

  Naglakad ako papunta sa southern part ng school kung nasaan ang girl's dorm. Katulad nga ng sabi ni tanda, walang masyadong tao dito sa dorm. Mga ilan ilan lang, mga tapos na siguro sa exam nila. Yung mangilan-ngilan na babae dito sa hallway ng dorm, ay lahat nakatingin sakin. Eh, ano bang magagawa ko? Sikat ako no. Considering that i'm the no. 1 in the school ranks.

  Sa totoo lang, dalawang beses pa lang ako nakakapunta dito. Yung dalawang beses na yun ay para bisitahin ang nakakabata kong kapatid, si Breanna.

  "Brent, right?" tanong sakin ng babaeng hinahatid ko. Hila-hila niya yung suitcase niya habang sinasabayan ako sa paglalakad.

  "Yeah, but just a favor. Don't stay to close to me. I'm not that fond of girls. I might accidentally burn you to ashes." Sabi ko habang hindi tumitingin sa kanya. Nakatingin lang ako sa harap at nakapamulsa. I also made sure that my voice was cold and venomous to scare her more. And it worked.

  Nakinig siya sakin. Binagalan niya lakad niya. Nasa likod ko siya at sinusundan niya ko. Just then i remembered something.

  I stopped on my tracks without warning. Si lampa naman, tinawag ko siya nun dahil sa nabanga siya sa likod ko at natumba. I sighed and faced her. Nakatungo lang siya habang tumatayo.

  "What's your dorm number?" Irita kong sabi.

  "Huh?" Gulat niyang tanong.

  "I said what's your dorm number?" Sabi ko habang tinitigan ko siya ng masama. I saw her flinched.

  "143" she said in a shaky voice.

  I sighed then continue on walking. Once we reached her assigned dorm, i held my hand out. She just looked at it with confusion. 'Bobo talaga tong babaeng to!'

  "Keys." Sabi ko with my cold voice. She panicked and started to rumpage her bag then her pocket. Once she found it, she handed it to me.

  Ipinasok ko sa key hole yung susi at binuksan ang pinto. I moved out of the way and gestured her to enter.

  Sinunod niya ko at pumasok. Humarap siya ulit sakin at hinagis ko yung susi sa kanya. She struggled but managed to catch it.

  Napangiti pa nga siya dahil lang dun. Tsk, isip bata talaga.

  Nung akmang aalis na ko, tinawag niya ko ulit.

  "Brent!"

  Tinignan ko siya with a raised eyebrow. Mukhang hindi siya sigurado sa sasabihin niya.

  "What?" Irita kong sabi sa kanya.

  "Ahh.. eh... Kase... ano.." hindi niya talaga alam kung anong sasabihin which made me more iritated but i gotta admit, her troubled and nervous face is kinda cute. Bit still, i can't let myself fall inlove like Dad did.

  "Just spill it! I don't have all day!" -me.

  "Uhh,.. T-Thank y-you!" She finally said.

  "Tsk, whatever Ms. Clumsy Pants." I said while walking away. Tinaas ko pa ang kanang kamay ko at marahang kumaway.

  Kahit tinakot-takot ko siya, nakuha pa niyang magpasalamat.

  Hindi ko na namalayan na napangiti na pala ko ng marahan.

***

The one on the multimedia is Brent!

Hi, minna!

Please Follow me,

Read,

Comment or PM me,

Vote..

Love Lots,
☆JeRein_14