A E 13
"How can you become someone you loathed?"
After hearing what Rehan said, Kimberley cannot help but to be more disappointed. Rehan hates powerful... yet he desired to be one of them. The irony he's giving is just... so absurd.
Rehan's brows raised with what the girl said. He then smirk as if something is really funny.
"Who told you I loathed power? I only hates the powerful people, but not the power they got."
"Still, you desired to be powerful, so you hate yourself now? Sayang ka, Rehan. I pity your mother, she must be so disappointed with you now."
With the mention of his mother, Rehan's eyes turned black. Black veins then started to cover his face, and the dark smoke became darker.
"Do not even dare to mention my mother!" And as swift as wind, he attacked Laelyn. Tumalsik si Kimberley sa mga kahon nang daanan siya ni Rehan kaya nagkaroon siya ng pagkakataon para sakalin si Laelyn.
The lady got a hard time breathing. Sobrang higpit ng pagkakahawak ni Rehan sa kaniyang leeg at kitang-kita ang galit sa madilim nitong mga mata.
Ini-angat niya sa lupa si Laelyn habang patuloy pa rin siya sa pagsakal dito. She's still weak because of the injury she acquired when she tried to escape him last time.
The Rehan they are with right now is far from the Rehan they knew. The caring and soft one. He's now a total monster; ruthless and heartless.
"Kapag narinig ko pang binanggit mo ang pangalan ng magulang ko, babaliin ko ang leeg mo." He then threw her on the boxes. Kaagad namang napaungot si Laelyn dahil sa impact ng pagtama niya. "You don't know what I can do, and what I am capable of doing."
Mula naman sa pagkakabagsak, kaagad na bumangon si Kimberley. Mabilis ang mga kilos niyang nilapitan si Rehan at kaagad na sinipa ang likod nito. The man fall on the ground but still able to regain his posture.
"Laelyn, find Nate. Let me handle him." Kimberley knows that words won't change Rehan, so she got no choice but to fight him. It's hard because he used to be her friend and protector. How can he betray them?
"Kaya mo ba?" Laelyn stand up while still holding her neck. Saglit na tumingin sa kaniya si Kimberley na noon ay kalahating puti at kalahating itim ang mata. Tumango ito.
"Save Nate."
Nakita niya ang pagngisi ni Rehan at hinayaan niyang makalabas ng silid si Laelyn. Ngayon, silang dalawa na lamang ang nandirito. The heavy ambiance in the room is nothing for the both of them.
Isn't it awkward fighting your used-to-be-friend? That's the thought that runs inside Kimberley's mind as he stared at Rehan.
"I can give you a chance of surviving, Kimberley. If you only let your self be part of Nyasaaa. You came here, anyways. We belong here." She laughed so hard because of what the guy said, while the latter felt offended.
"Why would I join the organization that killed my mother? The corporation who ended the smile of those innocent people out there?" Rehan then laughed because of what Kimberley stated.
"Who is innocent you are talking about? Everyone is responsible of a sin." He smirked because he know he had a point. No one is innocent anymore. "We just did God a favor by cleansing the world and getting rid of all sinners."
"You are crazy!" Ang kaninang kalahating puti at itim na mata ni Kimberley ay naging buong itim na.
She didn't let a second loose and immediately attacked Rehan. Malalakas na suntok ang iginawad nito sa lalaki na agad din naman niyang nasasalag gamit ang kaniyang braso. Sinubukan niya ding sipain ang paa nito pero nagawang makatalon kaagad ng lalaki kaya umtras si Kimberley.
Nang bumagsak, si Rehan naman ang sunod na sumugod. He was about to punch Kimberley but the girl caught his arm and twisted it. Habang hawak pa rin ang braso, sinubukan ding suntukin ni Kimberley ang mukha ni Rehan ngunit nahawakan din siya ng lalaki.
They both stared at each other's eyes with full of rage.
Tinuhod ni Kimberley ang tiyan ni Rehan at nang mabitawan niya ang kamay niya, kaagad siyang pinatamaan ng kamao ng babae sa mukha. Napaatras ang lalaki dahil sa lakas ng tama na 'yun.
Nang mag-angat ng tingin si Rehan, ngumisi itong muli saka siya mabilis na nawala sa paningin ng babae. Nanlaki bahagya ang mga mata ni Kimberley do'n pero pinakiramdaman niya ang paligid niya.
The air inside became colder than it is. Nilibot niya ang paningin sa buong silid at nang maramdaman niya ang malamig na hangin sa kaliwa niya ay kaagad niya 'yung sinuntok.
Tumalsik sa mga kahon si Rehan dahil sa lakas ng tama na nagawa ni Kimberley. Her strength now became uncontrollable because of the rage she's feeling as she imagined the state of her mother.
Nilapitan niya ang tumpok ng mga box kung saan tumalsik ang lalaki ngunit nagulat siya dahil wala ito doon. Her eyes then went wide when she looked back and saw Rehan's face just inches away from her. Ngumisi ito saka niya naramdaman ang malakas na puwersang nagpatalsik sa kaniya palayo sa lalaki.
Kaagad siyang bumangon at kataka-takang wala man lang siyang naramdamang sakit kahit na dumugo ang ilong niya. Muli silang nagharap ni Rehan na noon ay may dugo na din sa labi.
"Your betrayal really hurt me, Rehan." Kimberley confessed as she started walking in a slow manner towards Rehan. The man didn't show any emotion at all.
"That's what I expected."
Kimberley stopped when she's halfway near him. Pinunasan niya ang dumudugo niyang ilong gamit ang likod ng kaniyang palad. Rehan watched her do that.
Kimberley's body then start releasing dark smoke like his. Pinalibutan siya ng itim na usok, isang malamig na itim na usok. Her eyes remained dark and her face became paler.
Rehan started feeling her power. He became bothered because he's now seeing the mutation of PVARM. The incubation process of the virus is already done.
Hindi na nagsayang ng oras si Rehan at kaagad na inatake si Kimberley na noon ay nakapikit pa ang mga mata. Ginamit niya ang bilis niya sa pag-aakalang hindi siya mapipigilan ng babae sakaling gawin niya 'yun.
Nang tatama na sana ang kamao niya sa mukha ng dalaga, mabilis itong nahuli ni Kimberley. Nagtama ang mata nilang dalawa nang magmulat ito ng mata kaya kitang-kita niya ang pagkamatay ng emosyon sa mga 'yun.
Nanlaki ang kaniyang mga mata nang bigla siyang ihampas ni Kimberley sa sahig. Gumawa 'yun ng butas kung saan siyang lumubog.
Hindi pa nakukuntento at muli siya nitong dinakot. Grabbing his neck, Kimberley slammed him to the nearest wall which cause it to break.
Naglakad palapit si Kimberley sa nasirang pader kung saan tumilapon si Rehan at tiningnan kung nandoon pa ba siya. Nanatiling blangko ang mukha niya nang makitang wala na ito dito.
She can't feel him anywhere. The rotting smell of him is nowhere near her.
Natakasan siya ni Rehan.
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top