Chapter 11
"Aalis tayo ng hindi nagpapaalam?"
Tanong ko sakanya. He's busy packing up our things, tho hindi naman ganoon karami ang dadalhin namin dahil according to him, may mga bagong gamit sa isla na pupuntahan namin. And up until now, kahit anong klaseng pangungulit ko sakanya na sabihin kung saan parte ng Pilipinas kami pupunta, nananatiling tikom ang kanyang bibig.
"Baby, I already told our parents. You don't need to worry too much." he calmly said and zipper the luggage.
"Anyway, Laurent called me a while ago. Binalita lang sa akin na nagwala daw si Benidez sa office niya." nakakunot noong kwento ko sakanya.
I can't understand that old man, why would he caused an chaos inside Laurent's office? Is he dumb or crazy?
"Kaya na ng kaibigan mo yun." he bitterly said.
"Selos ka lang kay Laurent." singhal ko sakanya.
His eyes darted on me. "Yeah? Maybe because he's always with you whenever I will see you on the campus before?" he mocked.
I smiled widely and was about to tease him. Pero ang magaling kong asawa bigla nanaman akong nilayasan dito sa loob ng kwarto. Hobby na talaga niya na mang-iwan kapag napikon pagtapos ay babalik.
I sighed and seat on the edge of our bed. Dalawang linggo kami sa Isla na sinasabi niya, I have all the time to make him confess his feelings about me. I'm tired and sick of playing hide and seek with him.
He will make love to me, at doon niya pinaparamdam sa akin ang emosyon na pinipigilan niya kapag nasa normal na sitwasyon kami. I'd be willing to do anything to make him fall and confess to me. I am willing to break every walls he built around him, just like what he did to me.
Nichos successfully break the walls I built without exerting too much effort. Isang ngiti niya lang aminado naman ako na nalulusaw agad ako.
"Bree, aalis na tayo."
I nod my head and grab my stuff. Siya ang nagbitbit ng maleta na dala namin, isang maleta lang ang dinala niya na naglalaman ng tig ilang piraso na damit namin.
He has this usual look while walking. Parang wala lang ang bigat ng dala niyang maleta, damn. Those veins in his arms were proudly showing up! Sino man ang makakakita ay hihimatayin, braso palang masarap na. Paano pa kaya kapag nakita na nila yung katawan diba?
"Tutunganga ka nalang ba diyan o papasok kana sa sasakyan?"
Napapitlag ako sa boses ni Nichos. Naka T-shirt lang siya ngayon at simpleng maong short na tinernuhan niya ng simpleng tsinelas. Tamad siyang nakasansal sa sasakyan na gagamitin namin ngayon papunta sa airport. May designated driver din kami ngayon dahil hindi naman niya pwedeng maiwanan ang sasakyan sa airport.
Tumaas ang kilay niya sa akin bago iniabot ang kamay sa akin para mahila ako. Nagmamadali ata na maka alis ang isang 'to. Tinapik niya lang ang balikat ni Manong at pinaandar na ang sasakyan.
"Where are we going?" nayayamot na tanong ko sakanya.
"Palawan. My family owned an small Island there." he answered while typing something on his phone.
Hindi ko ugali ang mag-usisa pero hindi ko napigilan ang sarili ko na silipin kung ano ang ginagawa niya. Pero agad din akong nagbawi ng tingin nang makita na may ka chat siya sa email.
"Akala ko ba bakasyon?" masungit na tanong ko sakanya.
He arched his brow and glance at me.
"Bakasyon nga." sagot niya.
"Then why the fuck are you working?" I hissed.
He looked at me, amusement was dancing in his eyes. He put his tongue inside his cheek.
"There," He turned off his phone in front of me. "Nag email lang ako sa secretary ko na papunta na tayo, that's all." natatawang ani niya at inakbayan ako pagtapos ay inabot ang mga kamay ko, and intertwined it with his hand.
"Why do you need to inform your secretary? Do you have an secret affair huh?!" mahina ko siyang siniko sa tiyan pero parang ako lang ang nasaktan dahil sa tigas ng tiyan niya.
"Baby I don't have an affair with my secretary. Bakit? Ikaw ba hindi mo ininform si Jane?" he shot back.
"No, she's the one informing me." pabalang kong sagot sakanya.
He tighten up his hug and kiss the top of my head. "No need to be jealous, okay?" bahagya niya akong inalog.
"Bakit naman ako magseselos? Maganda ba siya sa akin?" sarkastikong tanong ko sakanya.
He laugh hysterically, may namuo pang luha sa gilid ng mga mata niya. I glared at him but he kept on laughing.
"What now?"
"Damn baby! Kaegan will puke his intestines kapag narinig ka niya!" natatawang sabi niya.
"Kaegan?" gagad ko.
"Yes. He is a damn boy, baby. I don't swing that way!"
Umawang ang labi ko at dahan dahan na siniksik ang mukha ko sa may dibdib niya. I am one hundred percent sure that my face is bright red because of too much embarrassment I am feeling right now. Wala sa lugar ang pagseselos ko, God!
Bakit kasi hindi ko muna inalam kung babae o lalaki ang secretary niya? Why did I jump into conclusion that fast?! My God! Ang bobo, Breeyana!
"Look at me, Bree." he tried to lifted up my head but I didn't let him. Damn it!
"Baby?" his voice become gentle and sweet.
"Breeyana, baby come on. Look at me." he plead using his sweet and deep voice.
"I'm shy, dumbass!" I hissed.
Umayos siya ng upo at pilit akong inilalayo sa dibdib niya. Malakas siya kaya nailayo niya ako sa dibdib niya, kaya mabilis ko siyang tinalikuran at sumiksik sa kabilang side. I wouldn't let him see me. Nakakahiya! Ang epic naman kasi ng pagseselos ko!
"Baby, come on. Don't be shy. I won't tell Kaegan na pinagseselosan mo siya." He teased and laugh his ass off again.
Tinanggal ko ang pagkakatakip sa mukha ko at tumitig sakanya. He looks like a kid, so free and more handsome when he's laughing. Hawak niya ang tiyan niya at mas lalong nagulo ang magulo na niyang buhok. He's wearing his glasses on, just like when we're in college.
"Baby, wipe your saliva." inabutan niya ako ng panyo.
Napahawak agad ako sa gilid ng labi ko, my eyes widened when I realized that there's no saliva! Agad ko siyang hinampas sa braso dahil sa kalokohan niya. Hinuli niya ang mga braso ko at ikinulong sa bisig niya.
My heart skips a beat and I can feel the butterflies in my stomach. He's being extra sweet again. Naka kulong ako sa mga braso niya at hinahalik halikan ang noo ko nang paulit ulit habang tahimik na nakamasid sa labas ng sasakyan.
An unknown emotion filled my heart. It was too strong. The feelings was taking my breath away.
"Hey, you okay? Hindi ka humihinga." bahagya akong inalog ni Nichos.
"I-I think so..." mahina kong sagot sakanya.
"Daan muna po tayo sa hospital, Kuya. Hindi makahinga 'tong asawa ko." Agad akong umiling at sumenyas kay Kuya na dumeretso nalang sa airport.
"I'm fine... No worries." I smiled at him to assured him that I am more than just fine.
"Just tell me if you feel something okay?" malambing niyang sabi sa akin, and tucked my hair strands behind my ears. "Wala ka naman asthma, o trip mo lang hindi huminga kanina?"
You take my breath away, asshole.
"Inaantok ako." lumabi ako sakanya. Napailing nalang siya at sinandal ako sa dibdib niya.
"Sleep, traffic naman e." he said as he lightly tapped my arm, para akong baby na pinapatulog niya.
He softly hummed while continuing to tap my arm, minsan naman ay hinahaplos niya ng marahan ang buhok ko. My eyelids felt heavy because of what he did. Hanggang sa hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako ng mahimbing sa may dibdib niya.
"Baby? Wake up. Sa loob ka nalang ng Eroplano matulog." he gently caressed my face and kissed the tip of my nose.
I rubbed my eyes and stretch my back, tamad akong bumaba sa sasakyan hanggang sa makapasok kami sa loob ng Airport. Inaantok pa ako, bitin ang tulog ko kanina sa sasakyan.
"Tara na." Hinila niya ang kamay ko papunta sa departure area.
Lutang ako habang nasa Airport kami. I was too sleepy to pay more attention to what was happening around me. Kaya hinayaan ko nalang na hilain ako ni Nichos. Kahit nga ang pagbati ni Miss Flight attendant hindi ko na napansin.
I just really want to sleep right now. Kaya pagkaupong pagkaupo ko palang, pinikit ko na ang mga mata ko. I heard Nichos chuckled softly pero hinayaan nalang ako na makatulog, siya pa ang naglagay ng neck pillow sa akin at pinasandal ako sa braso niya.
"Gisingin mo nalang ako kapag kakain na ah?" bilin ko sakanya na ikinatawa lang niya.
"Sure. What else my baby want?" he teased.
I playfully smacked his arms pero kamay ko lang ang nasaktan.
"Go back to sleep, baby." he whispered.
"Hindi ka matutulog?"
"Thinking of you keeps me awake, Bree." banat niya bigla na ikinatawa ko.
___________________________________________
☕
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top