Siguro kung di umulan ngayon di at hindi brownout dito samin mga dzai di ako mag susulat 😂

Btw mga INDAY DODONG this is the last chapter from being a child ng mga bida. At dahil tangkad lang ang nilalagay ko sa boy nag iisip pa talaga ako ng name niya kaya siguro di ko malagay lagay yung real name  😂 HAPPY READING 💖

Tangkad POV

im eating with my dad at pinag iisipan ko talagang mabuti kung anong gagawin ko if im gonna low my pride for the sake of  pandak or not...

"ummm dad can i asked for money?" then i did sinantabi ko muna ang galit ko kay dad

"umm yes ofcourse my son. But in one condition" Kainis namn eh di ba pwedeng magbigay nalng siya ng pera ng walng komdisyon?!

"your going to states with me...this weekend" he calmly said

"WHAT?! I thought next week pa yun dad? Why so sudden?!" nagulat kasi ako guys! From next week to this week?! Agrrrrr

"yeah but i changed my mind since i have some appointment there this week so i decided to bring you to states with me" he said.

"FINE!!" all i said
.
.
.
.
.
SA TAGPUAN

"SA WAKAS TAPUS NADIN!" i said. Pinagnda namin ang paligid pati ang duyan with a theme color of green and white sobrang ganda niya . I know magugustuhan iyon ni pandak...mala fairy  talaga paligid and again sobrang ganda...

Kinuha ko na ang special na regalo ko para kay pandak. Sana magustuhan niya ito.

"sir nandyan na siya... Goodluck sir." kinabahan ako pagkasbi non ni kuya edward and the same time masaya kasi dumating siya...

Paparating na siya ng makita ko ang kaniyang kagandahn. I dont know if siya talaga to. Kasi nakaayos abg hitsura... Naka hair braid style ito and she worn a green dress with a pair of white shoe nakangiti ito habang papalapit sa akin...

And everything went slow when our eyes met... she's so beautiful girl... She's so adorble... She's like a princess...

*PAK*

"HOY TANGKAD! KANINA PA AKO DITO HI NG HI SAYO! NABINGI KA NABA?!" sinampal ako! Sa pandak niyang yun naabot niya ang mukha ko? How?!

"pasensiya naman siguro no?  By the way happy birthday" sabay yakap sa kaniya...

"thank you..." sabi nito umatras ako ng dalwang hakbang para makita siya ng kabuuan.... Head to toe.. Kaya pala lage itong naka pajama at long sleeve dahil maraming pasa at sugat ito sa katwan... I wanted to know why pero mas pinili ko nalng manahimik dahil baka lulungkot lang ito pag nag tanong pa ako bitrhday pa namn niya ngayon.

"you looked so beautiful in green dress..." and then i smile

" thank you... Actually this is my looks when my mom left... But of course this scars and bruises are not include HAHAHA" di ziya malungkot ng sinabi niya iyon and that's makes me smile

"  napakaganda mo pag nakangiti ka" i said while looking at her...

" because im hoping na this time babalik na si mama... Sympre last chance na niya ito kung hindi man... Im surely vanish in this world" di ko alam kung anong ibig sabihin nito pero masaya ako na ngumingiti na ito.

"drama ah... Ganito nalang forget everything that will make you sad because it's your birthday... Just this day no more pain no more tears okay?" i said

"hahahaah if you say so..." she said

PANDAK POVS

I never thought that someone could give this amazing day...
Kasi before since my mom left i never experience what feeling should be when it was your birthday...

Di na ako nakakain ng mga paborito ko simula ng umalis si mama.
But this boy give me such a wonderful day ever...

We really enjoyed the day... Im like a princess again... Nag lalaro kami kumakain at the same time nag tatawanan.. Feels like im in what i am before, a girl that full of happiness full of love ... No hatred no pain... No bruises and scars....
How i wish to be free again...
And this boy make it come true even just this day...

Nilugay ko ang buhok ko kasi di ako sanay... Nagtaka namn si tangkad pero hinayaan niya lang ako. Tumayo ako and then i smiled

"what a wonderdul day" i said

*CLICK*

May nag picture ba sakin? Hmmm wala namng hawak na camera tangkad e.. Guni guni ko lang siguro

"ummm this is my gift..." he said sabay pakita nito sakin...

Its a gold necklace with a butterfly pendant

"wow... Ang ganda naman!!" but i remember my mama tiyak kukunin niya sakin to

"hmm pero baka maiwala ko kasi.. Sobrang mahal pa namn siguro niyan..." sabi ko

"bahala na basta may regalo ako sayo it doesn't matter as long as i could see the beautiful smile of yours when i give this to you. Yun ang mahalaga but yes im still hoping na sana  you still keep it." he said...sa huli tinanggap ko na din... Isinuut niya sakin ang kwentas.

I looked at him and sobrang saya nito

" bagay sayo... " he smiled

" hmm maybe HAHAHA thank you... "
I said..

" musntik ko ng makalimutan ummm this is my thank you gift for you.." binigay ko sa kaniya ang bracelet na gawa ko... Its made from my hair...

"is it your hair?" he asked

"umm yep.sorry wala kasi talaga akong maiisip na regalo bilang thank you e. Kaya ginupitan ko ng kunti ang buhok ko para gawin yan..." and then he hugged me  so tight....

"THANK YOU!!!"

*tsup*

*dugdugudogdugdugudogdug*

Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Kinakabahan lang siguro ako pero sobrang lakas talaga

i froze when our lips met... I dont know how but it happend

And one thing  i knew was that tumatakbo na ako pauwi

*THANK YOU  SO MUCH FOR EVERYTHING ..!!!! "sigaw ko hahabulin niga sana ako pero di na siya naka abot pa...

.
.
.
.
.
I stop na matanaw ko na ang amin... At nilagay sa bulsa ko ang kwentas baka makita ng mama ko

" sobrang mahal pa namn nito... "

Dumidilim  na ng Nakauwi na ako sa bahay at sobrang lakas ulan .

"SAN KA GALING??!!" tanong ng papa ko sobrang galit na gakit ito at pulang pula ang nga mata...

"diyan lang po sa tabi tabi..." pag sisinungaling ko dito at kumuha ito ng isang kahoy... Kinabahan ako ng sobra..

"AKALA MO HINDI KO ALAM HA? HA?! AKALA MO BULAG AKO?" sigaw nito...

*PAK! *

"WOAHAAAAA HUHUHUHUHU PAPA HUHUHUHUHU" pinalo niya ako ng sobrang  lakas

"SABI KO AKIN KA LANG DIBA?! AKIN KA LANG!!!!! AKIIINNNN!!!!!" sigaw nito nangungugat na ang kaniyang noo sa sobrang galit nito

*PAK!!!! PAk.!!!PAK!!!"

"WOAAAHAHUHUHUHUHUHU!!!!!ARAY POOOOO!!!" sigaw ako ng sigaw ng iyak hanggang sa napaupo ako  sa sobrang sakit at sunod sunod nitong palo sakin

*PAK!!! *

Napahawak ako sa ulo ko ng paluin niya rin ito

"PAPA MASAKIT POO HUHUHUHUHUHUHU PAPAAAAA HUHUHUHUHUHUHU"

"SEGI!!! PATAYIN MO NALANG YAN SALOT SA BUHAY YANG KURIMAW NA YAN! PUTA!!"
it was mama lasing ito at sobrang lutong ng mga mata sa sobrng pula nito habang hawak hawak ang sigarilyo...

kinaladkad ako ni papa sa loob bg kwrto... At binalibag
Sobrang sakit ng likod ko

*PAK!!! PAK!!! PAK!!! *

Sunod sunod ang  palo ng natamo ko sa aking ama

"AKIN KA LANG NICOLE AKIN KA LANG!!!!" ito ang lage niyang sinasambit

"HUHUHUHUHU TAMA NAPO PAAAAA!!! PLSSSS!!!" bingi lang si papa sa lahat ng pag mamakawa ko dito

"WAG KANG NAG ALALA HUKING ARAW MO DITO!!! HAHAHAHA" parang demonyong tumatawa si papa habang nakatingin sakin

Bigla itong nag hubad sa harap ko at dinaganan ako

Pilit kong kumakawala sa kaniyang bisig pero subrang lakas nito

"WAG KANG MALIKOT TANG*NA?" pero sioa parin ako ng sipa at kinakalmot ang dibdib nito

"PISTENG KOLERA SABING WAG KANG MALIKOT!!!" sabay hqblot ng damit ko dahilan para masira iyon... Pero lumalaban padin ako...

"PAPA TAMA NA POO!!!" nawawalan na ako ng boses sa kakaiyak ko pero di parin siya tumitigil

"PUMASOK KA NGA DITO!!!!" sigaw nito at pumasok si mama....

"MAMA PIGILAN NIYO NAMAN PO SI PAPA HUHUHUHUHU!!" Pag mamakawa ko dito.

Wala siyang reaksyon sa ginagawa ni papa sakin sa halip ay siya pa mismo ang humawak sa dalwa kong kamay upang di makapaglaban....

Ang tangi ko lang magagawa ay ang umiyak ng umiyak....

Tanging naririnig ko na lamng ay ang lakas ng buhos ng ulan, mga pagkulog at kidlat... At ang pinakademonyong boses na humihiyaw sa sarap...
Alam kong kahit anong gawin ko wala na akong magagwa...
Sobrang sakit ng nararamdamn ko na parang mahihimaty na sa pinaghahalong sakit ng nadarama ko ngayon...

Huling araw dito sa mundo? .. I would love to accept that shit...dahil ayaw ko na din mabuhay sa p*tang*nang mundong ito...

Nasisyahan sila  sa kanilang pinag gagawang kababoyan sakin
At pilit kong tinatanggap na ito ang kapalaran ko at hanggang dito nalng ito...

*pak pak!! *
Sinampal ako ng dalwang beses ng ama ko at sinakal ng sobrang higpit
binitawan ako ni mama pero di na din ako nanlaban pa dahil wala ng pag asa....

biglang kumuha ng baril si mama pero di ako natakot. I dont care kung mamatay man ako ngayon... Dahil di ko dadanasin pa ang buhay na ito

Umupo siya sa pwesto niya kanina at nakatingin sakin

*BANGGGG*

bigla niyang binaril ang sarili nyang ulo.. Kitang kita ko kung paano siya malugo sa sarili niyang dugo

tumigil si papa sa pag sakal sakin.... Pero di siya nag patinag sa ginawa ni mama.. He continud what he doing instead...

Pumikit ako dahil takot ako sa dugo...

Gusto ko nalng na matapos ang laht ng ito... Afterall ayos lang... Naranasan ko na din namn ang maging masaya ulit sa piling ni tangkad... Sapat na yun

Di parin natapos si papa sa kababuyang ginagawa sakin... Kaya dahan dahan kong pinasok ang kamay ko sa bulsa ng aking damit upang kunin ang kwntas, nilabas ko at hinawakan ng sobrang higpit.. I don't want to lose this precious thing ever...

Tumutulo parin ang mga luha ko may sariling mundo eh. Ayaw tumigil... Narinig kong may mga taong nag iingay sa labas baka siguro gubi guni ko na na namn ulit yun...

Di ko na kaya pa ang sakit... Di ko na matiis... Kaya pumikit nlng ako

*BLAAAG* (pinto yan na marahas binuksan wag kayong ano jan🤦‍♀️*

"TAAS ANG KAMAY!!!" biglang sabi ng kung sino man... Gustuhin ko mang buksan ang mata ko pero di ko na magawa... Sobrang bigat ng katawan ko at sobrang sakit ng nararamdaman ko di ko na mainda pa

"Ahhgggg ugh" sinaksak ako ng ama ko sa tagiliran ko

"HAHAHAHA ANSARAAAP HAHAHAHA" tawang tawa pa si papa sa ginagawa niya.

naramdamn ko ang ginaw at ang ilang patak ng ulan sa katawan ko.... Nasa labas na pala ako buhat buhat ng isang tao.  nakapikit ako pero nararamdamn ko padin ang sakit at ingay ng nasa paligid ko

"DEMONYO KAAAAA!!! HUHUHUHU MGA WALANG PUSO!! HAYOP!!"
Kilala ko ang boses na yun! Pero imposibleng nandito siya...

"iniwan iwan mo kasi kaya ayan!!!"

"WALANG HIYA KA DEMONYO KA!!!!"

"anak... Lumaban ka plssss mommy's here na di na kita iiwan plssss anak plsssss" naramdamn ko ang pagpatak  ng luha sa pisngi ko...

Amdi nga ako nag kami it was my mom...

Pilit kong dinilat ang mga mata ko para makita siya

"t... Win.. Kle... Twi... Nkle... Lit... Tle sta.. R...." all i said

And everything went black....

TANGKAD POV

"Bakit mo kasi ginawa yun? Hahaaha ayan tuloy umalis." it was kuya edward... Kanina pa nanunukso but at the time nag papakalma sakin

Bakit ko namn kasi yun ginawa? Ambobo lang eh. Napakamot nlng ako sa buhok ko...

Biglabg dumating si daddy...

"Pack your things now..!" he said

"and why would i?"cold kong sabi..

" because i say so...where going to States right now.. " he said.. Sa tono ng salita ni daddy parang seryso ito..

" because? " chill kung sabi

" because of your grandpa... Nag aagaw buhay siya ngayon and gusto niyang makita tayo before siya mawala.... That's why we should be hurry Understood? "he said and pumunta sa kwrto. I was shocked but what about pandak?

" kuya edward... Puntahan po natin si pandak. I just wanted to say sorry and goodbye.. Plsssss.... " ayaw ni kuya edward ngunit napilit ko din namn siya...

Nasa biyahe na kami ng di ko pala alam kung san yung bahay ng pandak na yun.

"alam ko sir... Kaya wag kang mag alala" thanks God...

Dumating kami sa kanila pero napakaraming pulis ang nandun...

Kaya bumaba kami at gumamit ng payong

"excuse me... Sir what happening here?" i asked to the police

" bata ka pa iho... Wag ka munang makialam okay..." he said.

"sir si nicole dinala sa hospital kasi.... Kasi.. Ano umm..." nagtaka na ako
Naguguluhan sa mga nangyayre

" child abuse and raped..." he said..

*gasp*
"no..! No!! Ang saya saya pa namin kanina  kuya edward... no way!!!" napaluhod ako sa narinig ko at umiyak...

Pano ko siya iiwanan kung ganito ang mga nang yayare?

"at dumating ang mama niya..." he said. Nabunutan ako ng kunting tinik sa sinabi niya finaly they met again

"perooo.... Kuya edward huhuhuhuhu---" naputok ang pag iyak ko ng marinig ko ang mga ilang mga tao

"patay na yung batang yun for."

"sinaksak pa talaga ng ama walang hiya yun"

"pusher kasi at user ng drugs kaya nag kaganun Diyos ko"

"Himala nlng talaga kung mabubuhay pa yun."

Umiyak ako ng umiyak alam kong badoy pero nasaktan ako.. Pano nga kung wala ng pag asa?

"tumawag na ang papa mo sir... Gakit na galit. Uwi na tayo" pano ba to??!

"sandali lng kuya edward" pununta ako sa kotse at kumuha ng ballpen at papel may sinulat ako dun at binigay ko sa pulis asking na kung sana ibigay ito sa ina ni pandak

TULALA parin ako pagkapasok ko sa kotse... Pauwi na kami ng huminto kami.

"kuya why?" i asked lumabas siya pero di ko na siya sinundan ng tanaw.

*arf.. Arf... Arf*

"lutos?" sumaya ako ng makita ito as usual dinidilaan ako

Pero nalng akong umiyak

"lutos ... Sakin kana muna ha... Wag kang mag alala di kita sasaktan... Nagpapagaling pa ang amo mo ha..." hinaplos haplos ko si lutis at panay namn ang dila niya sa luha ko

Nakarating kami sa bahay

"WHERE HAVE YOU BEEN?!" galit na wika ni daddy

"may pinuntahan lang.." sabi ko

"and why are you crying?!" he aksed

"its none of your business" i said

"okay lets go! Pana impaki ko na sa yaya ang nga gamit mo" he walked towrds the car

"i won't go with you if you don't bring lutos the dog there" i said

"WHAT?!" he exclaimed... Tumingin siya kay kuya edward nad he agree

"thank you...." all i said.nag paalam na ako kay kuya edward.. Papasok na sana ako ng bigka niya akong tinwag

"muntik ko ng makalimutan sir... Here kinunan ko ng litrato si nicole kanina.... Kasi alam kong wala kang pictures niya." niyakap ko ito ng mahigpit at nag paalam ng muli

Atleast i have you... And your dog lutos... I will never forget you... And i promised pag nakauwi na kami dito una kung pupuntahan ang ating tagpuan... Maghihintay ako sayo nicole I promised...

This is the necklace guys
⬇️⬇️

This is the hair bracelet guys
⬇️⬇️

This is the picture na binigay ni kuya edward
⬇️⬇️