"I thought we wouldn't see you after what happened, what made you change your mind?" Nangungutyang tanong ni Granny Julie. As far as gusto ko syang patulan, hindi ko magawa. Aside from post birthday celebration nya ngayon, may respito pa din naman ako sa kanya. Lahat ng mga mata nila sa akin nakatuon.

"Ma." Pagpapatigil sa kanya ni auntie. I don't need saving. I can do it myself. Kaya ko ang sarili ko. I wouldn't give them the liberty to taunt me over and over again. I've had enough.

"Actually, I'm here to met someone regarding with my business." I said emphasizing the last two words. Nakalimutan ata nilang after what they have done, matapos nilang itakwil ako, I manage to build my own image. I build my own company.

At first hindi madali, sobrang hirap lalo na't back to zero ka. Pero with my perseverance and will, na kaya ko naman kahit papaano. Nakakaraos din sa unos.

"And then auntie invited me over so as a respect, I'm here." I didn't meant to say those. I mean, I didn't meant to offend anyone. Pero sumubra na sila. Masyado na nilang tinapaktapakan ang pagkatao ko na parang hindi din ako parte ng pamilyang ito.

Was this because I'm a lady? A girl? At hindi lalaki. Knowing the tradition of my father, mas papaboran nila kapag lalaki ang anak. But the sad part is, it happened to be me. Kaya siguro madali lang sa kanilang gawin ang lahat para kontrolin ang buhay ko.

Walang umimik pagkatapos kong sabihin iyon. Siguro natamaan. I'm here to respect, pero anong napala ko? Hindi nila nirespito ang pagiging mapagkumbaba ko. Same as they didn't respect me as a human noong sinaktan nila ang damdamin ko ng paulit-ulit. Kung paano nila pinamukha sa akin na isa lang akong kahihiyan. Matinding kahihiyan.

It sucks. Kung sino pa yung kadugo mo sila pa yung babastus sa'yo.

Nagpunas ako ng labi bago tumayo. I excuse myself kasi hindi ko na kaya.

"I'm sorry but I'll go first. I still have a conference to attend." Tanging sabi ko nalang. Hahalik sana ako sa pisngi ng mother ko at grandma pero naalala kong we're not in good terms pala. With hesitation, I chose to kiss them on the check bilang respito nalang. Even though they failed to give me the respect I deserve.

"Happy birthday again granny Julie." Hahalik sana ako pero umiwas lang siya at nagtawag ng waiter kunware. I was left dumbfounded. Still, I chose to ignore at yumuko sa natitirang nasa hapag.

With Jane on my side, I wipe the tears that escape from my eyes pagkalabas ng hall. Ang sakit at ang sikip sa dibdib magpigil ng hinanakit.

All this time, ganun pa rin ang trato nila sa akin. Even before we don't get along. Noon pa man napapansin ko ng ayaw nila sa akin. Kung hindi ko lang siguro nakita ang picture ko noong kapanganak ko lang at ang birth certificate ko, iisipin kong I'm an adopted child. O di kaya ay anak sa labas.

Siguro isa talaga sa factor ang pagkadesgusto nila sa akin ang kasarian ko. Was it my fault na babae ang anak nila?

"Thank you Jane. Kindly drop me at the nearest bar. I think I need to unwind." Hayaan na muna natin ang conference. Hindi ko pa kayang magtrabaho ngayon.

"Be my representative again. Thank you." Sabi ko ng binaba niya ako. Tumango naman siya at walang paalam na umalis. She knows I didn't want to talk about it. Alam niyang kailangan kong mapag-isa.

Siya lang talaga ang nakakaalam ng lahat ng tungkol dito. After all she's my best friend. I meet her when I was in Paris. Siya ang tanging sandalan ko sa lahat ng naging problema ko, be it family or work. And of course alam din niya ang tungkol sa pagpapakasal ko na tinakbuhan ng groom. I was very open to her. I trusted her. And I hope she won't break that trust.

I ordered bloody Mary and drank it straight. I want to drown. Gusto ko ring sumigaw para mawala ang sakit pero hindi ko kaya. I silently cursed myself.

Matagal akong malasing pero dahil naparami yata ang nainom ko, nakaramdam ako ng pagkahilo.

Tumayo ako at pumunta sa dance floor. Gusto kong magwala at ilabas lahat ng sama ng loob through dancing.

Ngunit bago pa ako makapunta doon may nabunggo ako. Ano ba yan!

"Hey careful." Mahinang usal niya. Hindi ako umimik at tinanggal ang braso niyang nakahawak sa waist ko.

"Get off of me asshole." Singhal ko. Umaalon na ang paningin.

"You're drunk. I'll take you home." Sino ba 'tong nilalang na ito?!

"And who the hell are you?!" Dinuro ko sya pero gumewang lang ako. Fuck! I'm totally drunk!

"Where's your assistant. Kailangan mo ng umuwi, lasing ka na." Sabi niya ulit. Tiningala ko siya at inaninag. Ngumisi ako nang mapagsino siya.

"Kasalanan mo lahat ng ito e." Turo ko sa kanya. Suminghot ako at naramdaman ko nalang ang mga mainit na luhang rumaragasa mula sa mga mata ko. Masakit pa rin talaga. Akala ko makakayanan ko na.

"It's all your damn fault!" Singhal ko. Pinagsusuntok ang dibdib niya. Hindi naman siya umiwas at hinayaan niya lang ako sa ginagawa. "Kung hindi dahil sa'yo, hindi sana nila ako tratuhin ng ganito!" Muli kong sigaw.

Pinalo ko siya ng huling beses at tinalikuran. Ngunit bago pa ako makalagpas sinalubong niya ako ng yakap. Lalo lang akong umiyak.

"Why?" Mahinang tanong ko habang sumisinghot. "Why did you have to runaway? Bakit mo ako tinalikuran Vlad?"