Chapter 23

"Napaka-OA talaga," natatawang bulong ko bago ko ibinalik ang phone ko sa bulsa ko.
Mamaya na ako magrereply sa kanya. I know that they are busy. Jared and Dion told me earlier their schedules.
Sinabi nilang dalawa na para bang ako ang nanay nila at kailangan kong malaman ang buong schedules nila.
And yes, Dion is now part of official nangungulit sa akin. Hindi ko na nga alam kung bakit bigla akong magkaroon ng mga katextmate at kachatmate, parang nung nakaraan lang-hahawakan ko ang phone ko kapag may hinihintay akong notes galing kila Shiloh o kaya naman ay may emergency akong hinihintay kila kuya.
Pero ngayon...
"Lulu, stress," natatawang saad ni Winwin na ikinatawa ko rin.
"Paanong hindi masstress, mukhang kinukulit ni Dion yan," mahinang saad ni Shiloh bago lumapit sa akin. "Alam mo! Pinagpala talaga akong pinsan kita," bulong ni Shiloh na ikina-irap ko lang.
"Walang ibig sabihin lahat 'to ha! Mawawala rin yang mga yan kasi hindi naman na kami magkikita," saad ko na ikinatango nilang dalawa.
"Sabagay... They are still idol and we are-ay mali! You are ordinary girl who caught their attention,"
Sabay kaming napatingin ni Shiloh kay Winter nang marinig namin iyon sa kanya. Mukha namang inaasahan niya ang paglingon namin dahil nang magsalubong ang tingin namin, tumawa siya sa amin.
"Kababasa mo yan ng mga novels e," natatawang saad ni Shiloh. "Pero may point ka naman, maarte nga lang ang pagkakasabi mo,"
Tuluyan naman akong natawa sa sinabi ni Shiloh. Totoo naman kasi talaga e. Lahat totoo, pati yung maarte niyang pagkakasabi.
"Bakit ba? What is life without the drama, 'di ba?" balik naman ni Winter na magmemake face pa.
"Ewan ko sa inyong dalawa, basta isa lang ang alam ko- mawawala rin 'to," saad ko na nagkibitbalikat pa.
Ewan ko rin kung totoo ba na mawawala rin lalo pa at nakafollow na sila sa account ko sa photgram.
I followed them kasi natalo ako sa deal namin ni Yani. I hurt my wrist.
The moment he gave me my camera and told me he was going to delete my contacts to him, I told him that I twisted my wrist.
I know, I should keep it to myself since they didn't saw it naman but that's not how my parents raise me. That's not how my integrity works.
So, before he finishes what he's saying, I told him that I hurt my wrist and he win the deal- though he doesn't care about the deal anymore when he heard that I'm hurt.
He looks so worried, he keep on asking if okay lang ba ako or kung okay lang ba talaga na magtagal ako sa pagvivideo-OA pero I appreciate his kindness.
And bilang pagtanggap sa aking pagkatalo sa deal. I accepted them though I really don't know why they are so invested in my account-wala naman silang makikita doon.
***
"Congratulations on finishing your OJT today. I'm so grateful to be part of your journey here," Ms. Che says to us here in the conference room.
Finally! OJT is done! Today is pur last day, instead of assisting them she told us to complete all our needed requirements. Like clearance which we all did.
Mukhang lahat kami ay ayaw ng bumalik pa at gusto na lang magpahinga.
After nga ng mga clearance namin, pinatawag kami nito dito sa conference room. She treat all of us! Hinandaan kami ng pagkain-farewell party raw namin.
"Hay! Sa wakas!" malakas na sigaw-literal na sigaw ni Winter nang makalabas kami ng building.
Ms. Che didn't let us finish our day, she sent us home to rest and to take a breath because according to her, harder day will come to us once semester start and she didn't lie about that but for now...
"Labas tayo," yaya ko na ikinatingin sa akin nila Shiloh.
"Hoy! Kapain mo nga yang pinsan mo! Baka may sakit," saad ni Winter na ikinatawa ko.
"Hoy! Grabe ka naman... Gusto ko lang magpahangin," saad ko bago inayos ang bag ko. "Ano? Tara?" nakangiting tanong ko na ikinatingin nila sa isa't-isa.
"Ay go! Tara!" saad ni Shiloh sabay angkla ng kamay sa akin at mag-umpisa akong hilahin.
Mabilis naman na sumunod si Winter sa amin at inangkla rin ang kamay sa braso ko.
Sabay-sabay kaming naglakad papunta sa sakayan ng jeep para makapunta sa mall.
Habang nasa jeep, I get my phone to message Kuya Bench.

It's real that I already message Ate Gin to inform her. And it's true that she reply with those emojis.
After I message my kuyas, I simply message Yani. He's waiting for my reply to him.
He messaged me alot earlier, telling that they have a practice for an award show. He told how hectic their schedules upcoming days.
But since, I told him I message him later which is now, I'll do it! While my friends are still busy.

I didn't bother to look at my phone screen again if he reply. I immediately close it and put it on my bag.
Hindi rin nagtagal nakarating rin kami sa mall at mag-umpisang mag-ikot ikot.
Since we want to take a break. We decided to watch movie na medyo pinagtalunan naming tatlo kasi naman itong si Winter, gusto romance romance habang ako naman gusto ng medyo action, si Shiloh naman gusto ng nakakatakot.
"Teka! Why not, let's eat first then while we're eating let's talk what movie to watch?" saad ko na mabilis naman nilang ikinatango.
We decided to eat at very very affordable fast food chain-Jollibee...
Habang nakain, ginawa talaga namin ang mag-usap kung anong papanoorin namin until nauwi kami sa cartoons.
Lahat naman kami nag-agree, dahil gusto rin namin panoorin kaya naman nang isuggest ni Winter, hindi na ako kumontra.
Umabot ng halos tatlong oras yung movie na pinanood namin kaya naman after ng movie, we all decided to go home and finally rest.
When I got home, I decided to stay at my room to rest. Hindi naman ako pagod na pagod pero gusto ko lang humiga napagod ako sa paglalakad kanina.
I was about to close my eyes when I felt my phone light up.
I slowly took my phone to look who's the one messaging me. Pero alam ko na kung sino kahit hindi ko pa tignan.
I know it's Yani, kasi magkausap lang naman kami nila Winter kanina at nasabi ko na sa kanila na nakauwi na ako.
Hindi naman ako nagkamali nang makita ko ang pangalan niya.

Our conversation last until I don't remember. I only remember was I was holdimg my phone and reading his message about them going home.

Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top