Kapitulo Doce

Someone broke in!

Lemuel's

We were a given a week and I hated that thought. Naiinis ako sa kaalamang wala akong magawa kundi ang tanggapin ang mga bagay na ibinigay sa amin ni Atlanta. Naiinis ako sa katotohanan na wala kaming choice kundi ang sundin niya. Hindi naman gaanon kakitid ang utak ko, galit ako pero naiintindihan ko siya and the fact that Lia is always trying to make things better agitates me more. Hindi naman kasi dapat ganito. We need the annulment to make things better, bakit kailangan naming isipin ang ibang tao samantalang dalawa lang naman kami sa relasyong ito?

"You're thinking about it again..." Bigla akong napalingon kay Lia. We were in the bed inside the guest room. Hindi kami natutulog sa silid ko o sa silid niya. I don't want us in my room, there have been other people there. May mga bagay akong ginawa sa loob ng silid na iyon na pinagsisisihan ko sa ngayon. Lia had been patient with me, pero ako dahil sa kagustuhan kong makalimutan siya, gumawa ako ng mga bagay na hindi ko naman dapat ginawa. I want to devote my life to Lia now. I will make it up to her. I will make sure that she is happy. I will make her happy.

"I can't help it."

Umupo si Lia at hinawakan ang kamay ko. She even kissed the palm of my hand tapos ay ngumiti siya sa akin. Lia's smile is like a light in the middle of nowhere. It makes everything look better, it makes everything easier kahit na siguro iyong pinakamahirap na problema sa mundo kung ngingitian ako ni Lia maiisipan ko ng solusyon.

"We have a week before I leave... let's make the most out of it." Sabi niya sa akin. "I want to love you while we have this. Let's do things together, watch a movie, eat out –" Bigla siyang napangiwi. "Hindi ng apala tayo pwedeng mag – eat out, makikita tayo." Napakarami pa ring press sa labas ng bahay namin. Napahagikgik ako kahit napakalaki ng agam – agam ko sa ngayon. Tumawa na rin si Lia. "We will make the most out of it, okay?" Ulit niya. Tumangi na lang ako. I could think of a million things to do with her. Iisipin ko na lang na darating ang araw at oras na makakasama ko si Lia nang pareho na kaming malaya.

"I love you." Lia mumbled.

"I love you too." I pecked her lips. Matapos ang halik na iyon ay niyakap niya ako nang mahigpit saka pinaulanan ng halik sa pisngi hanggang sa hindi ko na mapigilan ang mapatawa. Yes, Lia makes things better.

xxxx

NANG araw na iyon din ay kausap ko si Diego. He's worried about Atlanta and their child. Kapapanganak lang naman ni Atlanta six months ago at para raw nararamdaman ni Nebraska – their baby girl – ang stress ng mommy niya. Hindi lang naman si Atlanta ang na-stress dito, ako rin. Sa katunayan, hindi ako pumapasok ng office. I took a leave from it all. Mas kailangan kong mag – focus kay Lia at sa nalalabing araw naming dalawa.

"Hindi ko na mapakalma si Lanta." Wika ni Diego sa kabilang linya. "She's mad, she's angry, she's getting crazy. Palagi siyang may kausap sa phone. Pinate-take down niya lahat ng articles na may kinalaman sa inyong dalawa. Pero pinakagalit siya doon kay Gino. Nakikisawsaw ang putang ina, pinsan."

"I'm sorry for all of these." Mahinang wika ko. Kasalanan ko naman talaga. Kung napigilan ko ang sarili ko nang gabing iyon ay wala kamin sa gulong ito pero huli naman na ang lahat. Kailangan ko lang magpakalalaki at harapin ang lahat ng ito. May mga bagay akong dapat gawin and I will do that right after Lia leaves. Ngayon, gusto ko munang tulad niya ay enjoy-in ang nalalabing araw at oras na magkasama kaming dalawa.

"It's gonna be okay, Diego." Wika kong muli. "But I have to go. Lia's calling me." Ibinaba ko ang phone pagkatapos ay bumaba na ako ng sala. She told me to meet her there after twenty – minutes. Hindi ko alam kung anong binabalak niya but I am excited. Pinipiliy kong hindi ipakita sa kanya na nalulungkot ako, na ayoko ng mga pangyayaring ito. I was walking down the stairs and I could smell something so delicious. Bigla akong nakaramdam ng gutom.

I found Lia in the middle of the living room, standing beside a make -shift tent with many pillows inside. Ngiting – ngiti siya habang naghihintay sa akin.

"Dya-ran!" Oh she's too cute with that shy smile and uncertain look in her eyes. "Na-surprise ka ba?" Tanong niya habang lumalapit ako sa kanya. I couldn't help but giggle. May mga bagay na hindi ko kayang pigilan kapag kasama ko na si Lia. Isa na roon ang paghagikgik na tila baa ko ay teenager pa lang. Nang makalapit ako sa kanya ay agad kong hinawakan si Lia sa bandang baywang. I pulled her closer while she was looking at me with those innocent brown eyes. How I love those eyes. Kapag nakatingin sa akin iyon ay tila baa ko ang pinakamahalagang tao sa buong buhay niya.

"I love it, Lia. Thank you so much." I kissed her cheek.

"I was thinking of setting it up outside. Pero naisip ko rin na baka masilip tayo noong mga panget na iyon sa labas." We started swaying our hips. It's like we're trapped in a dance that only the two of us can hear the music. "Don't think about it anymore, okay? We have until Sunday to be with each other."

"Yes, baby..." Biglaang sagot ko. Pansin na pansin ang pamumula ng mukha ni Lia. Kinagat niya pa ang ibabang labi niya, oh how I want to bite those luscious lips of hers. I used to envy every leading man that gets to kiss her on screen – although nahahalikan ko naman siya, gusto ko kasi na akin lang siya.

"You called me baby." Natatawang wika niya.

"I've been calling you baby in my mind for a long time now." Kinurot niya ako sa tagiliran.

"Landee..."

"Nagpapalandi ka naman." It's a wonder how I could be this playful with her. Kahit kailan ay hindi ko na-imagine na magiging ganito kaming dalawa. I really thought that this would be our end, but then we both found our new beginnings and I couldn't me happier.

She wrapped her hand around my neck and smiled at me. Walang salitang namumutawi sa aming dalawa. Hindi na rin naman mahalaga iyon, our feelings, our gestures and the way we look at each other is enough to express how much we are in love with each other.

xxxx

Lia's

Lemuel and I sat down to eat. Nagluto lang ako ng kaunting sopas, naggawa ako ng hand and cheese sandwiches, some finger foods and I sliced some fruits. Inayos ko iyong living area na para bang nagde-date kaming dalawa. I want him to feel special, alam na alam ko naman kasing nalulungkot siyang talaga. Ayokong isipin niya ang mga bagay na hindi naibigay sa amin. Nalulungkot rin naman ako dahil napakalaki ng posibilidad na magbago ang lahat sa pagitan naming dalawa sa oras na umalis ako.

I don't believe that distance makes the heart grow fonder, distance can make us realize things. Baka maisip ni Lemuel na hindi naman pala ako worth ipaglaban, baka biglang magbago ang isipan niya. Hindi ko rin alam kung anong magiging bunga sa akin ng paglalayong ito, pero alam ko naman sa sarili kong paninidigan ko ang mga bagay sa pagitan naming dalawa. Kung hindi niya na ako piliin sa oras na maisip niya ang lahat ng iyon, siguradong masasaktan ako, pero tatanggapin ko ang magiging desisyon niya.

"What are you thinking?" Narinig kong tanong niya habang sinusubuan ako ng slice apple. I cleared my throat.

"Nothing. Just random things. You." Kinindatan ko siya. Tawa naman siya matapos akong marinig. Lemuel is sweet – too sweet when he wants to, minsan ay nagugulat pa rin ako sa ipinapakita niya sa akin. Madalas pa rin akong hindi makapaniwala na nasa ganitong stage na kami, na hindi ko na kailangan itago ang mga bagay tungkol sa kanya, that I can finally hold him tight, and close to me.

"Really? About me? Nandito lang naman ako." Sabi niya pa. Tinanguan ko na lang siya. Alam kong pareho naming alam na may mga iniisip kaming dalawa na hindi namin sinasabi sa isa't isa. I'm sure we'll be able to talk about it, hindi pa nga lang sa ngayon. I'd rather be with him and enjoy these things before I leave this Sunday.

Matapos kumain ay nagtulungan kaming magligpit. The tent I set up stayed, nagandahan yata siya kaya doon lang daw iyon. We went inside the tent, he took his laptop and we talked about watching a movie, and that's exactly what we did. The movis a random romantic film tungkol sa isang pair ng mag-best friends na mahal ang isa't isa pero dahil sa circumstances ay hindi masabi – sabi sa isa't isa ang feelings nila, hanggang sa nabuntis si girl ng isang lalaki, hanggang sa magpakasal ang lalaki sa ibang babae – but they stayed friends. But the movie was only playing in the background, we're not really paying attention because we're both busy eating each other's faces – well lips.

We're making out and those moans and groans coming out from our lips were the most beautiful sound I've ever heard.

Lemuel was peppering kisses on my neck, he was sucking that soft skin which makes me moan every time. Ang higpit – higpit ng yakap ko sa kanya. I don't want him to stop. I want all of him.

"Lem... ahhh.." I felt his tongue grazing my neck. Tumaas nang tumaas ang labi niya hanggang sa mapunta iyon sa jawline ko, he licked me there, and then he captured my lips and he entered his tongue in my mouth like it's the most natural thing to do for him.

"Hmmmm, Lem... ahhhh...." I felt his hand on my breast. Medyo nilagyan niya ng pressure ang hawak niya sa dibdib ko. I like it. It felt so good.

Lemuel is so good with his tongue and his hands. Talented siya, ngayon pa lang ay binabaliw na niya ako, paano pa kung ipapakita na niya sa akin ang main event.

But then, he stopped.

Para akong nabuhusan ng malamig na tubig. Nakatitig lang ako sa kanya, gusto kong tanungin kung bakit siya huminto. Hindi siya dapat huminto. Gusto ko pa. Hinahaplos – haplos niya ang mga binti ko, his hands on my thighs makes me feel things and I want more.

"Lemuel..." Hindi ko ma-voice out ang gusto kong sabihin...

"Are you sure?" It's as if he already knows what I wanted to ask him, so he asked me that question instead. Langong – lango ako ngayon sa sensasyong pinararamdam niya sa akin. "I want you so much, Lia, but I want you to be sure."

"Hmm?" Hindi ko siya masyadong naiintindihan, gusto ko lang siyang halikan. I want to feel his touch again.

"Baby, look at me and understand what I am trying to say. Are you sure? Do you want me? Do you want this? Are you okay on giving yourself to me?"

Oh... He is asking for my permission. That is so sexy of him.

"Yes... Let's take this to the room..." Lemuel kissed me again – not a sensual kiss, but just a peck, he was chuckling. Dahan – dahan niya akong itinayo at habang naglalakad kaming dalawa, damang – dama ko ang napakalakas na tibok ng puso ko.

I realized just now that this will be my first time. Lemuel will be the first man in my life. I will give my everything to him, I will bare him not just my body but my soul.

Nakarating kami sa guest room. Isinandal ako ni Lemuel sa may pinto tapos ay muli na naman niyang inangkin ang mga labi ko. Pakiramdam ko nga magang – maga na ang labi ko sa paulit – ulit niyang paghalil. Hindi naman ako nagrereklamo. I love the feel of his lips on mine.

But I am getting impatient. I want more, and I demanded for more.

The next thing I knew, my back fell on the mattress and he was taking my dress off. I shivered a bit when I felt the cold air through my body, but his lips on my navel made me feel so hot. I kept on wanting more, I kept on calling his name. When he dipped his tongue inside my navel, I arched my back and moaned his name – I could imagine myself panting for air, feeling hot and bothered and him finding that hot.

I want him to want me, and every kiss, and touch were enough to make me feel his every desire.

"Nahhh... Lem---oohhhh!" He sucked on my nipple. Jusko, baka mamatay na pala ako at hindi na makaabot sa Sunday dahil sa sarap na nararamdaman ko! Pero, wait, posible bang mamatay sa sarap? At kung mamamatay ako sa sarap, anong magiging hitsura ko?

I was in too deep. Feel na feel ko lahat ng haplos at halik ni Lemuel, gustong – gusto ko ang lahat ng pinararamdam niya sa akin.

But then, I heard something and even though I want to enjoy Lemuel's skillful tongue and hands, hindi maalis sa isipan ko ang tunog na narinig ko.

"Lemuel..." I was panting. He's about to take my panty off. "Lemuel... someone opened the door."

Napatingin siya sa akin.

"What?"

"I heard the door." Ulit ko. His mouth parted. Agad siyang bumaba ng kama. Kahit nangingingig ang tuhod ko ay sinubukan kong tumayo. I saw him take a baseball bat.

"Stay there..." He said. Mabilis siyang lumabas. Hindi pwedeng siya lang ang lalabas. Nagbihis kaagad ako at nanguha ng hanger sabay sinundan siya pababa ng hagdanan. Kabang – kaba ako. I heard noises, a grunt and then Lemuel's voice. Agad akong napatakbo sa sala.

"Atlanta! What the fuck?!"

Oh! It's just Atlanta. She broke in our home, drunk and wreck. She was on the floor, beside her was her puke.

"Oh my god!" 

Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top