HILA-HILA KO SA PULSO SI MIKO.

Paalis ng school. Nilampasan namin ang mga tao. Nang lingunin ko siya habang naglalakad kami ay wala na ang tapang niya kanina, in fact nanlalaki sa akin ngayon ang mga mata niya.

Was he shocked that I said yes right away? Nangako ako. Hindi ako aatras sa salita ko. Magbabayad ako ng utang ko. Makikiusap na lang ako kay Miko na sana wag niyang ipapakita ang video sa iba, at pagkatapos ay burahin na rin niya agad. May tiwala ako sa kanya kaya alam kong hindi niya naman ako ipapahamak.

Tuloy-tuloy ang lakad ko habang tinatahak ang daan pauwi sa amin dito rin sa Brgy. Pinagtipunan. Para namang papel si Miko na walang imik at walang reklamo habang hila-hila ko. Wala na kaming kasabay sa makipot na daan, dahil anong oras na.

Pagkarating sa amin ay patay na rin ang ilaw lahat sa ibaba. Nasa kuwarto na malamang sina Mommy at Daddy. Panatag ang mga ito kahit lumabas ako, dahil sinabi ko kanina na ihahatid ako ni Arkanghel sa pag-uwi, na hindi naman nangyari.

I opened the gate and let Miko in. Ngayong gabi ay sa pinto siya dadaan at hindi sa bintana. Hindi na ako nagbukas ng ilaw pagpasok namin sa sala. Tiningala ko siya sa dilim. Patingin-tingin siya sa paligid ng sala, at kahit hindi maliwanag, nasisinag ko ang pagkamangha sa kanyang mga mata.

Why did he seem so amazed? Wala namang espesyal sa sala namin. Malinis pero hindi kalakihan. Magarbo lang talaga dahil mahilig sa anik-anik si Mommy. Kikay ito at mahilig maglagay ng kung anu-anong abubot; like flower vase, photo frames, figurines, and colorful candles.

"Astig ng sala niyo," narinig kong sabi niya.

Na-astigan siya sa mga abubot ni Mommy? Bakit? Hindi ba mahilig sa mga abubot ang mommy niya? Busy siguro ang mommy niya sa pagiging policewoman.

"Gusto mo bang uminom muna?" tanong ko.

Tumango siya kaya isinama ko siya sa kusina. Pinainom ko siya, and while drinking, his eyes wandered around. Dahil bukas ang ilaw sa kusina ay kitang-kita niya ang lahat. Proud naman ako dahil wala siyang makikitang kahit isang dumi, dahil adik sa paglilinis ang aking mommy.

Na-amaze din si Miko sa kusina namin, kasi pare-pareho raw ang kulay ng sapin sa mesa, kurtina, at pati sapin sa ibabaw ng ref at microwave. Lahat ay pink na may print na gumamela. Na-amaze din siya na pati sa kusina ay may frame ng family photo ng pamilya ko. Ano kayang magiging reaction ni Miko kapag nakita niyang pati sa bathroom ay meron?

Pagkainom ay tinanong ko siya kung gusto niya munang kumain. Busog daw siya dahil kanina pa siya kain nang kain ng burger habang nasa ceremony. Busog din naman ako dahil bago umalis kanina ay nag-early dinner na ako. Uminom lang din ako ng tubig.

Nang umakyat na kami sa aking kuwarto ay doon na kumapal ang akwardness sa paligid. Palagi siya rito pero biglang naging parang bago lang ngayon. Pareho kaming tahimik hanggang maisara ko ang pinto.

Nang aking akmang pipindutin na pabukas ang ilaw ay pinigilan ni Miko ang kamay ko. Napatingala ako sa kanya. "Miko..."

"Gusto mo bang lights on?"

"P-paano ko gagawin iyong video kung madilim? Gagamit ba ako ng flash?"

Mahina niya akong tinuktukan. "Bakit ka gagamit ng flash? Alam mo bang nakakabulag daw iyon?"

Napanguso ako. Di ba sa sanggol lang nakakabulag ang flash?

Hinila niya na ako papunta sa kama. Umupo at pinaupo ako sa tabi niya. Itatanong ko pa sana kung kaninong cell phone ang gagamitin, at ipapakiusap sa kanya na sana ay walang makakakita ng video, kaya lang ay wala na akong nasabi dahil biglang hinalikan niya na ako.

Nang sandaling makawala ang mga labi ko ay humihingal akong nagsalita. "M-Miko, iyong cell phone—"

"Dead bat ako." Pagkasabi'y hinalikan niya ako ulit.

Itinulak ko naman siya. "Cell phone ko na lang."

"Dead bat ka na rin."

"Hindi naman, ah—" Muli niya akong hinalikan.

Napaungol ako sa bibig niya. Bago pa ako malasing sa halik niya ay nag-isip ako. Kung walang cell phones at madilim ang paligid, ay paano ko gagawin ang video na usapan namin?

Nang dumilat si Miko ay muntik akong mapatili nang hilahin niya bigla ang mga binti ko. Napatihaya ako ng higa sa ibabaw ng kama. Pumuwesto siya sa paahan ko, at sa kapirasong liwanag ng buwan na lumalagos mula sa bintana ay nakita ko ang mainit niya sa aking mga titig.

"Zandra, puwede mo pang baliin ang salita mo sa akin. Okay lang naman kahit di ka tumupad sa usapan."

Ninenerbiyos man ay matigas akong umiling. "No. I gave you my word." And I trust you...

Tumaas ang sulok ng kanyang mga labi. "Okay."

Napanganga ako nang hawakan niya ang garter ng suot kong garterized jeggings.

"Nakita mo na iyong akin, at unfair di ba kung hindi ko makikita iyong sa 'yo." Pagkasabi'y inisang hilahan ni Miko ang jeggings ko kasama ang aking underwear.

I panicked on how to cover myself. Wala na akong saplot sa ibaba at maiksi lang ang suot kong blouse para mahila iyon patakip. Nararamdaman ko rin ang pagdapyo ng hangin sa aking parte na naka-exposed, kaya para akong biglang nilamig.

"M-Miko..." naiiyak na sambit ko. Nakatakip ang mga kamay ko roon.

He leaned towards me and spoke in a hoarse voice. "Bakit, Zandra?"

"N-nahihiya ako..."

"Bakit ka nahihiya? Nakita mo na rin iyong sa akin, kaya quits lang tayo."

"K-kahit na..." Ang pagsasalita ko ay naputol at nauwi sa pagsinghap nang haplusin ni Miko ang likod ng aking palad. Pakiramdam ko'y tumagos ang haplos niya sa kamay ko patungo sa tinatakpan nito.

Miko leaned down and kissed me lightly on the lips. Namimigat ang aking mga talukap na tinanggap ang mga titig niyang nakakapanghina.

"W-what's next, Miko?" tanong ko para matapos na ito. Hindi ko na kasi nagugustuhan ang kakaibang damdamin na lumulukob ngayon sa akin. Ninenerbiyos lang ako at nahihiya, pero hindi ako natatakot, at iyon ang gusto ko ngayong ikatakot.

"Ano ba iyong ginawa ko sa video ko?"

"Y-you were touching yourself while taking a video. B-but, Miko, I don't want to take a video of myself while doing it. Pero gagawin ko naman, kaya lang... okay lang bang wala na lang video?"

"Paanong gagawin?" Lumayo siya sa akin. "Panonoorin na lang kita?"

"Y-yes." Inalis ko na ang aking mga kamay na nakatakip doon. Maliwanag na maliwanag ang buwan mula sa labas ng nakabukas na sliding windong kaya siguradong nakikita niya ako. Sa mukha ko siya nakatingin pero nagpatuloy ako. Kagat ang ibabang labi na aking marahang ibinuka ang mga hita ko.

Ang dalawa kong daliri ay marahang inihaplos sa aking gitna. I had no idea how to do it correctly; I just figured it was something like this. When my finger hit a sensitive spot a moan escaped my lips. Nanlaki ang mga mata ko at ganoon din ang kay Miko.

"Nasaktan ka?" That was his first question.

And I was still gaping in shock.

"Ano bang ginawa mo? Nasaktan ka ba?" alalang-alala ang boses niya. Napababa siya ng tingin, at pagkuwa'y napamura nang mahina.

"H-hindi," sabi ko. "Hindi masakit. A-ano lang... Nagulat ako kasi..." I couldn't continue what I was saying because he was already staring. "Miko..."

"Kung nahihirapan ka..." Umalon ang lalamunan niya, bago tumingala sa akin. "Zandra, gusto mo bang tulungan na kita?"

Bumukas-sara ang bibig ko. I didn't know how or what to say to him, but not saying anything was already an answer. My eyes simply closed on their own when I felt Miko touch my sensitive flesh, causing my entire body to shiver.

This was the first time someone else had touched this part of me. Miko was so gentle, like he was caressing something fragile and precious. Nang imulat ko ang aking mga mata para makita ang reaksyon niya ay nagulat ako dahil sa reaksyon ko rin pala siya nakatingin.

"Masakit ba?" tanong niya na ang paghaplos sa akin ay nauwi na sa marahang paghagod.

"N-no. But, it feels weird..."

"Alin ang weird? Ito?" Ang isang daliri niya ay bigla niyang ipinasok.

Napaliyad ako kasabay ng pagnganga ko. Hindi niya naman isinagad pero ramdam ko ang kalahati ng kanyang isang daliri sa aking loob. Namimilog ang mga mata ko sa kanya.

Hindi masakit dahil mabilis iyong nakapasok kahit masikip dahil basa. Basa na ako roon na ngayon ko lang nalaman. Nang subukan niyang hugutin ay doon nga lang ako napangiwi. Doon ay mahapdi.

Napabangon ako at napahawak ako sa kanyang braso. "M-Miko, sandali. Masakit." Natatakot ako dahil baka mas masakit kapag bigla niyang hugutin.

Nag-panic din naman siya. "Shit, natuyo na kasi."

"How will you remove it?" nag-aalalang tanong ko.

"Wait. Relax ka muna." Pinapag-relax niya ako pero siya ay mukhang namomroblema. Butil-butil na ang pawis sa gilid ng kanyang sentido. "Humiga ka ulit. Basta, mag-relax ka."

Sumunod naman ako. Nahiga ako ulit habang nakatakip ang aking mga kamay sa bibig ko. Ninenerbiyos ako. Paano kung tuluyan nang matuyo at hindi na maalis? Anong mangyayari sa akin?!

May napag-aralan kami na ganito, vaginismus. It occurred when the vagina suddenly tightened when you attempted to insert or remove something from it. I also heard a story from one of my peers. A condition referred to as penis captivus. It was like an urban legend since it was incredibly rare to happen, yet it could happen. It was when a man's penis got stuck inside a woman's vagina. In our case, Miko's finger was inside me, not his penis.

Kung anu-ano na ang naiisip ko. Alam kong hindi dapat, dahil hindi nakakatulong ang anxiety sa ganitong pagkakataon. Mas sisikip at magiging dry kaya baka lalong hindi mahugot ni Miko. He was right that I should try to relax and—

But then Miko bent down and began licking me there!

Napamulat ako nang malaki kasabay ng pagnganga ko. Dinidilaan nga ako roon ngayon ni Miko. Ang mainit at basang dila niya na ang ngayo'y humahagod doon. Napaliyad ako. Bukas-sara ang aking bibig. What he was doing to me felt so strange.

Nang mahagilap ang lakas ay dinaklot ko ang kanyang buhok. "Why are you licking me there? It's dirty!"

Tumingin siya sa akin at ngumiti ang basang mga labi. "That's why I'm cleaning it. Di mo natatanong, janitor fish ako noong past life ko."

"Y-you." Mainit na mainit ang mukha ko sa hiya. May sasabihin pa ako nang mapaliyad akong muli. He was no longer simply licking me, but also kissing and sucking. It felt so strange. I felt so weird because I didn't like it, but I didn't dislike it either.

Ang daliri niya sa loob ko ay ngayo'y mahuhugot niya na. Akala ko ay huhugutin niya na, kaya ganoon na lang ang singhap ko at ungol dahil muli niyang ibinalik pagkahugot. He pulled it out again and put it back again. Repeatedly.

"Mmn... Hmn..." impit na ungol at halinghing ko, na sumasabay sa mahinang basang tunog na likha ng bawat niyang paghila at pagbaon ng daliri sa aking loob.

Pinilit kong ibangon ang kalahati ng katawan para tingnan siya, nakasubsob siya roon pero sa akin nakatingin. Bumangon ako para abutin siya pero naiwan sa ere ang kamay ko, dahil may kakaiba akong maramdaman sa aking kaibuturan. Parang may lalabas sa akin na hindi ko kayang pigilan.

Bumukas ang bibig ko. "M-Miko... M-may lalabas... Naiihi ako..."

But he didn't stop. Instead, his fingers moved faster inside me. And yes, there were already two fingers inside me. Hindi ko na alam kung kailan niya dinagdagan. Ang alam ko lang, para akong nakalutang sa pagkahibang.

Gusto kong umungol nang malakas kung hindi lang sana baka may makarinig. Kaya sikil-sikil ko ang emosyon kahit para na akong mauubusan ng hininga. Nanginig ang aking balakang, at kasunod niyon ay parang kumislap ang bawat kanto ng aking kuwarto. May lumabas na mainit sa pagitan ng mga hita ko.

Saka lang umalis si Miko roon at tumabi sa akin. Humihingal ako pero humihingal din siya. Hinalikan niya ako nang mariin sa noo. "Okay ka na?"

Nangingilid ang mga luha ko na tumingin sa kanya. "Umihi ako?" mainit na mainit sa hiya ang aking pisngi nang magtanong. "Naramdaman ko..."

Mahina siyang tumawa. "Hindi ihi iyon."

"Ihi iyon. Naramdaman ko nga." Ang dami, tapos mainit. Basta, nakakabaliw. Hindi ko na maintindihan. Mas nangingibabaw ang hiya ko ngayong natauhan na ako. Sa sobrang hiya ko, hindi ako makatintgin kay Miko.

Niyakap naman niya ako habang hinahalikan ako sa ulo. "Hindi nga. Tahan na."

Nang makapagpahinga siya ay bumangon siya. Nagkalkal siya sa drawer ko. Alam niya kung nasaan ang mga gamit ko dahil madalas na nga siya rito. Nang makita niya ang wet wipes ko ay saka niya ako binalikan sa kama. Pinunasan niya ang mga hita ko pati ang sapin ng higaan. Gusto kong sawayin siya, kaya lang ay nangingibabaw na ang pagod at panghihina ko.

I was sleepy. Parang lahat ng pagod ko sa paghahanda maghapon, pagpapalakas ng loob ko sa pagtatapat sana kay Arkanghel, at iyong pagkadurog ko sa pagkabigo ay nagsama-sama. Ngayon ko naramdaman ang pagod, pero kataka-taka na hindi mabigat ang aking loob. Basta, pagod lang ako.

I just wanted to take a rest because I was tired. I was worn out, but I didn't feel broken like I had earlier. In fact, I felt lighter now than ever.

Kaya nga nang pumikit ako ay nagtuloy-tuloy na ang pagtulog ko. Hindi ko na rin inalala si Miko, dahil may tiwala naman ako sa kanya, at alam ko na hindi niya ako pababayaan. Bago ako tuluyang makatulog, naramdaman ko pa ang pagsuot niya sa akin ng aking underwear at pagkumot niya sa katawan ko bago ako tabihan sa kama. 

Masarap ang tulog ko hanggang sa tumaas na ang araw sa labas ng bintana. Nang magising nga lang ako kinabukasan ay ako na lang mag-isa. Umalis na siya.

"MIKO?!" Napabalikwas ako ng bangon dahil ako na nga lang talaga sa kuwarto ko. Umalis siya nang hindi man lang ako nagising!

Baka ginising niya ako, pero hindi ako nagising! Anong oras na ba? Pagtingin ko sa orasan ay 11:20 a.m. na! Shit, tinanghali na ako ng gising!

Pag-alis ko sa kama ay nagulat pa ako nang makita ang ayos ko. Naka-shirt pa rin ako pero wala na akong suot na pantalon. Ang underwear ko ay nakasuot sa akin pero pilipit ang garter. Parang basta lang isinuot. Napatakip ako ng bibig nang maalala ang nangyari kagabi.

Kagabi, hindi lang ang mga labi ko ang hinalikan ni Miko, but also my... Impit akong napatili sabay subsob sa kama ko. Oh my gosh! Gusto kong magpalamon ngayon din sa lupa!

Tumihaya ako matapos ng limang tili ko na naka-silent mode. Tulala ako sa kisame. Habang inaalala iyong kagabi ay bumabalik din ang pakiramdam. Lahat ng pakiramdam. At parang naiihi na naman ako. Naiihi ako kasi bagong gising ako.

I needed to see Miko today. O kaya wag na lang pala? Next year na lang? Parang hindi ko pala siya kayang harapin! Paano kung may nalasahan pala siya kagabi? Paano kung may naamoy pala siyang kakaiba?!

Napahawak ako sa pagitan ng aking mga hita. No. Hindi naman ako baboy sa katawan. Lagi akong naghuhugas, nagpupunas, hindi ako mahilig sa matatamis na food, at hindi rin ako gaanong stress, kaya wala naman sigurong foul odor. But, still! Hindi ko pa rin kayang makaharap si Miko!

Biglang nag-beep ang phone ko. Natatakot pa akong damputin iyon. Pagdampot ko ay aking nahugot ang paghinga. Speaking of the devil.

Nag-text ba siya para kumustahin ako? Tanungin kung gising na ako? O baka may sasabihin siya tungkol sa kagabi?

Kabadong-kabado pa ako nang i-tap ang read button. Pero ganoon na lang ang pagbagsak ng balikat ko nang mabasa ang laman ng text niya.

Pariwarang Friend:

Lumayas na si Arkanghel sa kanila. Nasa bahay na siya ngayon nina Sussie. Magli-live in na silang dalawa.

jfstories

#BadLoverbyJFstories