Chapter 07

I think the most awkward and apprehensive moment is that..when someone was caught off guard for being that over reactive. But still, she or he remained consecutively constant.

Umuwang ang bibig ko habang may hindi kapani-paniwalang tingin sa kanya. Mr. Falcon was still standing in front, both of his arms are on his waist, and he keep lifting his perfectly curved brows as if inquiring me to answer his question earlier.

"Again, why did you leave..?" he asked sternly with his jaw that was presently clenching.

Pinakalma ko naman ang sarili ko. Tumuwid ng tayo sa harapan niya at inayos ang mga nagiging reaksyon lalo na't may pagka-exaggerated pala ang lalaking ito.

"Mr. Falcon, I, uh.. apologize for leaving without your consent?" halos patanong na rin na sabi ko. He's just so.. strange. "I hope that you won't take it as a big deal."

"Every damn drastic actions of my employees, even the small things Ms. Del Pilar is seriously big deal."

O-okay? Kumalma ka. 'Wag kang manggigil d'yan. Isip-isip ko nang gumalaw na naman ang panga niya, obviously indicating na ikinasama niya ang huling sinabi ko.

I sighed. "I'll keep that on my mind, Mr. Falcon. But you see, umalis lang naman ako dahil wala na kayong ikinibo sa akin kanina.. And for me not to looked like a fool just standing in front of you take an actions and went in the pantry. I decided na gawan na lang kayo ng mainit-init pang kape gaya ng normal na routine ng isang sekretarya."

Inilapag ko sa desk niya ang tasang hawak ko nang hindi nanaman siya kumibo. Umiwas lang siya ng tingin sa akin at ikinunot na ang noo sa kung saan.

Ganito ba talaga siya? Palihim akong napasimangot. What a weirdo!

"So, that's it. I didn't want you to assume that I am drastic employee or something, Mr. Falcon. Hindi po ako pabaya at hindi ko po iniiwanan ang trabaho ko kung iyan ang naging pag-iisip niyo kanina." Pormal kong sinalubong ang paninitig niya.

Ang lamig at kaseryosohan sa tsokolate niyang mga mata habang pinagmamasdan ako ay parehong nagpataas ng balahibo sa batok ko. Bakit ba parang kinikilabutan ako sa mga tingin niya..

Na-i-intimidate na ba ako sa presensiya niya gaya ng karamihan? But in what way, and reason naman? Kung sa posisyon niya sa kompanya ay pwede pa, kase may-ari nga siya nito. Pero kung ang dahilan ay kung papaano siya tumitig ngayon, parang nakakaamoy ako ng pagbabago.

Malaking pagbabagong sa tingin ko ay magpapagulo sa kasimple-simple kong mundo.

Napatungo ako sa kanya bilang paggalang. Baka kase sa sobrang inquisitive and pushy ng mga word na binitawan ko simula nang magkita kami kanina ay maging bastos na ang maging labas para sa kanya But when I heard him let a cold tsked in return, seemingly disgruntled and raging again.. I can't help but sealed my eyes tightly.

Patience, Bianca. Patience. I silently murmured. But seconds later, only the extreme silence echoed in Mr. Falcon's office dahil wala ng kumibo sa aming dalawa.

Wala manlang ba siyang sasabihin ulit? Gracious, isa siguro talaga siyang weirdong unggoy!

Nakababa pa rin ang ulo ko hanggang ngayon kaya napatingin na lamang ako sa sandals na suot ko. 'Yung may tali pala sa likod at maliit na ribon sa harapan ang nakuha ko kanina sa closet. Hindi ko na napansin pa. Hindi gaano kataas ang takong nito kaya siguro mabilis na napili ng kamay ko. Malaya akong makakagalaw.

Huminga ako nang malalim saka bahagya na siyang sinulyapan. Nakakangalay na! "Kung wala na po kayong ipag-uutos o ipagagawa ay mabuting simulan ko na po ang trabaho ko, Mr. Falcon."

I did not get an acknowledgment from him so I nodded deliberately before I veered around. Ito na, nagpaalam na ako huh? Baka mamaya kwestiyonin nanaman niya ako kung bakit ako umalis.

Kaylangan ko pang alamin kung ano ang mga aktibidad na ginagawa ng isang gaya niyang Falcon. I have to adjust and review his schedule, scan and check it tulad ng karaniwan kong ginagawa sa ex-boss ko.

"You see, Ms. Del Pilar. I never yearn for a secretary who leave her work without notifying me, and I can tell that it's your habit I guess?"

Natigil ang paghakbang ko para tuluyang umalis nang magsalita siya.

"Hindi ako manghuhula, but I can comprehend that you're the type of person na nang-iiwan na lang nang basta-basta." At saan naman nanggaling iyon? Sabing hindi ko nga iniiwan ng ganun iyong trabaho ko for pete's sake!

"I hate your kinds, Ms. Del Pilar.." aniya pa kaya napamaang na ako. Ngunit nanatili pa rin akong nakatalikod sa kanya. "Also, kindly highlights on your mind that, if you're planning to flirt with me with your hefty melons, it won't work kahit tumungo-tungo ka pa."

I think my two ears came off chiming alarmingly because of what I just freaking heard!

What the heck..? I mentally exclaimed. I can't believe this man. He's very straightforward and ignorantly blunt. Yes, and he is damn handsome.. But to flirt with him?! Oh no, it's not in my vocabulary.

Tumungo lang naman ako kanina para gumalang at hindi ipalandakan ang may kalakihan kong dibdib for pete's sake!

Nakapirmi ang labing nilingon ko siya. Masasalamin sa mata ko kung gaano ko hindi nagustuhan ang mga sinabi niya. Ngunit mababasa naman sa ekspresyon ko ang pagiging kontrolado. Hindi ko pinakita sa kanya kung gaano ako naging apektado.

"Mr. Falcon, can you please be reasonable enough? Nakita mo naman siguro 'yung data ko sa resume. Malamang may hint ka na kung gaano ako kapropesyonal na tao. I won't and will naver mix the flirtation you were indicating with my appreciative work. And if I flirt? Trust me, it's not with my bosse's." I can't help but eyed him hardly.

Nakita ko naman kung papaano siya matigilan ngunit talagang kinunotan lang ako ng noo. Ang unggoy na 'to! Parang hindi manlang natitinag sa akin. Pero hindi na rin nakakapagtaka, sa itsura at asta palang niya.. Alam kong mataas pa sa building ng kompanya niya ang tingin niya sa kanyang sarili.

"So yeah, you can anticipate that I'm not that kind of person when it comes to my work, Mr. Falcon." Huminga na lang ako nang malalim saka nagsalita pa. "And again, I apologize with my sudden action earlier, it won't happened again."

Saglit pa kaming nagkatitigan bago ako dere-deretsong nagmartsa palabas ng kanyang ipisina.

Nang makaalis ako roon ay kaagad nagtagis ang bagang ko, tumalim ang mga mata ko at malayang lumabas ang kinikimkim kong iritasyon.

Flirt..? How dare him to think that I am like that!

Even though he is my boss, I will not certify and allow him to deal with me like this. He definitely has a very thick face. Akala mo kung sinong kataas-taasan! Oo nga at gwapo siya, but it doesn't insinuate that he possess a damn right para sabihing nilalandi ko na siya.

I won't waive and differ my career para sa ganun-ganun lang. Pinaghirapan ko rin kayang makarating sa kung saan man ako ngayon. Atsaka dapat sana magdahan-dahan siya! Sa buong buhay ko, hindi ako nasasabihan ng ganun, halos magmadre na nga ako noon—tapos siya.. gagantuhin lang ako?

Hindi ko mapigilang manggalaiti nang manggalaiti habang humahakbang. Sobra niya akong pinikon ngayong araw. That filthy and degraded mouth of him. Hindi naman porket gwapo siya ay akala niya lalandiin na siya ng lahat ng kababaihan.

Grabe talaga! Feeling ko tuloy nasa gwapong CEO ang tunay na trauma. Kung makaasta akala mo greek God na. Nakakainis!

"Ayos ka lang ba, Miss Bianca?" Napatingin ako sa co-secretary ko. Mukhang nakarating na pala ako sa kabilang silid. Hindi ko na napansin pa.

Pormal akong tumango sa kanya bago sumagot, "A-ayos lang ako."

Napagpasyahan kong umupo na sa swivel chair na naka-assign sa akin. Pinaikot ko ito paharap sa computer. Mabuting alisin ko na lang ang Mr. Falcon na iyon sa isip ko at magsimula ng magtrabaho.

Binuksan ko ang software at saka ginalaw-galaw ang mouse. Ngunit hindi ko mapigilang mamangha nang maging sobrang komportbale nito sa kamay ko, tila talagang sumakto sa akin.

Habang abala sa pagtitipa sa computer ay napailing na lamang ako. Ang dami niyang activities at schedule. Mukhang marami siyang tatrabahuhin dahil halos lahat yata ay hawak na niya. Talagang nasa kapangyarihan at kontrol niya ang pasikot-sikot sa loob at labas man ng kompanya.

Huminga ako nang malalim saka nag-isip. Kaylangan kong unahin ang mga bagay na napakaimportante at maagang gaganapin para mas mabilis magflow 'yung araw niya ngayon at sa susunod na araw. Mayamaya pa ay natapos ko ng i-edit ang schedule niya for the whole week. Halos madurog ang keyboard sa bilis ng paggalaw ko, sa pagpindot ng mga daliri ko.

Ibinaling ko ang tingin sa wall clock, nakadalawang oras lang ako sa pagco-omputer. Nagkibit balikat ako saka bahagyang minasahe ang kamay ko. Madali kase itong mangalay.

Abala ako sa paggalaw ng kamay ko nang biglang tumunog ang telepono. Mabilis akong umaksyon at agad itong sinagot.

"Bianca Del Pilar, speaking.."

"Go to my office, now." Mr. Falcon ordered instantly.

Napabuntong hininga naman ako. Dapat sanayin ko na talaga ang sarili ko sa pag-uugali niya.

Standing, and holding my small notebook.. I headed to his office. Kumatok ako ng tatlong beses, at sinabi niya namang "Come in" kaya pumasok na ako.

Mas pinapormal ko ang pagyuko nang bahagya sa kanya upang maipakitang pagbibigay galang iyon at hindi iyong panlalanding tinutukoy niya kanina.

"Yes, sir?" Hindi siya nag-angat ng tingin sa akin kaya nakahinga ako nang maluwag.

Abala siya sa pagtingin ng mga papeles na nasa kanyang kamay. Nakapatong ito sa kanyang expensive and elegant desk habang nakasandal ang likod niya sa kanyang itim na swivel chair. 

"Schedule.." he peek his eyes at me.

Mabuti na lang at mabilis akong magkabisa kaya tumango ako bilang pagtugon.

"Mr. Falcon, you have a meeting in the afternoon, 1 pm to the investors. They want to meet you. After that, may new investor ang gustong mag-invest rito sa kompanya. She will meet you in her own place. She told me that you know her kaya hindi ko na po siya tinawagan o ini-mail."

Nagsabong ang magkabilang kilay niya sa narinig. "Who is she?"

"Mrs. Delissa Marabosa, she's your auntie. Malayo mong kamag-anak sa father side, ayon sa aking re-search." Tinignan ko siya habang sinasabi ang mga salitang iyon. Nagsalubong ang mga mata namin hanggang sa tumikhim na lang siya.

Tumango si Mr. Falcon. "Continue.."

"Pagkatapos niyo po roon, visiting hour naman po sa isa sa mga department ang inyong gagawin, and after that.." Nilagay ko sa harapan ang notebook ko saka pormal na kinuha ang atensyon niya. "Wala na po."

"Wala na?" angat na tingin niya, nagulat at natigilan dahil mukhang inaasahan niyang marami siyang gagawin dahil first day niya sa kompanya.

"Yes, Mr. Falcon. I check and re-adjust your schedule so don't worry kase naayon naman po ang lahat sa bawat araw." I assured him while still standing.

He stared at me in the eye for the meantime hanggang sa mapaiwas na lang ako ng tingin. I do not know but an image suddenly came out of my mind. It's so odd because it is the blur vision of the man who take my femininity, and I can hesitantly grasp right now.. that it's looks like him!

I can't help but shook my head.

Kung ano-ano nanaman itong pumapasok sa isipan ko, at hindi ako makapaniwalang iyong mga imposible pa. Maybe I was just really impersonating. Masyadong 'di makatotohanan.

"Is there any problem, Ms. Del Pilar?" I paid back to the present nang marining ang biglang pagkibo niya.

Immediately, I jerked my head. "None, Mr. Falcon. However, if you have nothing to order and appoint.. I will return to what I am doing earlier bago mo ako tinawag."

"Alright," mahabang bulong niya saka tumango. "You may now go.."

I formally nodded and I was about to leave when something hit my eye. Iyong tasa nga pala!

None of my own, I approached Mr. Falcon's desk. I can feel him glancing at me in curious way. But I didn't pay any attention to it, as I just bent down to pick up the tasa. I held it to its handle bago napagpasyahang harapin na siya.

"Mr. Falcon—" I tried to called him, but I was startled and kind of horrify when I lifted my head, and to see that our faces are too close with each other!

Oh, shit! My eyes widened and I immediately backed away. Nag-init ang magkabilang pisnge ko habang nagbaba-taas naman ang dibdib ko sa sobrang pagkagulat. Hindi ako makapaniwalang halos magtagpo ang ilong namin kanina.

Still bewildered, I tightened my grip on the tasa. I think.. I might let go it with how I react at this moment.

Bakit ba ako biglang kinakabahan..? I secretly sighed. I would have asked him for forgiveness for what happened nang makita ko ang kakaibang ngising pumaskil sa mapula niyang labi. Sa isang iglap lang ay tila naging mapaglaro siya sa akin.

He let a sofly hummed, eyes gained with foreign emotions as he stared at me darkly. "God, you still smell so damn good. Wala pa ring pagbabago hm?"

"W-what?" naguguluhang bulong ko. But he just shook his head, smiles at me genuinely and slightly rejoicing my uncertain reactions.

My eyebrows furrowed completely.

"You may now go, Miss Bianca." he let out while still smirking at me, playfully. Ngayon ko lang din napansing nag-bright na 'yung mga expressions niya.

Napalunok na lang ako bago dahan-dahang napatango. Wala sa sariling tumalikod ako. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin basta wala akong maintindihan. Ramdam ko ang pagpintig ng puso ko sa kakaibang pakiramdam at hindi ko 'yon mapangalanan.

Ano ba ang nangyare? At bakit ganun siya bigla kung umasta? At saka, anong ibig sabihin niya sa 'smell so good'? Well, totoo naman 'yon dahil kahit hindi ako nagpapabango ay mabango ako dahil naliligo ako araw-araw. Pero anong ibig naman niyang sabihin sa 'wala paring pagbabago'? Naamoy niya na ba ako dati? Nagkita na ba kami? O baka naman nagco-commute siya tapos nakasabayan ko siya o nakatabi sa isang public vehicle kaya naamoy niya ako.

But that's a huge no for me, that's a nonsense and absurdity reflections. Falcon siya kaya malamang ay may sarili iyang sasakyan. Maraming mamahaling sasakyan. To the point na baka nga hindi pa siya marunong o nakaranas mag-commute.

I grunted in annoyance habang kunot na kunot ang noo. Ano bang nakakangisi sa reaksyon ko at mukhang natutuwa siya?

Tama nga siguro ang hinala ko..

"Nabubuang na siya.." mahinang bulong ko habang buong araw na inisip ang unggoy na CEO.

L A D Y M | MOONWORTH