The Four Elements

Element 4

6 AM

"Ayos, may guild name na tayo. Buti na lang pinaalala mo, kiddo."sabi ko dun kay Miruh or should I say kiddo.

"Bago mo ko tawaging kiddo, tignan mo muna ang sarili mo. Ano ba tingin mo sa sarili mo, matanda?"I really hate him. He sure knows how to piss me off.

"I'm a teenager! I'm fourteen years old and will be turning fifteen soon!" I shouted at him.

"Oh really? Why call me kiddo if I'm older than you do? I'm fifteen years old and will be turning sixteen soon, honey." He told me and winked. Eww, what the hell? Honey? Ano ako beehive?

"Hindi halata kasi isip-bata ka at ang panget mo! Bakla ka siguro no? At excuse me, wag mo kong ma-honey jan. Eww lang."

"Ako, bakla?" Tinuro niya pa sarili niya.

"Sino pa bang ibang kausap ko? Diba ikaw?"pambabara ko sa kanya.

"Malay natin. Baka may kausap kang ikaw lang ang nakakakita at hindi namin nakikita. Pero sigurado kang bakla ako? What if I'll kiss you?" Then he smirked. Kiss me? Kiskisin niya mukha niya. But, makasakay nga sa trip niya. Laos na yang palusot na yan kaya sakyan natin.

"Sure. Go kiss me, kiddo."

"Really? Okay then." Nilapit naman niya ang mukha niya sa mukha ko. Napapikit naman siya but before our lips will touch, I froze his lips. WAHAHAHAHAHAHAHA, HE LOOKS LIKE A FISH. WATDAHEL. HAHAHAHAHAHAHAHA SO FUNNY.

Halos maiyak na ako sa kakatawa, with matching gulong pa sa sahig. Grabe! Nakakatawa talaga ang mukha niya. Pagmulat niya, hindi maipinta ang ekspresyon niya. Mukhang nagmumura na nga siya sa isip niya, e. Takte, laftrip talaga itsura na.

Pinalipad naman niya yung mga dahon gamit ang wind element niya at nagform ng mga letter.

'Tanggalin mo 'to!'

"Please muna?"sabi ko sa kanya. He looks very pissed. Succesful, eh? Haha. Again, nagform naman siya ng mga letter gamit ang dahon.

'Fine. Please.'

Pagkatapos nun, winala ko na nga yung effect nung ice kaya nakapagsalita na siya ulit.

"Hey! How dare you! Makikita mo."sabi niya na mukhang galit na galit. If you're curious of where are we, nasa bahay na kami ni Freeze. I won't call her ate, I don't want to.

"Anong makikita ko?" He didn't answer me. Instead, he hold my neck and he pushed his head into mine Hindi ako nakaangal, I was so shocked. He...he kissed me! At hindi ako makapanlaban.. I don't know why! Kahit sa cheeks lang 'yun! 

"K-kae, d-damn it!"

"Ba-bakit ikaw ang nagagalit!? Ikaw nga tong humalik sa pisngi ko, e!" Honestly, naiinis ako sa kanya. I really hate him to bits! Grrrr.

"Nadala lang ako! Pero hindi mo ba talaga ako maalala? At first I thought we are fated to meet but I guess we're not."

"What do you mean? How can you say we're fated, as if you knew me for a long time?" I seriously asked him.

"Yeah, I actually know you for a long time. Kilala mo nga ako dapat, e. Pero bakit di moko nakilala, LynLyn?" What did he just call me? LynLyn?

T-Teka...ano?

"Ikaw si..."

"Oo, I'm your childhood bestfriend, Kae. I'm Miruh Sean."

"Yan.. YanYan..."I cried. I can't believe that he's Sean. Anlaki ng ipinagbago niya, hindi ko rin alam noon na may element siya. But he used to make paper planes flew higher, akala ko coincidence lang yun.

"Sshhh.,tahan na." Hinimas naman niya yung likod ko.

"Ansama ko! Hindi manlang kita nakilala! I'm the worst bestfriend!" I shouted while crying.

"No you aren't. Malaki lang talaga ang pinagbago ng gwapo kong mukha."

"Hanggang *sniff* ngayon--*sniff* kapalmuks k-a parin!"I manage to say those words kahit umiiyak ako.

"Hindi ako si Miruh Sean na bestfriend ni Katelyn Amanda kung di ako kapalmuks no!"sigaw niya. Niyakap naman ko naman siya.

"Baliw ka talaga." Bulong ko sa kanya. 

-----

"May nase-sense akong iba sa inyong dalawa."biglang nagsalita si ate Desty habang nakatingin samin ni Miruh.

"Huh? Ano yun?"tanong naman ni Freeze.

"They're blushing."tipid na sabi ni Greya slash leader. Pero what? Until now namumula pa rin kami? Waah?

"H-hindi, ah!"pagde-deny ko.

"Mas namula ka."dagdag naman ni kuya Ice na suplado.

"Uy, si nene kinikilig."-Freeze.

"Uggh! Shut up! Tss."iritang sigaw ko sa kanila.

"Calm down, LynLyn."sabi ni Miruh sakin.

"I can't YanYan."sabi ko naman sa kanya. Magkatabi kami ng upuan because..I don't know, basta yun na lang natira na upuan nung lumabas kami. Eh diba niyakap ko siya kanina, I didn't notice we both blushed of because what I did. Well, kahit siguro madalas namin yung ginagawa dati (yakap, ha?) ay awkward na siya ngayon cause we're both teens already.

"LynLyn and YanYan?! You mean, you're Miruh Sean?!" Napasigaw naman si ate Desty with matching tayo at hampas sa table effect pa. Grabe maka-react 'to. Kala mo may kagalit.

"Good thing you've recognized me, Destiny." Sabi ni Yan sabay dila sa kanya.

"Stop calling me that, Sean!"sigaw ni ate kay Miruh.

"Okay, OP kami."sabi ni Freeze.

Pagkatapos naming kumain, na puro sigawan, asaran, kwentuhan at patayan ng tingin, pumunta na din ako sa garden ng bahay na'to.

"Let it go~! Let it go~!"sigaw ko, more on kanta. Nagpakawala pa ako ng snow flakes na katulad nung kay Elsa. Amazing, right? Di nga lang ako makagawa ng ice castle. Wala pa sa extent ang ability ko, hehe. Teenager pa ako!

Since wala nga akong ibang tripping, pinuno ko lang ng snowflakes yung buong garden. Na-froze naman yung ibang mga halaman. Gumawa din ako ng snowman, nilagyan ko ng bato as mata tapos gumawa ako ng curve line para smiley face. :D

Kaso may dumaan namang napakalakas na hangin, natumba yung snowman ko! Huhu.

"Kainis ka, YanYan!" Oo, si Miruh yung nadaan. Kainis, pinaghirapan ko yun. Huhu

"Ha? Napano ka?"tumakbo naman siya ng mabilis papunta sa direksyon ko. Medyo malayo kasi siya pero umepekto yung powers niya. Huhu

"Sinira mo yung snowman ko!"

"Huh? Sorry! Di ko alam na gumagawa ka pala ng snowman, sinasanay ko kasi yung sarili ko. Para malaman ko kung ano yung extent ng ability ko."sabi niya.

"Sinasanay?"tumango naman siya sakin at nagsalita.

"Oo, para matest mo kung gano ka kalakas. Mukhang nakakaya ko na palang magpalipad ng medyo malayo sakin. It's a good news."then he smiled.

"Congrats! Pero pwede mo ba akong tulungan? Gusto ko rin malaman ang extent ng ability ko."

"Thanks. Sure, try mong tirahin yung apple na nasa malaking bato."

"Apple?"

"Wait."pumikit naman siya at maya-maya, may nakita akong lumulutang na apple at nilagay niya sa tuktok nung bato.

"Cool powers, YanYan."

"Start now, Lyn."I just nodded at him and closed my eyes. Focus, Katelyn. Think positive thoughts, be calm. Binuksan ko naman yung mata ko at tinignan yung apple. The apple turned into half! I did it! Yeah!

"Nahiwa ko yung apple, Yan! Nahiwa ko using ny eyes!"sigaw ko. Sumasayaw pa ako. Hehe, masaya lang.

"Great job, nene!"rinig ko namang sigaw ni Freeze. Ngek, nanunuod pala sila.

"Yes, we were watching for a long time. We actually saw how close the two of you are while yesterday, you almost want to kill each other. I do believe now in miracles."  Wow, ang haba ng sinabi niya. Pero teka, nababasa niya ko? Oh shoot, muntik ko ng makalimutan na nakakabasa pala ng isip si Leader. Andaya, walang right to privacy. Oops! Nababasa nga pala niya ang isip ko! Unti-unti ko naman siyang nilingon. Ansama ng tingin niya sakin, parang nagliliyab! Nagpeace sign naman ako sa kanya.

"Maganda yan. Magsanay na lang din tayo. Malapit na daw ang Showcase Battle sabi ni Freeze."-Leader

"Okay!"-kaming lahat. So yun nga, nagsanay kami. Grabe, ang gagaling nila. Ang gaganda tignan ng ability nila. Si kuya Ice naman, nakaupo lang. Supportive element nga pala siya. Kung nagtataka kayo, di dapat nila-'lang' ang supportive elements dahil andaming tulong ang nabibigay nito. Cool rin 'yun no!

"Nga pala boss, kulang pa tayo ng isang guild card diba? Requirements yun sa battle, pati kailangan na din nating gumawa ng sariling guild card natin."sabi ni Miruh kay Leader.

"Yup. Pahinga muna tayo, guys! Bukas ulit ang practice. This time, early in the morning na." sabi ni Freeze. 

"Kung di kayo gigising pag-gigisingin kayo, it's either I'll burn you to ashes or Freeze will freeze you to death. Understand?" Sabi naman ni Leader. Woah, katakot. Nag-okay naman kami lahat.

****