WAKAS

Katulad ng napagkasunduan ay sa Villamor Building ako nanirahan kasama ni papa at Ryzen. Buong Villamor ay nasa building na yun. Doon pala naglalagi ang mga pinsan ko.

Pero hindi sila duon talaga nakatira. Sa Baguio pala silang lahat naninirahan kasama ng mga tito at tita ko.

Maging si Ryzen ay nakadestino sa Baguio. Si papa naman ay nanatili lang sa building kasama ko. He travels a lot pero dahil nga ngayon lang kami nagkasama ay pinupunuan niya lahat ng mga taong magkahiwalay kaming dalawa.

Napagdesisyunan muna ni Ryzen na manatili sa Bulacan kasama namin ni papa. 

"Do you want to know our love story?" malamlam ang mga matang utas sa akin ni papa isang gabi. Tonight is our first New Year's Eve together.

Nasa may veranda kami at nakatunghay sa city lights. Kitang-kita kasi mula rito ang nagkikislapang ilaw galing sa mga establisyemento sa may ibaba. Mataas ang kinatitirikan ng building kaya't nakikita namin ang buong lugar.

And I see from here the Villamor's mansion...

"Opo.." ani ko at tumango pa.

Nginitian niya ako at tumunghay sa magandang view sa ibaba.

"Well...we met when we were in high school..."

"I was a bad boy back then. A spoiled brat one." utas niya at kinindatan ako. Natigilan ako nang maalala si Red. Tila parehas sila ni papa...

"And she, on the other hand, was so fragile...so simple.." mahina ang tinig na utas niya. This time, hindi niya ako tiningnan at nakatulala lamang sa kawalan.

Ngumiti ako habang nakikinikita ang imahe ni mama noon.

"She looked so vulnerable...I wanna protect her at all cost," nostalgia was written all over his face.

"She was the very first girl who told me I was a hypocrite..." aniya at tumawa nang marahan.

"We were like cat and dog. We always quarrel a lot...we weren't that pair who clicked and fit together.."

"She was my complete opposite. I was loud, she was quiet. I was a bully, she helped those students I bullied...I didn't care about others...but she cared about them so much," patuloy niya.

"She was a great woman. I didn't know I was falling for her...I just knew back then that I enjoyed seeing her aid those students who I bullied."

"She stood up for them...and when I first kissed her, everything changed."

"I began to see the world I never saw before. She brought that world to me into light...she made me experience things I never thought I would experience...she made me feel things I never felt before..."

Bumilis ang kabog ng dibdib ko. I don't know but somehow...somehow it resembles what I had gone through...

"She was my first...everything with her in my life was my firsts..." Nakita ko kung paano nangilid ang luha sa kanyang mga mata.

"I've changed because of her. She made me good...so much," mahina ang tinig na utas niya.

"I was ready to marry her...because I can't wait any longer. I want her to be mine as soon as possible...because I knew from that time the she is the one..."

Nag-init ang mga mata ko sa sinabi niya lalo na at narinig ko ang pagkabasag ng kanyang tinig.

"But my parents interfered. They made me marry Rouella...but they didn't know I already made love with Raki before the arranged marriage.."

"I didn't know I had an arranged marriage...until it happened. My heart got broken when Raki decided to stay away from me..."

"I chased her multiple times but she can't allow me to see her. I felt devastated that time but I can't give up..I love Raki so much..."

Nanginig ang kamay ko sa takbo ng kwento. Bakit? Bakit ganito ang tadhana?

"Until my mom threatened me that she would make Raki's life miserable...I can't afford that to happen to my love...I felt so stuck that time. I-I didn't know what to do...but in the end, I ended up marrying Rouella...yet still silently praying miracle will happen to Raki and I."

"And then, I learned I had a son with Raki...that was why she fled...she was scared I would know it and it would ruin the marriage with Rouella. She was so selfless...she can sacrifice herself just for anyone she loves.."

Pumatak ang isang luha sa kanyang mata ngunit dagli ring pinunasan.

"I tried to find her...and I succeed. When we met that time, we made love...in that island...I would never ever forget that night..."

Ngumiti siya at hinawakan ang kamay ko.

"It was a mistake but I didn't regret any of it...because you were born, Jakirah.." masuyong utas ni papa at marahang hinaplos ang aking pisngi.

Ngumiti ako at hinayaang maramdaman ang mainit na haplos niya sa aking pisngi.

Yeah, I should accept where this is leading...everything happens for a reason...

//

"Merry Christmas!!" masayang utas ng mga pinsan ko sa tapat ng laptop screen ni kuya Ryzen. Kasalukuyan akong pababa ng hagdan at kagigising lang, ginising ako ni papa dahil nga pumatak na ng alas dose. Christmas na.

It's been a year, huh.

"Jaki!!" utas sa akin ni Crystal at agad akong hinila para mas mapabilis ang pagbaba ko ng hagdan.

"Si Red!" aniya na kinatigil ko sa paglalakad.

"H-Ha?" halos hindi iyon makalabas sa bibig ko sa biglaang pagkagulat. 

"Yung kapatid mo...di mo ba siya babatiin?" nagtatakang tanong niya sa akin ng makita ang gulat kong reaksyon. Tila ako nabuhusan ng malamig na tubig sa kanyang sinabi.

Agad nagsialisan sa tapat ng screen ang makukulit kong pinsan at tinulak ako papunta roon. Agad kong nakasalubong ng tingin si kuya Ryzen na nakaupo sa may sofa habang hinihintay akong makarating.

Nanginginig ang tuhod ko buti na lang ay nakapitan ko yung sofa.

"Hey, dude, Jaki's here." utas ni Ryzen na kinabilis ng pintig ng aking puso. Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin sa may laptop screen at natigilan ng makita siya.

It's been a year since I last saw him...

Nag init ang gilid ng mga mata ko nang makita ko paano nanlaki ang mga mata niya sa gulat. Napaka-gwapo niya na nuon ngunit tila mas gumwapo siya ngayon. Makapal pa rin ang kilay niya at wala pa ring pinagbago ang kulay-tsokolate niyang mga mata. Nakaawang ang mamula-mula niyang labi at tila mas naging broad ang kanyang balikat.

"O-Oh, hi," alangang utas niya nang magising sa pagkabigla.

"Who's that, babe?" Nanigas ako sa kinatatayuan ng marinig ang malambing na tinig na iyon. Pagkatapo ay biglang lumitaw ang napakagandang mukha ni Yumirah sa may screen.

Mukha pa rin siyang Barbie doll hanggang ngayon.

Tila may kung anong kumirot sa puso ko.

"Oh! It's Jakirah! Hi!" masayang bati niya sa akin.

"H-Hi.." ani ko halos ayaw lumabas noon sa aking bibig.

"Couz! Kailan ka ba kasi uuwi?"

"Oo nga! It's been a year! Don't tell me dyan  ka na magse-settle?"

"No way!"

Ilan lang yung sa mga narinig ko sa mga pinsan ko.  Medyo nakahinga ako nang maluwag at umalis na roon. Mabilis pa rin ang kabog ng dibdib ko ngunit nakakaramdam ako ng hindi mapaliwanag na sakit sa kaibuturan niyon.

That was the very first time we saw each other after he went to Australia...and he was with his fiancee, Yumirah.

They seemed happy...

//

"Jakirah!" Agad akong sinalubong nang mahigpit na yakap ni Nadine nang magkita kaming muli. Ginantihan ko rin siya ng isang mahigpit na yakap.

"We missed you!" panabay nilang utas ng isa-isa ko silang yakapin. Nginitian ko sila nang maluwang at sinagot din sila nang ganuon.

Umupo na kami sa isang table sa may Coffee Bean. Since nagkahiwa-hiwalay na kaming ng landas ay dito-dito na lang kami nagkikita.

Nagkumustahan kami saglit hanggang sa mapunta sa akin ang usapan.

"Lilipat ka na ba talaga,  Jakirah?" malungkot na utas ni  Kasey sa akin.

Mabagal akong tumango. Mukhang nabalitaan na rin nila iyon. Hindi na ako mag-s-stay rito sa Bulacan dahil lilipad na nga si Papa sa iba't ibang bansa. It's part of his work...samantalang si Ryzen ay ganoon din ang gagawin. International ang business na pinanghahawakan ng mga Villamor kaya't alam kong kailangan talaga nilang lumipad overseas at huwag lang manatili sa isang lugar. Thankful na rin ako na nag-stay sila sa tabi ko for a year now.

"E, paano 'yun...di ka na mag-aaral dito," nakangusong utas ni Kate.

Napabuntong hininga ako.  Sa totoo lang ay nalulungkot talaga ako...pero ano bang magagawa ko. Ibebenta na rin ang mansion ng mga Villamor dahil mag-s-stay na lang si Mrs. Villamor sa New York...

"Babalik pa naman ako rito.." ani ko.

Ngumuso sila at pumalatak. "By the way, mukhang aalis na rin ang The Curse sa V.A. this year..." ani Naddie at bumuga ng hangin.

"Eh?" gulat na utas ko. Hindi ko inaasahan iyon!

"Cade will continue his studies in US..." malungkot na utas ni Nadine.

"Si Tristan naman, pinapag-manage na ng kanyang daddy sa negosyo...he will go to Macau," ani Kate na malungkot din ang mukha.

"How 'bout Niccolo?" utas ko at tinignan si Kasey.

"A-ah...he will help me...t-train in...Manila," utas ni Kasey na agad kinalaglag ng mga panga namin.

"What!?" panabay na utas naming tatlo habang si Kasey ay 'di makatingin sa amin.

"It was so sudden...I-I'm sorry, guys..." ngiwi niya sa amin na kinailing-iling na lang namin.

What in the world is happening to us?!

//

"They are waiting for you, little sis," nakangising utas sa kin ni Ryzen. Napanguso ako at hinayaan na lang ang sariling tumunghay sa may bintana. Papunta na kami sa Baguio kung saan nandoon lahat ng kamag-anak ko. I suggested that I will stay to tita's house na lang katulad ng dati but my tita refused. She told me that I should spend my time with my cousins and relatives since it's been a while. Lumaki naman na raw ako sa kanya for 19 years so she thinks that's enough.

Hindi ko maiwasang mag-isip. Habang tumatagal ay unti-unting nababago ang buhay ko. Dati, kontento lang ako na si tita ang kasama ko pero ngayon..I never knew that I have a big family...

At higit sa lahat, ang mga kaibigan ko ay napalayo sa akin. Nangako kami sa isa't isa na magkikita kita ulit kami someday...

Pero, magiging masaya kaya ako sa mga pinsan ko?

Napangiti ako. Yeah, I think so.

Nauna nang makaalis si papa kaya eto si Ryzen at siya ang naghahatid sa akin sa Baguio. After niya ako ihatid ay didiretso na agad siya sa may airport.

"I will always call you on Skype. Active ka dapat lagi," utas sa akin ni Ryzen kaya naagaw niya ang tingin ko. 

"Fine.." ani ko at kunwa'y nabo-bore ako sa mga paalala niya. Natawa siya sa akin at pinisil ang kaliwang pisngi ko.

"Ah! Ryzen!" utas ko sa kanya ng may maalala. "Hmm?" aniya at tinignan ako saglit.

"I just wanted to ask.." ani ko at pinagmasdan ang matangos niyang ilong.

"Go on." utas niya.

"Bakit 'di ka pala nag-s-stay sa mansion noong nasa Bulacan tayo?" nagtatakang tanong ko.

Nilingon niya ako saglit at muling tinutok ang mata sa daan.

"Well, it's simple. It doesn't feel right at all..." 

"Ha?" naguguluhang utas ko.

"It doesn't feel right to stay in vacation at my step-mom's house...?" aniya at nginisihan ako.

Natigilan ako sa sinabi niya. Step-mom? Oo nga...nuong birthday ko two years ago...I heard step-mom pertaining to Mrs. Villamor.

"Oh...kahit na duon nakatira..s-si Red?" utas ko.

Pinagtaaasan niya ako ng isang kilay. "Well, I prefer to live with dad...Red's living there because of his mom..."

Natigilan ako sa sinabi niya. Yes, I know Mrs. Rouella Villamor is Red's mother...

"Oh! I nearly forgot...I begged Red to live in Baguio to accompany you here...I don't want you to be alone...though I know our cousins are here too," aniya na kinatigil ko.

"H-Ha?" gulat na sambit ko.

Nginitian niya ako. "I think it's good to have him with you...mukha naman kayong close..."

"P-Pero---"

"Did Papa tell you?" utas niya na kinatigil ko sa pagrereklamo.

"What?" 

"Red isn't our sibling. He is not a Villamor," seryoso ang tinig na utas niya na kinanigas ko sa kinauupuan.

"He is a son of Valiente..." utas niya na halos hindi ko na marinig.

He is not a Villamor.

"D-Did he know about this?" nanginginig ang tinig na utas ko.

Hindi ko napansin na tinigil niya na ang sasakyan at ginulo ang buhok ko.

"Of course he don't. No one else knows except you, I, Rouella and papa because it will ruin the Villamor's image and name...we can't do that, right?" magaan ang tinig na utas niya sa akin na nagpasikip ng aking dibdib.

He isn't a true Villamor...it means...

"Behave, Jakirah, okay? You don't want to ruin your name, right?" masuyo ang tinig na utas ni  Ryzen sa akin pero alam kong...malalim ang ibig niyang sabihin.

Don't ruin being a Villamor...because you will also ruin Red's heart once he knows he isn't the person he thinks he is. 

And, shit. He will come back. And now, he will stay.

w a k a s

thank you for reading, folks! we made it! ♥