I never intended to stay away to her for a while. If Lauren will see me around, alam namin na mas lalala ang lahat. Lauren is very unpredictable. Tama sila, we must move silently and everything must work. I have here Michael and Taylor to help me. 

Sinikap namin na hindi ako ibanggit kay Eris o kahit kamustahin man lang siya. . God knows how much I wanted to run to her and stand for her. Kailangan ko muna siyang tiisin. I know she is having a hard time in prison, sobrang akong nag-aalala wala man lang nagpoprotekta sa kanya doon. Ayoko na iparamdam sa kanya na mag-isa lang siya. Itong nangyayari, Laban namin Ito na pareho.

"Nikko you are such a lucky bastard." Michael showed a flashdrive to me at nilagay sa laptop.It was Lauren having sex with a girl, with different persons. Agad kong pinatay ang video. Hindi ko kayang makita. It is not the Lauren that I know. Hindi siya ito. My Lauren, anong nangyari sayo?

"Sabi nila, she is also engaged with group sex, multiple partners.  Seems your wife has nymho." Umiling ako, hindi pa rin makapaniwala sa lahat ng nakikita.  Bumalik sa akin lahat. I love Lauren, but as my sister. I can't bear seeing her like this. Saan kami nagkulang na dalawa ni Mama.

"Where do you get that?"

"One of the connections." He shrugged like he don't care at all.

"Kailangan ko siyang makausap." 

Michael took a sip of whiskey bago magsalita. "Sigurado ka diyan Nikko?" Sabi niya na may paniniguradong boses. 

"If something happens to me, you know what to do."

"Nikko, don't speak like that. Mamatay ka ba."  Sinamaan ko siya ng tingin. Michael waved her hand as saying no. 

"I am just joking man. Pero kailangan mo pa bang puntahan ang babaeng iyon. Why don't we just go straight to Atty. Anikka para matapos na,"

"Kailangan naming magharap Michael."

"Fine." Aniya at may inabot sa akin na chip. "Put that in your mouth, just in case."

"Salamat."

Natigilan kaming pareho nang makita namin si Mama. She want standing firm while holding her bag. She fiercely staring at us, her typical stare when she is judging someone or to strangers. Ano ang ginagawa niya. What does she need? Kung tungkol ito kay Lauren, hinding-hindi na ko papayag sa kagustuhan nila. This time ilalaban s

"Nikko."

"Ma?" Simpleng ngumiti lang siya sa akin at tumingin siya sa direksyon ni Michael. 

"Usapang pampamilya to, maari ka nang umalis." MIchael look at me seems looking for permission. When I nod, he leaves instantly. 

"Ma, kung pupunta lang kayo dito para kumbisihin akong balikan si Lauren, nag-aaksaya kayo ng panahon. Tama na to ma."

Blanko lang tumingin si Mama sa akin, nagulat sa sinabi ko. Ngayon lang ako sumuway sa mga gusto niya. I feel I am forever in debt of her, kaya hirap kong tangihan siya. Everything that I achieve right now, is because she adopted me as her son. 

"Nikko" Inayos niya ang kanyang salamin. "Hindi yan ang pinunta ko anak." Mas tinignan ko siya ng mabuti, tinawag niya akong anak? Ramdam ko ang pagkasincere niya.

"May dapat kang malaman, Hindi ko na kasi kaya na pareho kayong maging miserable kaya ko gagawin ito.  Para sa inyong dalawa." Hinawakan niya ang pareho kong kamay.

"Patawarin mo ako anak,  dapat hindi ko kinunsinte si Lauren at dapat hindi ako nagsinungaling sa iyo." Tumikhim siya. "Maniwala ka man sa hindi pero mahal kita  Nikko at tinuturing na parang anak."Pinunasan niya ang mga tumutulong mga luha niya. She does not want to look weak, kahit sa amin pang dalawa ni Lauren. She always have her iron fist. 

"May dapat ba akong malaman Ma?"

"Nikko, anak. Hindi totoo ang kasal ninyong dalawa ni Lauren." Nanghina akong napaupo sa upuan. Paanong hindi totoo ang kasal naming dalawa. Naningkit ang mga mata ko sa inis,  I suffered my own hapiness, tiniis ko si Eris. Everything,  just to make this family happy. Then this happen, my own mother just deceived me. "Anak believe me, ayoko rin naman ng ganito. Kaso si Lauren, she is in her worst Nikko. I though makakabuti sa kanya if she have you."

Sa inis naibalibag ko ang hawak kong baso malapit kay Mama.

"Paano mo nagawa sa akin ito ma. Alam mo ba kung ano ang nasakripisyo ko, yung babaeng mahal ko ma!" Lumapit si mama sa akin, nagsusumamo. Alam kong gusto niya akong pakalmahin. Sige nga! Paano ako kakalma dito. Sino ang kakalma sa sitwasyon kong to.

"Son, I am so sorry. Promise Itatama ko lahat lahat."

"Ano ma, alam mo ba kung nasaaan si Eris. Wala siyang kasalanan at nandun siya sa kulungan! Nagdudusa doon, dahil sa kasinungalingan mo!" I clenched my fist. "Ma, ano bang ginawa kong mali? I follow all the things you want. Tapos ganito ma." Hindi ko na kinaya at nasuntok ko na ang pader, hindi na alintana kong dumudugo na ang kamay ko. Mas gusto ko marining ang totoo. 

"Nikko please forgive me, Anak." 

"Bakit ma?"She bowed her head, she did not speak anything. She just let her sobs out. It is the first time I saw her this miserable. Maya-maya napaupo na lang siya sa sahig. Kahit galit ako, I s

I don't want to hurt her, she is still my mom. Lumapit ako sa kanya at inalalayan na tumayo. 

"Sorry Ma, I did not mean to hurt you." Sabi ko sabay yakap sa kanya. 

"Nikko I deserve it." Humiwalay siya sa akin. "Itatama ko ang lahat Nikko pangako."

Maya-maya umalis na rin si Mama. I insist letting her leave pero mapilit siya. She is very determined to help us fix everything. Sa kabila man ang lahat, masaya ako. Mama called me as her son, and importantly, I am not married to Lauren. 

"Eris hintayin mo ko, we'll back in each other arms, with no fear."

"Anong nangyari dito pre?" Sabi ni Michael habang nakatingin sa mga basag basag na mga baso. Umiling lang ako.

"Ok private matter, nga pala I have her Atty. Anikka Celyne Aragon. Siya ang tutulong sa atin." Lumapit si Michael at bumulong. "Bigatin yan pre, sure win."

Inaya niya ako sa living room, nandoon si Atty. Anikka. She sits with a right posture. I can sense her authority and firmess. No doubt why is she known to be best attorney in town. She is in a formal business attire with glasses, which makes her more sophisticated.  Ngumiti siya sa akin. "You must be Nikko." Tumango ako.

"I guess I am already familiar to you, at alam mo kung bakit ako nandito."

"Yes attorney. Pag-usapan na natin ang annulment ang tibay ng evidence natin attorney."

Anikka just chuckled, seems to be Michael said wrong to her. She lift up her glasses while observing us.

"I actually found out something."

"I already knew." Sabi ko, I know she already found out that Me and Lauren's marriage is fraud. Anikka rolled her eyes. "Pwede patupusin mo ko magsalita? Moment ko to?"

Natawa si Michael sa sinabi ni Ankka, tinapik tapik pa niya ang balikat ko. "Kaw kasi, gusto mo bang magback-out si Attorney.

 "Sa akin inilapit ni Michael ang annulment case niyo, then I looked for your marriage, happened to be na wala pala akong iaanull dahil pareho kayong di kasal and the paper is fake." Gulat na gulat si Michael at pinaniningkitan niya ako ng mata sa pagtataka niyang wala man lang akong reaksyon. My mom told me already.

"Totoo ba yan attorney. Baka naman najojoke ka ha." Sinamaan ni Anikka ng tingin si Michael, na parang ayaw na niya itong pagsalitain.

"Fine quiet niya." he said and zip his mouth.

"Sabi ko kanina alam ko na, my own mom told me." Tumango-tango lang si Anikka, at binigay sa akin ang aking cenomar. I am happy holding it, it is really true I am legally single and not attached to anyone. After this case, I'll run to Eris and we will start over. Hindi, papakasalan ko na siya at hindi ko na siya papakawalan pa.

Natauhan ako nang tumikhim si Anikka. 

"Here it is, tomorrow is her hearing so I'll go there and show this evidence and this is enough to win this." Lumapit ako sa kanya pa

"I am sure my Lukas will be mad at you if you do that." I chuckled, I don't mean any harm, besides I have Eris. Baka ako naman ang makasuhan.

"Just kidding." Aniya at tumawa ng ng tuluyan.

"Pero Anikka, salamat sa tulong mo." Tumigil siya sa pagtawa. 

"Fine, fine. It is a small thing,  Eris is my bestfriend. Saka you know,  para kahit papaano ay mabawasan ang atraso ni Lukas ko sa inyong love story. Nga pala, gusto mo ba sumama sa final hearing? 

"Hindi na. I just want to see Eris not wearing that orange shirt. Saka magsuspetsa pa si Lauren" Tumango si Anikka. When I see Eris, she will be in her most beautiful dress, I prefer it white.

"As you say so."

............

Tama nga si Aling Melba I should be optimistic. HIndi dapat ako nagpapatinag at hindi rin dapat magpatalo. Maganda rin na laging lumalaban. Minsan, kailangan may mga laban na dapat ipatalo. Kasi may mga pagkakataon din na hindi nakalaan sayo. Ang buhay it is not about going up. To make it more meaningful kailangan na maransan. Pero sa laban na ito, alam kong hindi nila ako pinabayaan. Hindi ko malalapasan without anyone's help.

"Aling Melba, maraming-marami salamat po sa lahat, hindi ko po kayo makakalimutan." Sabi ko at hinawakan ang kanyang kamay. How I wish I can join her with me. Kahit sa mga ilang araw lang, napalapit na rin ko sa kanya.

"Ikaw talagang bata ka, basta ayoko nang makita ka pang babalik dito sa loob." 

"Babalik po ako dito, para dalawin kayo." Sabi ko, umiling lang siya. Ayaw niya ba ang sinabi ko?

"Sige na, ayusin na natin ang mga gamit mo, hinihintay ka na ng mga kaibigan mo sa labas." Tumango na lang ako. Kahit anong mangyari dadalawin ko siya dito. Sa lahat ng ginawa niya para sa akin dito sa loob, gusto kong masuklian ito. I will stand as her family no matter what. 

"Gusto mo bang makita yung larawan ng anak ko." Natuwa ako, gusto ko rin naman makita ang anak niya. Sabi niya kasi sa akin lagi na nakikita niya sa akin ang anak niya.

Sa kupas na larawan nakita ko si aling melba habang karga niya ang bata. Sa tingin ko nasa isang taong gulang .Sobrang pamilyar, na halos parang nanalamin lang ako sa sarili ko nung bata pa lang ako. 

Agad akong napatingin sa kanya. Hindi maari, siya bang ang Inay ko? Pero paano, meron akong kinilalang ina, hindi rin naman ako maari magkamali na ako ang nasa larawan na iyon.

Dahan-dahan kong isinoli ang larawan sa kanya. Sakto ay natapos na niyang ayusin ang mga gamit ko. Kinuha ko ito sa kanya. Teka, paano ko ba sisimulan. Paano ko itatanong sa kanya to? Bakit mayroon kaming larawan na dalawa, hindi malabo na ako yung bata sa picture. 

"Mauuna na po ako." Dali-dali akong tumalikod, hindi ko maintindihan ang sarili ko. Gusto ko siyang yakapin. Gusto ko siyang komprontahin sa nakita ko. Pero ito, dire-diretso pa rin akong naglalakad. Tila hindi ko alam kung ano ang susunod kong gagawin, kahit halos malinaw sa isip ko lahat. 

"Eris, anak."

Dali-dali akong lumapit sa kanya at niyakap siya nang mahigpit.

"Inay." Hindi ko na mapigilan ang agos ng mga luha ko. Hindi ko maipaliwanag pero isa ang alam ko, sobrang saya ko. Wala akong mahanap na galit laban sa kany, alam kong may dahilan ang lahat.  Pero ang dami-daming tanong sa isip ko. Paano kami nagkalayo? Paano na siya ang nanay ko?   Tila hindi rin ako makapagsalita, mas gusto ko tong yakap yakap ko siya. Ramdam ko na totoo ang sinasabi niya na siya ang nanay ko.

.................................

LAST EIGHT CHAPTERS.

Also, support my other ongoing story: The Promise. If you don't mind

Importantly thanks for still staying with Eris and Nikko, kahit 3 yrs ongoing ang istoryang to. Be with them till the end. Thankss. Lovelots!