Stay away from him? Why?

"T-tito, wait." hinabol ko si tito pababa. Kinakaladkad niya si Trip palabas.

"Don't even show your image here Mr. Perez!!" sigaw niya kay Trip. Napatakip ako ng bibig at medyo nanginginig ang mga daliri ko.

Nakayuko si Trip sa harap ni tito. Padabog na binitawan ni tito ang kamay ni Trip. Bago tuluyang umalis si Trip, nag-bow muna ito sa harap ni tito.

"I'm sorry sir." basag ang boses ni Trip sa pagkakasabi nito.

Sinundan ko si Trip sa labas. Buti naman at hindi ako nagawang pigilan ni tito.

"Trip!" sigaw ko dito. Nakita ko namang akma siyang haharap ngunit hindi niya na itinuloy. Hinintay kong makalayo siya bago ako pumasok.

"This is ridiculous tito. I lost Austin before and now you will stop me from being friends with Trip?!, Ugh!!" nakita kong nawala ang kunot sa noo ni tito.

"You'll understand me soon, princess." mahinahon niyang pagkakasabi at umalis sa harap ko.

Yeah, I just want a friend. Just a friend. But . . .

----

*kriiing*

I tapped my f-ucking alarm clock. Shit. Hindi ko namalayang nakatulog na ako kagabi. Wait, ano nga bang ginawa ko kagabi?

*flashback*

Hindi ko na nagawang pakinggan ang mga b-ullshit reasons ni tito. It's not even worth listening.

Padabog kong sinarado ang pinto ng kwarto ko. I'll make him feel that I'm mad at him.

I lost Austin. Austin. My bestfriend. Akala ko siya na ang binigay sa'kin ni Lord.

Tito told me to forget about him. But I can't. I simply can't.

"Andaya mo naman Austin. Sabi mo bestfriends forever eh . . . " I bit my lower lip to avoid my voice to shriek.

I hugged our picture together. It's the last memory of our friendship. My tears start to fall from my eyes to my cheeks down to the floor.

"Please, come back . . . Austin." I whispered.

I gently closed my eyes.

You'll be forever in my heart . . . Austin. I love . . .

*end*

Okay. Ang drama ko naman pala kagabi eh. Psh. It's a Saturday and I don't know what to do.

Can I just daydream all day long?

It'll be a boring day, I'm sure.

Ah. I wanna see Trip. Magso-sorry ako for what tito had done yesterday.

I grabbed my phone and instantly called him.

Calling Trip . . .

"Hello, Trip." pambungad ko.

"U-h, h-hey." medyo basag ang boses niya sa kabilang linya.

"Free ka ba ngayon. I just wanna say sor--" pinutol niya ang sasabihin ko.

"N-no. It's okay." mahinahon niyang sabi.

"Pwede bang magpasama sayo?" I asked him while crossing my finger.

"Saan?" ganti niya sa tanong ko.

"Kahit saan. I just want to see you." nahihiyang sabi ko.

"O-okay." nakahinga ako ng maluwag.

"Sige. I'll fetch you."

Hindi na niya 'ko sinagot. Alam kong hindi siya nakangiti habang kausap niya 'ko unlike what he used to do.

I'm staring at my phone. Hanggang ngayon lock screen ko pa rin yung picture namin ni Austin. I really can't forget about him.

Psh. I better get ready.

I grabbed my towel and went to the bathroom.

I took a fast bath and change my clothes.

Nagsuot ako ng white simple shirt at pinatungan ko ito ng black leather jacket for my top. And a simple skinny jeans with a pair of black heeled-boots. I'm ready to go.

Pinahanda ko na kay manong driver ang kotseng gagamitin ko. Hiramin ko muna yung Porche ni tita. Imma go driving.

----

After some minutes nakarating naman ako ng ligtas sa bahay nila Trip. Walang gasgas ang kotse. Achievement.

Tumayo ako sa harap ng gate nila ang nagsimulang mag-doorbell.

May katulong namang lumabas. Kumurba ang mga labi ko ng isang napakatamis na ngiti.

"Ah si sir Tyron po ba?" tanong ng matandang babae sa'kin. I think nasa 50's na siya, pero hindi halata. Mukha lang siyang 49.

"Uhhm, opo." ngumiti ulit ako.

"Ay wala po siya. Nasa photoshoot po kasi, sinundo po siya ni ma'am Zandria." tugon niya.

Wait, Zandria?

Photoshoot?

Si Trip?

Anong--?

Anak nga naman ng sampung balot na hito! Napaka-unfair talaga ni Mother Earth. Di man lang ako na-inform na model pala 'tong kaibigan ko.

"Ah ganun po ba? Sige po. Balik na lang po siguro ako sa ibang araw." kumurba ang labi ko ng isang pilit na ngiti.

"Oh sige ija. Magi-ingat ka sa pagmamaneho. Sasabihin ko na lang na napadaan ka." nakangiting sabi ng katulong sa'kin.

"Salamat po." tuluyan na 'kong umalis.

Now. Saan ako pupunta.

Oh well, I must date myself. I'm forever alone . . . since Austin left me.

Even now, hindi pa rin ako makapaniwala na dahil sa isang third year girl na halata namang mas maganda ako, pinagpalit ako ni Austin. Itinapon niya ang friendship namin for his effin' love life.

I need to wind up. Starbucks.

Napaisip tuloy ako hindi kaya iniiwasan lang ako ni Trip? Hindi naman siguro no.

Trip's POV

I felt guilty. Damn! Napaka-tanga ko talaga. Shit me!

I'm just tryin' to--

Shit!

Why do I have to be Perez? Why do I have to be f-uckin' Perez?!

Bakit ngayon pa? Na nagsisimula ko na siyang magustuhan?!

Yes. I really admit having crush on her. I admire everything she has. Ash.

Ano ngayon Trip?! Tutunganga ka na lang ba diyan sa kwarto mo?!

Shit this f-uckin' life!!

I heard a knock on my door.

"Pasok." I commanded.

"Uhhm, sir. Nakaalis na po si ma'am Ash." umalis din kaagad si manang Astrid pagkatapos niya itong sabihin.

Hindi naman ako magiging bubbly person kung hindi dahil kay Ash eh. But then, she treats me as a friend. Only as a friend, and f-ucking hurts.

Kahit 'di siya umamin, I know. Si Austin talaga ang gusto niya. I tried to be a friend, but it turns out that I don't care for her.

I wonder, ano kayang ginagawa niya ngayon?

Ash's POV

"One Coffee Jelly and Two Blueberry Cheesecake for Miss Annica." ulit ng crew sa order ko.

"Yes." tugon ko naman.

I really miss Austin. Siya kasi ang nakakasama ko palagi dito sa SB. And now, I'm alone.

It kills me.

I sipped from my coffee.

I'm checking my phone from time to time, hoping na may magte-text. Pero anak ng munggo, kahit isa wala. Even sina kuya Erise at Niccolo, walang text. Well it's because they have ladies to f-uck with. Tss.

Ano namang gagawin ko pagkatapos kong mag-SB?

Maggala sa mall?

Mag-shopping?

Umuwi?

Okay, mukhang gusto kong umuwi.

After several sips, naubos ko din ang coffee ko. Naubos ko yung isang cheesecake at yung isa, inubos ko rin. Sayang eh.

Uwi na nga ako.

Habang papunta ako sa parking area, inikot-ikot ko ang susi sa daliri ko. I look cool kasi eh.

Sumakay na 'ko sa kotse ko at ini-start ito. Ang bango sa loob ng kotse ko-- I mean kotse ng tita ko.

I drove all the way from the mall to our house.

After few minutes of driving, maayos naman akong nakarating sa bahay. Wala namang natamong gasgas ang kotse ni tita dahil kung meron, she's gonna kill me.

"I'm home." sigaw ko kahit alam ko namang walang sasagot.

Pero parang may naririnig akong ungol. Sa taas?

Pinanindigan ako ng balahibo. Shit!

Marahan akong tumaas at hinanap ang ungol.

"Ahhh . . ." napalingon ako.

It's from Niccolo's room. Dahan-dahan kong nilapitan ang kwarto niya. Nang matunton ko ang pinto ng kwarto, idinikit ko ang aking tenga.

"Oooohhh . . . faster. Ahhh~~" holy cow! May dinala na naman siyang prostitute dito.

Kuya Niccolo, 'di ka na talaga nadala. Last time he f-ucked a slut, he's caught.

Kinatok ko yung pinto para matigil ang kalandian nila sa loob. Pero . . .

"Ahh, I'm coming Nic. Shit!" sigaw ng babae. Arrghh! Napakalandi talaga.

Mas inilapit ko pa ang tenga ko, but I accidentaly pushed the door. Bakit ba kasi nasanay si kuya na hindi i-lock ang door everytime he f-ucks!

"Hey!" he shouted. I saw them . . . naked.

Napatalikod ako agad.

"I'm sorry." tinakpan ko ang mga mata ko at lumabas.

Embarassing. Shit!

----

Dinner time.

"Sir Niccolo, kain na po." rinig kong tawag ng isa naming katulong kay kuya.

Umupo na 'ko at nagsisunuran naman silang lahat.

While eating, biglang nagsalita si kuya Niccolo.

"Hey Ash. How does it feel sneaking out?" mapang-asar niyang tanong.

"I didn't sneak out. It just show." kampante kong sagot.

"Ooooh." narinig kong pagbu-boo ni kuya Erise kay kuya Niccolo. Napatahimik naman si kuya Niccolo at halatang naiinis.

*evil laugh*

----

Monday na naman.

Wala daw masyadong gagawin ngayon kaya maraming free time. Makakapunta kami ni Cass sa library.

"Goodmorning class." pambungad samin ni Sir Raphy.

"Goodmorning sir." tugon namin.

"Just to inform you, wala talagang pasok ngayon. Pero dahil nandito na kayo, just consume your time wisely." yun lang at umalis na ito.

Halos sabay-sabay kaming nagsitayuan maliban kay Austin.

At Trip?

Hindi ba 'to sasama samin?

"T-trip, hindi ka ba sasama samin ni Cass?" tanong ko dito at umupo sa tabi niya. Umusod naman siya para makaupo ako ng maayos.

"Hindi na." he smiled bitterly.

"Bakit?" I got confused.

"Di ba sabi ng unc--" pinutol ko na siya sa sasabihin nya.

Hinila ko na siya palabas ng room. Hindi na 'ko lumingon para tingnan ang ginagawa ni Austin. Nakasalubong namin si Eunjee sa labas ng room, umiiyak. Hindi ko na sana papansinin pero may humila sa isa kong kamay, napabitaw ako kay Trip at lumingon sa kung sino man ang humila ng kamay ko.

"A-austin." sambit ko.

Nabigla ako ng bigla niya 'kong . . .

Yakapin. Matagal ko nanghindi nararamdaman ang yakap ni Austin.

"A-austin." bulong ko. Nararamdaman ko ang init ng hininga ni Austin sa likod ko.

"Leave.Her.Alone." kumalas siya sa pagkakayakap sa'kin at hinila palayo si Eunjee.

Tatlong salita.

Tatlong salita ang nagpabago ng ikot ng mundo ko.

Ramdam kong hinawakan ako ni Trip sa kamay kaya naman bumalik ako sa riyalidad.

Napatingin ako kay Trip, may paga-alinlangan siya sa mata. Hinigpitan niya ang hawak sa mga kamay ko. Nabigla na naman ako.

Teka, kanina pa nila ako niyayakap ah, pero mas feel ko 'tong si Trip.

"It's okay. You can cry now." tinap niya ang likod ko.

Unti-unti akong pumikit at lumuha. Pumatak ang mga luha ko sa polo niya, ramdam ko yun. Nasabi ko na bang mabango si Trip?

----

"Kamusta naman ang ka-dramahan mo kanina?" tanong sa'kin ni Cass, nandito kasi kami sa library.

Napangiti naman si Trip. Hindi, natatawa siya.

"Pinagtatawanan mo ba 'ko?" maangas kunwari na tanong ko kay Trip.

Hindi siya sumagot, sa halip tumawa siya.

"Hahahaha!" medyo napalakas kaya napatingin ang librarian.

"SHHH!!" sita ni Ms. Librarian. Hindi ko alam ang pangalan niya eh.

We giggled.

"Baliw." I whispered then covered my mouth to avoid my giggles.

"Uhhm, Trip. About what happened last Saturday, I'm really sorry." I said seriously.

"It's okay." he said then bumalik na sa pagbabasa. Hindi naman kami iniintindi ni Cass at patuloy lang sa pagre-review. She really wants to outrank Austin.

Binaling ko ang tingin ko kay Trip, napaka-gwapo niya talaga. Kamukha niya talaga si Austin. Every inch of him reminds me of Austin. How can I forget Austin?

Nakapalumbaba ako at nakatulala kay Trip. Malapit na talaga akong magkagusto sa lalaking to eh. Psh.

"Trip." I called him, humarap naman agad siya sa'kin.

"Hmm?" tanong niya habang fini-flick niya yung ballpen niya.

Hinawakan ko ang pisngi niya at sinubukang itaas ang bangs niya kagaya ng kay Austin.

Pero bago ko pa maitaas ito nahawakan na niya ang mga kamay ko.

"Lucky you. I don't let anyone touch my hair." then he smirked and get back to his work.

Nakaka-boring naman dito sa library eh. I'm not really into studying. Gusto ko lang pumunta dito kasi tahimik.

Pumunta muna ako sa sulok ng library, sa bandang puro fiction ang books. Naghanap ako ng romance. Lucky me, nakahanap agad ako. Umupo ako at sumandal sa bookshelf, I plugged my earphones and start reading the book.

It was about a boy named Blake who has a secret admiration for his bestfriend, but he knew that she was about to be married for business reasons. For him not to be hurt, he broke their promise to each other to live without each other forever.

If forever just exist, hurt will never be felt.

He became cold and silent after he knew that.

In the middle of reading, napansin kong medyo dumilim ang paligid. Napalingon ako sa kaliwa, wala naman. Sa kanan. Kaya pala eh may--

Austin

and Eunjee holding each others hand. Napatingin sila sa'kin.

Now, I look like a poor girl.

"H-hi." Eunjee faked a smile.

What a fake.

"Hi." I said then unplugged my earphones.

Tumayo na 'ko at akmang aalis nang bigla akong pigilan ni Austin.

"Iwan mo muna kami." utos nito kay Eunjee.

Bakit ako kinakabahan?

Iniwan kami ni Eunjee pero bakas sa mukha niya ang inis.

Nang nakasigurado na si Austin na wala na si Eunjee, niyakap na naman niya. This time, mas mahigpit. Ramdam ko ang hininga niya, pero hindi ako nagpadala. Hindi ko siya niyakap pabalik. Sa halip nanatili akong nakatayo.

"I miss you . . . Ash." hinalikan niya ang buhok ko.

Kumalas siya sa pagkaka-yakap at humarap sa'kin. Tiningnan niya 'ko sa mata, and so I do.

"I'm sorry." he's sincere I know. But my mind keeps on telling me not to believe him.

I rolled my eyes heavenwards and plugged my earphones again. Akma na 'kong aalis pero pinigilan niya 'ko.Shit.

"Sa'n ka pupunta?" tanong niya, nakahawak pa rin siya sa braso ko.

"Sa impyerno, sama ka?" sarkastiko kong pagkakasabi at inirapan siya.

"Tss. Pambara ka rin hanggang ngayon." binitiwan niya ang kamay ko at ibinulsa niya ang mga kamay niya.

Cool.

"Alam mo, ang gulo mo?! Sabi mo, lubayan ko kayo. Tapos ngayon, pakshet ka!" sinigawan ko siya.

"Huwag ka ngang sumigaw, Nica."

I heard it again. Yung pagtawag niya sa'kin ng Nica.

"What the hell!" pabulong kong sigaw. Gets niyo?

"Nica~" he chanted. Alam niya kasing ayaw na ayaw kong natatawag sa ibang nickname. Just Ash.

"Stop it!" I walked away. Hindi ko na naramdaman ang pagsunod niya.

Pero biglang may yumakap sa'kin mula sa likod.

"I really missed you, Nica." kumalas agad ako sa pagkakayakap nang makita namin si Eunjee.

Ano bang nalaklak nitong si Austin?

Pero imbes na lumayo siya sa'kin, lalo siyang lumapit at . . .

at . . .

HINALIKAN AKO?!!

----

Bigla akong nagising at napabalikwas. Nakatulugan ko pala yung librong binabasa ko.

Panaginip lang?

Ay, kadismaya.

Sayang yung kiss. -__-

"Annica." may tumawag sa kanan.

Napapitlag ako at tinanggal agad ang earphones ko.

"Oh?" tumayo na ako at pinagpag ang palda ko.

"Tara na sa room. Magbibigayan na daw ng uniform mamaya." isinalansan na niya ng maayos ang librong binasa niya.

Bago kami lumabas sa library, pumirma muna 'ko sa borrower's card. Babasahin ko muna yung libro, hindi ko natapos eh.

Cold Play.

----

Nakarating kami sa room at naabutang nag-iingay ang mga kaklase namin.

Umupo na 'ko sa upuan ko at kaunting sumulyap kay Austin na natutulog. Gaya ng nakasanayan niya, nakaharap siya sa'kin.

Pwede kaya?

Magkakatotoo kaya ang isang panaginip?

Ibinaling ko ang tingin ko sa librong hawak ko.

Napukaw ang aking pansin sa isang sulat na naka-ipit sa libro.

'lovers are meant to be lovers,
lovers can be friends,
friends are meant to be friends,
but friends cannot be lovers . . .

Please, don't fall for me again.

Saglit na tumigil ang mundo ko sa anim na huling katagang nabasa ko.

Geum's Note

Satisfying ba?Oh edi wow!@BubbleGEUM kamsaa~