Chapter 28.

SOBRANG sama ng loob ko. Hindi talaga ako maka-move on sa nangyari kagabi. Imagine, lumipas ang magdamag na hinayaan lang ako ni Kensh na amgkulong sa kwarto ko! Kaya nga nagmatigas ako at hindi na lumabas kagabi.

Nakatulog rin naman ako kakaiyak. Nang bumangon ako ng alas tres ng madaling araw ay bumaba ako sa kusina para uminom ng tubig at sina Drake at human melons nalang ang nasa salas. Pinipilit ni Drake na ihatid si human melons dahil lasing na lasing na. Hindi ko na nga sila masyadong pinansin dahil antok pa ako no'n.

Kaya nga sa sobrang inis ko, pinatay ko rin ang phone ko mula kaninang umaga. Nagpaka busy rin ako sa shoot ko at sinabi ko kay biatch na huwag na huwag niyangs asabihin kay Kenshin kung nasaan ako. Bahala na siya!

Gusto ko lang naman na ma-realize niya iying mali niya. May damdamin din kasi ako! Bakit parang kapag andyan iying babaeng mapagpanggap na iyon, mas kinakampihan siya ni Kensh? Para bang balewala sa kaniya iyong nararamdaman ko. Nakakainis lang.

Narito ako ngayon sa bar. Oo, sinadya ko talaga na dito ako sa Hashtag bar. Gusto kong makita niya akong nakikipaglandian. Akala niya diyan! Ako nalang ba palagi ang masasaktan, iiyak at magseselos?! How dare him. Magsama sila ng bobita na 'yon! Oo bobita siya because she's stupid. Hindi nakakatuwa ang pagiging inosente niya.

"Tequila." Sabi ko sa bartender. Dito lang ako naupo sa bar counter para mas madali akong makita ng Kensh na 'yon!

Inilapag niya ang baso ng tequila sa harap ko. Tinungga ko agad 'yon. I want to get wasted tapos makikipaglandian ako. Tulad ng ginagawa namjn noon ni biatch!

Hangga't maaari, ayoko na rin namang gamitin si shingshangshung para pagselosin si Kensh. He's a great guy. Hindi niya deserve na gamitin lang. Kung siya nga lang sana ang una kong nakilala, baka nahulog na ako sa kaniya pero wala e! Letse 'tong puso ko dahil ang boy itlog na 'yon ang gusto.

Humingi pa ulit ako ng ilang shots ng alak.

"Hi miss, you're alone?"

Tumingin ako sa lalaking lumapit sa akin. "Alone and ready to mingle." Sabi ko saka tiningnan siya ng malagkit.

Ngumiti naman siya saka umupo sa katabi kong stool.

"I'm Van Angelo. You are?"

"I'm Frey."

Saglit siyang humingi ng alak sa bartender.

"Would you believe me if I tell you that the moment I saw you entering that damn entrance, I couldn't take my eyes off of you?"

Oh wow. I like this guy. Lakas mambola!

I chuckles. "That's funny."

"I'm serious."

Tumingin ako sa kaniya. He staring at my eyes. Ang gwapo niya. Mukhang mas matanda siya sa akin ng mga tatlong taon. Well built ang katawan niya. He's hot, actually. First time ko lang siyang makita dito sa bar.

"Well, then, thanks?" Sabi ko. Ano ba kasi ang dapat isagot kapag ganoon ang sinabi sa 'yo?

Uminom siya ng alak niya. "Do you want to marry me?"

Muntik ko nang maibuga ang alak na ininom ko. "What the hell?!"

He chuckles. "Just kidding. Hende ke ne mebirow."

Literal na nanlaki ang mga mata ko. "Wait, you're a foreigner?"

Kumunot ang noo niya. "Nope. I'm pure filipino. Why did you ask?"

"Kasi ano..."

Mukha namang na-gets niya ako. "Oh, I get it. I'm not really good in tegelowg. I suck at it. I grew up abroad then I don't know. Neseney ne ekow ne megselete ng english kehet medeles ekow dete se Philippines."

Natatabingi 'yong bibig ko sa salita niya. Akala ko babarng kinikilig lang iyong napapasalita ng puro letter "e" pati pala ang lalaking 'to. Nakakaloka!

"Wow! I never thought na kahit ganoon ka mag-tagalog, gwapo ka pa rin." Natakpan ko ang bibig ko. "Well, yes, you're handsome naman talaga. I admit."

Ngumiti siya at jusko, lalo siyang gumwapo! Ano ba naman, ang swerte ko yata ngayong gabi para makilala ang lalaking 'to!

"Selemet."

Natawa ako. "Cheers?" Sabi ko nang itaas ko ang hawak kong baso.

"Cheers."

Might as well, i-enjoy ko ang gabing ito kasama ang lalaking tebenge magsalita. Kahit papaana ay malimutan ko ang inis na nararamdaman ko para kay boy itlog.

"Still studying?" Tanong niya.

"Mukha pa ba akong student? Well, baby face naman talaga ako. But no, I'm working."

"Yeah, you're right. What kind of work?"

"Freelance model."

"Whoa! So that explains why you have that killer body."

Lakas niya talaga mambola. Feel na feel ko e!

"How about you? Working?"

"Yeah. I'm actually the one who manage our chains of restaurants."

"Wow! Chains of restaurant? So marami?"

"Well, yes."

Sabagay, mukha naman siyang rich kid e. But seriously, hindi ko akalaing narito ako ngayon at may kakwentuhang lalaki. Kwentuhan, at hindi landian! Na madalas kong ginagawa. Siguro ay dahil mukhang matino ang lalaking 'to na hindi puro landi ang alam.

"I'll try to eat to your restau, okay? What's the name?"

"Angels."

"The one... oh, that famous restaurant?" I asked. Sikat na sikat kasi ang reatau na 'yon because of it's great quality and great chefs.

"I think so?"

Pa-humble pa! Akalain mong makakakilala ako ng lalaking ganito. Business minded pero nay oras para magwalwal.

"Then, why are you here? I mean, may restaurant ka. As far as I remember, nag-offer din doon ng wine, cocktail drinks, beer and more."

"I'm always there." Tumawa siya. "Nekekesewe ren."

Sabagay.

"And the owner of this bar is my dad's friend."

I frowned. Wait, what? "Friend ng daddy mo? Really?"

Small world. Kakilala niya kaya si Kensh?

"Yeah."

Bago pa man ako makapag-react ulit ay tumunog ng malakas ang phone niya. He excused his self.

Muli akong tumungga ng alak.

"Hey, Frey. I have to go. Something came up. Can I get your number?"

Napalunok ako. Ibig sabihin iyong pagku-kwentuhan namin, may kasunod pa? Sabagay, masarap siyang kausap.

Tumango ako saka kinuha ang phone niya na inabot niya. I typed my number and gave it back to him.

"Thanks. Nice ti meet you, Frey. I had fun kehet seglet leng. Let's meet some other time." He said.

Sasagot pa sana ako pero nagulat ako nang halikan niya ako sa labi ko.

What the hell?!

He left me dumbfounded. He just kissed me! Para siyang nag-kiss and run! Seriously. Napahawak ako sa bandang dibdib ko. Ang lakas ng kabog...

"Frey."

Tumingin ako sa kaliwang bahagi ko. Hindi pa man ako nakak-move on sa ginawa ng Van Angelo na iyon ay nahila na ako ni Kensh. Dahil nga para akong lutang, nagpahila naman ako.

Nang makarating kami dito sa parking lot ay pinasakay niya ako sa kotse ko. Wow, alam niya ang kotse ko.

"Susi." Sabi niya.

Ibinigay ko naman sa kaniya. Siya ang nag-drive. Teka lang, badtrip ako sa kaniya ah! Bakit ako nagpahila? Bakit ko ibinigay ang susi ko?

"Wait, Kensh, what are you doing?"

"Maghapon kitang tinatawagan, Frey. Tapos nakikipaglandian ka lang pala."

Wow! Nakikipaglandian? Big word!

"As if you care!" Sigaw ko.

Akala ba niya hahayaan ko ulit siya na saktan ako? No way! Magsama sila ni bobita!

"Frey."

"Bakit hindi mo kasama ang Chichi mo? Sa kaniya ka lang may paki, right?"

Hindi siya sumagot. Bagkus ay binilisan niya ang pagpapatakbo ng kotse.

Akala ba niya matutuwa akk na pinagda-drive niya ako?! Kaunti, oo! Pero naiinis pa rin ako. Masama pa rin ang loob ko sa kaniya!

"Kensh, pwede ba? Bumaba ka na ng kotse ko. I can drive!"

"May inom ka." Simpleng sagot niya.

"So what? I can manage." Pilit ko.

Halata namang nakainom rin siya. Duh! At hindi ako sanay na ganyan siya ka-seryoso.

"How did you know him, Frey?"

"Huh?"

"Van Angelo."

"Baka nagpakilala siya sa akin?" Sinubukan kong mamilosopo like what he always do.

Sinamaan niya ako ng tingin saka muling inilipat sa daan ang tingin.

"Funny, Frey."

"Nagpakilala nga siya sa akin e!" Giit ko.

"Then why the fuck did he kiss you?!"

Nagukat ako sa lakas ng sigaw niya. Galit na galit?!

"I don't know." Sagot ko. Hindi ko naman talaga alam.

"You don't know? Tanginang sagot 'yan, Frey."

I can't believe him! Bakit ba ganito siya maka-asta?! Boyfriend siya? Huh? Huh?

"Hindi ko naman talaga alam e! Basta nalang niya ako hinalikan!" Sabi ko.

"At hinayaan mo!"

"I didn't see thay coming! Malay ko bang hahalikan niya ako!"

"Sana umilag ka."

"Wow, Kensh. Mga katwiran mo naman!" Nakakainis talaga! Nanggigigil ako.

"You like it, tama?"

Hindi ako makapaniwala sa sinasabi niya. This is his true self. I could see it.

"I never said that! Nabigla nga ako."

"But you fucking like it!"

"Ikaw ba nakaramdam para sabihin 'yan? Seriously, Kensh? Anong karapatan mong sigawan ako ng ganyan? Nakakainis ka!"

Nakarating kami sa parking lot ng building ng condo.

Mabilis akong bumaba. Inunahan ko soyang maglakad pasakay sa elevator pero naabutan niya ako.

"Anong karapatan ko? Seriously, Frey?!"

I rolled my eyes. "Walang tayo." Simpleng sagot ko. "So I can do everything even without your permission."

Sinuntok ni Kensh ang pader ng elevator. Sakto namang bumukas iyon. Bumaba ako. Hindi ko siya pinansin. Alam kong nakasunod siya sa akin.

Pagpasok ko sa unit ay naabutan ko pa si biatch at si Drake na nagtatawanan dahil sa pinapanood na movie sa salas.

"Oh, biatch?"

"I want to be alone." Sagot ko lang saka diretsong umakyat sa kwarto ko sa taas.

Nang makapasok ako ay sasarahan ko na 'yon pero humarang doon ang kamay ni Kensh saka pilit iyong binuksan. Hinayaan ko nalang siya. There's no sense of fighting wih him. Lagi naman siyang may katwiran e. Laging siya ang tama. Laging siya ang may karapatang magkaganito.

He locked the door. I heard the click of it's lock.

"Frey."

"Don't talk to me! Nakakainis ka naman, Kensh e! Bakit ganyan ka kasi?! Kapag ikaw itong walang pakialam sa akin, ginaganito ba kita? Iiyak lang ako and that's all! Ni wala ka ngang pakialam sa akin. Kagabi ko mas naramdaman iyon dahil mas pinili mo pa iyong babae na 'yon kesa sa akin! Nagkulong ako dito sa kwarto ko habang ikaw nagpapakasaya! Ako nalang ang palaging nagseselos. Ako nalang palagi ang nasasaktan! Ako nalang palagi ang walang karapatang magreklamo at umakto ng ganyan! Pero ikaw, maka-asta ka, parang may tayo!"

Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko. Nakakainis dahil wala na akong magawa para pigilan iyon.

Nakatingin lang siya sa akin but I saw sadness in his eyes.

"Iyong lalaki na nakita mo na kasama ko? I'm still thankful to him dahil nakausap ko siya. Dahil sa kaniya, nakalimutan ko kahit sandali iyong inis at sakit na nararamdaman ko dahil sa 'yo! Kung hinalikan man niya ako, wala akong alam do'n but I don't mind!"

"Nagseselos ako, Frey."

Hindi talaga siya papatalo e.

"Nagseselos ka pero wala kang pakialam sa akin! Nagpakasaya ka kagabi habang ako nagmumukmok dito sa kwarto ko!" Sigaw ko pa.

He faked a smile. "Paano mo nalamang nagpakasaya ako? Paano mo nasabi, Frey?"

"Bakit, hindi ba?! Hinayaan mo nga lang ako!"

"I stayed!" Sigaw niya. "I stayed outside this fucking room while you're crying here! Galit na galit ako sa sarili ko dahil pinaiyak kita! Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin para mapatahan ka. Hindi ko alam kung dapat ba kitang pasukin sa kwarto mo o hindi so I stayed outside! Lumabas ka pa sa kwartong 'to ng madaling araw para kumuha ng tubig. I just hid myself para hindi mo ako makita. I don't know how to fucking face you last night, Frey!"

Natigilan ako. Dahan dahan pang nag-sink-in sa utak ko ang sinabi niya.

"You didn't drink with them?" I asked.

"Ipinahatid ko saglit kay bro si Chirae." Sabi niya. "You can ask him."

So hindi chichi ang tawag niya ngayon sa bobita na 'yon.

"Then..."

"Then I stayed outside of this room the whole night." Sabi pa niya. "Umuwi lang ako dahil hinatid ko sina bro at Empress dahil pareho silang lasing kahit ipinipilit ni bro na siya ang maghahatid kay Em."

Napalunok ako. So ako ang mali? Pero kasi, hindi lang naman ako nag-assume kasi kapag nag-a-assume ako, nasasaktan ako e.

"Then earlier, wala ka na dito sa unit. I asked Cherrypink pero ayaw niyang sabihin. I called you, pero hindi kita ma-contact. Maghapon kitang hinanap tapos sa bar lang kita makikita kasama ang gago na 'yon."

Seriously. Is this real...

"Kung hindi ka naniniwala, ask bro. Akala mo kasi palagi wala akong pakialam sa 'yo. I care, Frey."

Lalo akong naiyak pero this time, I rant o him and hugged him tight.

"Sorry... sorry..."

He hugged me back. "It's okay. Kasalanan ko rin naman kung bakit ganyan ang tingin mo sa akin."

Hindi ako sanay na ganito magsalita si Kenshin. He's too serious. I never imagine this!

"I didn't know..."

Inalis niya ako sa pagkakayakap sa kaniya. He cupped my face and looked at my eyes.

"Mahalaga ka sa akin, Frey. Don't even think na kaya kitang hayaan."

Grabe, pagkatapos kong mainis at magmukmok, malalaman kong ganito pala! I didn't expect that! Kahit assumera ako, never ko naisip na gagawin iyon ni Kensh.

Parang sa isang iglap, nawala 'yong inis ko. May painom inom pa ako sa bar! May pagpatay pa ako ng phone na nalalaman tapos ganoon pala ang nangyari. Argh! Ainayang ko ang buong araw!

Hindi pa man ako nakakapagsalita ulit ay sinakop na ni Kenshin ang labi ko. I respond to his kisses.

Ramdam ko ang panggigigil niya sa paghalik niya sa akin. He missed me?

"You're mine, Frey. This lips..." aniya saka muling hinalikan ang labi ko. "Akin lang 'to. Ako lang ang may karapatang humalik dito."

Para akong nahihipnotismo sa sinabi niya. Nagpadala lang ako hanggang sa maramdaman kong inihiga na niya ako sa kama.

Damn, bigla ay uminit ang pakiramdam ko.

Lumalim lalo ang paghalik niya. Bumaba iyon sa leeg ko pababa sa collar bone ko.

"Kensh..."

"You are mine, Frey."

Sinira niya ang suot kong top. Tumambad ang dibdib ko. Damn him! He's being wild again.

He unclasped my brassiere and throw it somewhere. He's looking at my boobs with so much admiration.

"Frey..."

"Kensh, please suck me." Sabi ko.

Nababaliw ako sa kaniya. Hinalikan palang niya ako pero iba ang pakiramdam. Siguro ay dahil nakainom ako?

I moaned when I felt his tongue on my nipples. Shit, he's good at it. Hindi ko pa rin maisip kung paano siya naging virgin kung ganito siya ka-expert.

Ang kanang kamay niya ay gumapang pababa za shorts ko. Inalis niya ang butones niyon. Hinayaan ko siya. Wala akong balak na tumanggi sa kung ano man ang gawin niya.

Nang napagtagumpayan niyang maalis ang shorts ko ay ibinaba na rin niya ang underwear ko habang abala ang dila niya sa dibdib ko.

Mababaliw ako sa ginagawa niya.

"Kenshin!"

Saglit siyang tumigil saka ako hinalikan sa labi ko. Pagkatapos ay mabilis siyang naghubad.

We're both naked now.

"Akin ka, Frey." Sabi niya saka saka pumaibabaw sa akin.

Ito na ba 'yon? Are we going to do it now? Mababaliw yata ako kapag hindi natuloy. Sobrang init ng pakiramdam ko ngayon.

"I'll fucking mark my property." Sabi pa niya.

Pero hindi ko inaasahan ang sunod na nangyari. Madiin akong napakapit sa braso niya nang makaramdam ng sakit.

"I'll be gentle, Frey... but tell me, should I stop?"

Napalunok ako. Hindi ko akalaing ganito kasakit. Nanatili siyang nakatigil lang. Alam kong nag-aalala siya dahil obvious naman na nasasaktan ako.

Umiling ako. "Go on, Kensh. Go on please."

Dahan dahan siyang gumalaw. Napaliyad aki habang pinapakiramdaman ang kalakihan niya sa loob ko. Masakit talaga pero bearable naman.

Sabi nila, sa una lang naman daw masakit e.

"I'll try to be faster, Frey..."

Tumango lang ako. Tiniis ko ang sakit. Mabilis siyang gumalaw sa ibabaw ko at habang tumatagal ay naramdaman ko nawawala na ang sakit. Unti unti iyong napapalitan ng kakaibang sarap.

"Ohh!" Hindi ko mapigilang mapaungol.

"Fuck, Frey!" Sigaw ni Kenshin.

He thrusts deeper and faster. Sinabayan ko ang bawat paggalaw niya. Damn, ang sarap. Mababaliw ako! Parang may sasabog sa bandang puson ko. I can't explain!

"Ah! Kenshin!"

Mas bumilis na ang paggalaw niya. Halos tumirik ang mata ko sa nararamdaman ko. This is heaven, shit!

"Fuck! Frey... Frey!" Sigaw niya sama siya tumigil. He buried his face in my neck.

Kapwa kami hingal. I neber thought na ganoon pala ang pakiramdam.

"We did it." He whispered through my neck.

"Yes..." sagot ko.

"I like you, Frey. I like you so much."

Iyon ang huli kong narinig dahil hindi ko na namalayang hinila na ako ng antok dahil na rin sa nainom kong alak.

Yes, we did it. Nagkasya na at kinaya ko na.