CHAPTER 14

AVAH SIENNA ANDRADA

Nang makapasok sa opisina ni Atlas ay hindi pa rin maalis ang ngiti sa 'king labi. Siya na ang nagsara ng pinto at hinarap ako.

Ang mga kamay naming dalawa ay magkasalikop pa rin kaya kahit na sobrang lamig sa loob ng opisina nito ay natatalo 'yon dahil sa init ng kanyang palad.

Ngisi-ngisi pa rin ako sa kanyang harapan ng tingalain ito dahil kanina pa siya nakatitig sa 'kin.

"What?" natatawa kong tanong sa kanya.

"You and your mouth, woman," tugon nito na akala mo ay pinapagalitan ako.

Hindi ako nagpatinag sa tono ng kanyang boses. Mula akong napahalakhak at mahinang tinampal ang malapad nitong dibdib.

"Why?" natatawa kong tanong. "It's true that we did that in your car. Nahihiya ka ba? Don't worry, Atlas. I really like your kiss. I will rate it ten over ten. Magaling kang humalik. Mas magaling ka pa kay Cian."

Nakangiti pa rin ako sa kanya at hinihintay ang susunod niyang sasabihin, pero namayani ang katahimikan sa loob ng opisina. Ang mahinang tunog lang na nanggagaling sa split-type aircon ang naririnig namin kasama ang marahan na paghinga naming dalawa.

"Don't call your ex, especially now that you're at my place, Sienna," bigla nitong wika.

I scoffed. Inirapan ko siya at mahinang tinulak ang dibdib papalayo sa 'kin para magtungo sa isang bakanteng upuan na nakapwesto sa gilid ng harapan ng kanyang lamesa.

Sienna na naman. Bakit ba kasi hindi na lang Avah ang itawag nito sa 'kin? Nakakawalang gana tuloy makipag-asaran sa kanya ngayon. Nawala na ang mood ko.

"You're sulking right now," malalim ang boses ni Atlas ng magsalita ito. Hindi ko namalayan na nakalapit na pala siya sa 'kin.

Naramdaman ko pa ang daliri nito na iniikot-ikot ang dulo ng aking buhok kaya mahina kong hinampas ang kanyang kamay dahil nakikiliti ako.

Umangat ang tingin ko sa kanya. "Wala, ah. Guni-guni mo lang 'yon," pagsisinungaling ko.

Kinuha ko ang mini calendar na nakadisplay sa gilid ng lamesa nito at tinitignan lang ang petsa roon para ituon ang pansin sa ibang bagay.

"Do you regret it?" bigla kong tanong sa kanya. "The kiss that we sha—Nevermind, pakiramdam ko hindi ka nagsisisi kasi dumalawa ka pa sa 'kin, eh. I just want to thank you again, kasi sinakyan mo trip ko para mapaalis si Cian. Pero grabe naman kasi yung ginawa mo sa labi ko. Next time na kailangan ko ng lip plumper, tatawagan na lang kita. One call away ka ba? Mas gusto ko service mo, eh—"

Hindi ko natapos ang aking sinabi dahil sa ginawa nito. Hinawakan niya ang aking beywang at basta na lang niya ako pinaupo sa lamesa nito kaya nabitawan ko ang hawak kong mini calendar.

"How about a part three to that kiss?" bigla niyang tanong sa 'kin. "Can I kiss you?"

Agad na nawala ang ngiti sa 'king labi ng marinig ang sinabi nito. Hindi siya nagbibiro dahil seryoso ang kanyang mukha nang sabihin niya 'yon. Ang kulay abo niyang mga mata ay nakatuon lang ang tingin sa 'kin at hindi niya 'yon inaalis.

Nilapat ko ang aking palad sa kanyang dibdib. Sinong tatanggi sa grasya? Syempre wala, ang sabi nga nila bawal magsayang ng pagkain.

Naramdaman ko na bumaba ang kanyang kamay sa 'king hita at pinaghiwalay 'yon para doon siya pumwesto sa pagitan ng aking hita at makalapit sa 'kin. Sinakbit ko ang kamay ko sa batok niya at mapungay ang aking mga mata na sinalubong ang tingin nitong nakakatunaw.

"Kung gano'n, thank you for the food," malambing kong wika. "You can kiss me whenever you want, Atlas."

Kumunot ang kanyang noo. "Thank you for the food?—"

Hindi niya na natapos ang sasabihin nito nang hinila ko ang kanyang batok para mapalapit siya sa 'kin. I know he's strong because of his physique, pero hinayaan niya lang ang sarili niya na magpahila sa 'kin. I automatically close my eyes and give him a hot and fiery kiss.

Hindi agad siya nakakilos dahil ako ang unang humalik sa kanya, pero sa kalaunan ay tinugon niya ang halik na binigay ko. Ang kanyang kamay na prenteng nakapatong sa 'king hita ay unti-unti ko nang nararamdaman na gumagapang patungo sa 'king beywang.

Mahigpit ang hawak niya roon. I could feel the heat in his hands as he gripped my waist, and it was rough and looked desperate, like he couldn't hold back any longer. Mahina akong napasinghap dahil sa ginawa nito. Masakit ang ginawa niya pero mas nangingibabaw ang kakaibang nararamdaman ko.

Dahil sa pagsinghap na aking ginawa, he got the chance to slip his tongue into my mouth. Doon ay mas lalong lumalim ang halikan naming dalawa. He playfully nipped my lips and later on he will kiss me again, ang marahan na halikan ay nauwi sa agresibong halik.

I felt a tingling sensation through my whole body, especially in the area between my thighs. Instead of being hurt by what he did on my waist, my body felt good because of that. I don't know but my body craves his touch. The way he grabs my waist just to even close our bodies to each other is something that I want more of.

Kahit na malamig ang opisina nito dahil sa aircon, mas nangingibabaw ang pag-init ng aking katawan dahil sa ginagawa namin. Mas nilapit ko pa ang sarili sa kanya hanggang sa magdikit na ang aming katawan habang nasa pagitan ko siya ng aking hita.

His other hand wandered on my body, hinahaplos niya ang batok ko para mas lalong lumalim ang mainit na halik na aming pinagsaluhan. Nang magsawa siya roon ay tumaas ang balahibo ko sa katawan ng maramdaman palad nito sa kaliwa kong dibdib, ramdam na ramdam ko ang mainit niyang palad kahit na may sout akong dami sa pangitaas.

Tumatagos ang init ng kanyang palad, it feels like my body is getting even hotter. Lalo na at may ritmo ang paghaplos at pisil niya roon. Ang isa niya namang kamay ay nanatili sa 'king beywang dahil napapansin ko na parang pinanggigigilan niya ako sa tuwing lumalalim ang aming halikan.

Imbis na masaktan dahil ginawa niyang stress ball ang beywang ko ay parang natuwa pa ako dahil do'n. Sumilay ang ngiti sa 'king labi habang magkalapat pa rin ang aming labi.

"Why are you smiling?" Atlas suddenly asked as soon as our lips parted.

Mapupungay ang kanyang mga mata ng tignan ako. Parehas na nagtaas baba ang aming dibdib at hinahabol ang sariling hininga. Bumaba ang tingin ko sa labi nito, his lips are glossy because of the kiss that we shared.

"Bawal ba ngumiti?" natatawa kong tanong sa kanya.

Napailing na lang ito dahil sa 'king sagot. Bumaba ang tingin naming dalawa sa beywang ko kung saan siya nakahawak at parang napapasong tinanggal ang kamay roon.

"Huwag mong sabihing virgin ka pa!" kunot noo kong sigaw sa kanya.

Maka-tanggal naman siya ng kamay niya sa beywang ko, parang hindi niya inaasahan na panggigigilan niya 'yon. Parang nagulat pa siya sa ginawa nito sa beywang ko kaysa sa paglamas sa dibdib ko.

Hindi nakatakas sa 'king paningin ang pagkagulat sa abo nitong mga mata dahil sa sigaw ko.

"What!? of course not!" he hissed. Nilapit niya ang mukha niya sa 'kin. "Low down your voice, they might hear you!" mahina niyang sigaw sa 'kin.

"Bakit naman? Hindi naman tayo nagsesex. Ang oa mo," tugon ko.

Ang kanyang kamay ay muling binalik sa 'king beywang at hinihimas-himas niya 'yon.

"I'm sorry. I gripped your waist hard," he whispered.

"It's okay," tugon ko at ningitian siya para malaman niya na okay lang ako. "I liked it, don't worry."

Nanatili lang siyang nakatingin sa 'king beywang kaya napatingin din tuloy ako roon. Dahil bukas ang malaking ilaw sa opisina niya, kita ko ang pamumula no'n at parang may bakas pa yata ng daliri sa kamay niya.

"Hoy! Paano ako uuwi nito!?" reklamo ko sa kanya. "Nilamog mo naman ako."

"That's why I said sorry," tugon niya.

Mahina kong tinampal ang kanyang kamay sa 'king beywang dahil patuloy siya sa paghimas doon na akala mo ay sa paraan na 'yon ay mawawala agad ang pagka-pula!

"Hindi 'yan matatanggal sa ginagawa mo," sambit ko.

Hindi pa rin siya tumitigil kaya hinawakan ko ang kanyang kamay at napatingin siya sa 'kin.

"Hayaan mo na 'yan. Maggagabi naman na, hindi na 'yan makikita ng iba," sambit ko.

Muli kong ikinawit ang aking kamay sa batok nito at ningitian siya.

"Next time yung leeg ko na lang lamogin mo ng..." pangbibiro ko at nambitin pa. Pero mukhang hindi niya yata na-gets ang ibig kong sabihin.

"Why would I strangle you? You could die because of it," tugon niya at parang nagaalala pa.

Hindi ko na napigilan na mapahalakhak sa sinabi nito. Pinunasan ko ang munting luha na tumulo dahil sa 'king pagtawa. Nilapit ko ang sarili ko sa kanya at tinapat ang labi sa tenga niya.

"You'll do it by kissing it," I whispered.

Narinig ko ang mahina nitong buntong hininga. "You could've just told me right away if that's what you wanted. You don't need to say something like that because I might think something else."

Inirapan ko siya. "Ayaw ko nga. Kahit ganito ako, syempre kailangan kong magpakipot, 'no. Atsaka, ang brutal naman ng iniisip mo na sasakalin mo 'ko," humina ang aking boses bago magsalita. "Pero pwede naman siguro yung gano'n pero pag nasa kama tayo."

"See, that's what I'm talking about. You and your mouth always have something going on," sagot niya.

Tinawanan ko lang siya at mahinang tinapik ang kanyang balikat. Nilapit ko ang aking mukha sa kanya at mabilis na hinalikan ang kanyang labi.

"Ikaw lang ang kilala kong lalakeng malaki ang katawan na pwedeng tawaging cute," natatawa kong wika at mahinang pinindot ang matangos nitong ilong.

"Stop calling me cute. It doesn't suit me," masungit nitong tugon.

Napailing na lang ako at akmang lalayo sa kanya nang maramdaman na hinawakan niya ang aking braso para pigilan 'yon. Siya naman ngayon ang humalik sa 'kin.

Ang mainit na labi niya ay muling lumapat sa 'kin. This time, his kiss was soft and gentle. Banayad ang bawat galaw ng kanyang labi, ibang iba sa halik na pinagsaluhan namin kanina.

Sa bawat hagod ng kanyang labi ay pakiramdam ko ay natutunaw ako at nakakapanghina. Sa bawat segundo na magkadikit ang aming labi at abala sa 'ming ginawa hindi ko maiwasang umalpas ang mahinang ungol dahil sa kakaibang sensasyong nararamdaman.

While we were in the middle of our making-out session, I heard Atlas groan. His groans and moans acted like fuel to the fire, making my body feel like it was burning because of him, and I knew he could feel it too.

Alam kong nararamdaman niya kung gaano na kainit ang aking katawan dahil sa mahina niyang daing at ungol. His moans and groans have an effect on me, which is why my body feels like it's burning. Kung hindi niya hinawakan ang aking likod habang patuloy kami sa 'ming ginagawa, ay baka nahigaan ko na ang laptop nitong nakabukas sa 'king likuran.

"More..." I whispered on his lips. "I want more. Kiss me again, Atlas," sambit ko ng maghiwalay ang aming labi.

"Okay... If that's what you want—"

"Ahem."

Mabilis akong tumingin sa gilid ni Atlas ng marinig na may tumikhim. Nakatayo na pala si Red sa nakabukas na pintuan at nakaiwas ang tingin sa 'min.

"What is it, Red?" tanong ni Atlas nang sulyapan niya ito.

Mahina kong tinapik ang balikat ni Atlas para iparating na unahin niya muna si Red. Tinulungan niya akong makababa dahil may kataasan ang lamesa nito. Muli akong naupo sa bakanteng upuan at pinanood si Atlas na maglakad palabas ng opisina nito.

Nagkaroon ako ng pagkakataon na ilibot ang paningin sa kabuuhan ng opisina niya. On the other side, there were drawers, and on top of them were folders placed neatly. Bumaba ang aking tingin ng makita ang nahulog kong mini calendar.

Yumuko ako at pinulot 'yon para ibalik sa lamesa. Naisipan kong tumayo at naglakad sa bookshelf para tingnan ang mga nakalagay roon.

Habang inabala ang sarili sa pagmamasid ng mga iilang libro ay napatingin ako sa maliit na puting picture frame na nakalagay sa dulong bahagi na akala mo ay tinago roon.

Sabi nila curiosity kills the cat, pakiramdam ko kung magiging pusa ako ay matagal na 'kong patay at sinayang lang ang siyam na buhay.

Kinuha ko 'yon at tinignan. Isang picture 'yon ng babae. Her black hair was long and wavy. Her face was small, and in the picture, she looked fierce, akala mo ay galit siya.

Sino kaya 'to?

Nagkibit balikat na lang ako sa 'king pinagiisip. Dahil maalikabok na ang picture frame, pinunasan ko 'yon gamit ang aking palad para mag mukhang malinis. Nang makitang wala na ang alikabok ay ngumiti ako at binalik 'yon sa dating pwesto.

Tumalikod na ako at nagtungo naman sa lamesa ni Atlas. Nasa malayo palang ako, nakita ko na ang iilang gamot na nakita ko sa laboratory kanina. Kanina pa talaga ako nacucurious kung anong klaseng gamot 'yon.

May tumutulak sa 'kin na kunin 'yon at tanggalin sa lalagyanan kaya ginawa ko 'yon. Kunot noong kong sinuri 'yon at nilapit pa sa 'king mukha para makasigurado.

Pakiramdam ko ay para akong kakapusan ng hininga ng may maalala. Ang makalat, magulo, malungkot, laging may sigawan, at may away na version ng bahay na tinitirhan ko ngayon ang pumasok sa isip ko.

Dahil sa isang bagay na lagi nilang pinag-aawayan ay katulad nitong hawak ko. Pamilyar ang lahat ng hawak ko, kahit na hindi 'yon mismo ang gamit nila. Hindi ako tanga para hindi 'yon alam.

Kahit na preschool teacher lang ako, lahat ng alam ko ay hindi lang tumigil doon. Alam ko na 'to.

Paanong hindi ko maalala ang lahat ng 'yon simula sa kulay at amoy, eh isang beses nila akong pinilit na gamitin ko 'yon kahit na bata pa 'ko. Sinong matinong magulang ang kayang gawin ang bagay na 'yon sa nag-iisa nilang anak?

Mali... hindi na nga pala sila matino sa araw na 'yon. Parehas na silang lulong sa droga.

My parents were drug addicts. At ang hawak ko ngayon ay isa sa mga katulad na ginagamit nila ngayon.

Mapait akong ngumiti at nanghihina na binalik ang hawak kong drugs sa lalagyanan nito at nilapag sa pinagpwestuhan nila kanina at mapaklang tumawa.

Lie... lahat na lang ng taong nakakasalamuha ko ay sinungaling. Sabi ordinaryo na gamot lang pero hindi pala.

Hindi ako nainform na gamot o illicit drugs pala 'to sa mga taong ayaw ng normal na buhay. Gamot sa mga taong gustong maging miserable at gumulo ang buhay.

"What are you doing there?"

Nilingon ko si Atlas, nakapasok na pala ito sa loob ng opisina. Ningitian ko siya na para bang wala akong nakitang ecstasy at cocaine sa lamesa nito.

"Nothing," nakangiti kong tugon.

You're a liar! I want to say this in front of his face but I can't and I don't know why. Kung susubukan kong gawin 'yon ay baka hindi na ako makalabas ng buhay rito sa basement niya.

"I want to go home, Atlas. Can you drop me off at my house?"

Dahan-dahan siyang tumango at ginalaw ang ulo sa nakabukas na pintuan para sabihin na lumabas na kami.

"Of course, I'll take you home but do you want to eat dinner here?"

I shook my head. "No. Busog pa 'ko sa kinain ko kanina."

He nodded. "Okay. Let's go?"

Binitbit ko ang aking bag at hindi na siya sinagot. Nauna akong lumabas sa opisina niya at nakasunod lang ito sa 'kin hanggang sa makapasok kami sa elevator.

Alam ko ang big deal nito sa ibang tao, but I really can't stand liars—because they make me feel like a fool in their eyes.

This will be the last time that I'm going to see you, Atlas.

SHANGPU