[Edited]

James POV

"Ladies and gentleman, welcome to Godofredo P. Ramos Airport in Caticlan or also known Boracay Airport. Local time is 2:30 pm in the afternoon and the temperature is 31ºc  and mostly cloudy. For your safety and and comfort, please remain seated with your seat belt fastened until the Captain turns off the Fasten Seat Belt sign. This will indicate that we have parked at the gate and that it is safe for you to move about.

Please check around your seat for any personal belongings you may have brought on board with you and please use caution when opening the overhead bins, as heavy articles may have shifted around during the flight. If you require deplaning assistance, please remain in your seat until all other passengers have deplaned. One of our crew members will then be pleased to assist you"  when I heard the announcement of a flight attendant, I immediately woke up and look to Jenny who's still sleeping.

"Hey love...wake up. Malapit na tayo bumaba." Inimulat naman niya ang kanyang Mata at kinusot kusot ito.

"Pati pag gising sakin kailangan love ang itawag? Ikaw ha! namumuro ka na sakin. Ligaw stage pa lang ha! hindi pa gf and bf." sabi nito sakin. Natawa naman ako at umiling.

"Doon din naman papunta, and besides mas maganda na iyon para masanay ka." I said and give her a winked.

"Psh."

"On behalf of Venice Airlines and the entire crew, I'd like to thank you for joining us on this trip and we are looking forward to seeing you on board again in the near future. Have a nice noon!" napatango tango naman ako ng marinig ang last announcement ng eroplanong sinasakyan namin.

"Ano naman ang tinatango tango mo jan?" lumingon ako kay Jenny. "Wala naman, ang galing lang nila mag announce." sagot ko.

"Suss!" sabi nito at inismiran pa ako. Umiling ako sa kanya at saka tinulungan siyang tanggalin ang seat-belt nito.

"Let's go!" yaya ko.

"Hmm." tipid naman na sagot niya na siyang ikina iling ko.

Sabay kaming bumaba ng eroplano at kinukuha ang mga bagahe namin. Nang makita ko na ang maleta ko ay agad ko itong binuhat at kinuha. Naging magkasunod lang ang bagahe namin ni Jenny kaya naman tinulungan ko na rin siyang kunin iyon. "Kaya mo?" I ask her.

"Yeah, thank you." I nod to her and still help her to pull her luggage.

"Kompleto na ba ang lahat?" sigaw nung prof namin matapos tignan ang attendance ule na pinirmahan namin bago kami lumabas ng eroplano.

"Yes Sir!"

"Good! so next sasakay tayo ng bus so there are 2 buses for our department. The bus 1 and 2. The ride will take 10-15 minutes." tumango naman ako sa sinabi ng proff.

"Once we arrive in Caticlan Jetty, sasakay tayo sa bangka papuntang boracay. Don't worry it will just take a quick fifteen-minute boat ride." marami namang mga estudyante ang nag reklamo at nag pakita ng takot nila sa pag sakay ng bangka. Tinignan ko naman si Jenny.

"Takot ka ba sumakay?" tanong ko rito. Nag angat ito ng tingin saakin at dahan dahang umiling. "Hindi naman pero k-kasi... nahihilo lang he he he." tumango naman ako. Kinuha ko ang kamay niya at hinawakan ito. Marahan ko rin ito pinisil pisil at saka siya binigyan ng tipid na ngiti. "Don't worry, I'm here." binalik naman niya ang ngiti na binigay ko at ngumiti.

"So there will be 4 boats for our department and each boat consist of 20 passengers. Humanap na lang kayo ng kapares niyo. Sige na sakay na sa bus."

"Tayo na ang pares." sabi ko at saka tinulungan na siyang itulak ang gamit niya.

"Asan na kaya si Leya?" sabi naman niya.

"Bakit? gusto mo siya ka pair? ayaw mo sakin?" sabi ko at umaktong malungkot. Inikutan naman ako ng mata niya.

"Tayo na nga ang pair 'e. Hinahanap ko lang hindi ko kasi makita."

"So tayo na?" tuwang tuwa na sabi ko. Inamba naman niya ng lapit ang kamay niyang handa na akong kurutin pero agad din ako umamba ng layo sa kanya habang tawa ng tawa.

"Hindi pa no! excited." sabi niya at inismiran ako.

"Medjo." pag-amin ko at tumawa.

"I saw her. Late siya, siguro nasa ibang department na pa sama. Pero nakita ko silang magkasama ni Ran kanina, don't worry."

"Sige na sakay na ako na bahala dito." sabi ko ng pinapauna na siya ng sakay sa bus ako naman ay sumunod matapos malagay ang gamit namin sa compartment ng bagahe ng bus. Pagkatapos non ay sumakay na ako at tumabi sa kanya.

Dahan dahan ko sinandal ang ulo ko sa balikat niya at ipinikit ang mata. Hindi naman siya umangal o inalis man lang ang ulo ko kaya napangiti ako. "Bait ng love ko." bulong ko.

"Manahimik ka na lang bago mag bago isip ko." sabi niya na ikinangiti ko at nanahimik na lang.