"Eris." Ani ni Taylor at ipinakita sa akin ang isang pirasong tulips.

"Where did you get that?"

Binigay niya ito sa akin. "Look for it."
Aniya at inabot na niya ito sa akin. I look at the note.

I love you Eris forever and always

"Tanong tanong ka pa. You already know kung kanino yan galing." Taylor just rolled her eyes at saka siya lumabas.

I sighed.

"Eris, Ano?" Tinapatan niya ako.  I stood nonchalantly. 

"At bingi ka na pala ngayon. Sabi ko mahal kita. I never stopped loving you Nikko."

Then he grabbed my hand and kiss my lips without any hesitation. It was a slow and passionate one. Tila huminto ang mundo ko, this hapiness is inefable. Pakiramdam ko nakalutang na ko sa sobrang saya. Finally I am able to let go again. Bahala na.

Humiwalay ako sa kanya nang maramdaman ko ang kamay niyang pumapasok sa loob ng blouse ko.

"Teka Nikko, hindi ka pa ayos. You are not still in a good shape." Hinawakan ko ang kamay niya pabalik sa kanya. Medyo nangayayat na rin siya.

"Tapos?" Hinaplos niya ang pisngi ko. "I won't die, because right now mayroon na talaga akong rason para mabuhay. Mahal na mahal kita Eris." Napangiti ako sa sinabi niya.

"Corny ka na masyado."

He grined. "Wala naman sigurong masama doon."

"Kahit na Nikko, kailangan na natin pumasok sa loob. You still not in the good shape." He held my hand ang kissed it.

"Talaga? Gusto mong patunayan ko pa sa'yo." Sinamaan ko siya ng tingin. Aba talaga naman.

"Aba gusto mo bang hindi na ulit magising." Malagkit siyang tumingin kaya mahina ko siyang nasampal sa mukha.

"Halika na nga."

Nakangiti siyang tumango at inalalayan ko siyang maglakad pabalik sa kwarto niya.

"Eris hindi ako bata."

"Nikko may swero ka. Let me take care of you." He smiled.

"My pleasure." At talagang pinagdiinan niya ang salitang pleasure. Hindi ko na lang siya pinansin.

"So talagang tulala na siya." Napailing lang ako.

"Eris, we've been late for days.  Naku."
Ani ni Taylor sabay hila niya sa akin palabas sa unit.

" Halos everyday na kayo magkita, acting just like before."She said while walking on the lobby. 

"Basta Eris, I am just glad that you are able to smile again like that. I really missed it. "

I sighed. "Yeah, I never thought I can be happier despite of everything. Kahit na ang laki ng consequences na haharapin ko." I bitterly smile.

Oo,  sobrang laki na parang nalimutan ko na nang gabing iyon. 

"I never felt just like his other woman.   Ang gulo nga e,  mas magaan ang pakiramdam ko ngayon na dapat kabahan ako diba?" Dagdag ko.

Nilingon ako ni Taylor bago niya tuluyang paandarin ang sasakyan. "Because you are too happy and you are not able to grasp anything." She let out some air seems telling me here we are in this situation.

"And you know what I should stop you from Nikko. You and I know what you are in his life kahit ikaw pa ang mahal niya."

"Mistress." I sighed.

Taylor hold my hand and smile na parang ok lang ang lahat.

"I too bad because I did not stop you from this,  because I knew mali to.  Now,  seems like I can't see any wrong with this,  even if it is clearly immoral.. I am just happy for you.  Pero nag-aalala pa rin ako,  you know what Lauren is capable of?"

Napatango ako. "Tama ka, at ngayon hindi ako magpapatalo sa kanya.  Sapat na ang ginawa niya sa amin noon."

Taylor grinned.

"Tama na nga!  Malelate na tayo." Aniya at umalis na kami sa basement.

We are able to arrive in the office on time.  Laking bagay na rin at hindi masyadong traffic. Napasilip ako sa office ni Michael,  wala na naman uli siya. 

We have not seeing him this days,  sa kabila ng mga nangyari,  I am still worried about him. He is still my friend by the way at alam kong mahirap din ang sitwasyon niya. Si Taylor,  diretso lang na naglalakad ni wala man lang expression na makikita sa mukha niya.  I know she is still thinking about it,  pero ayaw n lang din niyang magpaapekto.

I sighed.

I sat on my table habang si Taylor ang layo pa rin ang tingin sa bintana.

"Ok ka lang T?"

"Absolutely E,  There's no reason to let myself down again." Tumango na lang ako sa sinabi niya. I faced my laptop and start working.

"Good morning Ms.  Eris and Ms.  Taylor." Pareho kaming napatingin kay Rina na may nilalagay na folder sa table ko.

"Yung mga reports po ni Sir Micha." Napatingin siya kay Taylor.  "Sir Michael po pala,pinabibigay po niya kanina."

"It is our company policy to personally pass this one to Eris right?"

"Sinabi ko naman yun Miss Taylor,  kaya lang para siyang nagmamadali." Sagot ni Rina, Taylor just rolled her eyes.

"Whatever call him." Tumingin sa akin si Rina.  I nod as an approval.

"Miss,  he will be here in 30 minutes."

Pumasok si Michael si loob, he is not the usual Michael anymore.  He look manlier at his stubbles. His hair kind a messed up, such way na hindi naman masamang tignan.

Sinalubong siya ni Rina at binigay ang mga folder sa kanya.

"Upo ka."

He insist to stand,  habang si Taylor nakatingin lang sa kanya.  Michael just sigh and faced me.

"Since nandito na rin naman ako,  dapat ko nang ibigay ito sa'yo."

"What's this?" I glared at his folder on my desk. He did not answer me, so I open the folder.

"Magreresign ka?" Tumango lang siya.

"I guess I needed to leave. Ayoko nang makasagabal pa sayo."

Pagkatingin ko sa kanya,  agad siyang napayuko.

"Michael." Tinapatan ko siya. "I can't accept your resignation. Malaki ang contribution mo sa narating ng Amaya. I can't just slip you out here. Wala namang kinalaman ang mga issues natin dito." I return the folder to him.

"You don't need to do this."

"Eris." I cued him to stop.

"Kapag kasi galit maraming kung ano anong nasasabi. Naniniwala ako maayos natin to,  we been friends for years, we faced challenges together right? Hindi tayo matitinag dahil dito."

Umiling siya.

"Kung sana ganoon lang kabilis ibalik lahat.  Niloko ko kayo,  ikaw." Aniya at inabot yung folder.  Tinignan ko lang iyon.

"Hindi,  Michael aayusin ito." Maawtoridad kong sabi.

"I would like to apologize for what happened. Wala man lang ako nagawa, para sa'yo, and duwag duwag ko." Saka siya napatingin kay Taylor.

"Everything is fine Michael."  I tapped his shoulder. I am happy that you are not pretending anymore." Hindi pa rin niya ako sinasagot.

"Michael, isa lang ang gusto kong mangyari. Ayusin niyo ang sa inyong dalawa.  I don't know what you've been through pero magkaayos sana kayong dalawa."

Tumingin kami sa direksyon ni Taylor.  Umiwas siya ng tingin sa amin at naging abala ulit sa pagta-type sa laptop.

"Eris,  hindi pa siguro sa ngayon."

"Ngayon niyo na ayusin. Lalaki ka diba?" Tumango lang si Michael.

Kung iyan ang gusto mo,  gagawin ko."

"Michael gawin mo para sa sarili mo,  sa inyong dalawa ni Taylor."

"Eris,  paano?"

"Ikaw bahala,  just do whatever it takes para magkaayos kayong dalawa." Tumayo ako saka naglakad palabas.

"Taylor,  ikaw munang bahala sa office." Saad ko bago ako lumabas.

Pinandilatan ako ni Taylor nang buksan ko ang pinto.  I just grinned at her. I know it is their moment, kaya ayokong gumambala.

Tumingin sa akin si Rina. Napatango lang siya na parang alam niya lahat ng nangyayari. Para akong nagkaroon ng kutob may alam din si Rina tungkol dito.

Napailing lang ako, marami pa akong gagawin.  Michael and Taylor can fix their own problems.  Sana nga maayos nilang dalawa.

Bumalik ako sa opisina, para kunin ang naiwan kong file. Kulang na lang ay maibato ko ang hawak kong tablet sa kanilang dalawa.

"Please lang,  get a room." Agad silang naghiwalay.  Michael is on top of Taylor while doing that.  Sa couch ko pa!

"This is my moment E,  get out!" Muling naglapit ang mukha ng dalawa.

"This is my office kaya kayo ang lumabas.  Binyagan niyo pa ang opisina ko.  May opisina  kayong dalawa." Taylor rolled her eyes.

"Whatever!"

"Doon kayo sa opisina niyo,  Mahiya naman kayo!"

Lumapit si Taylor sa akin at bumulong.

"Remember,  we also caught you doing that with Nikko.  So we're even." Ani ni Taylor and grinned.  Parang proud na proud pa siyang nakita ko iyon.

"Nandoon ka pa yata nun Michael?" Aniya at hinarap si Michael. Her grins becomes bigger.  At halos gusto ko nang lumubog dahil naalala ko pa iyon na sila pang dalawa ang nakahuli sa aming dalawa.

" Taylor,  huwag mong ibahin."

"We're even E." Ani pa niya. I rolled my eyes. "Basta doon niyo ituloy yan."

"Ok,  tara na nga Michael!"

"Miss Eris. You have package!" Aniya at inilahad niya sa akin ang isang envelope.

Pare-pareho kaming napatingin sa dala-dala ni Rina ng box. Bago ko pa makuha ay inunahan na ako no Taylor.

"Wow!" Nilabas niya ang dalawang tickets.

"Airplane tickets to New York." Taylor smiled like a child. "Pwede bang sumama,  I missed my relatives already." Humarap siya kay Michael. "Then, I will introduce you to them."

I shrugged.

"That's a double date then! Tapos balik tayo sa cabin." Napangiti na lang ako.  Taylor parang kanina halos ang lungkot lungkot niya. 

"Ano Eris,  G?"

Hindi na ako nakasagot nang magring ang phone ko.

"Nikko."

"Have you received the package?"

"Oo naman,  pero sigurado ka ba dito."

"Siguradong sigurado"

I sighed.

"Paano kung"

"You have nothing to worry about.  Gusto kong bumalik kung saan tayo nagsimula.  Para maalala mo at hindi ka na humiwalay sa akin."