Warning R-18

"Akin kana Laurene. I promise that you will be happy with me. Paliligayahin kita sa sarap at pagmamahal." Zairon declared.

Natawa ako sa sinabi niya at hinampas siya mahina. "Pwede ba, Zairon. Hindi ka talaga marunong mag filter ng bibig mo." I teased, shaking my head at his audacity.

He simply grinned and leaned in to kiss me again. His lips were warm and familiar, a comforting presence that I found myself craving more and more.

"Oh, yeah. I forgot. I have something for you," he suddenly said, pulling away from our kiss.

Tumaas ang kilay ko nang sumilay ang pilyong ngiti sa labi niya. "May kalokohan ka na namang gagawin." I accused.

"You will enjoy it." Huling sinabi niya at tumayo. Dumiretso lang siya sa isang cabinet at may kinuhang box na puti. Nakabalot pa nga iyon kaya alam kong bagong bili ito.

Tumambad sa aking mukha ang isang kilala kong bagay na maliit. Kinabahan ako nang makita ang reaksiyon niya.

"Alam kong kilala mo ang bagay na 'to." Ngisi niyang sambit.

"B-bakit may ganito ka?" Nauutal kong tanong at napaupo sa higaan. Pinagmamasdan ko lang siyang umupo sa tabi ko at kinuha niya ang maliit na remote sa box.

"To try it. It's part of your punishment so, you have to use it." Naisarado ko ang dalawang hita dahil alam ko ang gagawin niya. He will insert that in my vagina.

"P-pero pinatawad mo naman ako hindi ba? Pwede namang hindi mo na ngayon gagamitin 'yan." Kinakaban ako sa takbo ng utak niya. Alam kong may gagawin na naman siya.

Tinaasan niya lang ako ng kilay. "I did baby but I want to see how you beg me later to fuck you."

Mabilis kong umusog sa kabilang parte ng kama para tumayo. No way, ayokong gamitin iyan lalo na at pupunta kami sa bahay ng mayor mamaya. I don't want to embarrass myself in public. Masyado akong sensitive kaya hindi ko kakayanin gamitin ang bagay na iyan.

Hindi na ako nakalayo pa dahil mabilis niya akong nahawakan sa baywang at binuhat ako. Pinakandung niya ako sa hita niya kaya hindi ako makagalaw ng maayos.

"A-ayoko ngang gawin 'yan! Alam mo namang sensitive ako hindi ba? Mapapahiya ako doon!" Reklamo ko.

Hinalikan lang niya ako sa labi. "I know that's why, I want to test it on you. Don't worry baby, kasama mo naman ako. If you ask me to go back here, I won't hesitate to obey you."

"P-pero Zairon-ahhh!" Napatili nalang ako nang agad niyang pinasok ito sa pagkababae ko.

"It's challenging isn't it? Siguraduhin kong aalis tayo ritong punong puno ka." Makahulugan niyang sambit. Hindi niya binuksan ang on sa remote kaya wala pa akong nararamdaman. Siya na rin mismo ang nagbihis sa akin.

Pinatayo niya ako at tumalikod siya upang pumunta sa banyo ngunit agad ring sumilip upang bantaan lang ako. "If you remove that, I won't talk to you for a week Laurene."

I just rolled my eyes. "Just make sure na huwag mong I turn on kapag may kausap ako kung ayaw mong hindi ka na makatikim pa sa akin." Banta ko rin.

Ngumisi lang siya na hindi ko nagustuhan at sinirado ang banyo.

Nang mapatingin ako sa orasan na nakabitin sa pader ay napagtanto kong malapit na palang mag-alas diyes. Napalunok ako, naalala na pinapunta pa naman si Zairon sa mayor. Agad kong hinanap ang remote na nasa tabi ko kanina. Balak ko na sanang itago ito sa ilalim ng unan, ngunit bigla namang bumukas ang pinto.

Napaupo ako ng biglaan. Pinilit kong magkunwaring may ginagawa at sinimulan kong ayusin ang mga unan at tumingin sa labas ng bintana. In my mind, I hope he didn't notice my unusual behavior.

Pagkatapos naming magbihis, lumabas na rin kami ng kwarto. Hindi pa kami nakakalayo nang mapansin namin ang mga tao na nagkakatuwaan sa tabing dagat. May mga nagbobonfire at nagkakantahan, ang mga tawa nila ay umaabot hanggang sa amin.

Biglang sumalubong sa amin ang isang lalaking nasa edad na fifties. Mukhang kilala niya si Zairon dahil agad siyang lumapit at bumati. "Dr. Gavilan! Akala ko ay hindi ka na makakadating! Come, kain muna kayo!" Masigla niyang saad.

Kasabay ng kanyang pagbati, nagturo siya sa isang pahabang mesa na puno ng iba't ibang pagkain. Maliwanag sa parte na iyon dahil sa mga ilaw na nakasabit sa mga puno. Ang bawat ilaw ay nagbibigay ng magandang ambiance sa lugar.

Napansin ko rin ang dami ng tao na nakaupo sa buhangin. May mga nagtatawanan, may mga sumasayaw, at may iba pa na nag-uusap. Each of them is happy and enjoying the night.

Hinawakan ni Zairon ang aking kamay at dahan-dahang hinatak patungo sa mesa pero may kausap siya kaya ay nagpaiwan nalang rin ako roon.

"Wow, ganito ba sila palagi?" Namamahangha kong tanong.
Isang babae ang sumagot sa akin.

"Once in three months kaming ganito rito. Tayming at nandito kayo ni Doc." Bumaling ako sa babae at hindi ko naman siya nakilala. "Hi, I'm Jane. Nice to meet you, Laurene!" Sabay abot sa kamay ko.

"H-hi? Kilala mo rin ako?" pagtataka kong tanong. Akala ko nagbibiro lang ang babae kanina.

"Of course! Sa lahat kasi ng nakakasama ni Doc, maliban sa mga babaeng doctor, ikaw lang yata ang nakita naming close niya. Boyfriend mo ba si Doc?"

Napamaang nalang ako sa pranka niyang sagot. Tiningnan ko pa si Zairon na kausap ang dalawang tao. Tumingin rin siya sa akin at kumindat bago bumaling ang kaniyang tingin ulit sa kausap. Namula ang pisngi ko.

"A-ano, hindi p-"

"Hindi pa?! So, nanliligaw si Doc sayo?! Ang swerte mo!" Sabay hampas sa balikat ko. Napangiti ako ng pilit. Ang lakas ng boses niya. Bakit ba palagi akong nakaka encounter ng katulad nila Jorih? Ang lalakas ng boses.

"Ah, hindi ganun," sabi ko, namumula ang pisngi ko. "Magkaibigan lang kami ni Doc."

"Magkaibigan lang, pero close? Hmm, parang may something ah," sabi ni Jane, may ngiti sa kanyang mukha.

"Hindi, wala talaga," tanggi ko, pero hindi ko maikakaila na may kaba sa boses ko.

"Sos, tanggi pa more!" Natatawa niyang anas. May sasabihin pa sana ako nang naramdaman ko ang pagvibrate ng isang bagay sa kaselanan ko. Nanlaki ang mga mata kong nakatingin kay Zairon na wala man lang ka rea-reaksiyon.

Napakapit ako sa suot kong dress dahil nakaramdam na ulit ako ng kiliti.

"Hi, Laurene! Mabuti at nakapunta kayo." Napatingin kaming dalawa sa babaeng dumating. Siya ang babaeng mestisa kanina.

"A-ah, o-oh.. nakarating kami." Namamawis na ako dahil sa init at dumagdag pa sa nararamdaman ko ngayon. Sinabi ko naman sa kaniyang huwag niyang I-on kapag may kausap ako! Tàngina!

"Tara at ipakilala kita sa mga kaibigan ko. Sabik na sabik silang makilala ka."sabay hila niya sa braso ko at pumunta kami sa mga babaeng nagkukumpulan.

"H-hindi mo ba papansinin si Doc? I mean siya naman talaga ang gusto mong makausap hindi ba?" Saad ko dahil gusto kong dito nalang rin muna. Baka mapansin pa nila. Kakahiya.

Napakislot ako nang mas lalong naging intense ang nararamdaman ko. Marahil ay pinindot niya ang dalawang botton. Huminto muna ako dahil para na akong maiihi na ewan. Tumingin ako sa kung saan si Zairon pero nawala na siya.

"Tàngina mo, Zairon. Hindi ka na talaga makatikim sa akin, makikita mo." Nanggigigil kong bulong.

"Okay ka lang ba? Bakit pulang-pula ka?" nag alaalang tanong niya. Umiling lang ako at pasimpleng pinunasan ang pawis ko sa noo.

"O-okay lang ako. Ha! Ang init pala no?" sabay paypay ko sa sariling mukha at pilit pinipigilan ang pagvibrate ng bagay sa kaselanan ko.

"Parang hindi naman. Ang hangin nga eh. Nasa tabing dagat pa naman tayo. Hindi ko alam na mainit pa pala 'to sayo." Pagtataka niyang sagot. Napasapo nalang ako ng noo at humihinga ng malalim.

"Teka, okay ka lang ba talaga?" Hahawakan niya dapat ako sa noo nang may humila sa kamay ko.

"She's not okay. I will send her back to the cottage." Sinamaan ko lang ng tingin si Zairon pero hindi niya ako pinansin at kita ko pang sinilid niya ang kamay ko at napanganga nalang ako nang mas lalong bumilis ang pag vibrate. Napakapit ako sa braso niya at gusto ko na siyang suntukin.

"Hala, oo nga! Parang nahihirapan na siya Doc." Dinig ko pang sabi ng mestisa.

Nagmumura na ako sa utak ko at pinaglapit ang dalawang hita ko. Alam kong basang-basa na ulit ako kanina pa ako. Ang hirap kapag ganito ka tapos nasa public pa!

"Laurene, gusto mo pa bang sumama sa kaniya?" Tanong niya pa sa akin pero may nakatago namang kapilyuhan sa labi niya.

"Walanghiya ka, Zairon." Bulong ko at hinila ko na siya. Hindi ko na kaya at baka makita ko nalang pinapatungan ko na siya sa harap ng mga tao.

Hindi pa kami nakaabot sa cottage ay hinila ko na siya sa madilim na parte at tinulak. Napaupo siya sa buhangin. Nasa batong bahagi kami at rinig na rinig ko ang paghampas ng alon malapit sa amin.

Agad ko siyang pinatungan ako at hinahalikan. Alam kong ngiti-ngiti ang loko dahil ako ang unang gumalaw. Giniya niya pa ang baywang ko dahil sinasagad ko na ang pang upo ko sa namumukol niya ng short.

"Turn off the vibrator, Zairon.." Namamaos kong utos. Punong puno na ng pagnanasa ang katawan ko dahil sa sensasyong kanina pa bumabalot sa akin pero hindi ako magawang labasan dahil hinahanap ko ang haplos at pagkalalaki niya.

"Ayoko," sagot niya na nagpasalubong ng kilay ko.

"Zairon naman.." nahihirapan kong tugon.

Hinawi niya ang damit ko at agad sinubo ang dalawa kong dibdib. Napanganga nalang ako dahil sa ginagawa niya.

"B-bakit ayaw mong pahintuin?" Hindi niya agad ako sinagot dahil busy siya kakasipsip sa dibdib ko at pinatakan pa ng halik.

"Well, it's your punishment for denying me." Sabay pisil sa pang upo ko at giniyang igiling ito sa kaniya.

"H-hindi naman ako nagdeny. Sinabi ko lang ang totoo." Depensa ko pero mukhang hindi niya gusto ang sinabi ko at binuhat niya lang ako bigla pagkatapos ay siya na mismo ang nagpaibabaw sa akin. Hindi naman masyadong masakit ang buhangin dahil pino kaya hindi ko na iniisip iyon ngayon.

Dahil naka dress lang ako, mabilis niyang nahubad ang panty ko at sumilip pa sa loob. "I guess it's worth it. You're so wet. May ikakabasa ka pa pala kapag trill ang ginagawa natin."

Pilit kong isinira ang hita ko pero pinigilan niya. "Zairon naman. Hindi kita dineny okay?"

Tiningnan niya ako. "Dineny mo ako, Laurene. Kahapon pa. You said that you're are just my student. Sinabi mo ring hindi tayo close, you just hurted me."

Napatigil ako at tiningnan rin siya sa mata. Kahit hindi naman talaga maaninag masyado ang mata niya dahil gabi na ay alam kong titig na titig siya sa akin. Hinaplos ko ang pisngi niya na kinuha niya rin at hinalikan ang likod ng palad ko.

"Akala ko kasi magagalit ka tapos hindi pa tayo in relationship di ba?"

"Kahit na. Sabihin mo nalang na sayo ako, Laurene. Just don't deny me because ever since I met you, I never deny what our relationship is. I never deny my feelings for you. You're mine in the first place at kahit hindi pa naging akin ang puso mo noon, inangkin na kita."

"Pero ayoko namang ganoon. Wala pa tayong matatawag na label. Hindi pa tayo official."

"Be my girlfriend, Laurene. I will still court you even though we are in a relationship. I will do everything you want. I know I told you that I will wait until you answer me, but I need you because I love you so damn much."

"Okay." Tanging sagot ko.

"Okay?"

"Oo, girlfriend mo na ako. Kahit naman hindi pa kita sasagutin, mas sobra pa ang ginagawa mo sa pagiging boyfriend."

"Hindi ka napipilitan?"

Ngumisi lang ako. "Napilitan. Hinainan mo ako ng mga masasarap na salita eh kaya kinain ko lang rin."

Akala ko ay mag iiba ang reaksiyon niya pero iba pala nasa isip niya. "That's okay. Plano kong pilitin ka talaga. Hindi mo na pwedeng bawiin iyon dahil nasabi mo na."

Doon ko lang rin napagtanto ang nangyayari. "Hoy, anong plano?"

Ngumisi lang siya at hinalikan ako. Gusto ko mang magprotesta pero mabilis ang galaw niya kaya hindi na ako nagreklamo at hinayaan lang siyang gumalaw sa ibabaw ko. He didn't completely remove his shorts and just exposed his manhood. I let out a moan when he took what he inserted into my treasure and his pet took its place.

When my pussy is wet again, he finally inserts and then he grabs my legs to make it wider. I just closed my eyes because he didn't insert it fully and he repeatedly put in and pulled out the tip of his manhood.

Tànging ungol lang ang nagawa ko habang binabayo niya ako. Minsan ay napapalakas kaya ay agad niya akong hinahalikan dahil baka may makarinig sa amin. Hindi pa kasi kami nakalayo masyado sa kainan kanina.

We both panting when we reach our climax and then he kissed me passionately before he grabbed me to stand up. Siya na rin ang nagsuot ng panty ko at giniya niya ako papasok sa loob. Parang naging jelly ang tuhod ko dahil kanina pa kami nagtatalik. Ayoko na talaga mamaya, bahala siya diyan.

As soon as we got in, I went straight to the bathroom and started taking a shower. He knocked on the door, so I opened it for him.

"Bakit?"

"Let's shower together." Normal lang naman ang pagkakasabi niya pero tiningnan ko lang siya.

"Shower lang ba? Masakit na akin eh."

Ngumiti siya sa akin. "Yes. I won't touch you. Promise."

"Okay," sabay luwag ko ng pintuan. Pagkapasok niya ay hinila niya ako sa shower area at siya na mismo ang nagsabon sa katawan ko. Naligo lang talaga kami dahil inaantok na rin ako. Humihikab nga ako habang naliligo.

Pagkatapos naming maligo, pinatuyo niya ako gamit ang tuwalya. Habang ginagawa niya 'yon, hindi ko maiwasang mapangiti.

"Ano?" tanong niya, napapangiti rin.

"Wala lang, hindi ko lang inakala na mararanasan ko 'to. Yung maligo kasama ang boyfriend ko." sagot ko.

Tumawa siya, "Well, get used to it. Marami pa tayong gagawin together."

Pagkatapos naming maligo, dire-diretso kami sa kama. Dahan-dahan niyang hinila ang kumot para makahiga kami. "Magpapahinga na muna tayo, okay?" sabi niya habang hinahaplos ang buhok ko.

"Hmm." Tanging sagot ko habang nakapikit na. Hindi nagtagal, nakatulog na rin ako sa kanyang mga bisig. The last thing I heard before finally falling asleep was his soft whisper, "I love you so much, Laurene."

I'll just open the other plans tomorrow. For now, it's enough for me to sleep beside the man I love.

It was already late when I opened my eyes. I was the first one to wake up between the two of us. I saw Zairon peacefully sleeping with his arm wrapped around my waist. I gazed at his serene and quiet face and felt his gentle breath caressing my shoulder.

Sinubukan kong tanggalin ang kanyang braso na nakayakap sa akin, ngunit mabilis niya akong nahila pabalik sa kanyang tabi. Napangiti ako sa kanyang reaksyon, kahit tulog ay ayaw niya pa rin akong bitawan.

"Zairon, wake up," I said, my voice soft with a hint of amusement. I stroked his hair and waited for him to wake up.

He just groaned and put his head on my neck. Naramdaman ko pang pinatakan niya ito ng halik. "You're awake. Gising ka na kaya? Anong gagawin natin ngayong araw?"

He murmured something unintelligible, keeping his eyes closed. I chuckled and gently nudged him, "Come on, we can't spend the whole day in bed."

He finally opened his eyes with a sleepy smile on his lips. "Why not? It's comfortable here with you."

I laughed, "As much as I love that idea, we have to get up. Alangan naman nandito lang tayo sa loob tapos nasa Island tayo. Gusto ko maligo ng dagat."

He sighed dramatically, "Fine, fine but Let's go first to a well- known restaurant for our breakfast. I know you'll love it there."

Umayos na rin siya ng tayo pero ngayon ko lang pala napansin na nakasuot pa rin ako ng damit niya. "Ganito lang ba ako sa labas?"

Tiningnan niya rin ang suot ko."You have your clothes here. I will tell Nanay Mercide to send it here." Kinuha niya ang phone niya at may tinawagan. "Nay, can you send Laurene's things here? Yes.. we will. Thanks."

Ang expensive talaga mag English ni Zairon. Siguro dahil matagal siyang naninirahan sa ibang bansa.

Tumingin siya sa akin at ngumiti. He leaned in and was about to kiss me but I covered my mouth. "Hindi pa ako nagwash ng bibig. Mabaho." Saad ko pero kinuha niya lang ang kamay ko at pinatakan ng halik ang labi ko.

"I don't care, baby. I love everything about you." He said with his eyes filled with affection.

I blushed and playfully pushed him away. "Cheesy mo naman."

He chuckled and pulled me into a tight hug. "I can't help it. Being with you makes me cheesy."

Natigilan lang kami nang may kumatok sa pintuan. Binuksan ni Zairon at sumilip si Nanay Mercide sa akin at ngumiti. "Good morning, Madam. Good morning sir. Ang ganda yata ng gising niyo."

Hindi pa rin nawawala ang pamumula ng pisngi ko lalo na nang tumingin si Zairon sa akin at ngumiti. "You noticed it, Nay?"

"Oo naman. Ang gloomy niyong dalawa kahapon. May nangyari siguro." Mas lalo akong nahiya dahil naalala ko ginagawa namin kagabi.

Ngumisi lang siya. "Yeah, it is. Kaya nga magana ang doctor ngayon Nay kasi may pampagana sa tabi."

Natawa si Nanay sa sinabi niya. "Naku sir, 'wag mo nga akong pinapatawa. Baka mahulog ko pa 'tong mga damit ni Laurene," sabi ni Nanay Mercide habang tinitingnan kami ng masaya.

Tumawa rin si Zairon at hinagilap ang kamay ko. "Sorry na, Nay. Excited lang talaga ako ngayon."

Hinawakan ko rin ang kamay niya at ngumiti rin kay Nanay. "Thank you, Nanay Mercide for bringing my clothes."

"Oo naman, iha. Ako pa ba? Sige na, mag-ayos na kayo. Alas diyes na ng umaga."

Tumango kami at sinara ni Zairon ang pinto pagkaalis ni Nanay Mercide. Nagbihis na rin ako at sakto naman ang mga damit na nabigay sa akin. May mga tags pa nga, mukhang bagong mga bili.

"Ready na ba ang prinsesa?" Saad niya nang makitang nakatayo na ako at bihis na rin.

Napangiti ako at tumango. "Ready na ang prinsesa, hinihintay na lang ang prinsipe niya."

Tumawa siya at hinalikan ako sa noo. "Well, your prince is ready. Tara na, let's go have breakfast."

Lumabas na rin kami ng cabin. At syempre dahil kilala si Zairon sa mga tao roon, mabilis nilang nakita kung paano siya dumikit sa akin. Hindi man lang niya binitawan ang kamay ko hanggang makaabot kami ng Restaurant.

Nakita ko rin kung paano naging malungkot ang mata ng babaeng mestisa. Mabait pa naman siya sa akin.

Zairon touched my chin to face him. "Why is my baby sad? Ayaw mo sa pagkain?" Kanina pa kasi ako tahimik habang kumakain kami.

Umiling lang ako at kinuha ang kamay niya upang ibaba. Tumayo na lamang siya tapos tumabi siya sa akin. Since pangdalawahan lang naman ang upuan ay nilagay niya sa tabi ko ang upuan niya.

"Anong ginagawa mo?" Tanong ko habang siya ay inayos ang mga pagkain niya sa tabi ko.

"I want to hold your hand, baby. Feel ko lumalayo ka na sa akin." madrama niyang sagot.

"Baliw, magkaharapan lang naman tayo." Natatawa kong sabi. Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ito at tinapat sa pisngi niya. Naramdaman ko rin na parang pinagtitinganan kami dahil sa pagiging affectionate ni Zairon. Kanina pa kasi talaga siya kahit sa pag order ng pagkain ay hindi niya man lang ako iniwan at palaging nakadikit sa akin.

"Gusto ko kasing lagi kang katabi. Gusto na kitang makasama, baby. Pagkatapos ay gumawa tayo ng benteng anak o siguro mahigit pa diyan hanggang mangulubot ako."

Gusto kong maging masaya kaya lang ay nawala agad dahil hindi naman aabot ng ganoon ang mga anak namin. Magiging impossible dahil kahit normal delivery ang twins, may posibilidad na hindi na ako agad magka anak sa susunod. Ayokong mag assume.

Maybe this is the time that I will talk about our twins-na hindi talaga ako nakunan dahil ayokong paasahin si Zairon sa susunod. Even though I can't possibly get pregnant again, at least we have our twins. We are still called a family.

I took a deep breath and looked at his eyes. "Zairon.. may sasabihin akong importante pero pwede bang pagkatapos nalang nito? I mean, pagkatapos natin rito sa Samar at makauwi sa Pampanga?"

Tinitigan niya ako na parang binabasa ang reaksiyon ko. "Hmm, sure. Pwede ko bang malaman kung bakit ayaw mong sabihin ngayon?"

Ngumiti lang ako. "Kas-" hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil biglang may tumawag sa kaniya galing sa labas ng Restaurant.

Isang lalaking humahangos ang pumasok sa Restaurant at lumapit sa amin. "Doc. Galvin... m-may tawag ho galing sa lolo niyo." Sabi niya at binigay ang phone kay Zairon. Iniwan kasi ni Zairon ang phone niya sa cabin at mukhang tauhan ni mayor ang lalaking naghatid ng phone rito.

Kinuha naman iyon ni Zairon at nilapit ito sa kaniyang tenga. Hindi siya sumagot at parang hinahayaan niya lang na magsalita ang kabilang linya hanggang sa natapos ang call.

Binigay niya ulit ang phone sa lalaki. "Thank you. Can you please tell the Mayor that I will be going to Manila today?"

"Uuwi na tayo ngayong araw?" Sabat ko agad. Tumingin siya sa akin at hindi ko man lang nakitaan ng kahit anong expresyon. "M-may nangyari ba, Zairon?" dagdag ko pang tanong.

"It's an urgent call from my lolo. He needs me there." Naunawaan ko agad ang gusto niyang sabihin.

"Ganoon ba? Si-sige.. kailangan mo ng maghanda dahil uuwi ka pa naman ngayon. Dalian na natin kumain para agad kang makarating sa lolo mo." Nagsimula na ulit akong kumain pero hindi gumalaw si Zairon at tiningnan lang ako.

Bumaling ulit ako sa kaniya. "Bakit?"

Kinuha niya ang kamay ko at pinagsaklop iyon. "I'm sorry baby.. We won't be able to enjoy our stay here. I'll promise, babawi agad ako."

Umiling ako at ngumiti ng mahinahon. "It's okay. Naiitindihan ko naman. Lolo mo 'yon. Sige na, bilisan mo na diyan."

Kinuha ko ang kamay ko galing sa pagkakahawak niya at at nagpatuloy na kami sa pagkain. Hindi na rin siya umimik pagkatapos dahil mukhang may malalim siyang iniisip. Bumalik kami ulit sa Cabin at doon na rin siya agad nag book ng flight pauwi sa Manila.

Nakaramdam rin ako ng paghihinayang dahil akala ko ay ma e-enjoy na namin ang pagpunta rito pero mas mabuti nalang rin sigurong umuwi muna kami dahil sobra ko ng na-mimiss ang mga anak ko.

Wala kaming masyadong pinag usapan habang papunta sa airport dahil sumasagot lang naman rin ako kapag tinatanong niya pero hindi ko hinayaang mapansin niyang disappointed ako dahil baka may magawa na naman siyang hindi ko inaasahan.

"I forgot baby, what is it you want to talk about? Na may sasabihin ka sa akin sa Pampanga?" Ngayon niya lang nasagi iyon sa isip niya?

Bumaling ako sa direksiyon niya. We're inside of the plane. He's been silent at ngayon lang rin niya ako pinansin.

I want him to see our twins in Pampanga kaya gusto kong magkausap na kami. Nakapagpasya na akong ipakilala ko siya sa mga anak namin at gusto kong ipakita ko ang mga anak namin roon. But now, I feel like bad timing ako. May iniisip siya at ayoko namang dagdagan pa ang iisipin niya.

"I will talk to you about it when you come back to Pampanga. Baka uuwi rin agad ako bukas roon." sambit ko nalang.

Tumingin siya sa akin at tila nag-aalala. "Are you sure? Parang may iba sa tono ng boses mo. If you need to talk about something important, I'm here to listen."

Ngumiti ako at hinawakan ang kamay niya, "Don't worry, It's not something bad. Actually, it's something that could make us happy. But I want to tell you when we're both ready and not preoccupied with other things."

Tumango siya at hinawakan ang kamay ko ng mas mahigpit, "Alright. I trust you. Just know that I'm here for you, okay?"

I nodded and leaned my head on his shoulder, "Thank you. I know I can always count on you."

He kissed the top of my head and whispered, "Always, baby. Always."

The rest of the flight was quiet, but it was a comfortable silence. We both had a lot on our minds, but knowing that we had each other made everything feel a bit lighter.

When we landed in airport in Manila, sinalubong agad kami ng mga tauhan ng lolo niya kasama si Mordred. May kasama rin itong isang babaeng nasa mid 40's pero hindi ko maintindihan kung bakit parang wala silang pakialam na magkasama kami. Yumuko pa ang babae sa akin bago tiningnan si Zairon.

Pagtataka ang nakarehistro sa mukha kong bumaling kay Mordred pero binigyan niya lang ako ng pag iling.

"Mordred, please send my girlfriend to her house." Tila nakita ko ang paggalaw ng ulo ng babae nang sinabi iyon ni Zairon. She even looked at me but she had no expression at all.

Yumuko lang si Mordred. "Follow me, Miss."

Tiningnan ako ni Zairon at kahit mga tauhan ng lolo niya ang kasama namin ay niyakap niya ako at hinalikan sa noo.

"Take care, baby. I'll message you after, Okay?" mahinahon niyang sabi. Hindi ko alam kung sasaya ba ako o mas mahihiya dahil pakiramdam ko ay mukhang may hindi magandang mangyayari pagkatapos nito. I hope walang problema dahil nakadesisyon na ako. I will introduce our children to him. It's a risk that I'm willing to take because I don't know how he will react after finding out that I hid our children.