Chapter 6

Mizuki's POV

  "And you must be the new transfer student. Please introduce yourself first." -sabi nung professor habang nakangiti.

  Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at tumayo sa harap.

  "I'm M-Mizuki Fuente. 16 years old." -ako.

  "Yun lang?" -prof.

  "O-Opo." -ako.

  "Ano ka bang klaseng Mage?" -sigaw ng isang random na lalaki dito sa room. Umaagree lahat nung tao dito except Stella, Aurora and Brent.

  Si Stella at Aurora mukhang worried samantalang si Brent mukhang bored at walang pakialam. Nakasandal siya sa upuan niya, nasa likod ng ulo niya yung parehas niyang kamay at nakataas ang paa na nakapatong sa desk niya.

  "Yes, please tell us. What kind of Mage are you?" -prof.

  "Ummm... I-Its u-unknown, sir.." -ako.

  Mukhang nagulat ang professor samantala yung mga estudyante dito ay nagsitawanan ng malakas.

  "Hahahahahahahahahaha!" -sila.

  Me- >/////<

  Nakakahiya naman to! Lahat sila pinagtatawanan ako. (Except Stella, Aurora, Brent and Prof.)

  Stella and Aurora looks mad. They kept on glaring at the laughing students. The Professor is confused while Brent is only smirking. Tsk, that bipolar!

  "Students settle down!" -Prof.

  Thank you naman at medyo huminahon na rin sila.

  "Ikaw siguro yung transfer student na nirecommend ni Mr. Sanchez." -prof.

  Tumango na lang ako ng bahagya. Bigla naman tumahimik ang lahat ng tao sa room. Bakit kaya?

  "Ano daw? Nirecommend daw ni Mr. Sanchez?"

  "Bakit kaya?"

  "Mukha naman siyang lampa at mahina kaya bakit siya pinili ni Mr. Sanchez?"

  "Ano bang nakita sa kanya ni Mr. Sanchez?"

  Yun ay ilan sa mga bulungan na narinig ko sa kanila.

  "You may take your seat." -Prof.

  Agad naman akong umupo sa tabi nina Stella at Aurora. Nakahinga ako ng maluwag.

————————————

  Lunch Break na at Loner ako ngayon. Si Stella kasi may gagawing project sa Library samantalang si Aurora naman ay ina-asign na itutor ang isa naming kaklase. Si Drake ata yun. Isa atang Animal Shifter Mage.

  Wala ako sa mood na kumain ngayon kaya pumunta na lang ako sa rooftop para tumambay hanggang matapos ang Lunch Break.

  Nung makarating na ko doon, meron akong agad na napansin. A silhouette of a guy whom i'm afraid to encounter again.

  Nakaupo at nakasandal siya sa metal railings at nakapikit ang mata. Yung kanan niyang braso ay nakapatong sa kanan niyang tuhod na bahagyang nakataas. Ang hot niya tingnan.

  Ang t*nga mo naman Mizuki! Wag mo ngang pagnasaan ng ganyan si Brent! Baka masunog ka pa ng buhay eh!

  Akmang aalis na sana ko ng may narinig akong nagsalita.

  "Stay." -Brent.

  I froze on my spot hearing his voice. Paano niya ko nakita? Ganun ba katalas ang reflexes niya? Naku, lagot ako!

  Tiningnan ko siya with widened eyes. Ganun pa din naman ang posisyon niya. Di parin nga siya nakamulat eh.. pero panu?!

  "ahh! Sorry kung naistorbo kita. Aalis na ko.." -ako.

  "I said stay!" -Brent.

  Nag-flinch naman ako sa coldness ng voice niya. Agad ko naman sinunod yung sinabi niya. Hindi ako umalis sa kinatatayuan ko at humarap sa kanya.

  He sighed and stood up. He opened his eyes, revealing his green eyes.

  "What are you doing here?" -he said with coldness evident on his voice.

  "A-Akala ko kase walang tao dito kaya balak ko sanang tumambay at magpalipas oras." -ako.

  Humakbang siya papalapit sakin habang ako ay humakbang palikod. Bigla kasi akong natakot sa titig niya. Yung tipong gusto kang kainin ng buhay. Katakot!

  Nagpatuloy kami gawin yun. Siya hahakbang at ako ay aatras. Well, yun ay hanggang sa na out-of-balance ako.

  Hinintay ko na lang na tumama yung likod ko sa sahig at mabalian pero hindi yun ang nangyari.

  I felt a pair of well-built arms wrapped around my waist preventing me from falling.

  Tumingin ako sa sumalo sakin and sure enough i felt lost just looking at his green eyes.

  Lumipas ang isang minuto pero hindi parin kami kumikibo. Both lost on looking at each others eyes. Parang gusto kong manatiling ganito. Nasa bisig lang niya ko. Pero di pwede.

  Bago pa man ako malunod sa pagkakatitig sa mata niya, ay iniwas ko na ang tingin ko sa kanya. Mukha namang natauhan siya at inalayan ako hanggang sa makatayo ako ng ayos.

  "S-Salamat." -ako. >////<

  Ang awkward naman nito. Parang gusto kong pumasok sa isang madilim na kweba at wag ng lumabas..

  "Tsk, Clumsy Pants." -Brent.

  Pagkasabi niya nun ay umalis na siya.

  Aba't matapos ng nangyari ay iniwan lang ako?! I can't believe him!!

***

Hi!

Please Follow me,

Read,

Comment or PM,

and Vote..

Love lots,
☆JeRein_14