(Edited)

Art's P.O.V

"Where is Mr. Villareal's Room?" tanong ko sa nurse na nasa informations desk.

"Room 46 po sir"

"Thank you!"

Damn anong nangyare sayo kenzo? mabilis kong hinanap ang kwarto at ng makarating ako sa tapat nito ay huminga muna akong malalim.

Shit!

Binuksan ko ang pinto at nakita ko siya, nakahiga siya sa kama wearing a hospital clothes at may aparatong naka kabit sakanya.

bigla siyang nagmulat at napatingin saakin,

bigla akong kinabahan

i saw a tears fell from his eyes...

Kenzoo....

I want to hug him, kiss him but i can't

Because he can't remember anything about me..

"K-kenzo?" kinakabahan kong tanong, ngumiti siya kaya't lumapit ako.

"H-hey art, buti napadalaw ka" malungkot niyang tanong,

Umupo ako sa upuang nasa tabi ng kama niya.

he look pale

"What happened to you?are you okay?" tanong ko, dahan-dahan siyang umupo at tumitig saakin.

He smiled

"Im fine..."

He keep starring at my face

"You're still beautiful just like before.... baby muffins"

My eyes widen..

"K-kenzo? d-did you-

Di ko na natuloy ang sasabihin ko ng bigla niya akong kinabog at niyakap.

"Im so sorry! how can this happened? why i forget you?! im so stupid!"

"Kenzo you remember me?" umiiyak kong tanong habang nakayakap sakanya.

"My memories are back, and i remember you already babe, im sorrry!" mas lalo akong umiyak at niyakap siya ng mahigpit.

"Im sorry for forgetting you... im sorry for leaving you... for hurting you....

Kumalas ako ng pagkakayakap at humarap sakanya.

I cope his face..

"It's okay kenzo, it's okay that im hurt dahil ikaw naman yon eh, i love you so much and kahit anong sakit pa yon kakayanin ko kasi ikaw yon eh" umiiyak kong sambit.

He kissed me and i kissed him back.

damn! this is the happiest day of my life.

"I Fucking missed miss you" he said.

"I missed you too" i answer ng magkalas na kami ay bigla siyang napatigil at lumungkot ang mukha.

"Why?" takang tanong ko.

Ngumiti siya ng malungkot.

"Im so happy that my memories are back but... i think it's too late" he said.

Napangiti naman ako.

"Why?" tanong ko.

"Because you are already happy with Vince" naluha ako sa sinabe niya at niyakap ko siya ng mahigpit.

"It's not late you stupid!" sambit ko at umiyak habang nakayakap sakanya.

"W-what d-do you mean?" tanong niya.

"Vince and I are not together kenzo," sambit ko, kinalas niya ako sa pagkakayakap sakanya.

"W-what? then why are you together?" taka niyang tanong.

I just smiled

i said.

Kumunot ang noo niya.

"Kahit sino man ang kasama ko iba parin ang nasa puso ko at ikaw parin yon Kenzo" naiiyak kong sambit.

"Art... i fucking missed you!" then he hugged me.

i think this is the most happiest day of my life because finally naalala na niya ako.

Alexis P.O.V

Everything is set, goodness babalik na ako ulit sa pilipinas.

"Hey babe okay ka na ba?" napangiti ako ng makita ko ang poging lalaki na nakatayo sa Pinto ko.

the one and only

my babe lance

"Yeah tara na ba?"

"Yeah malalate na tayo sa flight eh" pumasok siya at kukunin san ang maleta pero pinigilan ko siya.

"Why?" tanong niya.

"Can i hug you?" tanong ko, napangiti naman siya.

"Ofcourse you can here" nag spread siya ng kamay kaya tumayo ako at niyakap siya.

i feel so safe when im hugging him

Im home

"Thank you so much" sambit ko.

"For what?"

"For everything, for coming back to my life for loving me" sambit ko, he rubbed my back at kumalas kami sa pagkayakap at hinarap niya ako sakanya.

"You know what" he coped my face.

"Im the one who should be thankful because even years passed you still there waiting for me and im also sorry for that alexis" napaluha naman ako sa sinabe niya.

"I love you..." he said.

"I love you too-wait!" napatakbo ako sa banyo punyeta panira ng moment.

"WHAT HAPPENED?!"

Sumuka ako hindi ko alam kong bakit,

maya-maya ay naramdaman kong lumapit si Lance.

"What happened? why are you Vomiting?" napatingin ako sakanya at kumunot siya ng noo.

"Ganito din yung naranasan ko noon.... hindi kaya?"

Ngumisi siya.

"You're pregnant?"

"Tae paano? pareho tayong lalaki no!" sigaw ko sakanya walang hiyang lalaki to! buti sana kong kay matres ako eh.

Napakamot naman siya ng ulo niya.

"Eh ano?"

"May nakain lang siguro akong di maganda kanina" sagot ko, napahinga naman siya ng malalim.

kaloka tong lalaking to.