"Belle" zeg ik zonder twee keer na te denken. Achterafgezien had ik toch beter mijn mond gehouden, of een naam vervalst.

"Belle?" Zijn blik gaat naar mijn ogen.

"Correct, Belle"

"Mooie naam. Best toepasselijk ook." Zijn ogen twinkelen zachtjes

"Maar ik heb nogsteeds geen antwoord gehad op mijn vraag." Ik kijk hem aan en glimlach onbewust van mijn vastberadenheid.

"Nou, wat denk je dat ik bezig ben?" Hij schenkt me een glimlach en lacht zijn tanden bloot.

Ik zucht en doe nog een stapje naar achter. "Ik weet heus waar je bezig mee bent!" Sis ik.

"Nou, Belle, waarom vraag je het dan?" Hij grijnst even.