Yuhan

Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko at nasilayan ko ang nakangiting mukha ni dustin.

"Yuhan" he said while smiling, nakahiga pala ako sa lap niya pero teka nasaan ako?

"Dustin!? bumangon ako at niyakap siya sobrang saya ko dahil finally okay na siya at makakapag pahinga na siya.

Kumalas ako sa pagkakayakap at hinarap siya nayayakap ko na siya at nararamdaman ko na ang katawan niya sobrang aliwalas ng paligid.

"Dustin? bakit?" tumingin ako sa paligi at nanlaki ang mga mata ko sa nakikita ko, nasa isa kaming malawak na garden tapos ang daming bulaklak at naka upo kami sa isang mat and i am wearing a all white clothes.

Napatingin ako sakanya.

"Patay na ba ako?" tanong ko sakanya, wait?

Patay na ako?!

he smiled at ginulo ang buhok ko.

"Yeah pero hindi mo pa oras" nagulat ako sa sinabe niya.

"W-what do you mean? a-ayaw mo ba akong kasama dito?" naiiyak kong tanong sakanya, he just laugh at pinahid ang luha sa mga pisngi ko.

"You don't know how much i want you to stay with me but it's not your time yuhan" sagot niya, mas lalo akong napaiyak.

"B-but i want to stay with you, gusto kong makasama ka" sagot ko sakanya, hinawakan niya ang mukha ko gamit ang dalawang kamay niya.

"Yuhan may mga bagay ka pang dapag tuparin sa mundo and marami pang taong gustong makasama ka ng matagal" sagot niya lumuluha lang ako.

"Pero p-paano ka?" tanong ko sakanya, ngumiti lang siya saakin.

"I will wait for you again yuhan just like before" sagot niya.

"What do you mean?" tanong ko sakanya, ayaw ba niya talagang makasama ako?

"Let me tell you something" tinulungan niya akong makatayo at pumunta kami sa upuan na gawa sa kahoy sa ilalim ng puno.

Umupo kami dito at kitang-kita ko ang malinis na sapa, tumingin ako sakanya.

"I already know you bago mo pa man ako makilala yuhan" he said, nanlaki ang mga mata ko sa sinabe niya.

"H-how?"

Dustin's P.O.V

Flashback....

Mabilis akong tumakbo papasok sa loob ng isang madilim na eskinita at nagtago sa gilid.

Pucha! bakit ba kasi pa to nangyare? ngayon pa kami binalikan ng mga kaaway namin?

Biglang nag ring ang cellphone ko sa bulsa at kaagad ko itong sinagot.

"Oh jake? ano na? nasaan ka na?" tanong ko sa bestfriend ko sa kabilang linya, sumilip muna ako sa kalsada at mabuti nalang ay di ako nasundan ng mga iyon.

"(Magtago ka lang kong nasaan ka, kami nalang bahala sa mga to okay?)" sagot niya.

"Sige sige pre tawagan mo lang ako kong tapos na" sagot ko at ibinaba ang tawag, nagtago lang ako sa gilid at sumilip ulit ngunit napakunot ako ng may makita akong mas bata saakin na tumatakbo papalapit.

what the?

Kaagad kong isinuot ang hoodie ng jacket ko at hinila ko siya ng makalapit siya sa pwesto ko.

"Ahhh-" kaagad kong tinakpan ang bunganga niya at isinandal sa pader.

"Hmmmppp!!" sambit niya, nang makalapagpas ang mga humahabol sakanya ay tinanggal ko ang kamay ko sa bibig niya, he look so innocent at para may parte sa sarili ko na natuwa dahil ang cute niya tignan.

"Okay ka lang?" tanong ko, umayos ako ng tayo at medyo lumayo sakanya.

"Ah O-oo" nahihiya niyang sagot, damn bakit parang gusto ko siyang kurutin sa pisngi at ibulsa?

"Good,  now go home baka paano ka pa" sabi ko.

"OMG! Salamat po ah pero wait lang!" medyo napakunot ako ng may kinuha siya sa bag niya at isa iyong baunan at iniabot niya saakin.

ano naman to?

"Ano yan?" tanong ko.

"Sayo nalang to pang pa thank you kasi niligtas mo ako at kinuha ko naman kaya't napakamot naman ako ng ulo.

"Sige po kuyang stranger babye thank you ulit!" naiwan akong nakatayo habang hawak ang baonan na binigay niya saakin.

What just happened?

Since that night di na maalis sa isipan ko ang mukha ng lalaking yon at ng pagkapasok namin kinabukasan ay nalaman kong school mates ko pala siya at 1s year highschool palang siya, samantalang ako ay gagraduate na dahil fourth year na ako.

I find him cute that's why i follow him everyday at lagi ko siyang kinukuhanan ng pictures everytime na nakikita ko.

I don't know but it's weird dahil nagmumukha na akong stalker but i still starring at him everytime and i keep all his pictures hanggang sa grumaduate na ako ng highschool ngunit bumabalik parin ako doon sa school na yon just to see him and jake is asking me kong bakit bumabalik pa ako dun but i didn't bother to tell him,

I still follow him until nag second year na ako and i find it na crush ko talaga siya pero di ko alam ang pangalan niya dahil hindi naman ako lumalapit sakanya.

That day i plan na pumunta sa school para makita siya ngunit gabi na and sir allison told me na may ibibigay daw siyang gamit ko na nakalimutan ko that's why bumalik ako sa fredstone para kunin ito but sir allison is like something kaya after namin mag-usap ay nag cr ako and that someone stab me kaya't nawalan ako ng malay.

That day na pumasok si Yuhan sa school ay di ko siya kaagad nakilala because i loss my memories i don't know basta nagising nalang ako na kaluluwa nalang ang i can't even remember who i am and i try searching about me at nakita ko ang mukha ko sa record ng school at nalaman ko din ang pangalan ko but that day when i saw him in the room ay naging interesado ako sakanya and to my surprise he can see me!

i followed him and nakita ko siyang natutulog sa library noon natawa ako dahil naiwan siya and napatunayan kong nakikita niya ako at unti-unti kong naalala ang lahat dahil sakanya im so shocked that na binigyan niya ako ng cupcake at natawa ako dahil siya nga yong lalaking yon na nagbigay saakin ng cupcake.

di ko sinabe sakanya na multo ako at nakunteto na ako nag uusap kami palage at sinasamahan ko siya mag review.

And the killings started again that's why i begin to investigate kong sino ang nasa likod ng lahat ng pagpatay at nalaman kong si Allison pala ito.

sinubukan kong takutin si allison ngunit di ako makalapit sakanya dahil may panangga siya that's why i can't do anything.

Yuhan already know that im a ghost at medyo gumaan ang loob ko at mas lalo akong nasiyahan dahil hindi siya natakot saakin.

Finally yong lalaking tinitignan ko lang dati sa malayo ay kilala ko na! and i became more interested in him.

Ngunit nalungkot ako dahil gusto niya akong tulungan na mahanap ng hustisya.

But i dont want to! i don't want to leave him dahil ito na ang matagal ko ng gusto, i want to stay beside him kahit na alam kong malabo but he insisted.

And now this happen....

Yuhan

Tumulo ang luha ko sa mga bagay na sinambit niya, tumingin ako sakanya.

"So all this time kilala mo pala ako at alam mo na kong sino ang pumapatay pero di mo manlang saakin sinabe?" tanong ko, he smiled.

"Because i don't want to leave you dahil mahal kita and that's why i told you before na naniniwala akong may nagmamahal sayo dahil ako yon" sagot niya, mas lalo akong napaiyak dahil sinabe niya.

"Ang daya mo" umiiyak kong sambit.

"I'm sorry for not telling you but please let me do this" nanlaki ang mga mata ko nang bigla niya akong hinalikan at sa sandaling nag hiwalay ang mga labi namin ay nakatingin lang kami sa isa't-isa.

"Mahal na mahal kita yuhan tandaan mo yan and i will wait again hanggang sa makasama kita ulit" sambit niya.

Unti-unting nagliwanag ang katawan ko.

"Anong nangyayare saakin?" tanong ko, napatayo ako at ganoon din siya, he look at me at nakangiti.

"It's time for you to go back yuhan" sambit niya.

"No wait! please can i stay here with you pleasee??"

ngumiti lang siya and hugged me.

Naiyak lang ako.

"Promise me na tutuparin mo lahat ng pangarap mo, at tatandaan mong hihintayin kita dito" sambit niya.

mas lalo akong napaiyak at kumalas sakanya.

"P-promise? aantayin mo ako kahit matagal?" naiiyak kong tanong.

"Yeah i promise yuhan, tandaan mo lang na mahal na mahal kita" sambit niya.

"Mahal din kita dustin" sagot ko at niyakap siya ulit.

Unti-unting kinain ng liwanag ang buong katawan ko hanggang sa naramdaman ko nalang na nahuhulog ako.

Kaizer's P.O.V

"yuhan please... gumising ka!!" di ko kayang makita ang mukha ng bestfriend kong nakahiga sa kama at wala nang buhay.

Wala na akong bestfriend! nakayakap lang ako kay blake.

"Be strong kaizer" sambit niya habang hinihimas ang likod ko.

Paano na ako? paano ko haharapin ang bukas kapag wala na siya? wala na yong bestfriend ko!

"Mawalang galang na po ngunit kailangan na pong dalhin ang bangkay niya" sambit ng nurse.

tumabi na ang pamilya ni yuhan at sinimulan ng takpan ng mga nurse ang katawan ni yuhan but i saw something strange.

para kasing biglang huminga ng malalim si yuhan,

"Wait!" sambit ko, kaagad akong lumapit sa katawan ni yuhan at hinawakan ang pulso niya at nanlaki ang mga mata ko ng maramdaman kong may pulso pa siya.

"MAY PULSO PA SI YUHAN!" sigaw ko.

"What?" gulat na tanong nila saakin.

"Oo! buhay si yuhan! nurse!" sigaw ko, chineck naman ito ng nurse.

"Oo nga! may pulso siya nurse tawagin mo si doc!"

Napaatras ako at napa sign of the cross.

Lord please.. iligtas niyo po si yuhan..