Proloog

Ik ben blij met wie ik nu ben. Het kon beter, maar op dit moment ben ik blij. Blij met de mensen die ik ontmoet heb, verdrietig om de mensen die ik achtergelaten heb. Gelukkig is hij altijd aan mijn zijde gebleven, hij bleef me altijd trouw. Misschien had ik beter andere beslissingen genomen, maar dan stond ik nu niet hier. Hier voel ik me thuis, met mensen die van mij houden, mensen die me laten doen wat ik wil. Ik kan het haar ook niet kwalijk nemen, zij heeft de regels niet gemaakt. Ik mis haar wel, en zij mij ook waarschijnlijk. Maar ze ziet hier, diep in mijn hart. En ik zal haar nooit vergeten.

Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top