"It's good to see you again Miss Sy."

As I entered the beast's office, he then give me his most welcoming smile that he can offer.

I almost rolled my eyes on his sarcastic way of greeting. Not until I saw this woman sitting like a princess on his couch. Has a fair white skin complexion, pinkish cheeks, beautiful nose, thin and curvy rosy lips with a cute divided chin, and her hair lazily tuck on the sides of her ear. Almost perfect. Perfect to be a princess.

She's reading a magazine where she's on the cover, looking intently at her body on the page article she's in to. Duh? So much for self complimentary.

"Oh by the way, meet my fiance, Bethany Hathaway-"

"Yeah I know her. It's all over on the media. "

Like hello? Sino ako para hindi makilala ang babae nya, di ba? We're on the same field. Mas nauna ko pa ngang nalaman na ikakasal na sila bago kumalat sa media at ianunsyo nila.

Of course, I know her. Who wouldn't be? Bethany Hathaway, a Victoria's Secret model, my co-model.

Natawa lang ang loko dahil sa pagputol ko sa kanya. Ipapamukha mo sa akin na may mapapangasawa ka na? Samantalang ako, nganga?

I cannot let that happen.

"Uh I forgot. So, what we have here?"

This time, ako naman ang ngumiti. A very sweet one. Dahan dahan akong lumapit papunta sa upuang nasa harap ng table nya.

Taas noo akong naglakad doon. Wala namang pakialam ang babae nya at busy pa rin sa pagkamangha sa sariling litrato. Duh? Can't get enough of herself?  I pity her, di pa siguro nasanay. Tsk!

Hindi naman sya magiging isa sa pinaka highest paid model if it is not because of me. Sa kanya ko kasi pinabigay ang ibang offers ko sa iba't ibang management, ad, products and such.

Busy kasi akong tao, at hindi naman ako si Wonder Woman na kayang gawin ang lahat. Sobrang hectic nga schedule ko, at ngayon lang ako nagkaroon ng medyo mahaba-habang break sa loob ng isang taon! Break ko ngayon, half day nga lang, may event kasi akong dadaluhan mamayang gabi.

Ah! Too much for these.

"Well, I'm a very busy person you know. At ngayon lang talaga ako nagkaroon ng may mahabang break, lately kasi halos wala na akong pahinga. So, I came here all the way from France to celebrate something. "

Malayo ang France dito sa Pinas. At nagawa kung lumipad ng tatlong oras lang dahil ako si Wonder Shaunty. Okay, may jet ako, at yun ang ginamit ko para makarating dito nang hindi kailangang mag-aksaya ng oras at araw.

Sumeryoso sya at napatingin sa babae nya. He still remembers. Mabuti naman kung ganun.

"Para i-celebrate ang ating munting anibersaryo. Limang taon na din pala yun."

Napalunok sya na ikinangiti ko. Galit nya akong tiningnan at lumambot naman itong binalingan ang babae nya.

I pressed my lips together that form a straight line. I hate it. How he can easily change his expression when he's looking at his woman. Oh, dearly woman. He is really in love.

Love? That's bullshit.

"Hey Baby, we have some important meeting to discuss. This is private. Can you please go to my condo and cook for me? I want to taste your delicious food again. Your favorite one."

I look at her and so she is. Her beautiful tantalizing olive eyes widened. She shrieked and hurriedly throw me a hug. We almost fell!

"Oh my God! You're here! I've been looking for you for almost a week! Where have you been Beauty? "

I rolled my eyes in annoyance. She didn't let go first so I do the honor. Kitang kita ko sa gilid ng mga mata ko ang pagtaas ng kilay ng isang nilalang na nakatayo na ngayon sa gilid ng table nya.

Gumuhit sa mukha nya ang pagtataka. Oh, he didn't know. Whatever.

"Baby, you didn't tell me that Beauty is your kameeting today."

She said while trying hard speaking that 'kameeting' na tagalog. Ang oa tuloy pakinggan pero ang cute din ng accent nya.

Natawa ang nilalang at bahagya pang kumislap ang mga matang nakatingin sa babae nya. What a scene.

"Sorry, I didn't know that you knew each other."

Sagot naman ng nilalang na nagkamot sa likod ng ulo nya. Psh. Nagpapacute ang nilalang sa babae nya.

"We knew! She's one of VS models, my co-model. How come you didn't know? We're both on the same cover in one of the magazines I bought from New York last week before I came here."

Oh yeah, I remembered that mag. Tss. Nothing important. At nandito na siya last week pa? Di ba may photoshoot pa sya sa isang advertising company noong isang araw? Supposed to be ako ang model na iyon pero tinanggihan ko at nagsuggest akong siya nalang ang kunin nila. May ibang appointment kasi ako doon sa Japan, kailangan na kailangan kong dumalo dahil para iyon sa kompanya ko.

"Nah, don't have time for that. It's not important whom your with thou."

Ay ang sama ng nilalang na ito. Ano kaya ang nagustuhan ng babae nya dito? Wala namang ka amor amor ang itsura niya. Tss.

Bago pa magsalita ang babae nya, inunahan ko na. Baka humaba pa e.

"What? I thought you're with this advertising company the other day?"

"Nah, I decline the offer. I want a break."

Natatawang sabi nya. Sabagay, nakakapagod na din minsan pero wala naman syang ibang ginagawa tulad ko para magreklamo pa sya.

Maswerte nga sya kasi isa na sya sa may malaking bayad na modelo. Whatever her reason for that 'i-need-a-break' is, I'm sure may kinalaman dito ang nilalang na nasa tabi nya.

"Let's have another time for the chitchat Beauty, I still need to cook for my baby. A romantic dinner probably? What do you suggest? "

Mahinang sinabi nya sa akin yung dalawang huling salaysay. Hindi ito narinig ng nilalang na tahimik lang ding nakikinig. Kanina ko pa napapansin, tanging sa babae nya lang ito nakatingin. Tipong wala ako sa loob ng kwarto.

Signs of being in love. Parang bumabaliktad ang sikmura ko. How I hate that.

"Tama yan, lagyan mo din ng lason para masaya."

Kunot noong tiningnan nya ako. Lalong lumaki ang ngisi ko. Hindi pala talaga ito nakakaintindi ng tagalog. Good.

"Shaunty!"

"What? I said, that's a nice idea. Really Beth, you should do that for him. Mmkay?"

Nakangiting tumango sya sa akin. Para namang ipaghahanda lang ng romantic dinner, ang saya saya nya na. Pareho lang din naman iyong dinner, sinamahan nya lang ng romantic.

How come nagiging romantic ang dinner kung parehas lang din naman kumakain ang dalawang tao? Di porket romantic ang ambiance, romantic na din kayong dalawa. Ambiance lang ang nagiging romantic, kumain lang kayo, kaya wala pa rin. Mga ka oahan talaga ng mga tao ngayon.

"Alright,  thank you."

Ngiting ngiti pa itong binalingan ang nilalang na ang kanina'y galit itong natingin sa akin, nag iba noong sinalubong na nya ng tingin ang babae nya. Para naman itong batang nakakita ng panda. Ang amo ng itsura nya at halatang masaya. Excited pa nga.

"Bye baby."

Sabi ng babae nya at humalik sa labi ng nilalang. Saglit lang sana iyon pero hinawakan sya sa bewang ng nilalang at ang isang kamay ay inabot ang panga ng babae nya para mas idiin pa ang halik at magtagal pa ng ilang segundos na naging ilang minuto din.

Halos mapamura na ako sa isipan ko at mapairap ng wala sa oras.

Ang tagal naman maglaplapan ng nilalang na ito at ang babae nya. Galit nga talaga ang beast, masyadong pinanggigilan ang mga labi ng babae. Kawawang babae.

"God! I thought I'm gonna wait here for forever! Good thing it didn't happen!"

Sabi ko ng sa wakas matapos na silang magkasakitan. Hiningal pa nga ang dalawa.

Kagustuhan nyo yan, mukha pa ngang nasarapan kayo, tapos ngayon, hihingal hingal kayo! Mga kalaswaan nga naman. Di na nahiya.

"I love you."

Sabi ng nilalang na seryosong nakatingin sa mga mata ng babae nya. Si babae naman ay tela namula pa ang pisngi tipong nasampal ng ilang beses dahil sa narinig ng nilalang na iyan.

"That was the first time you said that. Can you say it again, please?"

The beast chuckled sexily. Pwe! Kalaswaan talaga.

"I love you, baby."

"Aww, I love you too baby. I'll go ahead. Bye again."

At muli ay naglaplapan na naman ang dalawa. Napasapo nalang ako sa noo ko. Kailan ba talaga sila matatapos nyan? Siguro pag wala pa ako rito, kung ano na ang nangyari sa dalawang ito.

Baka nga nagka-initan na sila at nagising ang hindi dapat magising. Jesus Christ! What an imagination Shaunty!

"Seriously guys, you can do that again and continue it there in your condo, just not now, okay? Tama na yan."

Hindi pa talaga sila titigil kung hindi ko pa tinapik ang balikat ng babae. Ang iingay nila! Nag-iinit ang dugo ko habang naririnig ang mga mumunting ungol sa laplapan nila!

"What a disturbance."

Oh, galit na ngayon ang nilalang. Galit syang nakatingin sa akin na parang isa akong bagay na nakakasira ng araw nya. Isang hayop na gustong gusto na nyang lapain. Samantalang umaamo naman kapag sa babae nya.

Ang dali dali lang talaga nitong nilalang na 'to ang iitsapwera ang kagandahan ko. Heck, mas maganda pa nga ko dyan sa babae nya. Kaya nga na sa akin lahat ng first choice nila.

Nahihiyang tumawa ang babae at tuluyan na talagang nagpaalam. Humalik pa sya sa akin bago umalis.

Hindi naman ako marunong makipagplastikan at lalong hindi ako plastik na tao, pero kung ano ang pinapakita ko sa babae nya, ganun din ang pinapakita ko sa nilalang na ito.

"What do you want? Money?"

Malamig pa sa malamig nyang tanong. Kung may mas malamig pa sa malamig yun na ang istelo ng pagkakasabi nya.

Nag iba din ang tindig nya, para bang sobrang taas nya na at pipilitin mo talagang titingalain sya. May authority pang aura na nalalaman. Kabaduyan.

Kahit anong gawin nya, hindi pa rin magbabago ang tingin ko sa kanya. He's still a beast. Walanghiyang nilalang.

"I don't need your money. Mas marami pa nga ang pera ko kesa sa'yo."

I smirked. Mahahawakan na din kita sa leeg. Makikita mo.

"I need you."

Lalo lamang nagdilim ang mukha nya at hilaw na tawa ang binigay nya sa akin. As expected. Nadagdagan ang aura ng pagiging matigas kunyari nya. Wala naman akong paki alam doon.

"You're crazy. I'm engaged now. You should stop."

Mariin nyang sabi. May diin talaga ang pagkakabigkas nya sa bawat salitang namutawi sa bibig nya.

"I won't, not until you said you need me too."

I'm serious as fuck! I even get my feet up and went near to him, stroking the lining of this coat. He stiffened.

"That won't happen. Mamatay muna ako, bago mangyari iyan."

Bahagya nya pang tinapik ang kamay ko. I give him a wry smile. Pagod ako dahil sa byahe, sa pakikinig ng mumunting drama nila kani kanina lang pero nasiyahan pa rin sa tuwing pinapakitaan nya ako ng galit at malamig na ikspresyon.

Wala naman akong ginawang masama para tratuhin nya ako ng ganito, in fact sya nga ito ang may matagal nang atraso sa akin.

And now, it's payback time!

"Well then, I guess I'll have to kill you first for that to happen."

"You're impossible. "

Lumapad ang ngisi ko. Nawalan na ata sya ng bilib sa akin ngayon. Oh well, what's new? Dati pa naman ah. There are things that doesn't change huh?

May mga bagay talagang hindi nagbabago, at hinding hindi magbabago. Kinalimutan mo lang, kasi yun ang pinili mo.

Tulad nalang sa love. You cannot change your feelings to someone unless you choose to forget.

At lalong di rin ako naniniwala sa falling out of love na iyan. How come you fall out of love to someone you used to love dearly?

Truth is, you forgot the reason why you love that person, and that leads you to change your feelings. As simple as that.

But pwede rin namang nagsawa ka na, ayaw mo na, o gusto mo na nang iba. Kalokohan lang ang mga nagsasabing pagod na silang magmahal. Pagod na silang magmahal, oo, pero sa isang tao. Gusto na naman nila ng panibago, at yun ang totoo.

Hindi nakakapagod magmahal, hindi naman 'yan tinatrabaho. Mga kaartehan lang iyan ng mga tao. Kumbaga, panakip butas lang ba sa tunay nilang nararamdaman.

Kaya, mas madaling sabihin na ' Pagod na ako. I'm falling out of love sa'yo' kesa sa 'Ayaw ko na sa'yo, may iba na akong mahal at higit pa sya sa'yo.'

Falling out of love is just a defense mechanism to those who failed to stay in love. Falling in love is easy but staying in love is hard.

"I am Beauty Shaunty Sy, and nothing is impossible to me Mr. Hunter, CEO of Hunter Corporation."

Marami talaga silang properties and businesses around the globe but I am 20 % higher than him. Sa business world pa lang iyan.

Maliit na porsyento lang iyon pero I have my ways na lalong taasan pa ang agwat naming dalawa pagdating sa business. At sisimulan ko ito sa kanya.

"By the way, I bought 40% share from your company. So basically, I own 40% of your properties. "

Bahagya pa syang naguguluhan kaya mahinang hinampas ko sa kanyang malapad na dibdib ang folder na nasa bag ko. Tiningnan nya ito at nanlaki ang mga mata.

"How did that happened? "

"I told you, nothing is impossible with me, Vlad."

I give him a grin. Realization shoot through his eyes. There!

"Yes, ako ang dahilan kung bakit unti unting nagsisi-alisan ang mga investors mo noon. And ayan na, tinulungan na kitang maka angat muli. Binili ko ang 40% ng kompanya mo at inindorso din kita sa ibang kakilala kong investors. Kaya di rin nagtagal, bumalik sa dati ang kompanya mo. With a loud boom pa nga."

At syempre, kasama na ako doon. Kaya mas lalo lamang akong umangat sa kanya. Madali lang naman humanap ng investors e. Kahit nga nakatalikod lang ako.

"So, I guess mapapa 'I need you' ka talaga sa akin soon."

Mapang-asar ko syang tiningnan. Hindi nya naman pinansin iyon. Dahil alam na nya ang maaring kalalabasan kapag magbago ang isip ko. Might as well bigyan na sya ng babala para mapaghandaan na nya.

At ang babala na iyon, ay ang pagpunta ko mismo sa office nya.

"I cannot believe this!"

"Ah, surprise?! "

Nilapitan ko sya at hinawakan ang magkabilang balikat nya. Tiningnan ko sya sa mga mata. Nagliliyab ito sa galit. Hindi pa rin sya makahuma sa pagkamangha, ano? That was two years ago, you know. Ngayon ko lang sinabi kasi ngayon lang naman ako nagkaroon ng pagkakataon.

"Like my surprise Honey? Hmm? How about, a celebration for our fifth wedding anniversary?"

Kahit wala namang nangyaring wedding. Ceremony oo, pero wedding? Nah. Forget that.

Nandito din ako para ipaalala sa kanya ang ginawa nya noon.

"A runaway groom? Bago yun ah?"

Saglit akong nakakita ng konsensya sa mga mata nya, pero hindi iyon ang kailangan ko.

Hinalikan ko sya. Nagulat pa sya noong una pero tumugon din naman. Taksil.

Marahas kong kinagat ang labi nya dahilan para mapasigaw sya at agad akong tinulak. Ngumisi ako ng nakakaloko. I wonder why ang bilis nya kong iturn down sa harap ng lahat pero bakit ang bilis lang din nyang magpadala sa akin?

Halik lang naman iyon, maliit na bagay.

"What the fuck Shaunty?!"

"Sorry."

Natatawang sabi ko. Hindi naman iyon sincere.  Pwe!

"Let's go out."

"No."

"C'mon, just a celebration. A simple celebration for my comeback. Ito naman, iyong anibersaryo kaagad ang naisip e."

"I said no!"

Okay, naalala siguro niya ang nangyari kanina. Nagtaksil siya sa pinakamamahal nyang babae. Kasi kung hindi, papayag agad ito. Afterall, we're partners.  Business partners. Kaya pwede business meeting din di ba?

"Why?"

"I have to go home early. May naghihintay sa bahay. Yung fiance ko. "

Sabi na nga e. Si soon-to-be-wifey is waiting and making a romantic dinner your you nga pala. Okay, sabi mo e.

"Fine, madali naman akong kausap e. "

Sinadya ko talagang ipakita ang screen ng phone ko kung saan nakaplay ang video na naghalikan kami. Kunwaring inaayos ko ang bag ko at akmang aalis na.

"Wait, what's that?"

"Ano?"

"Is that our video?"

"Ah this?"

Sabay tinaas ko ang phone ko. Ngumisi ako sa kanya.

"I won't take no for an answer. Have a dinner with me or else, this goes straight to your woman's sms."

Nagtiim bagang sya. Tinalikuran ko na sya na may mga ngiti sa labi.

"I'll wait for you at the lobby. Make it quick!"

"You're a bitch!"

Mahina lang pero may diin. Nagpanting ang tainga ko sa narinig. I turn around to see his beastmode face. I give him a sweet smile.

"You know I am not, right?" Inosenteng tanong ko. Mapakla akong ngumiti at agad din iyong napalitan ng malamig na tingin. "But you turned me into one, five years ago."

***