Chapter Five

Chapter Five

Miericka Saymin Castro's POV

Nang imulat ko ang aking mga mata, ay kulay ginting kisame ang aking nakita. Ang inaakala ko ay paggising ko ay nasa may ilalim parin ako ng puno pero, hindi na.

Nasaan na naman ba ako? Paglibot ng aking mata ay nasa isang magarbong kuwarto ako, ang laki nito. Pero pagtingin ko sa kaliwang banda ay bumungad sa akin ang nakaupong si Dyke, huwag mong sabihin na sya nagdala sa akin dito?

"How are you?" Tanong nito sa akin, napayuko namna ako. Baka saktan nya ulit ako.

"Ayos ka lang ba? May masakit ba sa iyo?" Bakas sa tono nito ang pagaalala. Mas lalo kong naramdaman ang presensya nito, at tama nga ako ng tumingin ako sa kaliwa ko ay nakatayo na sya ngayon sa gilid ko.

"A-ayos lang a-ko" sagot ko rito, mahirap na baka magalit ulit ito sa akin.

"Are you hungry?" Pagtatanong ulit nito sa akin, ngunit umiling lamang ako.

"Ina-an-antok pa ako" biglang bulalas ng bibig ko. Patay! Baoa magalit sya.

"Sige, magpahinga kana muna" sabi nito at tinulungan pa akong mahinga ulit. Hindi ko na sya pinansin at pumikit na, pero nagulat ako ng humas himasin pa nito ang buhok ko. Ewan ko kung ano na ang nangyari kasi nakatulog na akong muli.

"Gisingin mo na"

"Ayoko nga, kita mong mahimbing pa ang tulog ni Ma'am eh!"

"Ayaw mo? Mapapatay naman tayo ni Yoing Master nyan! Ayaw nun ng babagal-bagal"

Tila may natatalo, nang muli akong magising ay bumungand sa akin ang dalawang babaeng nakasuot ng maid outfit, nakatingin ang mga ito sa akin.

"Bu-buti naman po at gising na kayo! Hinihintay napo kasi kayo ni Young Master" bungad ng isang katulong ata ni Dyle sa akin, ako hinihintay? Bakit?

Pagtingin sa orasan na nasa may dinding ng kwarto ay nakita kong alas 8 na ng umaga, patay late nako sa trabaho ko!

Patakbo kong tinungo ang isang pinto, at buti naman ay banyo ito.

"Ma'am buksan nyo po ang pinto! Papaliguan pa namin kayo" pagkatok ng dalawang babaeng naiwan ko kanina.

Bakit pa nila ako kailngang paliguan? Ehh marunong na naman ako! Saka hindi na ako bataaa

"Kaya ko na po! Salamat na lamang" pasigaw kong sabi sapat na para marinig nila, ngunit katok pa'rin sila ng katok na ipinasawalang bahala ko na lamang.

Nang matapos ako maligo ay hindi na dalawang katulong ang bumungad sa akin, Ang Ceo na ng kumpanyang pinagtratrabahuhan ko. Si Dyke.

Agad namnag nanlaki ang mata ko, at dali dali akong pumasok ulit sa Banyo, paano ba naman! Nakatuwalya lang ako nung lumabas ako nako!

"Hey! Your clothes is in the bed, wear it. I'm gonna wait you downstairs" kumatok muna ito ng isa bago sinabi ang nga katagang yan, ilang minuto ang pinalipas ko. Bago ako muling lumabas, ginala ko ang mga mata ko at Clear! Wala na nga sya. Nakita ko naman abg damit na sinasabi nya sa may kama, isang mamahaling dress na kulay peach ang nakita ko. Nandun din ang ilang endergarments na pangbabae at isang tsinelas pangbahay na tumerno ang kulay sa dress ko.

Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top