Chapter 8 ∞ Confess?
Mandy POV
Aga-aga nagising ako dahil sa ringtone ng phone ko. Di pa nga ako amka-move on dun sa kagabi sa condo ni James. Yung sinabi nya..WAAAAAHHH! Naguguluhan nako. Pero bago ako mag-isip an naman, inabot ko na ang tumutunog kong phone mula sa side table.
Pagtingin ko sa screen, my heart suddenly beat.
James calling..
Bakit sya tumatawag ng ganito kaaga? Aish. "Hello?"
[M..an..dy..]
O_o
Hanla. What happent to James? "Anong nangyayari sayo?"
[Pun..ta..han mo..ko dito sa con..do ko ngayon na agad..]
O_o
Hindi sya boses lasing. Boses na parang naghihingalo. Ohmygod! "What happen?!"
[Just go here..]
*toot toot*
Napabangon ako sa kama ko. Saka nagpalit agad ng damit. What happen to James. Sana walang masamang nangyari sa kaniya. Kinakabahan ako. Mabilis akong umalis ng mansyon para pumunta sa condo ni James.
Maya-maya nakarating naman ako agad. I press the buzzer button pero walang bumubukas. God! Anong nangyayari kay James? Pinindot ka pa din yung buzzer. Kasi naman hindi binubuksan. Nung wala pa din bumubukas, kinuha ko phone ko at tinawagan si James.
[Yes..]
"James open the door!" Sigaw ko. Ewan ko parang maiiyak nako. Nag-aalala ako sa kanya promise.
Diko alam. Gulung-gulo na nga ako sa nararamdaman ko eh.
Ecckk..
Nagbukas na pinto.
O_o
Si James nakangiting sumalubong sakin?
=_=
"Diba.."
Hindi ko na natuloy sasabihin ko dahil hinila na nya ako papasok sa loob ng unit nya. Then he close the door at isinandal nya ako sa pinto.
O_o
Ang lapit ng mukha ni James sakin. Ako hindi makagalaw kasi nakasandal lang ako sa pinto.
O_o
He kiss me...
Torridly.
Ako naman si baliw, tumugon. I don't know. Hindi ko na talaga alam kung ano ang totoo kong nararamdaman. Parang wala na akong makapang Kyle dito sa dibdib ko. Palaging si James.
Pag pumipikit ako, si James nakikita ko. Pag matutulog nako sa gabi, si James pa din naiisip ko. Pag gigising sa umaga, si James agad pumapasok sa isip ko. At kapag nakikita ko si James, ang lakas ng kabog ng dibdib ko.
Ano bang meron sa lalaking 'to? Masyado na nyang ginugulo ang pagkatao ko. He stopped kissing me. Ako dilat na dilat lang sa kanya. Ohmy! What's happening on me. Bakit habang nakatingin ako ngayon sa mukha ni James, lalo syang guma-gwapo sa paningin ko?
"A-Ano bang nangyari sa'yo.." Nauutal na tanong ko.
Kasi naman aga-aga, on-shocked ako tapos lalo pa'kong na-shocked sa halik na yun ni James. Kumusta naman umaga ko 'no?
"Wala." Nakangiting sagot nya.
=_=
"Wala? Eh parang naghihingalo ka na kanina nung tinawagan moko." Sabi ko. Naglakad na sya papuntang salas. Sumunod lang ako. Napansin ko yung maleta nya.
O_o
Aalis sya? Magpapaalam na sya? Lalayo na sya?
O_o
No. It can't be.
"Gusto ko kasing pumunta ka agad dito that's why I acted like that."
=_=
"Psh. Anong trip mo? At yang maleta mo. Ano yan aalis kana?"
"Oo. Babalik na ako ng Korea. Dun nako mag-aaral and I will stay there for good."
O_o
Aalis na nga sya.
"P-Pero bakit.."
"Hindi na ako masaya eh." Mabilis na sagot nya.
Bigla, parang may kumirot sa dibdib ko. Aalis na sya? Ibig sabihin diko na sya makikita? Ibig sabihin..
"Paano pag-aaral mo? Mga kaibigan mo?" Tanong ko. Baka-sakaling magbago pa isip nya.
"Sa Korea nalang. Tapos mga kaibigan ko, dadalawin nalang daw nila ako sa Korea." Sagot nya. Inaayos pa nya yung isang bag nya. Nilalagay nya yung mga tootbrush niya, colone, at kung anu-ano pa.
So paalis na talaga sya? "Kelan alis mo?"
"Ngayon na."
O_o
Agad-agad? Hanla. Ang bigat sa dibdib ko. Ayoko sya umalis. Bakit ganito nararamdaman ko? Diba dapat wala akong pakialam? Pero I can't help myself to care.
"Pero may naisip ako.."
"Ano yun?"
"Nagyaya kasi ang Tigers na mag-batangas kami. Sama ka?"
O_o
Kasama tigers? Eh for sure kasama sina Kyle nun? Tapos pag kasama si Kyle, kasama din si Chelsea. Hindi ako makasagot.
"Ayaw mo? Okay. Despedida ko kasi sana yun. Ngayon na ang alis."
O_o
Nakokonsensya naman ako. Despedida nya? Pero..
Ayoko sya umalis eh. Ang bigat oh. Ang bigat sa dibdib.
"Hindi ka sasama?"
Hindi pa din ako makasagot.
"Sige kung hindi ka sasa--"
"Sasama ako. Ngayon na ba? Wala pa'kong mga damit na dadalhin. Ilang araw ba dun?" Ayan. Nagkusa na ang dila ko. Dire-diretso ang pagsasalita.
He smiled at me. "Wala ka ng dapat alalahanin. Pinagshopping kita kagabi ng mga damit. Tantyado ko naman size mo. Andito na sa maleta damit mo kasama yung sakin. One week tayo dun sa Batangas."
O_o
For real? Pinagshopping nya ako?? Teka. Pano mga undies. "I think may nalimutan pa a--"
"May mga undies na din at bra. Binili din kita. Tinantya ko din size mo."
>//<
OMG. Ibinili nya ako nun? Bigla ako nahiya. God! Bakit ba parang walang ka-abog-abog ang lalaking 'to? Pero di nga? Binili nya ako talaga? Nakakahiya.
"Wag ka na mahihiya sakin. Ano tara na? 7am kasi usapan na alis dito."
"Agad-agad? Wala akong dala kung hindi itong pouch ko." Sabi ko. Wallet, phone, at pang-retouch lang laman nito.
"Okay na yan. Ako bahala sayo. Tara na. Ayos na lahat." Sabi ni James.
Grabe lang? Bakit diko sya matanggihan? Kahit naiisip ko ng kasama sina Chelsea, bakit parang balewala lang sakin? All I care is James. Bakit ganito nararamdaman ko?
--
James POV
HIndi ko alam kung tatawa ako kay Mandy, Naniwala siyang aalis na nga ako pabalik ng Korea. Haha. Dahilan ko lang yun para di na ako mahirapan pilitin sya sumama. Bakit ba? Gusto ko siya kasama sa Batangas para may maasar naman ako. Dejoke. Basta gusto ko siya kasama. Diko nga alam kung bakit hinalikan ko na naman siya kanina. Aish. Napapadalas na paghalik ko sa kaniya, mamaya ma-buntis ko na yan. Haha. Joke lang. Wala naman nabubuntis sa halik lang. Wag kayo green-minded.
Nag-set kasi ng Batangas Escapade si Kyle kasama ang lahat ng tigers. Pati ako invited. Sabi naman nila pwede magsama ng partner kaya isinama ko si Mandy.
Nga pala, kagabi, nag-shopping an ako ng mag damit tapos ibinili ko na din si Mandy. Syempre planado ng biglaan ko siya papupuntahin dito sa unit ko eh. Galing ko uamrte sa tawag ko sa kaniya kanina. Paniwalang-paniwala. Mabilis pa sa alas-kwatrong nakarating dito sa unit ko eh. Haha
Kung nag-artista siguro ako, dami ko ng awards. Best actor lagi. Haha. Wagas ako maka-acting kanina. Ayoko kasi syang yayain tapos papapilit pa. Alam ko naman na hidni yan agad sasama lalo na kung sasama sina Chelsea. Iba na talaga feeling ko kay Mandy. Basta kahit may pagka-demonyita yan gusto ko yan. Titigan ko lang sya, bigla siyang nagkakapakpak sa imagination ko. Nagiging..
Paniki. Dejoke. Nagiging anghel.
Ramdam ko naman pag-aalala niya sakin. Kanina, ang lambot ng ekspresyon ng mukha niya saka nung sianbi kong aalis nako napansin ko yung paglungkot ng mukha nya. May possibility kayang ma-inlove yan sakin?
Basta ako. FALL na FALL na sa kaniya. Tch.
--
Batangas
Ilang oras na byahe rin bago kami nakarating dito sa batangas. Buti talaga pumayag si Mandy. Andito na kami sa lobby ng hotel. Nakatayo. Dito kami sa isang sulok.
"James uuwi nalang ako. Nahihiya ako sa kanila. Alam mo naman yung nagawa kong kasalanan kay Chelsea diba?" Sabi ni Mandy.
Pinagpipilitan nyang uuwi na sya. "No. Dito kalang." Matigas na sabi ko.
"James naman! Please? Andito pa si Kyle. Hindi naman na ako galit kay Chelsea eh. Ewan ko ba bakit biglang nawala yung galit, inggit at inis ko sa kanya basta nahihiya ako sa kanila."
"Hindi ba dapat sa halip na mahiya ka at umalis, mas makakabuti kung mag-sorry kana lang sa kanila personally?"
"No! I can't."
"Bakit? Dahil sa pride?"
Hindi nakasagot si Mandy. Malamang yun reason.
"Uuwi nako James."
I hold her hand. "Hindi. Dito kalang."
"Bitawan moko James."
"Kapag binitawan ko 'tong kamay mo ngayon, ibig sabihin hinding-hindi mo nako ulit makikita." Sabi ko.
Halatang nagulat si Mandy. "James.."
"Ano? Bitaw na."
Hinihintay ko syang bumitaw sa kamay ko pero naramdaman kong lalong humigpit yung pagkakahawak nya. Gusto ko mapangiti. Ayaw nya ako mawala. Ibig sabihin pareho kaming may nararamdaman sa isa't isa.
"Ayos na? Hoy James oh eto sa inyo. Mamaya na kayo maglandian." Sabi ni Kyle. Pag-aari nga pala ng pamilya ni Kyle ang resort na'to. sya ang namimigay ng susi ng kwarto.
"Tch." kinuha ko yung susi. So it means, magkasama pala kami ni Mandy sa kwarto. Ayos!
"Pumunta na kayo sa kwarto nyo pagkatapos bahala na kayo sa gusto nyo gawin. Basta kita-kita nalang somewhere. Solo natin ang resort baka mawala pa kayo. Tch." Sigaw ni Kyle at nagkanya-kanya ng pulasan.
si Mandy hinila ko na papuntang elevator para makaakyat na kami sa suite namin. Di naman sya pumalag. Hanggang sa makarating kami sa room namin, magkahawak kami ng kamay.
"CR lang ako James." sabi ni Mandy kaya binitawan ko na ang kamay nya. Mabilis nyang tinungo ang banyo.
Nga pala, na-kwento ka na nga pala sa kanya kanina sa kotse yung tungkol sa pagbubuntis ni Chelsea. Oo nagulat sya. Normal lang yun. Haay. Sana matanggap na niya na hindi talaga sila ni Kyle ang para sa isa't isa.
Sana maging masaya kami this whole week.
--
Mandy POV
Andito pa din ako sa CR. Grabe tuwing hahawak ako sa bandang dibdib ko, ang lakas ng tibok ng puso ko tapos biglang papasok sa isip ko si James. Kanina nung nasa lobby kami. Nung hinawakan nya kamay ko, natakot ako nung sinabi nyang pag bumitaw ako, hindi ko na sya makikita pa.
Ewan pero napahigpit tuloy hawak ko sa kanya. Hanggang dito tuloy sa kwarto namin, magkahawak kami. Nakakahiya. Obvious na obvious na may gusto ako sa kanya.
Aish. Oo nga pala, nakwento na sakin ni James yung about kay Chelsea. Na buntis daw si Chelsea. Mygod! Diko akalaing nagawa na nila ni Kyle yung bagay na yun.
Pero ang diko maintindihan, bakit walang hard feelings? Diba dapat galit ako or masaktan kasi si Kyle yung ama ng baby ni Chelsea eh. Diba nga mahal ko si Kyle? Diba nga masaya ako na sya papakasalan ko? Bakit parang balewala lang sakin? Pati yung nasabi ni James na sabi daw ni Papa, ika-cancel na yung arranged marriage namin ni Kyle dahil sila na ni Chelsea ang magpapakasal. Bakit ang gaan sa loob ko? Bakit gustong sabihin ng isip ko, As if I care? Basta sakin, hahayaan ko na sila. Sina Chelsea at Kyle. Nagawa nga nilang bumuo ng baby eh, so it means ganon nila kamahal ang isa't isa. Parang ganon. Ewan ko ba? Bakit parang mas may halaga si James. Mas iniisip ko sya. Mas iniisip ko yung saming dalawa.
We already kissed. We already hug. Diba ibig sabihin nun, may feelings kami sa isa't isa? Ohmy! So it means, mahal ko na talaga si James?
Do I need to confess it to him? Aish! Kinakabahan naman ako.
**
A/N: Sa mga MPMMNians, alam kong natatandaan nyo ang scene na'to.
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top