Warning R-18

We planned to have our wedding on Samar Island, the same place where we conducted a medical mission in the past. I am the one who decided on the location for our first wedding. Ako kasi pinapili niya at maganda ang ibang parte ng island lalo na at gusto ko ring mag beach wedding kami.

Hindi rin masyadong mabigat ang gown ko dahil request ni Zairon. Siya mismo lahat ang nagplano dahil ayaw niyang napapagod ako nakaisip sa kasal namin. Ang dapat ko lang raw gawin ay sumagot at magsalita ng vows namin at wala ng iba.

Nasa loob ako ng cabin kasama sila Zaen. They're the ones who took care of me. Maya-maya pa ay pumasok ang ina ni Zairon.

"You're so beautiful, anak." She smiled at me.

"Thank you po, Mom." Sagot ko.

I'm not used to calling him mom but I don't want to make her uncomfortable with me kaya sinikap ko talagang masanay.

I was taken aback when she approached and embraced me. "Take care of my son, Laurene," she whispered softly. She then stepped back, looking at me with a smile on her lips.

She sighed deeply. "We fell short in many ways with him, and no matter what I do, those lost moments cannot be reclaimed," she started.

Hindi ko alam kung saan patungo ang sasabihin niya pero nakinig pa rin ako. Kung ioobserba ko, laging bumibisita ang ina ni Zairon sa amin at hindi ko pa nakitaan na nagkausap sila ng sila lang dalawa. Kung meron man, iba naman pag uusapan nila. Minsan nga, kapag sa akin ang topic, agad sumasagot si Zairon.

"He was a sweet boy when he was three years old, just like your children are now. I see Calia in him, but I was unfair to all three of them, and I didn't realize that it could have broken him inside," a tear glistened in her eye, which she quickly wiped away. "After Zachary's death, we thought he was really gone, but he blames himself and is starting to distance himself from us. I don't want that, Laurene. I don't want my son to drift away because... it hurts me."

I reached out and held her hand, offering a comforting smile. She returned the smile and gently caressed my cheek. "But you will be able to bring him back to his old self, Laurene, a sweet boy who only seeks love from those around him, but..." her smile faded. "You should prepare yourself to be with him."

"Because my son doesn't let go of the things he already possesses, Laurene."

Why do I feel like she's warning me at the same time it's not? But I already prepared myself from the start because I already noticed this trait from Zairon. Naka konektado na ito sa personality niya at tanggap ko iyon dahil mahal ko siya.

Day by day, Zairon got jealous easily. Kapag nakikita niyang kinakausap ako ng mga kapatid niya, agad siyang dumidikit. Although he didn't say anything but his actions are but I don't mind about it, mas gusto ko pa ngang ganoon siya sa akin.

"But when it comes to you, he's controlling it because he realized something with you and you accepted him. Thank you for being with him. Thank you because you exist." she added.

I listened intently to Mrs. Contreras' feelings about Zairon. Through her words, she revealed a part of Zairon that I didn't fully understand before. I could sense her love and concern for her son and her desire for him to be happy and find peace.

She spoke about their family's challenges and Zairon's past, and I felt a deep empathy towards them. It was clear that she carried regrets and a longing for the moments they had lost and the pain Zairon had endured.

I held her hand, offering silent support and understanding. Her honesty and vulnerability touched me and I could see her strength and resilience despite the sadness in her eyes.

"I will take care of Zairon, Mom," I promised sincerely. "I love him deeply and will stand by him through any challenges. He is precious to me, and I will do my best to help him, support him, and love him unconditionally."

Kumibo siya, may halong ginhawa sa kanyang mukha. "Thank you. You bring hope and light to our lives. I trust you to be a source of strength for Zairon, and I appreciate your presence in his life."

After we talked, Dalcy and Jazz interrupted. Natawa nalang rin kami dahil ang lakas ng boses ni Dalcy at parang abot hanggang kalapit baranggay.

The wedding ceremony started and I heard the music of our wedding song. Nasa dalampasigan ang venue at ramdam ko ang hangin na sumasaboy sa aking balat habang hinihintay na makalakad ako sa papunta sa harapan kasama si Zairon.

Zairon is very handsome on his wedding suit and for the first time, I saw him smiling and everyone saw it. Iyong ngiti niyang halata talagang masaya siya at hindi lang pilit na palagi niyang ginagawa kapag kaharap ang ibang tao. Iyong ngiti na ako lang ang nakakita na pati ang mata niya ay nakangiti rin ay nakikita na ng iba.

I feel a sudden emotion and I can't help but shed a tear. I even saw his parents crying and his siblings who were very happy looking at us.

Nang makalapit ako ng ilang pulgada ay natawa ako dahil hindi pa nga ako nakarating kung saan siya ay nilapitan niya talaga ako para alalayan. Parang takot na takot siyang matapilok ako habang naglalakad.

As Zairon reached out to take my hand, his eyes locked with mine and I could see all the love and adoration he held for me. His grip was firm yet gentle as he guided me forward.

"Are you okay, baby?" Bulong niya sa akin. Sumasabay rin sa boses niya ang tunog ng alon sa karagatan.

"I'm more than okay, Zairon. I'm just... so happy." Garalgal kong sagot at pilit iniiwasan na mapaluha agad pero tinraydor pa rin ako dahil naluluha na ako. Mabuti nalang at water proof make up ko.

He tenderly wiped it away with his thumb and his own eyes shining with tears of joy. "I love you, Laurene. This is the happiest moment of my life."

Smiling through my tears, I felt a wave of love and gratitude for the man by my side. "I love you too, Zairon."

The priest started to speak and we exchanged our vows and rings. After that I heard the last word of the priest while looking at us.

"I may now pronounce you, husband and wife. You may now kiss the bride." The priest finally said.

Humarap sa akin si Zairon at tinaas ang suot kong veil. Ngumiti siya ng matamis pero ramdam ko ang panginginig ng kamay niyang nakahawak sa viel ko.

"My wife," he said. "I finally call you my wife." He emotionally added.

Hinawakan ko ang kaniyang pisngi. "Yes, Zairon. I'm your wife now. I'm yours and no one can separate us from now on."

Tinaas niya ang baba ko at ang isang kamay ay humaplos sa pisngi ko. And he leaned in and kissed me with love and contentment. Sa banayad na halik na iyon, ramdam ko ang pagbilis ng puso naming dalawa hanggang sa matapos ito at ngumiti ang sa isa't isa bago namin hinarap ang mga bisita, kaibigan at pamilya namin.

Lahat ng mga tao roon ay imbitado kaya naging masaya ang seremonya ng kasal namin lalo na sa reception. Nagulat pa kami dahil nakaabot si Zachary ang kaso sa reception lang. Bumalik kasi siya sa England last month pa.

"Congratulations to the newlyweds!" Sigaw ni Dalcy. Natawa kami pero tinaas namin ang mga baso ng wine upang mag cheers.

Tiningnan ko ang paligid. Lahat ng mga kaibigan at pamilya namin ay nandito. Napangiti ako nang makita ang Don kasama ang kambal. The Don is stable now and I'm really glad to hear it. Nandito talaga si Eunice at for the first time in my life, hindi na siya naging plastic sa akin. She greeted me with her genuine smile and I even noticed how she's very sweet to Mordred in their daughter.

They're having a good time while our parents are talking to each other like they are old friends.

Sila Dalcy naman ay naglalandian Kay Dr. Lawrence. I heard that Dr. Lawrence was courting Dalcy but she didn't say anything to us and Jazz is with his boyfriend Alvey.

Zairon didn't leave me even though his brothers wanted to talk to him. Gusto niyang nasa tabi ko siya palagi at halos hindi na lumayo.

"Congratulations and welcome to our family Miss Laurenestine." Sabi ng paparating lang. Umangat ang tingin ko at nginitian ito.

"Thank you and thanks to you that my daughter is safe." I replied.

He smiled widely. "No worries. Maybe if your daughter didn't lose, what could happen?" he asked with a joking shrug and a playful smirk.

"Sasabihin ko rin naman sa kapatid mo ang totoo. Masyado lang talagang tayming iyon." agad kong tugon.

"Even if you didn't, Zairon will know the truth eventually but let's forget about that right now. You married my brother and that's something we have to celebrate." Tinaas niya ang baso ng wine at ngumiti bago naglakad paalis.

"Why is Kuya Zim talking to you?" Tiningnan ko si Zairon at nahuli ko pa siyang nakatingin sa likod ng kuya niya.

"Nang congratulate lang." Matipid kong tugon.

"Let's go to our room. You have to rest." sambit niya.

Tinaasan ko siya ng kilay. "Rest lang ba?" Pilyo kong tanong.

"I want to be alone with you." Aniya.

Natawa nalang ako at pumayag nalang rin. Nagpaalam na rin kami sa mga guest at mga magulang namin at naglakad patungo sa cabin na para sa amin.

Sa dalampasigan kami naglalakad kaya ay na enjoy ko pa ang hangin na sumasaboy sa mukha ko habang naglalakad. Gabi na kaya ay mas lumamig ang hangin at ramdam ko ang pagtaas ng balhibo ko dahil sa lamig.

Hinaplos ni Zairon ang balikat ko at ramdam ko ang init ng palad niya. He let me lean on his shoulder while walking.

"Baby," he called out to me.

"Hmm?" I responded, turning my head slightly to look at him.

"I'm so happy today. You make me happy," he confessed.

"Same here," I replied and a smile playing on my lips. We paused in our walk, gazing out at the sea. He wrapped his arm around me, pulling me closer, and kissed my temple.

"At last, you're mine. Hindi na kita papakawalan pa. You will be stuck with me until our hair becomes gray."

"I know. Hindi rin naman ako tatakas kasi alam kong hindi mo ako rin naman ako papakawalan."

He chuckled. "I really won't. If you ever try to leave me, make sure that I am already dead, Laurene, because as long as I breathe, I will pursue you until you won't choose to leave me again."

A playful smirk played on my lips as I looked up at him, feeling his warmth enveloping me in the chilly night air. "Oh, so now I'm stuck with you, huh? Well, I guess there are worse fates."

His eyes twinkled with mischief as he leaned in closer and his breath grazing my ear. "You have no idea, baby. I plan on making every moment with you unforgettable."

I shivered, both from the cold breeze and the intensity of his words. "Is that a promise?"

"It's a vow," he whispered, his lips brushing against mine in a tantalizing tease. "I'll be your shadow, your anchor, your everything. You won't be able to escape even if you tried."

Ngumiti ako ng matamis. "I wouldn't dream of escaping, Zairon. You've captured my heart completely."

He grinned. "Then get ready, baby, because I'm about to show you just how devoted I can be." He pulled me closer, sealing his promise with a passionate kiss that left no doubt in my mind about his intentions.

--

Dumating na rin kami sa Cabin. Malamig ang labas kaya ay bigla nalang rin uminit pagpasok namin. Zairon turned on the light while I was straight to the shower.

"Anong gagawin mo baby?" He asked when he noticed where I was going.

Bigla kong hinubad ang wedding gown ko. Hindi naman kasi ito malaki at mahirap tanggalin dahil manipis kaya mabilis ko lang siyang nahubad.

Tiningnan ko siya at nakatingin na siya pataas baba sa katawan ko dahil walang hiyang nakahubad ako sa harapan niya.

"I will take a shower. It's our first night as a married couple. Hindi ba at normal naman ito?"

"What normal?" Sabay tingin niya sa akin.

Ngumisi ako. "Make love."

Lumunok siya. Lumapit ako sa kaniya at hinaplos ang dibdib niya. Nakatingin lang siya ng madilim sa akin at halata roon ang excitement.

"We haven't done it since that night. Feel ko tuloy ayaw na ayaw muna sa akin." May bahid na tampo kong sabi.

Inangat niya ang panga ko upang makasalubong ang aming mata. "Pinasabik ko lang ang sarili ko para sa araw na 'to dahil hindi na kita titigilan simula ngayon. You should prepare yourself." His husky and deep voice make me shiver. Excited yata ako 'eh.

A mischievous smile appeared on my face as I moved closer to him."Is that a promise, Mr. Obsessed Husband?"

His eyes filled with desire as he wrapped his arms around me and pulling me close. "Consider it a vow, Mrs. Irresistible Wife. I plan on making up for lost time tonight."

I chuckled softly, trailing my fingers lightly down his chest. "You better be prepared to keep up with me."

He leaned in and his lips brushing against mine in a teasing whisper. "Don't worry, baby. I've been eagerly waiting for this moment. I'll show you just how much I've missed you."

Naramdaman ko ang paggalaw ng hinlalaki niya sa chin ko at marahan niyang hinarap ang mukha ko sa kaniya.

"Taking care of my wife is my top priority in all aspects, especially in bed." dagdag niya sa mababang boses.

Before he kissed me again, agad akong kumalas. "Teka, hindi pwedeng diretso lang 'no."

"Why?" takang tanong niya.

"I will take a shower first. Huwag mo akong tulugan."

He chuckled. "You should ask that to yourself, baby."

Ngumisi lang ako papasok sa shower room. Naglinis ako ng katawan at nakasuot lang ako ng bathrobe palabas. I saw him on the bed- laying. Nakatukod ang siko niyang nakaharap sa pwesto ko.

Namula ang pisngi ko nang bumaba ang tingin niya sa katawan ko kahit nakasuot pa ako ng roba.

Umupo siya sa higaan at kinuha ang kamay ko at hinalikan niya iyon.

"Ako naman, kaya huwag mo rin akong tulugan."

Ngumuso ako kasi alam niya talagang makakatulog ako ngayon.

"Paano kung makatulog nga ako?" tanong ko.

"Makatulog ka man o hindi, gagapangin pa rin naman kita." Natawa ako at hinampas siya sa balikat.

"Okay na nga. Hindi ako matutulog kaya dalian mo maligo ah?"

Tumayo na rin siya at nagtungo sa banyo. Ako naman ay kinuha ang gamit ko dahil magbibihis na ako. Useless rin naman kasing magbihis pero sayang rin naman ang binili kong red lingerie. Ang mahal pa naman nito.

Pagkasuot ko nito ay naglagay rin ako ng pulang lipstick at nag hair dry ng buhok. Hinawi ko ang buhok kong mataas na at ginulo ito ng bahagya.

Hindi pa siya tapos kaya ay humiga nalang muna ako sa higaan ang kaso dinapuan agad ako ng antok. Oh goodness, kaya ayokong lumapit sa higaan kasi aantukin ako 'eh. Kapagod pala ang palaging nakatayo kanina. Late na rin kasi.

Hulog na hulog ang mata ko at pinipigilan na lamang na makatulog. Agad akong napaupo nang bumukas ang pinto ng shower.

Hindi ko mapigilang mag stretch ng katawan at nakita pala niya iyon.

Agad kong naibaba ang kamay ko at tiningnan siya. Naka bathrobe lang siya ng itim at nakababa ang buhok niya dahil galing ligo siya.

Tumayo ako at nilapitan siya. Masasayang ang outfit ko kung matutulog lang kami ngayon. Napahinto siya sa pagpatuyo ng buhok niya nang makita ang suot ko. He gulped a few times when I finally reached him.

"Gusto mo bang ako magtuyo ng buhok mo?" Malambing kong tanong.

Hindi ko na siya pinatapos at kinuha ang towel sa buhok niya. Hinila ko siya sa couch at pinaupo siya doon. Pagkaupo niya palang ay nanigas siya nang kumandong ako sa kaniya. Hinawakan niya nang mariin ang baywang ko. Baka iniisip niyang mahuhulog ako.

Tinuyo ko ang buhok niya at habang ginagawa ko iyon, titig na titig naman siya sa akin. Nahinto ang pagpunas ko sa buhok niya nang gumalaw ang kamay niya pataas sa baywang ko at nilapit niya rin ang mukha niya papunta sa leeg ko.

Ramdam ko ang pagsimhot niya sa leeg ko at hinalikan-halikan niya ito.

"Go on baby. Dry my hair." He whispered.

Lumunok ako at tinuloy ang pag punas ko ng buhok niya ngunit ramdam ko ang gaspang ng kaniyang palad nang humagod ito sa likod ko habang bumaba ang halik niya sa dibdib ko.

Kumalas siya at tiningnan ang suot ko. "My wife is fucking sexy but," bigla niyang binaba ang suot ko at hinalikan ang dibdib ko. "You're more than sexy without it."

Napagat labi ako nang maramdaman ang dila niyang nilalaro ang utong ko. Mariin ang pagsipsip niya nito habang ang isang kamay ay nilalamas ang isa ka pang dibdib. Madiin ang paghawak ko sa tuwalya at doon humugot ng lakas dahil nanghihina ako sa ginagawa niya.

Ramdam ko ang paglagkit ng pagkababae ko dahil sa pagsipsip niya sa utong ko lalo na at tumama ang bukol niya sa hiwa ng pagkababae ko.

Sinimulan ko ang sariling gumalaw ng tuluyan at dinadama ang mahaba niyang pagkalalaki sa akin. Mas lalo niyang pinag igihan ang ginagawa niya at rinig ko rin ang pag daing niya.

Hindi niya nakayanan at hinawakan niya ang baywang ko upang igiya ang sarili ko sa nanigas niyang alaga. Even though I'm still wearing a panty, I felt like my wetness is dripping down.

"I.. I can't take it anymore." Namamaos niyang wika at bigla niya akong binuhat papunta sa kama.

Hinulog niya ako sa kama at mabilis hinubad ang bathrobe na suot niya. Agad kong nakita ang maugat at mahaba niyang pagkalalaki, mas lalo akong namasa. Gumapang ako papunta sa kaniya at hinawakan ang kaniyang alaga.

"Feel the veins baby? It's longing to touch." He said while looking darkly at me.

He groaned when I stroked it up and down faster. "Fuck.. yeah." His baritone voice was full of lust.

Hindi niya na nakayanan pa, bumaba siya at mabilis akong siniil ng halik at ramdam ko ang palad niyang tinatanggal ang huling saplot ko sa katawan.

Dinaganan niya ako at pinabuka ang aking hita. Hinimas niya ang hiwa ko gamit ang hintuturo niya at dahan-dahan na pinasok ang dalawang daliri niya. Napaangat ang ulo ko sa ginagawa niya lalo na at mas binilisan niya ang ginawa. He didn't let go until I cum into his fingers.

"Ahh.." I moaned when I reached my climax.

He kissed me deeply. Naglabanan ulit ang aming dila hanggang sa maramdaman ko ang ulo ng alaga niyang tinutudyong pumasok sa bukana ko. Umungol ako habang naghahalikan kami.

"Oh.. ang l-laki pa rin." Daing ko nang pinasok na niya at sinagad pa ito lalo. Napasinghap ako nang maramdaman ang pag ulos niya ng dahan-dahan.

"Damn.. ang sikip baby. Sinasakal pa rin ang alaga ko," Tuloy-tuloy ang pag ulos niya habang ako ay napapikit na dahil dinadama ko ang paglabas masok niya sa loob ko. Dinakma niya ulit ang dibdib ko gamit ang bibig niya at pinaggigilan iyon.

I just looked up the ceiling, panting and moaning his name while he's thrusting me deeply and faster.

Ramdam ko na ang pagsikip ng puson ko dahil malapit na akong labasan. Mas lalo akong umingay. Ramdam ko ang titig niya sa akin kaya tumingin rin ako kaniya.

Malamlam ang tingin niya at kita ko ang pagnanasa at pag aangkin niya sa akin. I reached his lips and kissed him until I felt my release. Hindi pa rin siya tumitigil sa pagbayo sa akin hanggang sa maramdaman ko ang init ng tamod niya sa loob ko.

I thought we're finished but I found myself facing the headboard. Kapit na kapit ako sa headboard habang siya ay nasa likod ko, umuulos ng mabilis. Madiin ang pagkakahawak niya sa baywang ko at parang anytime babagsak ako dahil sa panghihina ng binti ko dahil sa panginginig. Kanina pa kasi ako nilabasan pero hindi niya man lang ako tinigilan.

"Hmmf..Ah!" Ungol ko nang bumibilis na naman siya. "Ang b-bilis.. ah! Shit ka, Zairon!"

He chuckled. "So, you're cursing me now?" he asked, playfully teasing. Suddenly, he lightly slapped my buttocks, causing me to let out a surprised gasp. "Keep up with me, baby. You should, because this won't be the last time."

"Ah... we did it back then, but you're being rough now,"May halong ungol kong sambit.

Bumulong siya sa akin habang bumabayo. "You haven't seen anything yet. I can show you just how rough I can be."

My eyes rolled when he fucking my pussy roughly and deep. Parang nakalimutan ko ng huminga dahil sa paraan ng pagbayo niya. Hindi pa siya nakuntento at tinipon niya ang buhok ko sa kaniyang palad at hinila pero hindi ako nakaramdam ng sakit, mas lalo akong nalibugan doon.

Pikit ang mata kong dinadama ang kahabaan niya hanggang sa nanginig na ako dahil lalabasan na ulit ako.

Tumatalbog na ang dibdib ko dahil sa bilis at sagad ng pagbayo niya hanggang sa hindi ko na mapigilan na labasan at naging rason iyon upang mas sumikip ang butas ko.

"Fuck, you're getting tighter." He groaned still banging me like there's no tomorrow until I heard him groaned in pleasure kasabay ng pag agos ng tamod niya ulit sa butas ko.

Halos matumba pa ako nang hugutin niya ito kaya agad niya akong sinalo at pinahiga ng maayos sa kama. Inalis ko ang palad niya nang hawakan niya ako sa braso.

"Ayoko na. Pagod na katawan ko." reklamo ko agad.

Tumawa siya at hinalikan ako sa pisngi. "Titigil tayo ngayon kasi pagod ka rin kanina pero kailangan mong maghanda sa honeymoon natin, baby."

I wrinkled my nose."Naka four rounds na nga tayo ngayon na first night pa, Ewan ko nalang sa honeymoon baka mamamatay na ako."

"Mamamatay sa sarap pwede pa." Hinampas ko siya sa naging sagot niya.

"Stop teasing me. You know I can't handle that much pleasure."

Kinuha niya ang kumot at tinakpan ang katawan ko. He placed himself on my back and hugged my waist tightly. "I'll make sure to take it easy on you during our honeymoon... at least in the beginning. I can't promise to hold back for too long though."

I raised an eyebrow. "Need ko na sigurong matulog ng maaga before tayo mag honeymoon baka hindi na ako makatulog. Ngayon nga eh, hindi mo ako tinigilan kung hindi ko pa sinabi na pagod na ako. Tingnan mo nga ang oras, alas tres na." bahagya pang ngumuso ang labi ko.

He placed a tender kiss on the back of my neck and whispered, "Don't worry, baby. I'll make sure you get some rest. We have a lifetime ahead of us for more adventures."

Bago ko pinikit ang mata ko, nagsalita si Zairon ulit. "I have something for you to see tomorrow once we get home."

"Is it a surprise?" I asked.

"I think so. I just want to be honest with you," he replied.

Hinarap ko siya at nagkatinginan kami. Magulo pa ang buhok niya kaya inayos ko iyon. "Hindi ba ako masasaktan kapag malaman iyan?"

Nakatitig lang siya sa akin kaya nagsimula akong kabahan. "Zairon.. kinakaban na ako."

He caressed my cheek. "It's.. part of my secret, Laurene. Gusto ko lang na malaman mo ang lahat sa akin. I don't want you to hurt because of this in the end."

"Is this really your secret?" I inquired.

"Yeah, for almost seven years," he confirmed.

"If that is, mas okay na siguro na hindi ko nalang malalaman. Kahit asawa na kita, ayokong kontrolin ka." I said.

"Are you sure?"

"Feel ko kasi hindi ka pa ready. Okay lang naman sa akin."

"I've carried this secret for so long, afraid of how it might change things between us. But I want to be honest with you, to share everything, even the parts that may not paint me in the best light."

"Zairon.. okay lang naman. You don't have to push yourself."

But his eyes reflect with the opposite. "I never meant to deceive you, baby and I never will but I'm obsessed with you and I can't help it. If you ever know it, I just want you to know that.. I don't regret everything I did just to make you mine."

Naguguluhan man ay hindi na ako sumagot. I don't know what his secret may be but I will still accept him because the moment I vow to be his wife, I already accepted him in my heart and in my life.

We spend two days in Samar before we head back home. Our children went back with my parents because they want us to spend more time together. Nalibot namin ang tourist spot ng Samar at kontento talaga ako sa pamamasyal namin.

Dumaan muna rin si Zairon sa Solstice hospital habang ako ay dumiretso na sa Pampanga dahil nandoon ang mga anak ko. We will still back at Manila at si Zairon na ang susundo sa amin doon.

Pagkatapos kong masundo ang mga anak ko sa bahay nila Lola, diretso agad kami sa bahay dahil gabi na rin. Umuuwi kasi si Serina every weekend sa kanila kapag nasa Pampanga kami kaya minsan, ako ang nagbabantay sa mga kambal.

"Ate, okay lang ba umuwi ako ngayon? Hindi pa kasi dumadating si Kuya." tanong ni Serina sa akin.

Nagtitimpla ako ngayon ng gatas para kila Calia bago sila matulog habang si Serina naman ay bihis na dahil gabi siyang aalis ngayon. May emergency kasi sa kanila at kailangan siya ngayon.

"Okay lang Serina. Sasabihan ko kay Zairon ang sitwasyon mo. At saka, weekend naman bukas." sagot ko.

"Thank you ate. Babalik rin ako sa lunes."

Nagpaalam na siya at kinuha ang mga gamit niya. Ako naman ay pumasok sa kwarto ng kambal at pinainom ang gatas.

"Mommy.. uuwi po ba si Daddy?" Calia asked. Kinuha ko ang baso at nilagay ito sa bedside table.

"Yes sweetheart. Tulog na muna kayo, okay? Paggising niyo nandito na Daddy niyo."

"Okay po mommy. Good night po." They kissed me and then lying on their own bed.

Inaantok na rin ako kaya pumasok ako sa isang kwarto nang hindi ko tiningnan ang pinto. Kanina pa talaga ako inaantok pero gusto kong hintayin si Zairon kaso nakatulog ako sa sala. Nang makita ang oras, umakyat nalang ako sa kwarto dahil baka magalit na naman iyon sa akin. Nagagalit kasi siya kapag hinihintay ko siya eh. Gusto niyang matulog agad ako.

Humikab ako bago ko tiningnan ang paligid pagkatapos kong buksan ang ilaw. Nanlaki ang mata ko nang makita ang isang malaking painting. It was massive, perhaps even larger than a person. The painting stood near the window, looking freshly painted and carefully preserved, almost as if it was being cherished.

Lumapit ako at tiningnan ito ng maigi. No doubt, ako nga ito pero mas younger version. Naka uniporme pa nga ako ng university ko dati at nakasalamin ako roon na usual get up ko pero ang kinataka ko, mataba ako rito. Not totally mataba pero ito iyong katawan ko noong nasa first year palang ako.

My heart is beating faster. I don't know why but this is surprising to me. I glanced at the things na nakatabi lang rito at napansin ko ang isang pink na panyo. Kinuha ko iyon at binuklat and I quickly remember it.

"Oh my gosh. This is my handkerchief when I was in my first year. Nawala ito noong pumunta ako sa library na usually na kinaugalian ko dahil gusto kong makita si Zaiden that time," Lumunok ako sa naiisip ko ngayon.

"No. This is impossible,"Iniling ko ang aking ulo at binaling ang tingin sa isang sulok pa ng kwarto and there I saw a familiar clip. A clip na akala ko ay nawala ko noong niligtas ako ni Zaiden. Nahulog iyon at sigurado ako doon.

Kinuha ko agad ito at sinuri. Tinakpan ko ang sariling bibig nang makita ang initial ng name ko dahil noon-dahil sa wala akong magawa habang nasa klase, sinusulat-sulatan ko ang plastic na clip ko para kung sakaling may kumuha, malalaman ko agad.

Hindi lang rin isa ang painting, umabot yata ng sampo ang mga picture kong nakasabit at kada picture ay sumasabay rin sa panahon hanggang makita ko ang huling picture kung saan naka uniporme ako at nagsusulat sa notebook ko. Ito yata ang time na nasa bagong University ako rito sa Pampanga at kung hindi ako nagkakamali, ito ang unang pasok niya as an exchange instructor namin few months ago lang. And even my familiar perfume na kahit ngayon ginagamit ko ay umalingasaw sa buong kwarto.

Pumunta ako sa cabinet at nakita ko ang mga damit ko doon and even my underwears na halos kinalimutan ko na pagkatapos naming magtalik noong nagpapanggap palang siyang si Zaiden at iyong recent lang rin.

I never thought Zairon's obsession with me is beyond a deep level. Hindi ko inaasahan na ganito siya sa akin.

"Kung nandito nga ang mga halos nakalimutan kong gamit, posible bang-"

"Yes, Laurene. It's possible."

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko at mabilis na bumaling sa direksiyon ni Zairon. Nakasandal siya malapit sa pintuan at dahil madilim ang parteng 'yon, hindi ko maaninag ang expresyon niya.

Gumalaw siya at nagsimula ng maglakad patungo sa akin. Nakatayo lang ako at gulong-gulong tumingin sa kaniya. Hindi siya nakangiti, in short blanko ang tingin niya sa akin.

"Ito ba ang sinasabi mong sekreto?" I asked, confused.

"Yes." Walang pag dadalawang isip niyang sagot. "And I don't regret what I did, Laurene because now, you're already mine."

"Ano.. bang ginawa mo? How come you know me seven years-" napasinghap ako nang maalalang ginawa ang bahay na ito seven years ago and I was a first year college seven years ago too.

"H-how?" Naguguluhan kong tanong. "Kilala mo na ako sa panahong iyon? I thought we only met during Zaiden's bachelor? At parang hindi mo nga ako kilala sa panahong iyon."

Hindi ba dapat ay matatakot ako? Because his affection is so deep that it may be called a literal obsession but no, I'm not afraid of him- rather, I'm just curious right now.

"Laurene.. I already knew you before you fell in love with Zaiden and that's because I failed."

"F-failed?"

"I failed to catch your attention that night when the group of men tried to touch you. Nandoon ako at naghahanap ng tyempo pero inunahan ako ni Zaiden. Ako dapat ang nagligtas sayo at ako dapat iyon dahil ako ang nagplano no'n."

"A-anong plano?" Kinakaban kong tanong.

"I paid them to scare you so that you would notice me, but it failed. When I noticed that you were falling in love with Zaiden, I was the one who asked Grandpa to arrange his marriage with Shannon so that no one would make a move on you again. At that time, I noticed that Zaiden was starting to fall in love with you, and I could never accept it."

Kinuha niya ang kamay ko. "I know you will never forgive me after this but Laurene, mahal na mahal kita at mamamatay ako kapag iiwan mo ako ulit kaya ayokong sabihin ito agad sayo dahil baka-"

Taking a deep breath, I raised my hand to signal Zairon to stop.  I'd silently vowed to embrace our connection, no matter how dark or complex it became.

Yeah, he manipulated me and I knew that I'm the first place but I already accepted it because I love him. I was just shocked to this revelation pero hindi naman ako nakaramdam ng pagsisi ngayon kasi tinanggap niya rin ako ng buo kahit hindi rin ako perpekto.

"Zairon.." mahina kong tawag sa pangalan niya.

I slowly began to perceive the look of worry on his face, sensing that he was on the verge of giving in. However, without hesitation, I immediately embraced him. He stiffened in response to my hug, caught off guard by the sudden reaction.

"I may not understand everything you've done or why you did it. But what I do know is this-I accept you, with all your imperfections." I began. "Hindi ko sasayangin ang masasayang pagsasama natin dahil sa nalaman ko ngayon. It's all in the past and you never showed me something that I don't like. Nagmahal ka lang kahit hindi maganda ang sinimulan mo pero ramdam kong mahal na mahal mo ako kahit hindi mo pa sabihin at nagpapasalamat ako roon."

His breath caught as I hugged him and his body tensing at my unexpected acceptance.

"Laurene..." Bulong niya.

"I know you've made mistakes, Zairon," I said gently. "But so have I. None of us are perfect, and love is messy and complicated, but it's also beautiful in its own way."

Kumalas ako at nagkatitigan kaming dalawa. He looked into my eyes and searching for any doubt. But all he saw was my unwavering acceptance, a promise to stand by him despite his past.

"I don't know what the future holds," I whispered. "But I want to face it with you."

Tears welled up in his eyes. I smiled genuinely and I realized that accepting his twisted affection was the best gift I could give him.

"Kahit anong pilit kong magalit sayo mas nanaig pa rin ang nararamdaman ko. At least, ako lang kinababaliwan mo at hindi ibang babae. Sino ba namang hindi sasaya doon 'di ba?" I added.

He smiled at me and he pulled me closer to him. "Wala kang pagsisisi na nagpakasal ka sa akin? Kahit na nalaman mo 'to?" Tiningnan niya ako sa mata. "Hindi pa ito ang ginawa ko. Marami pa."

Umiling ako. "I don't care about it anymore, Zairon at alam ko namang nagbago ka na," Lumamlam ang mata niya at binasa ang pang ibabang labi. "May mga anak na tayo at mas gusto ko pang magpatali sayo kaysa magalit." I added.

Napatili nalang ako nang binuhat niya ako. Napakapit ako sa balikat niya nang maramdaman ang lambot ng labi niya hanggang sa maramdaman ko rin ang lambot ng kama sa loob ng kwarto.

As he gently laid me down on the plushness of the bed, I found myself lost in the depths of his gaze, knowing that no matter what twists and turns lay ahead, he was the one I would choose.

From that time until now, I promised to support him and love him without any conditions, even with the challenges of his affection.