Mandy POV

"Can you be my...girlfriend?"

O_O

"What the hell are you talking about Palermo?" Singhal ko. Nandidilat pa ang mata ko. Pumupuro na sa'kin ang maharot na lalaking 'to eh.

"Hahahahahahaha."

=_=

Nakahanda na ang heels ko. Ihahampas ko talaga 'to sa ulo nyang si Palermo. "What's funny?"

"Ang epic ng mukha mo, shit! Gulat na gulat ka ah. Sigurado ang puso mo halos 'di maka-pintig sa sobrang kilig. Hahaha."

=_=

"AWWWW!" Napahawak si Luke sa ulo nya pagkahampas ko ng heels. Daming alam. Sarap plaster-an ang bibig. Dami pang sinasabi. Paksh*t na lalaki. "Sobra ka naman Mandy! Awwww!" Sabi nya habang hawak pa din ang ulo niya na sigurado akong nasaktan.

"You deserved it. Kulang pa 'yan. Ang lakas din ng trip mo 'no? Kung manti-trip ka lang, 'wag ako! Baka mamaya 'di na kita matantiya Palermo!"

He pouted his lips which I find it cute. Pwe! "Ang sungit mo talaga. Kaya lalo akong na-i-inlove sa'yo e--AWWW!"

Inapakan ko ang paa nya. Take note, naka-heels ako. "One more word and you'll be dead." Inirapan ko na sya saka tinungga ang iniinom na alak.

"Maka-alis na nga. Tch. Sungit." Narinig kong sabi ni Luke saka umalis na. Kitams? Susuko din pala eh. 'Kala nya ha. Kapag ganitong badtrip ako eh, wag nila akong pagti-trip-an.

"Nag-cutting ka tapos dito lang kita makikita? Sa bar ha? Mandy ano bang problema mo?"

Sh*t. Parang automatic na kumulo 'yung dugo ko nang marinig ko ang boses ng taong hindi ko gugustuhing makita ngayon. Hindi ako lumingon. Hindi rin ako sumagot.

"Mandy I'm talking to you! Ano bang problema mo ha? Si Ynna ba? Ano bang naga--"

"Shut up!" Sigaw ko. "Wala tayong dapat pag-usapan. Wala akong dapat ipaliwanag sayo!"

"I deserved an explanation!" Sigaw nya.

Parang pamilyar sa'kin ang line na 'yan. "You don't deserved an explanation dahil walang tayo James! Walang tayo dahil in the first place, hindi mo pinanindigan ang nararamdaman mo para sa'kin!" My tears started to fall. It's obvious that I'm hurt.

"What? I told you I love you. Isn't that enough?"

"Saying I love you is not enough to show that you love me. Action speaks louder than words. Yan ang tandaan mo James Abellano." Sabi ko saka nag-walk-out.

Nakarating na'ko sa labas ng bar nang bigla nyang higitin ang kamay ko. "Ano bang pinuputok ng butsi mo ha? Ilang araw ka ng ganyan ang trato mo sa'kin Mandy! Mula pa nung dumating si Mama, ganyan ka na!"

"Yun na nga eh! Mula nang dumating ang mama mo, naging ganyan ka na sa'kin! Parang nawala na yung sweet na James! Yung James na hahalikan at yayakapin ako sa tuwing makikita ako. Pakshit naman kasi eh! Tapos dumagdag pa 'yung Ynna na 'yun! Ano ba ha? Ito na ba ang karma ko? Tell me!" I burst out crying. Diko mapigilan. Masyado na talaga akong nasasaktan.

"Wag mong idamay si Mama o si Ynna sa hindi natin pagkakaintindihan Mandy."

"Hindi ko sila kelangang idamay dahil damay na sila! Sila naman ang dahilan bakit tayo nagkakaganito eh! Nung wala sila, okay naman tayo!" Halos habulin ko na ang hininga ko dahil sa pag-iyak ko. Ang sakit sakit. Ilang araw ko ng dinadala ang sakit na'to sa dibdib ko. Sobra na.

"I'm sorry. It was my fault. Alam kong mali ang pinapakita ni Mama sa'yo. Ako na ang hihingi ng sorry. Please, ayusin natin 'to. Tama na ang away. Tama na ang ganito. Let's love again Mandy.." He said sincerely.

"Enough. Lahat ng tao may limitation. Hindi ako tulad ng robot na hangga't may battery ay kayang gawin ang lahat para sa'yo James. Ayoko na." Naiiling na sabi ko saka tumalikod na sa kanya. Tama na yung sakit.

"Subukan mong umalis..." He paused for a second. "Dahil ang ibig sabihin niyan ay ang tuluyan mong pag-alis sa buhay ko."

Should I walk out? Defintely. Hindi ako magpapaka-martir sa kanya. Demonyita ako 'diba? Tumuloy na'ko sa paglakad. Hindi na'ko lumingon pero bago pa'ko mas makalayo, narinig ko ang sunod nyang sinabi.

"If that's what you want then fine. Let us forget each other."

</3

Yeah. It's better. Let us forget each other.

-

Pagkatapos kong umiyak ng isang dam kagabi, eto ang naging resulta. Maga ang mata ko kaya kinailangan ko pa ng sandamakmak na concealer. Naka-shades pa'ko para 'di halata.

Ang ganda-ganda pa naman ng lakad ko papasok ng SWU gate. Nga pala, wala na din kaming communication ni James. Hindi man lang niya ako kinontak. Sabagay, sabi nga nya, let us forget each other. Edi panindigan nalang.

"How's your eyes?"

O_O

Nagulat ako kay Angel. Bigla nalang kasi sumulpot sa tabi ko. Teka nga? Kumusta daw ang mata ko? "How did you know?" Tanong ko sa kanya. Sabay na kaming naglalakad.

"Nasaksihan ko lang naman ang makapanindig balahibong break-up nyo ni James kagabi sa harap ng bar. I was there. Papasok sana ako ng bar. Pero dahil half-tsismosa ako, nakinig muna ako sa inyo. And there. Alam kong umiyak ka kagabi."

=_=

Tsismosa nga. Psh. "Hangga't maaari ayoko na syang isipin pa. At lalong ayoko ng marinig pa ang pangalan nya." Mataray na sabi ko.

"Whoah. So I was expecting that the original Mandy is really back. Am I right?"

"The devil side? You're definitely right." I said then left her on the hallway.

Dumiretso ako sa room ko. Tulad ng dati. Umuupo lang ako. Tahimik at walang pakialam sa paligid. Ano bang pakialam ko sa kanila? Psh.

"Balita namin, ikaw ang bagong friend ni Angel Sabina? Ang babaeng bitch from business administration?" Sabi sakin ng isa kong classmate na kamukha ni bakekang. Ang yaman-yaman, 'di magpa-retoke ng mukha. Psh.

"So?" Mataray na sagot ko. Famous ba si Angel as bitch dito sa campus? Wow ha.

"So bitch ka din like her? Ano ka ba nya? Kanang kamay? Julalay o ano? Hahahaha." Nagtawanan pa sila ng mga alipores nyang mukhang apes.

I sarcastically smiled at them. "Just mind your own business loosers."

"What? Kami loosers? Patawa talaga 'to! Kilala mo ba ako? Anak ako ng congressman. Oh my God. Buong klase ginagalang a--"

"Ohhhhhh.." Mga kaklase namin na napa-OH dahil sa ginawa ko. Sinampal ko lang naman siya. Psh. Sayang lotion ko. Dumapo sa isang basura.

"Who are you to do that? You slapped me! My god! My face!" Hysterical na sigaw ni bakekang.

"Yeah. You're face. Pray for it." Mataray na sabi ko.

Dinuro nya ako. "Wag na wag mo'kong kakalabanin!" Sigaw nya.

Hinawakan ko yung daliring nakaturo sakin saka pinilipit iyon.

"Awwwww! Awww!" Sigaw nya.

Nilapit ko ang mukha ko sa mukha niya. "Don't messed up with the devil or else, YOU'LL BE DEAD.." I said and walk away.

Devil. Yeah. That's me.

**

A/N: I love this chapter. Promise.