"Buntis ka ba, Laurene?" Nabigla ako sa tanong at nasamid ako sa ininom kong buko juice.

Nasa labas kami ngayon ng University, nakapaligid sa amin ang iba't ibang uri ng street foods. Habang pinipigilan ko ang aking ubo, pinunasan ko ang labi gamit ang likod ng aking kamay. Maingat kong itinapon ang plastic cup na hawak ko sa malapit na basurahan. Kinuha ko rin ang panyo ko sa bulsa at pinunasan ang kamay ko.

"Parehas ba kayo ng utak ni Dalcy? Bakit parehas kayo ng tanong?" Sagot ko sa kanya, habang pinipilit kong itago ang pagkabigla.

"Eh, kasi.. masyado kang moody these past few days. Tapos hindi ba sabi mo, nag away kayo ni Zairon at hindi pa kayo nagpapansinan kaya doon ka nalang natutulog sa lola mo?"

"Na miss ko lang luto ni lola at iyong kami ni Zairon, kusa lang talaga akong nairita. Siguro dahil noong nangyari sa amin."

"Hindi ka na ba nakatikim sa kaniya?" Pagbibiro niya.

Tinapon ko sa kaniya ang panyo ko. "Iyong bibig mo Jazz! Hindi ko iniisip ang ganiyan okay?"

"Wee? Pero seryoso mag PT ka kaya? Kailan ba huli niyong intercourse?" binalik niya naman sa akin ang panyo ko na kinuha ko lang rin.

"One month ago lang." walang pag alinlangan kong sagot.

"Ay. Hindi talaga nadagdadagan?" sinamaan ko siya ng tingin. Awkward lang siyang ngumiti.

"Pero bumili ka nalang para sure. Malay mo may nabuo pala."

Bumuntong hininga ako. "Huwag mo akong paasahin kasi asang-asa rin ako."

"Edi, I take advantage mo na 'yan! Baka gumagalaw ka lang diyan tapos may laman na pala tiyan mo 'di ba?"

Napapansin ko naman ang behavior ko lately pero umaasa lang siguro ko. I felt pressured kahit bata pa naman ako. Siguro dahil feel ko masyado lang mabait sa akin si Zairon at umaasa pa rin siyang mag kaanak. He wanted me to get pregnant and I felt pressured. Lalaki rin naman siya.

Pagkatapos ng aming rehearsal para sa graduating ceremony, agad akong nagtungo sa malapit na parmasya upang bumili ng pregnancy test. I have to make sure but I'm hopeful too.

Masyadong mainit sa labas at nakapapaso kahit mas aalas kwatro palang ng hapon. Naglakad lang ako papunta roon at nakasalubong ko pa si Alvey kasama ang friends niya.

Nangungumusta lang ito at pinakilala niya ako sa mga classmate niya. Tingin ng tingin ang isang babae sa akin kaya na awkward ako.

Habang hinintay ko ang staff na ibigay ang binili ko, napatingin naman ako sa kalendaryo at napasinghap nang maalalang birthday na pala ng triplets bukas. So, birthday ni Zairon bukas.

Tinawagan ko agad si Zaiden at tinanong.

"Anong gagawin niyo bukas?" I asked while taking the paper bag from the staff. Nagpasalamat ako rito at naglakad pabalik sa University.

"Bukas? I don't know Laurene, why?"

"Anong why? Hindi ba at birthday niyo bukas?"

"Right. Why?"

"Si Zairon ba sumasama sa inyong mag celebrate?"

"No. He is always with Grandpa that's why I'm always alone celebrating our birthday."

Nalungkot tuloy ako kaya nakapagpasya agad ako. Pambawi na rin ito kasi lagi kong sinusungitan at iniiwasan si Zairon.

"Well, Birthday niyo naman bukas pero gusto ko kasing isurprise si Zairon kahit kaunting handaan lang."

"Okay. Game. Anong oras ba?"

"Ha? Pupunta kayo rito? Eh, di ba birthday niyo rin iyan?"

"Of course. It's our birthday but since you wanted to surprise him, ibibigay ko muna ang araw na iyon sa kaniya. I know Zachary will understand too. So, we have to prepare a plan for it."

And we did a plan and later on pagbukas ko ng messenger ko, may nag add sa akin sa group chat at nalaglag ang panga ko nang makita na buong pamilya iyon ni Zairon at siya lang talaga ang hindi inadd roon. Natawa tuloy ako sa trip ni Zachary. Oo siya ang nagplano, basta ganito, hyper na hyper siya.

Handsome Zach

Hey, madlang people. May plano ako hehehe.

Zaiden Cairo

Kalokohan na naman 'yan Zach. Huwag ka nalang magpakita.

Handsome Zach replied to Zaiden Cairo

Ang Kj mo naman bro. Mag usap tayo mamaya. May sasabihin ako.

Zaiden Cairo

No thanks. Irereto mo na naman ako.

Handsome Zach replied to Zaiden Cairo

Mag 34 na tayo bukas bro. Wala ka pang planong magkalat ng sperm?

Zairon Cairo

Fuck you, Zachary. Shut up.

Zaen Kailani replied to Handsome Zach

Jejemon ka kuya. Bakit naka collage naman pinost mo sa IG? parang tanga.

Zadkiel Luis

The fuck is this gc?

Zaiden Cairo replied to Zadkiel Luis

Unsend it. Zachary added our parents.

Zadkiel Luis

Oh. K.

Zadkiel unsent a message

Zim Reed

Zaen, where's my blueprint?

Zim Reed

Give me my black card.

Zim Reed

And my key.

Handsome Zach

Chill bros, it was just a joke. 🤪

Zaiden Cairo replied to Handsome Zach

Whatever. Just don't involve our parents in your jokes. What's with that emoji?

Zaen Kailani replied to Zim Reed

Kuya, the blueprint is on your desk. Check your eyesight, old man.

Zim Reed

I'm not old, Zaen. And give me my black card.

Zadkiel Luis replied to Zim Reed

Why do you need your black card Zim? Planning to buy a new car again?

Handsome Zach replied to Zim Reed

Kuya Zim, new car for new girlfriend?

Zim Reed

No, it's none of your business.

Zaiden Cairo replied to Handsome Zach

Zach, just shut up. You're making this group chat more chaotic.

Zaen Kailani replied to Zim Reed

And Kuya, your key is in the drawer. Check it before you accuse me of stealing.

Zadkiel Luis

This group chat is a mess. Can we just talk about something else?

Handsome Zach

Okay, let's talk about Zaiden's love life.

Zaiden Cairo

Zachary!

Don Gwapito

👍

Handsome Zach

Oops, sorry bro. 😅

Zaen Kailani replied to Handsome Zach

Kuya, you're really something else. 😂

Zim Reed

Zach, stop causing trouble.

Handsome Zach

Alright, alright. I'll stop. But seriously, Zaiden. When are you going to settle down?

Zaiden Cairo

When you stop asking about it.

Handsome Zach replied to Zaiden Cairo

So, never? 😂

Zaiden Cairo

Exactly.

Zadkiel Luis

Guys, can we just focus on the plan for Kuya Zairon's surprise?

Handsome Zach

Right, the surprise. So, what's the plan?

Zaen Kailani

I think Laurene has a plan.

Handsome Zach

Really? What is it, young lady? 😚

Zaiden Cairo

Yeah, Laurene. We're all ears. Stop putting emojis. Masusuntok ka na naman ni Zairon kapag nakita niya 'to.

Handsome Zach

It was just an emoji. Mag lagay ka rin. KJ mo kasi. 😝

Zim Reed

Just tell us what we need to do.

Don Gwapito

🥹👍

Natawa ako sa kanilang lahat. Kahit na medyo chaotic ang kanilang group chat, hindi maitatanggi na sobrang close nila sa isa't isa. Nakakatuwa rin na willing silang tumulong para sa surprise na plano ko para kay Zairon.

"Thank you, guys," I replied. "I'll need all your help to make this surprise successful."

Nag like pa nga ang Don at sino bang nag edit ng nickname niya sa GC?

The Don still on the hospital but he's awake now. Ang awkward naman na isali ang Don doon tapos birthday surprise lang iyong pag uusapan namin. Bahala nga sila diyan masyado ng mainit kung saan ako nakatayo ngayon.

Pumasok ulit ako University dahil maaga pa naman ngayon at hindi pa uwian ng ibang students. Maaga lang talaga natapos ang rehearsal namin.

Nakasalubong ko pa si Dalcy na agad niya rin akong nilapitan. "Akala ko ba may bibilhin ka?"

Pinakita ko sa kaniya ang binili ko at nanlaki ang mata niya. "Hala, buntis k-"

Agad kong tinakpan ang bunganga niya. Ang lakas ng boses niya, marinig tuloy kami tapos sabihing teenage pregnancy.

Siya mismo ang naghila sa akin sa comfort room at agad naming tinest. Pumasok ako sa isang cubicle pero sinigurado muna naming walang student dahil baka ma issue pa ako.

But honestly, I'm expecting to get pregnant dahil gusto kong magka anak ulit kami ni Zairon. Kinakaban akong tinest ang pregnancy test at mas tumataas ang excitement ko.

Habang inilalagay ko ang aking ihi sa pregnancy test, hindi ko mapigilan ang aking ngiti. Excited at may halong kaba ang aking nararamdaman. Bawat segundo na lumilipas ay parang eternity sa akin, habang hinihintay ko ang resulta. Hindi naman masamang umasa di ba? Pero masakit pa rin kapag asang-asa ka.

Unti-unting nawala ang aking ngiti nang makita ko na isang guhit lang ang lumabas sa pregnancy test. "Negative." Napakagat labi ako. Hindi pa rin ako nawalan ng pag-asa at tinest ko pa ang dalawa pang pregnancy test na dala ko.

Pero pareho rin ang resulta. Negative. Parehong hindi ako buntis.

Napatingin ako sa sarili ko sa salamin, at unti-unti kong naalala kung bakit ako ganito. May PCOS ako, isang kondisyon na nagdudulot ng hormonal imbalance. Dahil dito, madalas akong magkaroon ng mood swings, at minsan ay nagkakaroon rin ako ng mga sintomas ng pagbubuntis.

Ngunit hindi ako buntis. Hindi ako buntis, at hindi ko alam kung kailan ako magiging buntis.

Napahawak ako sa sink, habang unti-unting bumabagsak ang mga luha ko. Hindi ko mapigilan ang sakit na nararamdaman ko. Maybe I'm expecting too much.

"Laurene, okay ka lang ba?" tanong ng kaibigan ko mula sa labas ng cubicle. Hindi ko siya nasagot agad, dahil sa totoo lang, hindi ko alam kung okay ba talaga ako.

I picked up the tests one by one, hoping that somehow, a second line would magically appear. But each test was as clear as the first - a single, lonely line. Negative.

I felt a lump in my throat as I remembered the countless times I had mistaken these symptoms for early signs of pregnancy. The countless times I had allowed myself to hope, only to be met with disappointment.

"Maybe it's just the pressure," I thought, trying to rationalize my symptoms. I have been under a lot of stress lately, with the expectations and personal issues piling up. Maybe my body was just reacting to the pressure.

I stood up, tucking the pregnancy tests into my bag. I would dispose of them later, away from prying eyes. For now, I had to face the world again, with the knowledge that I was not pregnant, just hormonal. And that was okay. I would be okay.

Nang makalabas ako sa comfort room, hindi ko na napigilan ang pag-iyak. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin kay Zairon na hindi pa rin kami magkakababy. Bata pa naman ako 'eh. Masyado lang siguro akong nag expect.

Hindi madali ang may PCOS, lalo na kapag gusto mong magkaanak. Pero kailangan kong tanggapin na ito ang sitwasyon ko ngayon. Kailangan kong tanggapin na baka hindi pa ito ang tamang panahon para sa amin ni Zairon. At saka, may kambal naman kaming anak. Dapat di ba makontento nalang ako kung ano ang meron.

Ngumiti ako, kahit na may luha pa rin sa aking mga mata. Dahil alam kong, sa kabila ng lahat, hindi pa rin ito ang katapusan. May iba pang paraan. At higit sa lahat, hindi ako nag-iisa.

"Okay lang ako," sagot ko sa kaibigan ko, habang pinapahid ang aking mga luha. "Okay lang talaga ako."

----

"Why don't you rest after graduation girl? You're stressing yourself after what happened to you." Ani ni Jazz sa video call.

Nasa bahay ako nila lola dumiretso. Nag message lang ako kay Zairon na doon muna ako matutulog pero wala akong natanggap na reply.

"Tingin mo stress ako? Nakakain nga ako ng mabuti oh?" Biro ko at pinakita pa sa kaniya ang kinakain ko. Sinuklian lang naman niya ako ng nalungkot na tingin.

"Okay lang ako ano ka ba at saka masyado lang talaga akong assuming." dagdag ko pa.

"Natatakot ka bang iwan ka niya?"

Natigil ako sa pagkain. Nawalan agad ako ng gana kaya uminom nalang ako ng tubig. "Hindi. Bakit naman ako matatakot?" walang emosyon kong tugon.

"You can lie to me but you can't lie to yourself. Umiiwas ka talaga sa kaniya kasi na insecure ka sa sarili mo."

Hilaw akong ngumiti at pilit pinigilan ang inis. "Jazz, baka nakalimutan mo na ang PCOS at PMS ay may potential na maka heightened ng sensitive sa amoy? Kahit hindi naman siya common na symtoms at depende rin siya sa babae. Hindi lang naman ngayon ako nag assume dahil na experience ko rin ito noon pa ang kaso dahil nga assuming ako, akala ko buntis talaga ako."

Jazz sighed softly on the other end of the video call. "I'm sorry if I overstepped. I just worry about you, that's all."

I shook my head."No, it's okay. I appreciate your concern, Jazz. And you're right, maybe I have been feeling a bit off lately because of my hormonal imbalance."

She nodded understandingly. "Well, just remember that you're not alone in this. You have people who care about you, including si Doc."

"Thank you sa inyong dalawa ni Dalcy kasi nandito kayo parati sa akin."

"Sus ano ka ba! Syempre, bff tayo! Why don't you invite Zairon for a date after graduation natin? Sure akong namiss ka no'n!"

Ngumiti ako. "I'll keep that in mind. Sige na at matutulog na ako. Iyong bukas ah?"

"Oo sure! Pero hindi ako comfortable makipag usap sa gc niyo! Kinakaban ako palagi. Ang expensive ba naman ng mga tao do'n. Jusko naman!"

Natawa ako, natigil lang nang magchat sa akin si Zaiden. "Nasa Pampanga na daw sila ngayon. Mas excited pa yata sila sa akin." Inform ko sa kaniya.

"Syempre, birthday nila iyang tatlo. Oh, sige na at matutulog na ako para fresh ako bukas. Ang gugwapo naman kasi ng mga kapatid ni Dr. Gray eyes. Nakakahiya naman kung haggard tayo di ba?"

After ending the call, I sat back and reflected on our conversation. Maybe it was time to stop pushing Zairon away and open up to him about what I've been going through. After all, he's been nothing but supportive, and I know he'll understand.

Pagkatapos naming mag usap ni Jazz ay dumiretso na ako sa kwarto. Humiga na ako sa kama nang may tumawag sa phone ko.

Napakagat ako ng hintuturo nang makita ang pangalan ni Zairon. Tumatawag siya. Kinakaban na tuloy ako at napaupo bigla sa higaan.

"Baby.."

Kinagat ko ang aking pang ibabang labi nang marinig ang lambing na boses nito. Na guilty na naman ako at gusto ko na tuloy umuwi ngayon din.

"Dito ka ba matutulog bukas?" he asked me.

"Hindi ako sigurado." Sagot ko.

"Do you hate me now?" he said softly.

Umiling ako kahit hindi naman niya ako nakikita. "Hindi."

"Hmm.. pero umiiwas ka naman sa akin. May problema ba tayo?"

Lumunok ako. Nagbabadya na namang tumulo ang luha ko kaya suminghot ako. Masyado akong emosyonal at hindi ko mapigilan lalo na at naririnig ko ang boses niya. Parang tanga mo naman Laurene. Hindi ka naman ganito noon 'ah?

"I'm sorry. Hindi ko naman sinasadya." Parang bata kong sambit.

"I know. Can you show yourself? Kahit sa bintana lang. Gusto ko makita ang mahal ko."

Agad kong binuksan ang bintana at nandoon nga siya, nakatingala sa akin habang hawak ang cellphone niya na nakatapat sa tenga niya.

"I know you don't want me near you but I want to see your face baby. I miss you." Mahinahon niyang sabi.

Hindi ako sumagot at tinitigan lang siya. Pinikit ko ang mata ko at agad akong tumakbo pababa ng bahay. I miss Zairon, I miss him so much.

I opened the door of the house at walang pagdadalawang isip na tumakbo ako sa kaniya at niyakap siya ng mahigpit. When I felt his warm hug, I felt relieved and happy at the same time. Tumulo agad ang luha ko sa mata at hinayaan lamang niya akong umiyak sa mga bisig niya.

Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at tiningnan ako sa mukha. He's very worried while looking at my eyes.

"May problema ba?"

Umiling ako at niyakap siya ulit. Gusto ko lang na mayakap siya ngayon kasi feel ko masyado ko ng pinipressure ang sarili ko kahit na alam kong kasama ko si Zairon palagi.

"Baby," Pinaharap niya ako at inayos niya ang buhok na tumabon sa mukha ko. "I noticed you these days. You're avoiding me and you show me some symptoms that you might be preg-'"

"I'm not," putol ko agad. "Hindi ako buntis kaya huwag ka ng umasa sa'kin." pumait bigla ang boses ko at naalala ang kanina.

Napakunot ang noo niya sa sinabi ko. "Baby, hindi naman sa gano'n. Hindi ako umaasa na buntis ka. I just noticed that you've been acting differently lately."

"Paano ba dapat ako umasta, Zairon?" tanong ko at hindi ko mapigilan ang pagtaas ng boses ko. "Gusto mo ba na kunwari okay lang lahat? Na hindi ako apektado sa mga nangyayari?"

"N-no, hindi 'yon ang ibig kong sabihin, Laurene," sagot niya, halatang naguguluhan. "I'm just worried about you. I want to understand what you're going through."

"Pero hindi mo maiintindihan, Zairon!" sigaw ko. "Hindi mo maiintindihan kung gaano kasakit na umasa na buntis ako, tapos malalaman ko lang na hormonal imbalance lang pala dahil sa PCOS ko! Hindi mo maiintindihan kung gaano kasakit na isipin na baka hindi na tayo magkaanak ulit!"

Nanahimik siya at tila hindi alam ang sasabihin. "Laurene, I... I'm sorry. I didn't know that this is what you're feeling. I'm sorry if I wasn't able to help you."

"Hindi ito tungkol sayo," sabi ko, pilit na pinipigilan ang pagtulo ng aking mga luha. "Hindi ito tungkol sa kung ano ang hindi mo nagawa. This is about me... my feelings, my fears."

Hinawakan niya ang kamay ko. "Baby, I really don't care if you will get pregnant again or not as long as you won't leave me, that's enough for me. I told you before, sapat na para sa akin ang mga anak natin ngayon. You don't have to think about it. Don't stress yourself, okay? Alam ko naman na maiintindihan ng mga anak natin kung hindi natin sila mabigyan ng baby sister. I shouldn't tell them that. I just don't have a choice."

Naguilty ako bigla dahil nagpalamon na naman ako sa iniisip ko. It's hard to think in advance, para akong mababaliw.

"Zairon," I started, my voice shaking. "I'm sorry. Hindi ko dapat sinabi 'yon. I... I'm just really confused right now."

He gently tugged me towards him, his arms naturally finding their way around my waist. It was a casual yet intimate gesture, as if it was something we've done countless times before. His hold was firm but not constricting, just enough to let me know he was there.

I even felt his soft kiss in my hair. Ipinahinga niya ang kanyang baba sa aking balikat at parang nawala bigla ang bigat sa loob ko nang maramdaman ang hininga niyang dumadapo sa balat ko.

"It's okay, baby. I understand. It's a lot to process. But remember, you're not alone in this. We're together in this."

I nodded while my tears streaming down my face. "I know. And I'm grateful for that. But I can't help but feel guilty. I feel like I'm letting you down."

"You're not," he said firmly. "You're not letting me down. You're not letting our kids down. You're just going through something tough right now and it's okay to feel overwhelmed."

I took a deep breath and trying to calm my racing heart. "I... I need to sort out my feelings, Zairon. I need to understand what's happening to me. I need time."

Kumalas na siya at pinunasan ang luha sa pisngi ko at hinalikan niya ako sa noo bago niya ako tiningnan ulit sa mga mata.

"Take all the time you need, baby. I'll be here, waiting for you. And remember, no matter what happens, I love you."

"I love you too, Zairon," I replied, "And thank you. Thank you for understanding."

He pulled me into a hug again and his arms wrapping around me in a comforting embrace. I closed my eyes and I realized that he didn't use his old perfume and he's using a mild perfume now. I smiled. Kusa siyang nag adjust kahit wala naman akong sinasabi.

"Baby?" He called.

"Hmm?"

"Can I sleep here?" Tanong niya. Papayag na sana ako nang pumasok ang salitang sinabi ni Zaiden sa akin kanina.

"By the way, Laurene. Huwag mo munang kausapin si Zairon. Kunwari busy ka. Gumawa ka ng idadahilan mo. It's part of our plan."

Bigla akong napakalas kay Zairon at agad tumalikod rito. Napasapo ako sa aking noo. Oo nga pala, may plano pala kami.

"S-Sorry.. umuwi ka na. Inaantok na kasi ako. Goodnight!" Magsasalita pa sana ito nang tumakbo na ako papasok ng bahay.

Hays, bakit ba kasi ito trip nilang gawin namin? Masyadong halata 'eh.

--

I was startled when Dalcy screamed towards me. Her voice was so heavy that it felt like the air around me was about to disappear. Our graduation ceremony is tomorrow and today is our last rehearsal.

"Girl! Walang hiya ka!"

Tumigil kaming dalawa ni Jazz sa paglalakad namin. Huminto rin si Dalcy, mabilis ang kanyang paghinga habang sinisikap niyang makabawi sa pagtakbo.

"Bakit?" ang aking pagtataka ay nanatili sa aking mukha.

"Bakit hindi mo ako sinali sa pakulo niyo? Kung hindi lang siguro nasamid si Alvey kanina baka hindi ko nga alam."

"Birthday surprise lang naman iyon, Dalcy. Kakain ka lang naman doon," paliwanag ni Jazz.

"Eh, kahit na! At saka, mas maganda kung alam ko, di ba? Huwag niyo akong iwan sa mga plano niyo!"

"Oo na! Ang ingay mo naman," iritadong tugon nito, kasabay ang paghila sa aming dalawa palayo.

"Hoy, dahan-dahanin mo naman ang paghila kay Laurene. Alam mo naman," sabay tingin ni Dalcy sa akin.

"Okay lang. Huwag niyo akong paasahin ulit." Busangot kong sagot.

Dumating na rin kami sa Cafeteria at umupo kami sa bandang gilid na wala masyadong tao. Favorite spot kasi namin ito kapag dito kami kakain.

"Charot lang girl! Mabuti at okay ka na?" sabi niya. "Ay beh, ikaw na mag order total diyan ka naman nakaupo," dagdag niya kay Jazz na papaupo palang sana.

"Wow ha. Buti mabait ako ngayon. Akin na nga. Libre mo ako softdrinks ah," biro nito.

"Palagi ka namang nagpapalibre 'eh," sinabi niya habang kinuha ang pera sa kanyang wallet. "Oh, ayan. Diyan mo nalang rin kunin snacks ni Laurene."

"Hala, okay lang Dal. May pera naman ako," agad kong saad.

"Sus. Nagpapansin lang iyan sayo para isama natin siya mamaya," bulong ni Jazz sa akin habang nakikipagtuos ng tingin kay Dalcy.

"Che! Minsan nga lang ako manlibre! Umalis ka na nga!" biro nito habang tawa ng tawa.

Nagkatinginan kami ni Dalcy nang umalis si Jazz. "So, girl. Anong plano?"

"Ah. Susunduin ako ni Zairon mamaya. Wala naman siyang sinabi pero gusto niya lang araw akong kasama ngayon."

Tinawagan kasi ako ni Zairon ng maaga kanina na may pupuntahan raw kami pero nakalimutan ko agad na ngayon pala ang surprise ko kaya hindi agad ako makahindi.

"Hindi niya alam na alam mo?" tanong ni Dalcy na naguguluhan sa sitwasyon.

Tumango ako. "Pero plinano namin ni Jazz na idecline ko raw."

"Ah, para maisip ka niyang puntahan mamaya. Saan ba ang venue?"

Ngumiti ako. "Malalaman mo rin."

Pagkatapos naming magkwentuhan doon. Nagpasya na kaming tawagan ko si Zairon habang naglalakad kami papunta sa field. Wala rin namang rehearsal ngayon dahil natapos na kanina.

"Hello, Zairon." simula ko.

"Baby? I'm on my way."

"Ah, sorry pero hindi ako pwede ngayon."

Natahimik ang kabilang linya ng ilang segundo. "May pupuntahan ka ba?"

"O-oo. Sorry. Nandito na kasi sa Pampanga sila Mama. Mag di-dinner raw kami ngayon. I'm sorry. Next time nalang."

"O-okay but can I at least send you there?"

Napakagat ako ng labi. "Hindi na. Ako nalang babyahe. Umuwi ka nalang."

Hindi siya nagsalita. Naguilty na tuloy ako. Gusto kong bawiin ang mga sinabi ko pero ito na kasi iyong plano ko kasama pamilya niya. Nandito rin kasi sila sa Pampanga dahil gusto rin nilang samahan nila ako sa plano. Although surprise lang naman ito for his birthday ngayon and of course, birthday naman nilang tatlo kaya consider na sa kanila pa rin naman ito.

"Okay. Take care baby. I love you."'

Hindi ako nag response roon at pikit matang binaba ang tawag.

Sa venue na ako nagbihis. Nandoon na din mga pamilya ko at pamilya ni Zairon. Chineck ko muna ang mga pagkain at pati cake niya. Ngayon ko lang rin yata napansin na complete sila magkakapatid ngayon. Sila rin ang gumastos kahit ayaw ko. First time raw kasing gumawa sila ng ganito at magkasama kasi masyado silang busy sa buhay nila. Wala kasing walang trabaho sa pamilya nila at bihira lang sa kanilang kumain ng magkasama. Kaya siguro sumama lang sila sa plano ko kahit simple lang naman.

"Ano regalo niyo kay Kuya Zairon, Kuya Zim?" Rinig kong tanong ni Zaen sa kapatid niya.

"Oh, it's just a real state." Walang pakialam nitong sambit na kinalaki ng mata ko. Anong klaseng regalo 'yan?

"Real estate, Kuya Zim?" Zaen asked in disbelief. "Iyon ba ang gusto mo sanang ibigay sa kaniya noon pa?"

"Yeah but he said that he will accept it once he found someone special to him. Maybe this is the right time?"

Namula ako nang tumingin si Kuya Zim sa akin. Nahiya ako dahil alam ko naman gusto nilang sabihin.

Just then, Zadkiel walked over. "What's this about Kuya's gift?"

Zaen turned to him. "Kuya Zim is giving Kuya Zairon a real estate!"

He raised an eyebrow, looking at Zim for confirmation. "Really, kuya?"

Zim simply nodded."Yes, I am. And what about you, Zad? What's your gift?"

He grinned in response. "Well, I'm not one to be outdone. I've booked a trip for Zairon to the Maldives. He's been wanting to go there for a while now."

"Oh that!" Saad ni Zaen. "Pero siguraduhin mong kasama girlfriend niya."

"Of course. I already prepared it."

Nakatingin ako sa likod ni Zadkiel nang sumulpot bigla si Zachary kasama si Zaiden. Ngayon ko lang napagtantong, lagi pala silang kasama ni Zachary.

"Wala ba akong gift? Ang unfair naman. Birthday din kaya namin ni Cairo." Sambit ni Zachary.

"You already have, Zachary." Sabat ng mama nila.

Bumusangot siya. "But Mom, ayokong magpakasal at hindi iyon gift para sa akin, delubyo iyon! Why is everyone so keen on us getting married, anyway?" Reklamong dagdag nito.

Tumaas ang tingin ko rito. Magpapakasal siya? Anong will kaya iyon?

Tumakbo paloob si Jazz para inform sa amin na nandito na si Zairon. Na e-excite ako na kinabahan kahit na ako naman ang mag surprise. Si Zaiden ang sinabihan namin na gumawa ng rason para makapunta si Zairon sa venue na effective rin naman pero hindi ko na tinatanong kung paano.

They turned off the light. Nasa gitna lang ako at hinintay na mabuksan ang pintuan pero umabot na ng ilang minuto ay hindi pa rin mabuksan ang ilaw at walang dumating. Gumalaw ako at pinakiramdam ang paligid pero ngayon ko lang napansin, wala akong marinig ni kaluskos galing sa kanila.

"Anong nangyayari? Jazz?" Tawag ko pero walang sumagot. "Lola?"

Nasaan na sila? Masyadong madilim at natatakot akong maglakad dahil baka matapilok pa ako dahil sa dilim. Inadjust ko ang tingin ko hanggang sa biglang umilaw na hindi ko napaghandaan. I thought they would shout in unison to greet him kaya agad akong nagbukas ng mata at tiningnan ang pinto ang kaso, iba ang nadatnan ko.

Nakatayo lang si Zairon ilang pulgada sa akin. Nakatingin sa akin ng mariin na parang inoobserbahan ako. Napalunok ako nang makitang naglalakad na siya. Parang kada hakbang niya ay kinakaban ako.

"Pagod na ako, Laurene. Nakakagod pala na intindihin ka. " his voice is calm but his eyes show a bit of sadness. Gusto kong mag explain pero umaatras ang dila ko sa kaba.

"I thought we're okay last night and you want me to be with you but you run away from me. Laro lang ba 'to sayo?"

Naalala ko na naman ang nangyari kagabi. Akala ko kasi okay lang sa kaniya. He wanted to sleep with me but I decline. Tumakbo ako sa loob ng bahay kasi malapit talaga akong bumigay. Zaiden told me that I shouldn't talk with Zairon until today and I must avoid him as much as possible pero dahil sa pagkataranta ko, tumakbo nalang ako sa loob at sinabihan siyang umuwi.

I was looking down and lost in my thoughts, when he suddenly stood in front of me. He gently lifted my face with his hand so we could look at each other. His eyes were serious and intense, which made me nervous.

"You just made me decide faster. You pushed me to do this now, even though I didn't plan to do it yet." His voice was strong and clear. His fingers tightened a bit on my chin, as if he was trying to show me how serious he was.

I swallowed hard. "What do you mean, Zairon?" I asked while holding onto my shirt tightly.

"I think... I think it's time for us to take a break," he answered.

"A break?" I echoed. "Huwag mo akong binibiro. Ngayon pa na.. hindi ko na kayang mawala ka?" Nauutal kong sabi.

His eyes softened. "Who said anything about losing me?" A faint smile starting to form on his lips.

Bigla na lamang na may sumulpot na tunog ng gitara. Napatingin ako roon at nakita ko si Zaiden kasama si Zachary. Nagtaka ako, anong ginagawa naman nila dito at bakit may pa gitara pa? Hindi naman ito ang plano namin ah?

"Ahem! Ahem!" Pagche-check pa nito sa microphone at ngumisi sa amin.

When Zaiden strum the first chord, Zachary sings the first sentence. Namangha ako dahil maganda pala ang boses ni Zachary. May pagka deep voice siya kaya bagay na bagay ang boses niya sa kantang pinili niya.

"Tsk. You're staring at him too much."

Tiningnan ko ulit si Zairon. Umiwas ako ng tingin. Shit, hihiwalayan niya na nga ako, may gana pa akong madistract.

"S-so, hihiwalayan mo na a-ako?" Parang may humarang sa lalamunan ko nang sinabi ang huling salita.

Kumunot ang noo niya. "What? No."

"Eh, bakit sinabi mong ayaw mo ng maging-" naputol ang sasabihin ko nang bigla siyang lumuhod sa harapan ko.

"I said it's time for a break, yes. A break from all these uncertainties, from all these doubts," he said, reaching into his pocket. He pulled out a small box and opened it to reveal a beautiful diamond ring.

Napangiwi siya, "I'm sorry if I scared you, baby. I just wanted to surprise you. Will you marry me?"

Hindi na ako nakareact nang kinuha niya agad ang kamay ko at pinasok ang singsing. Hindi niya na ako hinintay pa na sumagot.

"Ay, hala! Nawala ka na si script bro." Saad ni Zachary sa microphone.

Tumalim ang tingin nito sa kaniya. "Shut up. Umalis na kayo. Nakakadistorbo lang kayo 'eh."

"Ay wow naman pero ikaw naman nangulit sa amin para tulungan ka 'ah? Sino ngang umiyak sa atin kagabi dahil tinakbuhan?"

Napapikit sa inis si Zairon at nagulat nalang ako nang lumapit siya rito pero mabilis nakatakbo si Zachary palabas ng venue at tawang-tawa.

Namumulang umiiwas ng tingin si Zairon sa akin. Natawa ako dahil sa pang aasar ni Zachary pero natahimik rin nang nag strum ulit ng gitara si Zaiden at maya-maya pa ay nagsilabasan ang mga pamilya namin.

Napalingon si Zairon sa mga taong pumapasok at literal na nagulat talaga siya. Nangunot naman ang noo ko, hindi niya ba alam na isusurpresa ko rin siya?

Nagtataka kong tiningnan si Zaiden pero kumindat lang siya sa akin at senenyasan na magpatuloy.

We sing happy birthday songs at nilagyan pa siya ng birthday hat ni Cole. Ngumiti ako nang makitang nakangiti na siya ngayon buhat-buhat si Cole.

Tatlong cake ang binili nila at sinama ang dalawa niyang kambal. Natawa nga ako kasi ang cute ng desenyo ng cake dahil may mukha nilang tatlo at as usual, si Zairon lang ang hindi nakangiti kahit doon.

When the candle was blown out, everyone in the room wished them well. They all looked happy, including the other twins.

Suddenly, Jazz grabbed my arm. She looked playful and before I knew it, she was pulling me to the front of the room with Zairon following us. I could feel everyone looking at us.

Zairon carefully put Cole down. Cole looked even smaller standing next to Zairon and he seemed curious. He then led him to his grandmother, his mother, who was smiling as she watched everything.

Nagkatinginan kaming dalawa ni Zairon at ngumiti ito sa akin. Iyong ngiti na maluwag na alam kong masaya siya kahit hindi siya masyadong showy sa harap ng pamilya niya.

"I don't know what happened today but I'm so happy, baby," Zairon said. His eyes were bright and he looked at me with joy. He softly touched my face.

I laughed a little and said, "Hindi ko rin inaasahan na mag poprose ka ngayon kahit hindi mo pa naman ako tinanong kung papakasalan ba kita o hindi." My fingers playfully poked his chest while grinning.

Tumawa siya, Iyong boses niyang gustong-gusto kong pakinggan dahil malalim at mas gumagwapo siya. "Even if you didn't agree, I would still marry you. Rejection is not something I accept," Tugon niya na nagpatawa sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan iyon. "You're going to marry me, Laurenestine Valencia and I won't accept no for an answer."

I pretended to sigh and said, "Hmm, it seems like I don't have a choice. Looks like I'm going to marry you, Zairon Aero Gavilan. I'm really going to marry a man who is crazy in love with me." I leaned on him, putting my head on his shoulder and smiled contentedly.

He laughed again and kissed my forehead. "You really have no choice because you let a crazy man fall in love."

Note:

PCOS can cause hormonal imbalances that lead to a variety of symptoms, which can sometimes mimic those of pregnancy. Stress can also exacerbate these symptoms. PCOS can affect various aspects of a woman's health, including mood swings and heightened sensitivity to smells.

[This is just according to my research. I'm not an expert. ]