Warning: /R-18

The same night, he told me that he will grab some clothes for me to wear. Pinunit niya kasi ang damit ko kaya ay hubut hubad akong nakaupo sa higaan at hinihintay siya. We just did it one round at hindi na nasundan pa dahil gusto niyang umalis na kami sa Mansiyon.

I asked him if the drug was still there and he said yes but he's better than earlier. Hindi na siya nahihilo at nakakaya na niyang tumayo. The drugs lasted for 3-6 hours but the drugs remained in the body for days. We lasted for less hour at alam kong hindi agad huhupa ang libog sa katawan niya.

He returned with a bundle of clothes in his arms. He set them down on the bed, then turned to look at me with a soft smile.

"Here, try these on," he said, handing me a simple shirt and a skirt? "They should fit you well."

Tumango ako at sinimulang isuot ang ibinigay niyang damit. Habang nagbibihis, hindi ko maiwasang mag-isip. Ano ang susunod na mangyayari? Saan kami pupunta?

Nang natapos akong magbihis, tinignan niya ako at ngumiti. "You're done?"

Sumagot ako ng isang matatag na "Oo." Kahit hindi ko alam kung saan kami pupunta, alam kong kailangan kong sumama sa kanya.

Hawak niya ang aking kamay at dahan-dahang lumabas kami sa kuwarto. Ang tanging nasa isip ko sa mga sandaling iyon ay ang hindi alam kung anong mangyayari sa amin sa susunod na mga oras. Hindi rin pwedeng ihatid niya ako dahil baka makita niya ang kambal. Alam kong sinabi na niyang ayaw magpakasal kung sakali pero ang gusto ko ring malaman kung totoo ba ang sinabi ni Zaiden sa akin na kukunin niya ang bata dahil iyon pa rin ang nasa isip ko kahit may maramdaman ako sa kaniya.

Nahihirapan ako pero kailangan kong ituloy ang plano ko. If ever that Zaiden's words were true, I will leave Zairon. I know I'm being a selfish pero natatakot akong makuha sa akin ang mga anak ko. Kahit gusto kong maniwala sa sinasabi ni Zairon at kahit ramdam ko ang senseridad niya, lamang pa rin ang takot ko.

Hindi kami dumaan sa garden at dumiretso kami sa likod ng Mansiyon. Mahigpit ang hawak niya sa kamay ko at doon lang ako nakatingin. Bago pa kami makalabas ng gate ay nagsalita na ako.

"Kailangan ko yatang magpaalam sa mga kaibigan ko." Huminto siya at bumaling sa akin.

"In person?"

Umiling ako. "Hindi, sa social media nalang. Baka kasi makalimutan ko."

"Okay, you can message them inside the car." He pulled me again and reach his car outside. Binuksan niya ang pinto sa harap at pinasakay niya muna ako at saka lumiko siya pa driver seat.

"Saan tayo pupunta?" I asked while searching for my phone in my bag.

"My house." Tipid niyang sagot.

Napatigil ako at tiningnan siya. Nakita ko siyang napapikit. "Nahihilo ka pa rin ba?"

Naimulat niya ang kaniyang mata at bumaling sa akin. "Yes, but I'm still horny." straightforward niyang sagot na hindi ko halos ma proseso.

"H-hoy, ang bibig mo." Namumula kong saway sa kaniya.

I flinched when I felt his hand caressing my legs. Parang nakaramdam ako ng kuryente sa paghaplos niya.

"But I am," namumungay na ang mata niyang nakatingin sa akin at nanlalaki na lamang ang mata ko nang binaba niya ang kaniyang zipper at tumambad sa akin at maugat at umiigting niyang pagkalalaki.

Bakit pa ba ako mababaguhan, Syempre may drugs katawan niya at active talaga siya ng ilang oras except nalang kung makatulugan niya.

Hinahaplos niya pa rin ang legs ko hanggang sa umabot ang kaniyang palad sa aking singit. Napalunok ako pero hindi ako gumalaw.

"Ride me, baby."

Para siyang nagmamakaawa sa akin pero ang bastos pa rin ng sinabi niya.

"M-may makakita sa atin, Zairon. Masyadong delikado 'yan." Sunod-sunod ang lunok ko nang marahan niyang tinaas baba ang kaniyang kamay sa pagkalalaki niya. May nakita pa akong may basa sa tuktok no'n.

"Tinted ang sasakyan ko. I will drive while you're on top of me. Hihinto lang tayo sa wala masyadong tao. Please, baby. Gusto na kitang pasukin."

Napahugot ako ng hininga nang nakapa na niya ang pagkababae ko. Nasa loob na ng panty ko ang kamay niya at nilalaro na niya ang kintil ko. Pumikit ako at nakiramdam sa kiliti na hatid ng kaniyang daliri.

"Can I at least see the wild Laurene tonight?" I opened my eyes to see his pleading eyes on me. Naalala ko na naman ang pinagagagawa ko noon at dahil sa desperada ako, masyado akong bastos at malibog. Hindi ngayon na parang halos nahihiya na ako lalo na sa kaniya.

I took a deep breath, looking into his eyes, seeing the desperation mixed with desire. It was a potent combination that made my heart flutter, even as I wrestled with my own feelings.

"Zairon, this isn't like before," I said, my voice shaking slightly. "I'm not the same person anymore."

He paused, his hand stilling against me. "I know," he replied, his voice soft. "And I'm not asking you to be. I just want...you."

His words hit me like a punch to the gut. I could see the sincerity in his eyes, feel the truth in his words. It was overwhelming, and for a moment, I was at a loss for words.

"Maybe I'm not enough to make you show your darkest desire. Nagawa mo lang 'yon kapag may gusto ka talaga sa isang tao."

Kinuha niya pabalik ang kaniyang kamay at humarap sa daan.

"Zairon, don't use some words para mapapayag mo ako. I know what you're doing," Huminga nalang siya ng malalim pero sinusubukan ko lang rin siya kung may sasabihin na naman siya. Mahilig siyang gumamit ng reverse psychology at akala niya ay susunod ako dahil nagpapakaawa effect siya pero iba ang naiisip ko.

But I'm impressed, hindi niya agad ako sinusunggaban. Nagpapaalam muna siya o nagsasabi. I smiled.

"You know, I'm more impressed if you attack me without me knowing, Zairon," Ngumisi ako nang lumingon siya sa akin.

Tumaas ang kilay niya. "Gusto mo ng ganoon? You let me do it any time? Hindi ka ba magagalit?"

"Hindi except nalang kung hindi mo naman nilulugar."

Napakamot nalang siya ng batok. "Pero oras-oras pa naman akong nalilibugan lalo na kapag nakikita ka. I'm just trying to stop myself, Laurene pero kung hahayaan mo ako, baka hindi ka na talaga makakalakad."

Lumaki ang mata ko at sinapak siya sa braso. "Hoy! Ang libog mo!"

Bigla na lamang siyang lumapit sa akin kaya napaatras ako. "Do you know how hard I tried to pull you out in the classroom everytime I see you? Gusto kitang tikman palagi Laurene," Maanghang niyang sambit na mas lalo lang nagpainit sa katawan ko. Salita niya lang iyon pero malaki ang epekto nito.

Napasinghap nalang ako nang mabilis niyang sinilid ang kaniyang kamay sa loob ng suot kong pambaba. I'm only wearing a skirt at mabilis niya lang makakapa ang loob.

He thrust his two fingers on me for five times at nilagay niya ang kaniyang daliri sa kaniyang dila at pinakita sa akin kung paano niya sipsipin lahat ng katas roon.

"Hmm, damn.. you're so sweet."

He whispered softly, and I couldn't predict what he did next because he suddenly pulled up my skirt. It was quickly removed because it was just elastic, and then he lifted my leg and placed it on his shoulder.

Hindi niya hinubad ang panty ko at dinilaan niya lang roon. Nakikiliti ako dahil sinusundot sundot niya ang kaniyang dila. Gusto kong maramdaman ulit ang dila niya at di ko na namalayang napahawak na ako sa ulo niya at pinadiin sa pagkababae ko.

"Ohhh.. fuck, Zairon.."

Sumalubong ang kilay ko nang umupo siya bigla ng maayos at halata talagang binibitin niya ako. Bumaling ang tingin ko sa kaniyang alaga at tayong-tayo pa rin iyon. Gusto niya ba talagang sakyan ko siya?

"Hays.. fine."

Hinubad ko ang aking panty at tinapon ko iyon sa mukha niya. Nagulat siya sa ginawa ko at akmang kukunin na niya ito sa mukha niya nang nakapatong na ako sa hita niya.

I smirked while grinding my wetness on the tip of his manhood. Napakagat siya sa panty ko at hinawakan ang aking bawyang.

"Ahh, damn.." he groaned nang pinasok ko na ang kahabaan sa aking butas. Humigpit ang kapit niya sa baywang ko habang ang dalawang kamay ko ay napahawak sa balikat niya. Hindi muna ako gumalaw at kinuha ang panty ko sa bibig niya.

Tumingin lang siya sa akin na parang hinihintay ang susunod kong gagawin. Sinilid ko ang aking kamay sa loob ng T- shirt niya at hinimas ko ang kaniyang dibdib.

Dumaos-dos pataas ang kamay niya galing sa baywang ko patungo sa aking damit at tinaas niya iyon upang hubarin. Tumambad agad sa kaniya ang malusog kong dibdib na agad niya ring sinipsip at pinaglaruan.

Yinakap ko siya at hinimas ang kaniyang buhok habang sinipsip niya na parang bata ang utong ko. Hindi na rin ako nag alaalang may gatas pa ang dibdib ko dahil huminto na ito ilang buwan na.

Nagsimula na akong gumalaw at kahit unang galaw palang ay rinig ko ang pag ungol niya. Ginaganahan tuloy akong gumalaw ulit.

"Hmm.. Laurene, you're so good. Ahh, shit."

Ginigiya niya ang pwet kong gumiling habang inabot ko ang kaniyang labi at agad sinipsip ang kaniyang dila.

"Fuck Laurene. You're getting wild. Ohh."

He moaned while my pounding was becoming faster.

"Zairon..Ah! Ah! Shit." I moaned when I moved on top of him.

Umawang na lamang ang bibig ko nang kumadyot na siya ng mabilis at hindi na ako makapagsalita dahil sa nararamdaman kong sarap.

"I really love your pussy, baby.. fuck!"

Nagsalpukan ang pribadong parte ng katawan namin habang nahahalikan dahil iniiwasan na rin naming makagawa ng ingay. Tumatama na ang pagkalalaki niya sa sensitive spots ko at alam kong basang Basa na rin ako kaya mas lalo lamang sumasarap.

Hanggang sa sumisid ulit ang pamilyar na sensasyon kaya bumilis ang kilos ko at hindi ko na nakayanang napaungol ng malakas.

"Z-zairon.. ah! Fuck, malapit na ako.." I moaned and moaned while we were moving fast.

"I am too, baby." Namamaos niyang sambit at maya-maya pa ay naramdaman ko ang pagsirit ng tamod niya sa loob ng pagkababae ko habang nanginginig akong tumitirik ang mata.

"Oh, shit.. that was fucking good."

Nagkatinginan lang kaming dalawa at siya mismo ang humalik sa akin na nauwi ulit sa pagsipsipan ng labi at dila. Dumapo ang kamay niya sa pwet ko at hinimas iyon bago niya pinaandar ang kotse. Akma na dapat akong aalis pero pinigilan niya ako.

"Baby, I want more."

"Ha? Eh, nilabasan ka na nga ih."

"But I want more." Nangunguso niyang sagot. Hala, nagpacute pa nga.

"Pero naka two rounds na tayo. Next time na ulit. Gusto mo bang maubusan ng tamod?" Natatawa kong tanong.

"Mag aapat na taon na akong tigang, Laurene. Ayokong tumikim ng iba kung hindi naman ikaw. Kaya babawiin ko ang ilang taon na iyon."

Napatigil ako sa sinabi niya. Kung mamarapatin ay apat na taon talaga ang nagdaan at ngayon lang kami bumalik sa ganito. Impossible, lalaki siya.

"Hindi ako naniniwalang wala kang ginalaw. May girlfriend ka three years ago, Zairon."

Nagsalubong ang kilay niya. "Girlfriend ko lang iyon dahil kay lolo pero hindi ko kailan man hinalikan at ginalaw iyon. Ikaw lang ang gusto ko at papasukin palagi Laurene. Sayo lang ako lumigaya ng ganito."

Wala talagang filter ang bibig niya. Masyado siyang straightforward magsalita. Napabuntung-hininga nalang ako at tinaas ko ang aking pwet dahil nakatanim pa ang alaga niya sa butas ko. Akma niya sana akong pipigilan pero diniinan ko ang aking pagkababae sa kahabaan niya.

Napakagat siya ng labi nang unti-unti ko ng tinaas baba ang aking pwet at dahil sa katas naming dalawa, mas magiging madali nalang ang pagbaon ko sa alaga niya. Mahina akong napaungol nang mas diniinan niya pa ang pwet ko at nag umpisa na naman akong makaramdam ng pag iinit.

"Kaya hindi kita kayang kalimutan dahil sa ganitong side mo. You're fucking beautiful when you're moaning and when you're pounding on top of me. Fuck.. Ahh.. sarap mo, Laurene.." Saad niya habang hinayaan niya akong magtaas baba sa harap niya.

"Why don't you.. drive? Mas trill iyon di ba?" Nangingisi kong sabi habang dinahan Dahan ko ang aking paggalaw at hinahalikan ang leeg niya.

"You're pleasuring me too much. I can even move my limb. Tàngina, ang sarap mo talaga." Agad niyang mura nang binilisan ko ang pagtaas baba habang nilalaro ang sariling dibdib.

"Fuck baby, ako lang dapat ang makakita sayo ng ganito. Ako lang dapat." Gigil niyang sambit habang salitan ang pagsipsip niya sa utong ko. Kahit ako ay hindi nararamdaman ng pagod dahil siguro ay pareho lang kaming sabik sa isa't isa.

He started turning the steering wheel habang nakayakap ako sa kaniya. Biglang umandar ang kotse at nakita ko nalang na nagda drive na siya habang dinadama ko ang sarap sa kandungan niya.

"Fuck, fuck.. ahhh.." I cursed, mas lalong sumasarap at mas lalo lamang akong nakikiliti.

Siya naman ay nagpipigil na umungol at binilisan ang pagpapaandar ng kotse at dahil minsan ay umaalog ang kotse, dumidiin rin ang alaga niya sa pagkababae ko kaya ay napapahiyaw ako sa sobrang sarap. Hindi ko na pinipigilan ang pag-ungol ko ng malakas.

"Zairon, ang sarap.. ah! Ah! Please, I want to experience this kind of pleasure with you. I want to fuck me, everyday! Ahh!"

Bigla siyang prumeno pero hindi pa rin ako tumitigil sa paggiling dahil nalukop na ng kalibugan ang isipan at katawan ko.

Bigla siyang dumiin sa paglabas masok at umuungol na rin siya kasabay ko.

"Yes.. Ahh, baby.. babayuin kita araw-araw kaya dito ka lang sa piling ko at hindi na kita papakawalan pa."

We both moaning and screaming until we reached our climax. Hindi ko na pala namalayan na dumating na kami sa bahay niya at hindi kami tumigil sa pagpapalasap sa isa't isa buong magdamag at kahit humahapdi na ang pagkababae ko, hindi niya ako tinigilan at habang tumatagal, mas lalo siyang naging agresibo. Nanggigil siya sa katawan ko kaya ay naiwanan talaga ako ng pasa sa katawan.

-----

I became aware of my body when I felt something moving, something soft landing on my entire face. Bumungad sa akin ang mukha ni Zairon. He's kissing every part of my face.

"Zairon?"

Ngumiti siya sa akin at nilubog ang sariling ulo sa aking leeg. "I thought I'm just dreaming. You're here, baby." Lumambot ang puso ko at marahang hinahaplos ang kaniyang likod.

"I love you, baby," Dagdag niya pa at umupo na rin sa higaan. Hindi na niya ako hinintay pang sumagot dahil siguro alam niyang hindi ko pa kayang sabihin ang katagang iyon kahit pa may nararamdaman ako sa kaniya.

Ilang beses na kaming nagtalik at gabi na ulit ngayon. Kulang nalang dumugo ang pagkababae ko dahil sa hapdi. Sinubukan kong gumalaw pero mas lalo lamang siyang sumasakit. Niwarak niya talaga ako, literal.

Agad siyang lumapit sa akin at pinaupo ako. "I'm sorry, baby. Hindi ko talaga ma kontrol ang sarili ko pagdating sayo." Nakita kong guilty talaga siya pero alam ko namang hindi siya nagsisisi.

Ngumiti lang ako ng matipid. "Okay lang. Pero huwag sobra, okay? Mahapdi kasi." Ngiwi kong sagot.

"Okay, I ordered food for us. Dalhin ko lang rito." Paalam niya at nagsimulang lumabas. Nakita ko ang phone ko sa ibabaw ng bedside table kaya ay kinuha ko iyon. Nangunot ang noo ko dahil wala man lang reply si Serina at sila Dalcy. Serina will immediately reply kapag minemessage ko siya lalo na ang dalawa dahil tatawag talaga iyon.

Bumukas ang pintuan at lumabas roon si Zairon dala ang mga pagkaing iniorder niya. Nagsalubong ang kaniyang kilay nang makitang hawak ko ang aking phone.

"Zairon, have you received any message from my friends?" Tanong ko sa kaniya. Nilagay niya ang tray sa harap ko bago siya ngumiti.

"Yes, but I deleted it. Hindi naman iyon importante. Huwag ka muna umuwi, dito kalang muna. I will send someone para sabihin ang grandparents mo na dito ka muna sa akin. I know they will understand."

"No.. uuwi ako." Pagtanggi ko agad.

Nawala ang ngiti niya at nagsimulang mandilim ang expresyon. "Dito ka lang, Laurene. You give me a chance to prove myself to you at ito ang gusto ko para sa ating dalawa. I want you to stay always beside me. Ayokong mawala ka pa sa paningin ko." Tila may inis niyang sagot.

"Then, how can you send someone to my house if you don't even know where I live?"

He sighed. "You're underestimating me, Laurene. I told you, kapag tinangkaan mo akong layuan, hahanapin pa rin kita kahit saan at madali lang sa aking mahanap ka. Even if you decide to stay in other places, that's still useless."

Naalala ko pa ang sinabi niya noon at bigla akong kinabahan ng todo. Ibig niya bang sabihin na sinadya niya talagang pumunta kung saan ako? And if he knows where I live... I swallowed several times, and my hand was shaking as I looked at him.

"Nakapunta ka ba sa bahay ng grandparents ko?"

Blanko pa rin ang expression niya. "Yes, I did but I went there only once."

"K-kailan 'yon? M-may nakita ka ba?"

Binuksan niya ang takip ng mga pagkain at parang hindi siya bothered. Ako lang talaga ang bother sa aming dalawa.

"Nakita? Anong ibig mong sabihin?" Taas kilay niyang tanong at tinitingnan ako ng mariin. "May dapat ba akong makita, Laurene?" Seryoso niyang dagdag.

Umiwas ako agad ng tingin pero agad rin namang ngumiti sa kaniya kahit pilit upang matago ko lang ang nerbyos na dibdib ko.

"W-wala... Wala kasi sila lola masyado sa bahay kaya sinabi kong may nakita ka bang tao roon." Pagdadahilan ko.

Tumango siya at ngumiti sa akin. "Okay. Meron naman, iyong babaeng maliit. Kapatid mo ba iyon?"

Maliit? Si Serina?

"Ah, ano.. P-pinsan ko." Pagsisinungaling ko at kumamot ng braso.

"Hmm, okay," hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan iyon. "Dito ka muna, okay? Don't leave without me knowing, Laurene, I will go crazy."

I swallowed at what he said. His eyes were full of determination and there seemed to be something unusual about them. I don't know whether to be scared or worried.

"Hindi naman kailangan na laging magkasama tayo. Kailangan ko rin ng oras para sa sarili ko Zairon," saad ko, ngunit hindi siya natitinag.

"Hindi.. Hindi ko kayang mawala ka sa paningin ko. Gusto ko palaging kasama ka. Gusto ko palaging nakikita ka. Gusto ko ikaw lang," mariing sabi ni Zairon.

Hindi ko alam kung paano haharapin ang sitwasyong ito. Sa isang banda, natutuwa ako na may taong handang mag-alaga at magmahal sa akin ng ganito. Ngunit sa kabilang banda, natatakot ako. Natatakot ako sa posibilidad na maaaring hindi na siya makuntento.

"Hindi ba pwedeng minsan lang tayong magkita? Alam mo naman hindi ba? Kailangan ko ring umuwi sa amin," Pagpipilit ko at maasang sana ay maintindihan niya.

Ngunit sa halip na sagutin ang aking tanong, ngumiti lamang siya at hinawakan ang aking mukha. "That's the impossible request that I can't approve, Laurene. Ang gusto ko lang na makita ka araw-araw. Iyon lang, dito ka nalang please?"

I tried to pull my hand away, but he held on, his grip firm but not painful. His eyes, usually so warm and inviting, were now filled with a determination that sent a chill down my spine.

Napalunok ako nang malalim sa kanyang sinabi. "I think it's important for me to have my own space too. We can't just be together all the time, right?" I tried to lighten the mood, but the serious look in his eyes made me feel uneasy.

"I can't help but worry about you," Zairon said, his grip on my hand tightening. There was a hint of desperation in his voice that I hadn't heard before.

I nodded, trying to reassure him. "I'm safe, Zairon. You don't have to worry about me. I can take care of myself."

But he didn't seem convinced. He let out a deep sigh, running his other hand through his hair. "You don't understand, Laurene. I can't... I can't lose you. Ayokong layuan mo naman ako. Ayoko ng maulit 'yon. Sinabi mong bibigyan mo akong chance di ba?"

"I did say that I would give you a chance. But that doesn't mean I can't have my own life. I need to see my friends, my family. I can't just stay here with you all the time."

Tahimik lang siya at pinagmamasdan ako, parang nag-aabang ng kasunod kong sasabihin. "Bakit, Zairon? Bakit ayaw mong umalis ako dito?" Tanong ko sa kanya, gusto kong maintindihan rin ang kanyang nararamdaman.

Tumingin siya sa akin na may kirot sa kanyang mga mata. "Natatakot ako, Laurene. Natatakot akong mawala ka ulit sa akin. Natatakot akong maulit ang nangyari dati. Lalayuan mo na naman ako. I promise to myself that if you given me a chance, I will make sure that you're officially mine. Iyong wala na akong kaagaw kahit na alam kong hindi mo pa ako mahal." Sabay lagay ng palad ko sa kaniyang pisngi at pumikit habang hinahalikan ito.

Hindi ko alam na ganito pala siya ka-affected sa mga nangyari sa amin dati. "Hindi na maulit 'yon. I promise. But you have to trust me. You have to let me live my life."

Tumango siya, ngunit makikita mo sa kanyang mga mata na hindi pa rin siya lubos na kumbinsido. "Fine but you have to promise me that you won't leave me again and avoid me. Tell me kung may ayaw ka sa akin at babaguhin ko, Laurene."

I'm having second thoughts about answering him. I don't know what will happen next. But I have to stand for what I want to know. I have to stay with him and what I will learn depends on the answers I will find.

"P-promise," Sagot ko sa kanya. Pero sa loob-loob ko, alam kong kailangan kong mag-isip ng paraan dahil kinakaban na ako sa susunod na mangyayari.

Nagdadalawang isip na tuloy ako kung tama bang sinabihan ko siya ng ganoon pero part of me is happy. Happy that he's like this only for me but the side of me is terrified. Lalo na kapag nalaman niyang may anak na kami, what if he will change? Should I enjoy his affection for me now o mas matatakot ako at lalala lang?

Doon nalang ako natulog sa gabi at dahil lunes na ay umuwi na ako sa amin habang siya ay halos ayaw niya ng pumasok at doon nalang raw kami sa bahay niya. Hindi ako pumayag, syempre. May klase pa nga ako. Magkita rin naman kami sa University.

Hindi rin ako nagpahatid at wala siyang choice talaga dahil ayokong magpahatid. Nag rarason nalang ako para lang makauwi.

Pag uwi ko ay nagulat nalang ako nang tumambad sa akin ang maraming groceries at mga bagong toys ng kambal ko only to find out that Zaiden is visiting the twins and when he looks at me, I was shocked to see him.

Parang nawala ang aura niya at pumalit ang lalaking bagsak ang katawan. Pumayat siya talaga ngayon pero gwapo pa rin naman siya kaya lang ay may nag iba.