"Jullie moeten je verstoppen! Lucardo en zijn bewakers zijn hier!" Gilt er iemand. Ik schiet overeind. Wanneer ben ik in slaap gevallen?! Er staat een groep meiden en jongens om ons heen. "Shit! Mogen ze alles doorzoeken?" Vraagt Blaise. De anderen knikken. Ik stap snel uit bed en loop richting de deur. "Waar ga je heen?" Roept Blaise. "Verstoppen!" Roep ik terug. Ik open de deur en kijk of de kust veilig is. "Ze zijn al hier ergens, dus we moeten heel voorzichtig zijn." Zegt een meisje. "Hoe weten ze dat ik hier ben?" Vraag ik. "Oh god. Je bh en slipje." Fluistert een andere meisje. "Wat is er daarmee?" Vraag ik. "Er zit in tracker erin!" Roept een jongen. "Uittrekken! En uit de raam gooien!" Roept een meisje. "Ben je gek?! Jongens kunnen toekijken en wat moet ik dan aan?!" Roep ik paniekerig. "Blaise geef me je shirt. En heb je ook een onderbroek?" Vraagt een andere meisje. Blaise rent gelijk naar een kledingkast. "Man, dit voelt goed aan. Ze gaat mijn kleding aantrekken!" Lach Blaise. Ik kijk hem vernietigend aan. "Oké, iedereen omdraaien!" Roept het meisje met bruin haar. Waarom noem ik iedereen 'meisje' als ze net zo groot en misschien net zo oud zijn als mij?! Ik kleed me snel om en open de raam. "Gewoon naar beneden?" Vraag ik. "Ja!" Roept een jongen. "Zo gênant. Ik bedoel: Ík heb het aangehad." Lach ik. "Jezus, je kunt je borsten goed zien." Lacht een meisje. Ik bedek snel mijn borsten met mijn armen. "Er zijn hier jongens." Grinnikt een andere meisje. "Luister maar niet naar hun. Je borsten zijn perfect." Lacht Blaise. "Kijk alsjeblieft ergens anders heen." Zeg ik met knalrode wangen. "Inderdaad! We moeten hier weg zien te komen!" Roept een jongen. Hij opent de deur en rent de gang in. We rennen snel achter hem aan. Blaise gooit een vest naar me toe. "Dank je!" Fluister ik. We sluipen geluidloos richting... Waar gaan we eigenlijk heen? "Waar gaan we ons verstoppen?" Fluister ik tegen Blaise. "We volgen gewoon Ophelia en Jaydan. Ik bedoel: We zijn net opgestaan." Lacht hij. Ik rol met mijn ogen en kijk weer voor me uit. "Shit! Terug terug!" Roept opeens het meisje met bruin haar. Waarschijnlijk Ophelia. Iedereen duwt me terug. We rennen een hoek om. "Bewakers lopen heen en weer." Fluistert het meisje. "Waar moeten nu heen?" Vraag ik. "De lift!" Antwoordt een andere meisje. "Maar Aria, dan worden we zeker betrapt!" Roept een jongen. "Nee, we gaan bovenop de lift staan." Grijnst het meisje. Iedereen kijkt haar niet begrijpend aan. "Ik leg het straks in de lift wel uit." Zucht ze. We rennen achter haar aan naar de lift. Oké, als je nu geen 22 tieners door de gangen ziet rennen ben je echt blind. Af en toe rennen we de verkeerde kant op of er loopt een bewaker voorbij. Uiteindelijk bereiken we de lift. "De deur mag wel sneller open." Mompelt Blaise. "Echt hè? Sta je in de lift, dan gaat het veel te snel. Maar moet je wachten op de lift, lijkt het net een eeuw." Zucht een meisje. Ik hoor een ping. We duwen elkaar de lift in. Met veel geduw en gezeur passen we allemaal erin. 22 tieners man! "Oké, ik zweer je. De meisjes zijn niet dik! Jullie jongens zijn gewoon veel te gespierd!" Roept een meisje lachend. "Ik weet niet of dat een compliment of een belediging is." Lachen de jongens. "Beide." Grinnik ik. Naast me probeert een meisje het plafond aan te raken. "Ha! Alle meisjes zijn te klein!" Lachen de jongens. "Klim op mijn schouder." Zeg ik tegen het meisje. Ze knikt. Ik buk me en laat haar op mijn schouder klimmen. "Klein maar slim." Mompelt een jongen. "Het was toch klein maar dapper?" Lacht een meisje met rood haar. "Kijk! Veel te slim!" Knipoogt de jongen. Ik kom overeind. "Kan je erbij?" Vraag ik. "Ja! Ahm... Aria wat nu?" Zegt het meisje op mijn schouder. "Duw het open." Roept een meisje. Met veel moeite duwt het meisje het open. "Oké, de jongens kunnen als laatst naar boven." Grijnst Aria. Het meisje op mijn schouders hijst zich omhoog. "Ik help Seraphina wel." Zegt Blaise. "Viezerik, blijf jij maar van haar af." Lacht Aria. Ze tilt me met gemak op. Ik hijs me met veel moeite omhoog. "Sneller! Ze komen eraan!" Roept Ophelia. Iedereen klimt zo snel mogelijk naar boven. Blaise blijft als enige over. "Jaydan, trek hem omhoog." Beveelt Ophelia. "Tot uw dienst, mevrouw." Grijnst de jongen genaamd Jaydan. Hij pakt Blaise's arm vast en trekt hem omhoog. De jongens leggen het stukje plafond weer terug op z'n plaats. Het wordt pikkedonker om ons heen. "Iemand een lampje mee?" Hoor ik Blaise vragen. "Zagen we eruit alsof we een lampje bij ons hadden?" Mompelt een meisje. "Jullie stoppen toch van alles en nog wat in jullie bh?" Lacht een jongen. "Jij kijkt te veel sprookjes." Mompel ik. "Alleen mobiels, maandverband, oortjes en nog wat andere belangrijke overlevingsmiddelen." "Noemen jullie dat overlevingsmiddelen?!" Roepen de jongens verbaasd. "Ja! Probeer jij eens een jaar lang zonder mobiel te leven of muziek!" Roept een meisje. "Ja, laten we eerst stil zijn zodat ze ons niet horen." Lacht Blaise. Iedereen is gelijk muisstil. Onder ons hoor ik voetstappen. Daarna wordt het weer muisstil. "Guys... We hebben een big problem. Als ze naar de bovenste verdieping gaan, worden we letterlijk geplet." Fluistert iemand. "Oh fijn! Hopelijk gaan ze naar de volgende verdieping, waardoor wij naar beneden kunnen gaan." Mompelt Blaise. "Hé, we hebben trouwens ook een big mistake gemaakt. Het plafond was een mozaïek van een blauwe roos. Dus als we het verkeerd hebben teruggelegd... Dan weten ze dat we hierboven zijn." Fluister ik. "Oh shit." Mompelen de anderen. "Oké, rustig blijven! We zien wel wat er gebeurd." Fluistert een jongen. Opeens staat de lift stil. Er klinken weer voetstappen. "Ze gaan weg." Fluistert iemand. "Eindelijk." Iemand opent het plafond. Ik zie een rode laserstraal op zijn gezicht en duw de jongen opzij. We belanden hard op de kabels. "Niks zeggen." Fluister ik. Ik voel iets scherps in mijn huid dringen. Jezus, wat zit er in mijn been?! "Ze zijn weg." Fluistert een meisje. "Waarom is het hier nat." Mompelt iemand. "Je bloed!" Roept de jongen onder mij. "Ja, er is iets scherps in mijn huid gedrongen." Piep ik. "Vorige keer was het een glasscherfje, wat zal het nu weer zijn?" Mompelt Blaise. Ik voel zijn armen om mijn middel en trekt me overeind. "Het steekt." Zeg ik zachtjes. "Waar?" Vraagt Blaise. "Mijn been." Antwoord ik. Ik voel zijn handen van mijn taille naar beneden gaan. "Moet je echt alles aanraken?" Fluister ik. "Nee, maar het voelt goed." Lacht hij. Ik voel zijn hand tegen het scherpe voorwerp stoten. Het dringt nog dieper in mijn huid. Ik adem langzaam uit. "Sorry!" Roept Blaise. "Maakt niks uit. Ik kan toch niks met sorry momenteel." Zeg ik. "Het voelt aan als een..." Begint Blaise. "Als een wat?" Vraagt Ophelia. "Een naald?" Zegt Blaise verward. "Geef eens hier!" Roept Ophelia. Na een paar seconden zegt ze weer iets. "Dit is een spuitje. Er zat hier iets binnen. Waarschijnlijk zit het nu in je lichaam." Fluistert Ophelia.