Scarlett en ik liggen onderuit op de bank in de woonkamer. We genieten van onze pizza met de tv aan. Je zou het een date kunnen noemen. Zo perfect voelt het aan. Maar we missen iets..

"Dit is mijn ultieme avond," Scarlett steekt haar pizza omhoog en zucht erbij, haar pink uitstekend.

"Nah, mijn ultieme avond is op een naaktstrand met Julian." Ik knijp mijn ogen dicht en glimlach om de gedachte. Hand in hand. Broek uit en genieten van de vrijheid.

Scarlett zucht en begint te knipperen met de afstandbediening. Ze negeer mijn opmerking meteen en lijkt niet echt geïntreseerd te zijn voor een eventuele uitleg, wat onzettend onbeleefd van der is. Dus ik leg het haar alsnog wel eventjes uit.

'Je weet wel. Zodat hij volledig blood ligt en ik naar hem kan kijken."

Scarlett draait haar gezicht naar me toe. Ze grijpt een kussen beet en smijt hem mijn kant op. "Je bent walgelijk!" Kermt ze.

Ik grijns en duw mijn armen om het kussen heen. "En als dit Julian was.. Dan zouden mijn lippen dit doen." Ik duw ze naar voren alsof ik lipimplantaten heb uitsteken en maak contact met het kussen.

En jahoor. Net wat ik dácht: Julian zoent perfect..

"Gatver, ik ben een seconde beneden en meteen ben ik blootgesteld aan dit soort gedoe."

Dante onderbreekt onze eerste kus.

Máár natuurlijk. Wie anders ook.

Dante snuift even diep in, alsof hij drugs aan het opsnuifen is. Voor hij zijn volgende onzin uitkraamt. "Is er ook pizza voor mij?" Dan richt hij zijn ogen op ons. Alsof hij verwacht dat we op magische wijze onze pizza's gaan delen.

Ik heb nieuws voor hem: Mij niet gezien.

"Nou?" Snauwt hij bijna.

"Uh," ik laat mijn ogen over zijn lichaam glijden om wat tijd te rekken.

Daar staat hij dan. Net gedouched, gekleed in een jogginsbroek en een shirt. Zwart op zwart. We kunnen hem bijna bekronen tot begrafenisondernemer. "Heb je geen moeite voor ons kunnen doen?" Ik zet een hand in mijn zij. De kussen valt naast me op de bank. "Deze kleding kan echt niet."

"Zij is toch lesbisch." Hij draait zijn ogen. Ik hoor Scarlett iets mompelen over bi zijn.

"Ik ben homo. Doe mij een plezier.." Adviseer ik hem. Mijn ogen beginnen iets wat naar beneden te dwalen.. Richting zijn abs en.. Erin.. Erin... af!

"Ogen hier." Snauwt Dante. Hij klapt met zijn handen voor mijn gezicht, wat me lichtelijk afleidt. "Dus, pizza!" Commandeert hij opnieuw.

"Uh, nee." Ik draai mijn ogen naar hem. Dante begrijpt het niet helemaal, want hij staat nog steeds met zijn handen in elkaar geslagen voor me. Ik zucht, ga rechter op zitten, pak de pizzadoos van tafel en duw een stukje warme annanas naar binnen. Ik zucht er genietend bij. "Ohmm.." Kreun ik.

Scarlett schudt haar hoofd. "Ik was vergeten dat je er nog was." Aan haar houding kan ik zien dat het haar ook weinig boeit dat hij er nog is en we hem 'vergeten' waren. En het zal der ook niet boeien dat hij waarschijnlijk zal sterven van de honger. Het is niet bepaald ons probleem.

Gelukkig is hij al doods gekleed.

"Dus. Deel met me." Dante leunt tegen de muur aan en rekt zichzelf uit. Zijn shirt steekt iets boven zijn broek uit door zijn houding, wat zijn sixpack onthult. Op de achtergrond hoor ik engelen zingen.

Ik knipper. Het is wereldschoon.

En plotseling ben ik gewild om dingen met hem te delen.

Boemboemdingen

"We hebben zeker niet genoeg voor jou." Deelt Scarlett mee. Het is maar goed dat zij aan het woord is, want ik kan die sixpack niet weerstaan. Mijn homoseksualiteit roept me namelijk op dit moment. Het is pure instinct wat niet te ontwijken valt.

Dantes shirt glijdt omlaag en ik ben uit de trance. Dus ik schop de pizzadoos dicht en knik glimlachend naar Dante. "Klopt, niet genoeg. Maar je mag heus wel een hapje van Scarlett toch."

Dante richt zijn ogen op Scarlett. Aan zijn gezicht kan ik zien dat hij niet tevreden is met haar pizzakeuze. En dat deel ik, want wie wilt er nou champignons? Ze lijken op kleine boompjes en smaken naar schimmel.

Mij niet gezien.

Dante komt naast me staan. "Deel met me."

Ik richt mijn ogen op zijn shirt, die weer normaal hangt. Verd., hij deelt zijn abs niet met mij, dus hoe kan hij verwachten dat ik mijn pizza wel met hem deel? Wat ben ik, de nationale voedselbank? 

Het wordt tijd dat we Dante even wat meer inzicht geven.

Ik grijp een pizzapunt en glimlach vertederend. Dan steek ik mijn tong uit en lik de pizzapunt, plus bodem, af. Het is een vertederend toneelspel, wat zeker duizenden harten zal raken. Inclusief Dantes.

"Hier," fluister ik hem toe. "En anders nog iets gewild."  Vraag ik mierzoet. Wie weet wilt hij er nog een afgesabbelde tissue bij. Of een dikke tongzoen.

Dantes gezicht spreekt boekdelen.  Hij wílt meer.

Die van Scarlett ook want ze kijk met open mond toe.

"Ja. Dat smaakt goed." Ik eet dan rustig de ananas eraf en laat mijn ogen op de tv vallen. Ik smak uitdagend. Inmiddels is er een reclamespot te bewonderen over tandpasta. Echt mijn favoriet in de gehele reclamebusiness 

Dante komt bij me zitten. Op zijn gezicht zit een rare grijns. Zijn ogen glimlachen totaal niet mee en ik zie een soort van rode waas over zijn jukbeenderen. "Ja? Smaakt het goed?" Dante grijpt een ongelikt stuk, neemt een hap ervan en begint te kauwen. Vervolgens spuugt hij twee ananasstukken tegen me aan. "Geniet ervan." 

Ik leg mijn vingers op mijn hart, niet mijn volledige hand om het effect te bewaren, en geef Dante twee grote ogen. "Asjemenou." Mompel ik verbouwreerd. Een stukje annanas valt van mijn onderkin.

Nee, werkelijk. Wat was dit voor optreden?!

"Ik haat ananas op een pizza. Ben je niet goed snik ofzo?" Dante zijn stem verheft opnieuw en ik vraag me af hoe lang hij het volhoud met dit stemgeluid. Ik bedoel, ik schreeuw een keer en mijn stembanden zijn al volledig uit elkaar gerukt van de inspanning.

Scarlett grinnikt zacht. "Daar heeft hij geen ongelijk in hoor," zegt ze alsof dit de normaalste zaak van de wereld is.

Hallo. Ik ben net ongespuugd door ananassen en iedereen giechelt met Dante mee. Kan het nog gezelliger worden?

En jahoor. De volgende kandidaat meld zich, want de bel gaat. Scarlett komt overeind en wandelt de woonkamer uit. 

Dante is inmiddels al weer gaan staan. "Doei." Hij steekt zijn hand op. "Owja, en stik in je pizza."

Ik draai mijn ogen en veeg het andere stukje ananas van me af. Ik kijk naar de doos pizza's en maak dan nog snel oogcontact met Dante. "Hé," roep ik. "Je mag de helft van de pizza wel hebben." Ik open de doos om hem het stuk te laten bewonderen. "Je kan de ananas er gewoon vanaf halen hoor. Gratis."

Dantes gezicht lijkt even twee seconden op te lichten. "Oké," stemt hij mee in.  Zijn armen strekken zich uit naar de doos om hem beet te pakken, maar ik trek hem terug. "Op één voorwaarde." Ik klap de doos dicht.

Zoals ik al zei. Ik ben geen nationale voedselbank. Ik wil geld zien rollen.

Of voorwaardes..

"Je snapt zeker niet wat gratis betekent?" Vraagt Dante.

"Ik wil op date met Julian."

Dante draait zijn ogen naar me. "En hoe moet ik dat fixen? Naar Julian gaan en hem vertellen dat jullie beide op date gaan. En wat verwacht je vervolgens, dat Julian juichend door het leven gaat?" Hij lacht spottend. "Ik krijg Julian voor geen mogelijkheid hierin. En wil ik dat, nee. Ik hoef geen faggotvriend."

"Prima, maar dan geen pizza. Misschien ligt er nog een blokje kaas in de koelkast ofzo." Geef ik hem mee als raad.

"Suck my dick." Dante steekt zijn middelvinger naar me op.

"Alleen als ik daarvoor op date mag gaan met Julian.." Ik knipoog. Dan heb ik het wel voor lief om een doodgekleed, homohatend joch af te zuigen. Had Julian dat maar voor me over.

Dante haalt diep adem door zijn neusgaten. Hij zette een geforceerde glimlach op en stapt naar me toe. "Je wilt écht graag op date met Julian, hé?"

Ik knik, leg een hand op mijn hart en gaf hem net zo'n gemeende glimlach terug die hij mij ook gaf.

Dante legt zijn hand op mijn schouders. "Laat me je wat vertellen, Erik." Hij sluit daarbij plechtig zijn ogen. "Julian zou iemand als jou nooit willen. Je bent irritant, onaantrekkelijk en daarbij heb je een pik tussen je benen. Ik denk dat niemand echt oprecht verliefd op je zou kunnen zijn, aangezien je redelijk zielig overkomt. Je mag van geluk spreken dat je überhaupt vrienden hebt. Dus stop met zijken," hij opent zijn ogen. "En ga met mij uit."

Oké, die laatste zin gebeurde eigenlijk niet echt. Het leek meer op dit:

"En stik in je fucking gayness."

Maar het was zo dichtbij.

Dante draait zich dan tevreden om. Ik voel mijn wangen branden na die opmerking. Of opmerkingen. Hier staat maar een antwoord op te geven. "He Dante!"

Dante draait zich glimlachend om. "Hé, e- HE!"

Met een boogje gooi ik de cola over hem heen. Het gloedje komt voornamelijk op zijn broek terecht en meteen lijkt het alsof Dante in zijn broek heeft staan pissen.

En terecht.

Dantes gezicht is daarbij ook niet meer moeders mooiste. Zijn prachtige joggingsbroek heeft een retourtje genoemen naar de maan. En dat gratis en voor niks. "Nu lijkt het net alsof ik je toch heb gezogen.. En je knallend klaar bent gekomen." Ik knik. "Graag gedaan." Ik steek twee duimen op.

Dante snuift diep en stapt op me af. Hij pakt me beet bij mijn kraag en duwt me vervolgens tegen de muur aan. Mijn hartslag begint op te spelen en zelfs mijn neusgaten zetten voor een paar seconden wijd uit. Ik wist niet eens dat dat mogelijk was!

"Jij," gromt hij. Zijn bijna zwarte ogen trekken tot spleetjes wanneer hij bijna op me spuugt. Het is ook zo'n smakelijk gezicht. "Ik heb net gedouched."

"Dus?" Ik trek mijn wenkbrauw op. "Ik dacht dat ik hier de homo was die zich zorgen zou moeten maken om zijn looks. Want jij kan er duidelijk niks van." Ik laat even mijn ogen over zijn lichaam glijden.

"En hoe kom ik aan schone kleding?!" Bulderd Dante zijn stem door mijn oor heen. Ik schaf er spontaan een gehoorapparaat voor aan.

"Van Julians kamer?" Ik trek een gezicht. "Was dat zo moeilijk te bedenken?"

"Julians kast zit opslot zoals ik zei." Zijn stem wordt lager en ik voel kriebels op plekken waarvan je niet wist dat dat kon. Mijn wangen gloeien iets meer en dan haal ik onverschillig mijn schouders op. "Oh, dat is zeker vervelend." Leef ik met hem mee.

"Ja, dus bedenk maar een oplossing voor het vervelend voor jou afloopt." Zijn gezicht komt dichterbij en ik voel zijn adem in mijn nek.  Zijn ogen staan verwilderd en iets zegt me dat ik maar beter geen problemen maak bij Dante. Want voor ik het weet smijt hij me neer en maakt hij me van kant. Wie weet begraaft hij me wel met zijn blote handen. Maar dat is al telaat.. Ik heb al een probleem. Een groot probleem..

En die zit in mijn onderbroek.

________________________
Hopelijk vonden jullie dit hoofdstuk leuk:D xx