Chapter Two:

Miericka Saymin Castro's POV

Malapit nang mag-uwian kaya binibilisan ko na ang trabaho ko, hindi na nga 'rin ako nakapag break kanina dahil nga sa tambak kong gawain eh, hayts. Saka nalang siguro ako kakain sa Apartment.

Nagulat nalang ako ng biglang may humawak sa akin at kinaladlad ako.

"Ano ba bitawan nyo ko! Tulong!" Paghibgi ko ng tulobg pero, puro nakatingin lamang ang mga katrabaho ko sa akin.

Patuloy akong kinaladkad ng tatlong lalaki hanggang sa makarating kami sa Huh?!

Opisina ng Ceo? Bakit? Anong ginagawa namin dito? Baka sisantihin nya ako? Ano naman kaya ang nagawa ko?

Pumasok kana" utos ng isang sa lalaking kumaladlad sa akin kanina.

"Gusto ka daw makausap ng CEO" Pagpapaliwanag namna ng isang lalaki. Bahala na nya, pinihit ko na yung doorknob, sakto namang hindi to nakalovk kaya nabukasan ko.

"Sit Down" utos ng Ceo namin, sa isang linggo kong pagtra-trabaho ay ngayon kolang makikita ang Ceo ng aking pinagtratrabahuhan.

Gusto lang pala akong makausap ng CEO, bakit kailangan pa nila akong kaladkarin? Pwede namang sabihin nalang nila ng maayos, grabe naman! Hindi na ako nagaksaya pa ng oras at umupo na sa isang silya.

"Where's my son?" Daretsong tanong ng Ceo sa akin, huh? Anak bakit?

Anong anak? Wala naman itong ipinabantay sakin kanina ha? Kaya bakit sakin to maghahanap

Nagulat at napatulala na lamang ako ng biglang umikot ang upuan na kinauupuan ng Ceo namin, nagukat ako ng makita ko ang makisig at gwapong mukha ng CEO ng kumpanyang aking pinagtratrabahuhan, seryoso pa itong nakatingin sakin. P-pamilyar sya eh!

"Where's My Son!" Pasigaw na tanong ulit sa akin ng Ceo. Anong anak? Bakit sa akin hinahanap?

"I said where is my child godamn! Woman answer me" pasigaw at halata sa boses nito na galit na galit ito dahil sa pananahimik ko.

"W-wala po s-a akin ang a-anak nyo" mahinang sagot ko pero sapat na para marinig nya. Bigla naman nitong pinalo ang lamesa.

"What did you say?! You lost our child!" Sigaw nito sa akin an ikinagulat ko,  anong- anong! Kanina anak lang nito ang hinahanap, bago ngayon anak na namin? Saka wala naman kaming anak ha! Nahihibang na ba ito o ano?

"W-wala naman po ta-tayong anak" sagot ko dito pero mali ata ang naging sagot ko dahil mas lalo itong namula sa galit.

"Get out!" Sigaw nito sa akin kaya dali dai akong tumayo, kaso ng nasa may pintuan na ako ay biglang nanlabo ang panibgin ko at-- dumilim ang paligid.

Pagdilat ko nang aking mata ay kulay abong kisami ang sumalubong sa akin, nasaan ako? Aba oo nga pala nahimatay ako. Matapos akong tanungin ng Ceo ng kompanyang pinagtratrabahuhan ko kung nasaan daw ang anak nya, na anak daw namin?

Pagkabangon ko ay may dalawnag bulto ng tao akong nakita na nakatalikod marahil at naguusap, isang nakaputi? Doktor ba ito. At ang pamilyar na likod ng CEO namin.

"I think she's awake now, medyo busog na'rin sya dahil sa destroste pero pakainin mo pa'rin sya. Ill go ahead" sabi nito pagkatapos ay lumabas na sa pinto.

Bigla naman akong binalinggan ng tingin ng CEO namin. Bakit nya ako tinulungan? Atsaka nasaan ba ako? Palagay ko ay wala ako sa hospital. Dahil paglibot ng mata ko ay obvious na panglalaking kwarto ito.

"Women! Where is my son! Our son! Saan mo sya tinago" matalim na tingin ang ginawad nito sa akin sabay sabi ng mga salitang yan.

"W-wala nga! Wala tayong anak!" Sigaw ko dito, kanina pa kasi ito hanap ng hanap ng anak! Sinabi nang wala eh.

*Pak*

Isang malakas na sampal ang ginawad nito sa akin, na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

Maya-maya ay nakarinig ako ng pagkasa ng Baril. "Sasabihin mo kung nasaan sya o ipuputok ko to sayo?" Pananakot nito na lalong nagpahagulgol sa akin. Wala naman kasi kaming anak, wala rin akong alam kung nasaan ang anak nya! Bakit ba ang kulit nya.

"W-wala nga!" Habang umiiyak na sagot ko dito. Bigla namang bumukas iyon at iniluwa ng pinto ang isang natandang nakasalamin.

"Master, tigilan nyo iyon! Maari nyo syang mapatay" pagaawat nito, pero hindi parin binaba ng CEO namin ang baril na nakatutok sa akin.

"Pagnamatay sya, hindi nyo malalaman kung nasaan ang anak nyo" dagdag pa nito. Nagulat naman ako ng biglang ibaba ng Ceo namin ang baril nya at mabilis pa sa kidlat na lumabas ng kwarto. Napaiyak naman ako ng malakas, anong klaseng buhay ba ito!

"Madam, sabihin nyo na kasi kung nasaan ang anak nyo ni Master at ng matapos na" kanina pa yan paulit- ulit na sinasabi ng Butler daw ni Dyke Sebastian Lawton ang Ceo daw namin. Yun daw ang pangalan ng master nya. Na ngayon kolang nalaman.

Nagpakilala ang medyo may edad na nalalaking nakasalamin sa akin bilang butler daw ni Dyke. Sinabi rin nito ang ilang impormasyon about sa Ceo ko o namin na si Dyke daw.

Pero paulit ulit pa'rin ito tungkol sa anak daw namin ng Master nya. Paulit-ulit ko'rin sinasabi na wala kaming anak ng Master nya.