Anne

"Anne. Okay ka na ba? May kailangan ka ba? Sabihin mo lang" andito ako sa hotel ni Jungkook. Nakahiga akobsa kama habang siya naman e nakaupo sa upuan malapit dito.

"Okay na ako. Labi lang masakit saakin." Nang sbihin ko yun e nagulat ako nang halikan niya ang labi ko. Pero smack lang.

"Para mawala ang sakit." At nginitian niya ako.

I need you girl~~ wae~~

May tumatawag?

Taehyungie ♡

Oo ganyan pangalan niya sa phone ko bat ba?

"Close talaga kayo no? Sige. Sagutin mo na." Sabi ni Jungkook. Nagdalawamg isip pa ako pero sinagot ko na rin.

"Hello? Vivi?"

"Anne. Kailangan kita." Kinabahan naman ako sa sinabi niya.

"Ano ibig mong sabihin? Ano nangyare?"

"Basta kailangan kita Anne. Please.." at parang nagcrack pa ang boses niya. "Asan ka ba? Papunta na ako. Hintayin mo ako." Binaba ko na ang telepono

"Ano daw?" Salubong ni Jungkook saakin. "Uhh.. pupuntahan ko sana siya.. kung.. okay lang sayo.."

"Puntahan mo na siya. Alam kong kailangan niya ng kausap." Nginitian ko siyabat lumabas na ako ng kwarto niya.

*****

"Excuse me miss, room number ng mga Kim." Binigay naman niya ito saakin

0712 (ARMYs and EXOLs will understand.)

Pinuntahan ko na ito at nakita ko si V na nakaupo at nakatungo.

"Taehyung." Nang marinig niya ang boses ko ay inakap agad ako nito. Inakap ko rin siya pabalik. Ramdam kong iiyak siya kaya hinagod ko ang likod nito.

"Bakit sa lahat ng tao sa mundo nanay ko pa? Shit this!" Hinampas niya ng malakas ang upuan kaya pimahinto ko siya.

"V. Hindi yan ang solusyon sa problema mo. Tsaka ano na nangyari?"

"Comatose si mama. She collapsed kaninang umaga.  Dahil sa sobrang problemado niya sa buisness namin, madalas siyang mina-migrane. Minsan hindi na rin siya kumakain. Yun daw ang naging dahilan ng pag collapse niya. Pero may isa pang malalang dahilan." Napansin kong namumuo nanaman yung mga luha sa mata niya.

"She hit her head hard on the table. And the doctor said it has a high possibility that it will lead to amnesia" inakap ko na siya. Inakap rin niya ako.

"Anne. I need you. Please. Dont leave me. Ikaw at si mama nalang ang meron ako." Mas humigpit ang yakap niya saakin

"Yes Taehyung. I'll never leave you."

"Thanks Anne." Hinalikan niya ang noo ko. Bat ganun? Siya ang kailangan ng comfort pero bat ako ang nakakaramdam ng safety sa mga bisig niya?

"Excuse me, sino dito ang kamaganak ng pasyente?" Tanong ng doctor.

"Anak niya ako." Sabi ni V.

"Stable na si Mrs. Kim. She'll be in a coma for.. lets say  for only 2 weeks." Gumaan naman ang pakiramdam ko. Yung iba nga taon o kaya buwan e. Okay na yung two weeks lang.

"Salamat doc." At umalis na nga yung doctor.

"Kumain muna Tayo. Libre ko!" Ang saya niya ah

"Basta libre di ako tatanggi" at lumabas na kami.

***

"Ayan. Ayan pa. Ito o. Yan masarap yan."

"Taehyung hindi ako naglilihi para palamunin mo ng sangkatutak ah" natawa naman siya.

"Ayoko kasing nagugutom ka. Alam kong may pinagdaanan pa kayo ni Jungkook. Pero ngayon, wag muna natin isipin si Jungkook. Ako muna please?" Medyo nagalangan naman ako sa sinabi niya. Ano ba gusto niyang iparating?

"Anne. Kasi--"

"Sir. Ito na po yung alfredo pasta niyo. Enjoy your meal~" 

Kim Taehyung

Puta naman nitong waitress ma to. Panira.

"Anne. I like you." Nakita kong nagulat si Anne. Pero nakita kong ngumiti siya.

"V.."

"Shh. Dont alam ko sasabihin mo. But please let me. Hindi naman kita aagawin sa bestfriend ko."

"Im just gonna make you fall for me until you feel the same feeling that I am feeling for you right now."

----- sorry!! Hindi ko nanaman alam kung paano ko ito ieend huhu. kaaaaaayy95 ito na. Ito na. Ikalma mo na keps mo okay? Bukas baka makapagupdate ako. Kaso may practice kasi ako ng sayaw namin. Pero try ko pa rin mwah! :*