Η Ελπίδα πεθαίνει... πάντοτε τελευταία;
«Τα μάτια είναι τυφλά. Πρέπει να βλέπει κανείς με την καρδιά.»Antoine de Saint-ExupéryΕλλάδα, 1941.Η Ελπίδα πίστευε πως είχε ήδη χάσει τα πάντα.Γεννημένη στην Ανατολική Θράκη μέσα στις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, ορφανή από τους γονείς της και μεγαλωμένη από μια θετή οικογένεια, έμαθε από μικρή πως η ιστορία δεν είναι μόνο ημερομηνίες και χάρτες· είναι οι άνθρωποι που χάνονται ανάμεσά τους.Επιστρέφει στην κατεχόμενη Ελλάδα για να επισκεφθεί τους τάφους των δικών της και τη μοναδική οικογένεια που της απέμεινε. Όμως, από την πρώτη κιόλας ημέρα, μια απρόσμενη συνάντηση μέσα σε ένα τρένο αλλάζει την πορεία της.Ένας αξιωματικός των Ες Ες.Ο Γκέοργκ δεν μοιάζει με τους άλλους. Δεν υψώνει τη φωνή του. Δεν απειλεί χωρίς λόγο. Παρατηρεί. Ζυγίζει. Ανακρίνει ανθρώπους σαν να διαβάζει βιβλία. Κι όσο περισσότερο η Ελπίδα προσπαθεί να τον καταλάβει, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι όσα γνωρίζει γι' αυτόν......αλλά όσα αγνοεί.Καθώς η Αντίσταση δυναμώνει και η κατοχή γίνεται ολοένα πιο αιματηρή, οι δρόμοι τους διασταυρώνονται ξανά και ξανά. Κάθε συνάντησ…
