Chapter 4: Jealousy

#DS3Unscripted #BelayaxPierce #DaggerSeries
CHAPTER 4: JEALOUSY
BELAYA'S POV
"He was mine first and I let him go for you. Sinaktan mo siya at iniwan. He was a mess but it was me who made him whole again. Ako ang umayos sa gulo na ikaw ang gumawa."
"He's mine!"
"No. Sa akin na siya noon. Sa akin pa rin siya ngayon."
"He's my husband!"
Malakas na umalingawngaw ang sampal na ibinigay niya sa akin. Napatagilid ang mukha ko sa lakas ng sampal niya. Kaagad nangilid ang luha sa mga mata ko at akmang uulitin niya ang ginawa pero inunahan ko siya. I slapped her cheek, the sound as loud as she gave me.
"The ink on the annulment papers dried a long time ago, Jean. He's not your husband anymore."
"Cut!"
Inayos ko ang ekspresyon sa mukha ko at nginitian ko si Emma Manuel na katrabaho ko sa bagong pelikula namin na Broken Promises. The story line is actually good and not as cliche as the other movies that I did with a love triangle like this one. It's more about heartbreak, forgiveness, and new beginnings. Ang ayoko kasi talaga sa lahat na gaganapan ay iyong mga proyekto na umiikot sa mistress tropes. Gasgas na gasgas na kasi lalo na rito sa Pinas.
"Sorry, Belaya! Napalakas ata."
"Okay lang, ano ka ba? Ako rin naman. As long as maganda sa camera worth it," sabi ko sa kaniya at tinapik ko siya sa balikat bago ko siya nilagpasan.
Hindi namin kasi pinepeke ang mga sampal. Mas maganda kasi kapag totoo talaga. Kaunting sakripisyo para sa isang makatotohanan na scene. Saka ako kasi iyong klase ng artista na bihirang kumuha ng double. Even with the first action movie that I did a long time ago.
Sinalubong ako ng manager ko na si Sebastian at naiiling na idinikit niya sa pisngi ko ang hawak niya na ice popsicle na hindi ko alam kung saan niya binili. "Ginalit mo ba 'yon at parang ang lakas naman ata ng sampal sa'yo?"
Inirapan ko siya at hindi ko siya sinagot. Wala naman kasi talaga kaming problema ni Emma. She's a good actress and she's one of the few that I like.
Hawak ang ice popsicle sa pisngi na nilapitan ko ang isang lalaki na ngayon ay tahimik lang sa isang tabi habang nanonood sa mga nangyayari. Sa kabila ng maraming tao sa set location namin ngayon at kahit na isa sa mga iyon ay si Samuel Lorenzo na siyang leading man ng story ay stand out pa rin si Pierce na ilang beses kong nakita na tinitignan ng mga katrabaho ko. Mukha kasi siyang artista. Iyon bang parang hindi pwede sa basta na tema lang. He would really look good as a knight and not a fancy-pansy looking King. He kind of remind me of Henry Cavil. But not him as Superman. Iyong sa The Witcher where he talks through grunt, and he's all ragged looking.
Pagkakaiba lang hindi naman mahaba ang buhok ni Pierce. He has this tapered haircut making his hair look so soft. He didn't fix it or put product on it but it dry in a messy hot way. He also has this short boxed beard that's near on just being a stubble that I often see on actors like Chris Hemsworth. Na ultimate crush ko.
"Hello," nakangiting bati ko sa kaniya.
Pumunta siya sa bahay ko rito sa Manila at iniwan niya na lang ang sasakyan na dala niya para makasama sa amin. He offered to drive but Sebastian is territorial when it comes to his baby, my black Hiace van.
This is his first day as my bodyguard.
"That looks like it hurts."
Nagkibit-balikat ako, "Part of the job."
Inalis ko ang popsicle na hawak ko sa mukha ko at kinagat ko iyon para buksan pero gaya ng inaasahan ay ang hirap sirain ng plastic na lalagyan no'n. Napatingin ako kay Pierce nang abutin niya iyon mula sa akin at hinawakan niya ang magkabilang dulo no'n para baliin. I watched as the veins on his hand popped as he break the ice popsicle in two.
Inabot niya sa akin iyon at kaagad na kinuha ko 'yon. I put the green ice pop inside my mouth to suck out the sweetness. Habang ginagawa iyon ay nakatingin pa rin ako sa kaniya kaya kita ko kung paanong nagsalubong ang mga kilay niya.
"What?" Inangat ko ang isa sa direkyon niya. "Gusto mo?"
"No."
"Eh bakit parang galit ka? Gutom ka na ba?"
"No."
I rolled my eyes at that. Napakasuplado talaga. Mabuti na lang ang sarap niyang tignan at... mukha rin siyang masarap. Umangat ang sulok ng labi ko at dahil subo ko pa rin ang ice pop ay mukhang mas lalong nainis si Pierce sa akin dahil humalukipkip na siya.
"What's your problem?" I said as I take out the pop.
"Wala."
Bago pa ako makapagsalita ay lumapit sa amin si Sebastian at tinignan ako. Nagpalipat-lipat ang tingin niya sa amin ni Pierce bago napapabuntong-hininga na dinutdot niya ang noo ko. "Akin na nga 'yan bago pa may atakihin sa puso dahil sa'yo."
"Ha?"
Imbis na sagutin ako ay kinuha niya sa akin ang dalawang ice pop. "Kakain ka na mamaya. You don't need useless sugar in your system. Binigay ko sa'yo 'to para ilagay sa pisngi mo hindi para kainin."
"Parang gamot lang 'yan. Hindi effective kung ipapatong mo lang sa masakit sa'yo. You need to consume it."
Sebastian gave me a sharp look. A look that probably scared the hell out of other soldiers back when he was still in the army. When he's not glowering he could be really handsome. He has this Josh Duhamel thing going for him.
He's older than me by ten years but his sister, Lauren, was my classmate in college. Kaya matagal na rin kaming magkakilala. But he didn't became my manager instantly. I had two managers before him. Both that lied and stole from me. I was at Lauren's house and crying my heart out because another person betrayed me and she joked about hiring his brother as my manager who at that time quit the military. Hindi nga lang niya alam na sineryoso ko.
Of course Sebastian hated the idea but when I got bamboozled for the third time within just three months of that new manager working for me and the same manager tried to hurt me when I attempted to stop him from taking more from me, he finally agreed to become my manager.
He's not only just a manager he's also my bodyguard. A fact that Pierce don't need to know about.
"Get your makeup done. You still have one more scene today."
I sighed as a response before I went to my make-up team. They freshen me up instantly. Nang matapos sila ay bumalik ako sa kinatatayuan ni Pierce at ginaya ko ang tayo niya. Hindi pa ako nakuntento at umakto akong sinusundan lahat ng tignan niya.
"May galit ka ba sa mga ilaw dito sa set at kanina mo pa tinititigan?"
"Wala."
What a tough nut to crack. "Pwede kang umupo, you know?"
"It's not my job to sit around." His eyes went down to me. "Hindi ko rin trabaho na makipag-usap sa'yo."
Lia was right the last time we talked. His words could stung if you'll let it. Iyon nga lang makapal ang balat ko dahil sa mundo na ginagalawan ko ay kailangan iyon. You can't be a snowflake with the kind of job that's why Pierce' words just bounced away from me.
"Bakit? Hindi mo ba ako gustong kausap?" Nilagay ko ang kamay ko sa tapat ng dibdib ko. "Masaya naman ako kausap. Hindi ka mabobored."
"Belaya you're just a case. Nothing else."
"Well in my family's business, Pierce is just a device. Kaya quits lang tayo, naiintindihan mo?"
Napakurap siya habang nakatingin sa akin na para bang pinag-iisipan niya kung nasa tamang katinuan pa ako. I smiled sweetly at him that earned me another blink from him. Totoo naman ang sinabi ko. My family has this laser thing device they call Pierce.
"Matagal mo pa akong makakasama. It will be easier if you just talk to me. Eventually I'll ran out of things to talk about." Not true. I could go on talking forever. Lalo na kung siya ang kausap ko. "Pero kung hindi mo ako papansinin lalo lang akong magpapapansin sa'yo."
"Why?"
I was a bit taken aback by his straightforward question but I decided to shrug my shoulders. "You're interesting and I like you."
"Belaya!"
Nginitian ko si Pierce at nag thumbs up ako sa direksyon ni Sebastian na tinatawag na ako para umakyat sa ikalawang palapag ng bahay. They converted one of the rooms so it could look like a hotel room. That's the beauty of filming. Kapag na-edit na at naipasok ang shots kung saan may kuha sila sa totoong hotel ay magmumukhang iisang lugar lang ang dalawa.
"I'm needed." Naglakad ako palapit kay Sebastian pero sandaling napatigil ako nang maramdaman kong nakasunod sa akin si Pierce. "Pwede namang dito ka lang."
He just look at me as an answer. I guess he'll be going with me wherever I go. Nagkibit-balikat ako at nagsimula na ulit akong umakyat sa hagdanan. Bumungad sa amin ang naghihintay na mga katrabaho ko. Tatlong tao lang ang naroon dahil sa mga ganitong klaseng eksena ay iniiwasan nila talaga na masyadong marami ang tao para na rin maging komportable ang aktres at aktor.
"Hey, sunshine."
I threw my co-actor Sam a smile. "Ayos ba ang tulog mo? Ang daya mo."
"Ang tagal niyo eh. Nakailang take ba kayo ni Emma?"
"About ten. Kumuha pa sila ng ibang anggulo eh."
"Sampung beses kayo nagsampalan?"
I rolled my eyes at that. "No. That we got right the first time."
Bihira naman sa akin ang kailanganin ng maraming takes. Unless may gusto pang ipagawa ang direktor. Hindi naman ako perpekto.
"I don't want any retakes, Sam," I said to the man.
"Tell that to yourself, Lawrence."
Napailing na lang ako sa naging sagot niya. Na-shoot na kasi namin ang scene na 'to. We already did the angles and the close-up shots. Hindi pa nga lang namin ginagawa iyong buo mismo dahil wala na rin kaming oras noong nakaraan. Inserts lang naman kasi iyon kaya mas madaling gawin. Like a shot of a touch on the shoulder, the body arching, a kiss on the nape. It's the small things so it was easy. Kaya lang ngayon ay kailangan namin gawin ang buong scene na mismo.
The director went to us to talk about what he wanted. I reviewed the script which I already memorized at ganoon din ang ginawa ni Sam. Pumunta ako sa changing room pagkatapos para ayusin ang sarili ko. After awhile we started the dialogues which we nailed after a couple of takes. It was an emotional scene but we also need to hike it up to make it intense.
"Kung gusto mong bumalik sa kaniya wala naman akong magagawa," sabi ko habang nakatingin kay Jake, Sam's character.
"Tinutulak mo ko pabalik sa kaniya?"
"Kasi parang iyon ang gusto mo!" Pumatak ang luha sa isang gilid ng mata ko. "Iyon ang pinapakita mo sa'kin!"
"I'm trying not to show our kid how ugly the relationship I have with her mother, Zoe. Don't be ridiculous!"
"Our kid," I asked, my voice dropping into a low whisper. "Jean left Rose when she was months old. I was there for her! Ako ang nando'n para sa'yo!"
"Zoe-"
I put my hands on his chest and pushed him but he didn't even budge a step, "Pumunta ka na sa kaniya. Iyon naman ang gusto mo di ba? Go to your wife so you could give Rose a mother that looks like she didn't had with me."
"That's not what I meant."
"Just leave."
"Zoe, please..."
"Ayoko na!" Puno ng hinanakit ang boses ko nang umalingawngaw iyon sa kuwarto. Animo ilog na masaganang dumaloy ang luha mula sa mga mata ko. "Ayoko na. Pagod na pagod na ko. Nakakapagod kang ilaban, Jake. Nakakapagod kasi ayaw mo kong hayaan."
"You're giving up on me?" he whispered.
"I'm giving up for me."
"You can't leave me."
"Tama na-"
Pinanlaki ko ang mga mata ko nang basta na lang niya akong hapitin palapit sa kaniya at sinakop ang mga labi ko sa isang halik. The kiss was intense and fierce that it almost hurt but I answered it back with the same passion.
Naramdaman kong bumagsak ang katawan ko sa malambot na kama kasabay nang mga kamay na kumikilos para tanggalin ang pagkakabutones ng suot ko na pang-itaas.
There was a lot of pulling and kissing until I can feel myself left with only my skirt on. Bumaba ang kamay ng lalaki sa isang hita ko kasabay ng pagputol niya ng halik namin. His lips went to the side of my neck and I closed my eyes as I let out a whisper of a moan.
At that moment, I am Zoe and he's Jake. Sa kuwarto na iyon ay tanging kami lang ang naroon. There's no one else except us and nothing matters except the two of us.
Naramdaman kong pumaloob sa suot ko na palda ang kamay niya. His hand found the side of my lace underwear and he pulled it down, tearing it by the way he tugged at it hard. Initsa niya iyon malayo sa amin. Both of us sharing a heated stare, I reach for the buckle of his belt.
He fumbled for a bit and he placed his body between my legs. I looked at his eyes and as if in sync to each other, he pushed his torso towards me at the same time my eyes fluttered close and I cried out his name. "Jake!"
Kumapit ako sa mga balikat niya kasabay nang paggalaw niya sa ibabaw ko. My cries and sound of pleasure are quiet and not over exaggerated. It's the same for him that is letting out a low groan deep inside his chest.
There was a lot of touching, kissing, and rolling. But we end it with me on top of him, my long hair touching my back as I arched my body, my legs on each side of him, his left hand on my back while the other is cupping my right breast that is still clad of lace brassiere.
"Cut!"
Hinihingal na hinayaan kong bumagsak ang katawan ko sa kama at narinig ko ang mahinang pagtawa ni Samuel na tinapik ako sa balikat. We had two movies together. Bagay na bihira dahil kadalasan iba-iba ang nakakaparehas ko.
What I like with Sam is that he's respectful when it comes to scenes like this. Alam niya rin kung paanong ikikilos ang katawan niya para matakpan ako at kung paano magawa ang mga bagay na hindi kinakailangan na hawakan ang mga sensitibong parte ng katawan ko.
Like how he cupped me awhile ago. He strategically placed his hand just below my boob so he's not really touching me. Sa camera ay mukhang hawak niya talaga ako.
"Nice work, Lawrence," Samuel said.
"You need more improvement, Lorenzo," I teased as I climb out of the bed.
Natatawang binato niya ako ng unan pero binelatan ko lang siya. Sumaludo ako sa direktor na nag-angat ng tingin sa monitor sa harap niya at nagtaas siya ng kamay para ipakita sa akin ang naka-thumbs up niyang mga daliri. Direk Joe, always the coolest.
Tumingin ako sa pintuan at akmang lalapit sa akin si Sebastian pero naunahan siya ni Pierce. He grabbed the blouse that was tossed somewhere and put it on me. Mabilis niyang nabutones iyon na para bang sanay na sanay siyang gawin iyon. Hmm. I don't think I like that part.
"Do they really need to make you take your clothes off?" he grumbled.
"May damit pa nga ako eh." Mas malala pa nga sa A Lust To Last. Saka mas madaming bed scenes iyon. Dumilim ang mukha niya sa sinabi ko at binitawan niya ako at para bang may hinahanap pa. Pinigilan kong mapangiti at kinalabit ko siya dahilan para mapatingin siya sa akin. "Are you looking for my underwear?"
"What-"
"Because I'm wearing one. Dalawa ang suot ko at iyong isa ang sinira ni Samuel."
"I'm the panty destroyer," Samuel said proudly. Wala pa rin na pang-itaas na tumayo siya mula sa kama at umakbay sa akin. Iyon nga lang hindi nagtagal iyon dahil tinabig ni Pierce ang kamay niya.
"The camera is not rolling anymore, buddy," Pierce said dangerously.
Namilog ang mga mata ni Samuel na kung hindi lang mas lalong maiinis si Pierce ay malamang tinawanan ko na. Para kasing napagalitan siya ng guro sa itsura niya. He's one of the famous actor I know and he just got told off by a man that he didn't even know. I felt Pierce hand went around my wrist and then he pulled me out of the room. Nag peace sign ako sa direksyon ng nahihiwagaan pa rin na si Sam.
"Are you done for today?" Pierce asked.
"Uhh... yes?"
"Good. Ask your people to pack up-"
"Already done," singit ni Sebastian sa usapan. May kung anong ningning ang mga mata niya na bihira kong makita. Katulad ko ay parang pinipigilan niya rin ang sarili niyang matawa. "Kukunin ko muna ang sasakyan."
Hindi pa rin ako binibitawan ni Pierce na sumunod kami kay Sebastian sa pagbaba ng bahay. Kung nasa cartoon lang kami siguro may ulap na sa ibabaw ng ulo ni Pierce at inuulanan na siya no'n habang may pakidlat-kidlat pa. To say that he's in a bad mood will be an understatement.
"You need a shower."
My nose wrinkled at that. "Excuse me po, hindi ako mabaho no."
His angry eyes went to me and he glowered. "You also need a mouthwash."
Napasinghap ako. "Hoy Pierce Dawson-"
"Alam mo ba kung gaanong kadaming bacteria ang meron sa bibig ng isang tao? You don't even know where that man put his mouth before you." Lalong dumilim ang mukha niya sa sariling mga salita. "Next time just ask for a double."
"Who would ask for a double for a kiss?" Ito kasi ang unang beses siyang naka-attend sa shoot ko kaya hindi naman gaanong nakakapagtaka ang inaakto niya. Nameywang ako at sinalubong ko ang tingin niya. "That was just a short kiss. I had longer. Half the time Samuel was just kissing my neck, my shoulders, and-"
"You need a scrub."
I stared at him but he turned his back on me when the van stopped in front of us. Binuksan niya ang pintuan bago ako nilingon. Pero imbis na pumasok sa loob ay nananatiling nakatingin lang ako sa kaniya.
Wait.
I watched as his eyes raked all over my face. Tumigil iyon sa mga labi ko na alam kong namumula. Sam and I's kiss was short but it was intense.
Pierce face darken more. Something that I didn't know would be possible since he already looked murderous before. Right now it looks like he's not just annoyed but he's also seconds away from committing a murder.
He's jealous!
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top