Ait olduğun yeri bulmak için bazen kaybolman gerekir. 

--

Saatin anlamını yitirdiği bir harabede, her sorun halledilmiş gibi pencereye bakıyordu. Yüzünde bozuk bir gülümseme vardı. Yeni oluşmaya başlayan kırışıklıklar, zamanın adaletsizliğine işaretti. Belki odada bir ayna bulunsaydı,onlar için bir küfür savurabilirdi,ama çoğu şeyden yoksundu burda. Tek bağlantının bu pencere olduğunu da biliyordu. Eğer pencerenin arkası duvarla kapatılmamış olsaydı,manzaranın keyfine varabilirdi. Ya da özgürlük hala geçerli bir kelime olsaydı, arada bir gelebilirdi buraya.

Hangi zamanda yaşadığını çoğu zaman  anımsayamıyordu. Bazen kapının altından gelen ışık ona gündüzü hissettiriyordu. Ama ışığı iki saat arayla gördüğünden, bunun da delirmesi için yapılan yanılsamalardan olduğuna emindi. Tanrı bilir, yine yapmaması gereken ve yaptığı bir halt yüzünden inanmakta zorlandığı karma onu cezalandırıyordu.

Düşüncelere boğulmak tarzı değildi belki. Ama önündeki lanet masanın da onun konuşmasına pek katkısı bulunmuyordu. Sandalyenin her hareket ettiğinde çıkardığı garip ses odaya konser verir gibiydi. Gülümsedi. Yine önündeki kamera oynamıştı. Eliyle saçlarını okşarken başını salladı.
"Evet,şu an benimle oynamak mı isterdin?"
Üzerindeki eskimiş ve kenarlarında yer yer kırmızılıklar bulunan kıyafetini tek hareketle çıkardı.
Şuh bir kahkaha attı. Oda güzel olmayabilirdi ama bir erkekle iyi bir gece geçirebilirdi. Kameraya göz kırptı,yeniden.
"Elimde sen varsın ve hadi eğlenelim"

Dışarıdan bir göz buna inanmayabilirdi. Birkaç küfür savurur ve bu kadın delirmiş dostum der işine geri dönerdi. Ama bu kadın, tüm algılara ters doğmuştu. Emeklemeden kanatlarını açığa çıkarmıştı,  konuşmadan boşluğa konserler vermişti. Etrafındaki milyonlarca atomun bağlarına hükmedebiliyordu. Tek bir nefes alışı ile dünyayı korkutabiliyordu. Mermiler, silahlar ile buluştuğunda yine kahkahalar atmıştı.

Ölü bir dildeki bilinmeyen bir şarkıyı  söylemeye başladı. Elini göğüslerinde dolandırırken, kamera hareket etmeyi kesmişti.
"Seni yaşlı bunak! Gel ve beni zirveye çıkar."
Kameranın oynaması ile ellerini dolandırmaya devam etti.

Gözleri renk değiştirmeye başladığında saçlarını topladı. Kameraya yaklaştı ve inceledi. Birazdan odanın kapısı açılacaktı yine morfini damarında hissedecekti. İki hafta sonra bu odada gözlerini açacaktı. Bu sefer diye tekrarladı içinden. Bu sefer geri dönmeyeceksin buraya.