The Four Elements

Element 35

/Desty/

Napatingin sa gawi ko si Kae kaya nagthumbs-up ako sa kanya. Kahit naman hindi niya sabihin, alam kong medyo kinakabahan siya. Syempre, sister's instinct.

Ngumiti lang siya sakin saka ibinalik ang atensyon sa mga barbel at sinimulan itong buhatin. Hindi pa niya naaangat ay bigla nalang niyang nabitawan ito. Anong problema nun?

"Electric current?"indirect na tanong niya. Ano daw kamo sabi niya? Electric current?

"Napansin mo pala, I asked Freeze before we leave to put somw electricty on each one's barbel. Try to endure the pain, most of the element users in Dark District have a dark lightning element which is powerful since kadiliman ito. Wala pa sa kalahati ang sakit na mararamdaman pag-ikaw mismo ang matamaan."pagke-kwento ni Greya. Oh, ganun pala yun? Edi dapat pala magtraining din ako para mas maendure ko yung pain?

"I know what you're thinking, may ibang training si Greya para sa'tin."sabi ni Ice na nasa tabi ko lang. Tinanguan ko lang siya at tinignan ang kapatid kong nakatitig lang sa barbel at tila may malalim na iniisip. If only I have a mind reading element, I could read my sister's mind.

Nabigla ako ng kinuha ni Kae yung barbel gamit ang kanang kamay niya na hindi man lang nahihirapan. Paano niya nagawa 'yun? Maski 'yung kambal nagulat. Sino ba kasing hindi magugulat kung babae-ng mas bata pa sayo ang makakayang gawin 'yon? Baka nga nasaktan ang ego nung kambal pero wala naman silang magagawa. They can't change the fact that my sister is more stronger than them because she is already trained before we went to this trip.

I saw Hunter let out a sigh and looked at the barbel. Dahan-dahan naman niyang hinawakan iyon at itinaas. Nakita kong nanginginig pa ang kamay, siguro dahil sa takot na di niya kayanin.

He motioned his hand at agad na napalibutan ng water particles ang bandang pulso niya kaya nakaya niyang itaas-baba ito. Si Xyper naman, he looks so hopeless. Akala niya siguro na hindi niya kaya ang nagagawa nila Kae at Hunter.

Lalapit na sana ako sa kanya para mag-advice at pagaanin ang loob niya ng maunahan ako ni Greya. May ibinulong siyang kung ano kay Xyper na naging dahilan upang dali-daling itaas ni Xyper ang barbel. Naging maayos nga kasi sa sudden outburst niya. Itinaas baba naman niya ito at mukhang nakakaya na niya. But the bracelet's weight is pulling them down kaya mga twenty minutes lang siguro ang nakaya nilang tatlo na nakaganun.

Sabi ni Greya na umalis daw muna ako dito. Tumango naman ako at isinama ko si Ice na tahimik lang, na normal lang naman sa kanya.

Hindi nakaligtas sa akin ang narinig kong malakas na kalabog at sigaw ni Kae at kahit nung kambal.

Akmang babalik ulit ako sa basement pero pinigilan ako ni Ice. Bumuntong-hininga nalang ako .

/Ice/

I really want to go back at the mansion and talk with Snow to confirm is she's really my twin sister.

I've been living for twenty years without knowing that I have another half, an another part. Twenty years of not seeing her, of not seeing us. It hurts for her part cause she knows she's our sister but we don't knew she was. It seems so unfair cause while we're living our life with our parents, she was took to another place just to prevent an accident.

It's painful for you that you know that an accident might start, in yourself.

"Ice?" I came back to my senses when she waved her hand in front of me while calling my name. My destiny, Desty.

"Okay ka lang ba? May problema ka ba? Ba't ka natigilan kanina?" she asked me a lot of questions. I shook my head and raised my thumb to confirm her that I'm okay.

"S-Sabi mo, eh." then she continued walking. After that, I haven't heard a word anymore from her. I sighed and held her arm to face me.

"Are you mad?" I asked. She immediately shook her head.

"Bakit naman ako magagalit sayo?" she answered with another question. I sighed her held her hand tightly.

"I didn't ask if were you mad at me, I just asked if are you mad. I'm sorry, Destiny." Her eyes widened then she was about to say a word when she became speechless. The longest sentence I ever told her is actually new, for her.

I felt some heat on my cheeks so I just wrapped my arm on her shoulder and as if I was controlling her, she started walking again.

Cute.

/Desty/

Ano bang problema ni Ice? Waah! First time ang mahabang sentence na 'yun! He even said sorry! At inakbayan niya ako! Takte, hindi na ako normal! Nag-init bigla ang pisngi ko at kinilig ako. Ano bang kakilig-kilig sa sinabi niya? Diba nga dapat mainis ako? Pero kasi naman, ampupu naman 'tong si Ice, oh!

Paasa.

Hindi pa naman kami, walang namamagitan samin. Hindi niya ako nililigawan, hindi rin kami magkarelasyon. Eh kinikilig ako, pinapakilig niya ako. Kasabay nun ay umaasa ako edi ang ending, nganga? Leche. Naunahan pa kami nila Miruh at Kae, kita mo yung mga batang 'yon, ang lalandot! Hindi pa sila pero nagliligawan. Paano naman ako?! Asan ang hustisya don?! Kainis.

Inalis naman niya yung pagkapulupot ng braso niya sa balikat ko. Kita mo 'to, pinaasa na naman ako. Kainersh! Argh!

Nabigla naman ako nung hinawakan niya ang kamay ko. Napaangat tuloy ang ulo ko para matignan siya (kasi matangkad siya) pero nakangiti lang siya. Mas lalong namula ang pagmumukha ko nang inintertwine pa niya ang mga daliri namin.

Kinikilig ako!

Hindi 'to tama, wala naman kaming relasyon, eh. Habang tumatagal, umaasa ako. Pinapaasa niya ako. Sabi ng utak ko na dapat humiwalay ako at tanggalin ko ang mga daliri niya sa mga daliri ko. Kaso sabi ng puso ko na hayaan nalang daw hanggang andyan pa. Tanga-tanga din 'tong puso ko, eh. Leche, kainis! Dapat ang misyon na patumbahin ang Dark District ang problemahin ko at hindi ito! Kainis!

Nasa labas na kami ng bigla siyang tumikhim. Napalingon tuloy ulit ako sa kanya at biglang nagtama ang tingin namin. Umiwas nalang ako dahil naiilang ako.

"C-Can..." Ha? A-Ano raw? L-Lata? Can daw, eh. Paano napasok ang lata sa usapan namin? Baka gusto niyang makipagtraining gamit ang lata?

"Can I-I..." Can I? T-Teka, ayokong mag-assume pero.. Ah! Ewan ko! Ewan ko!

Napalunok naman ako bago nagsalita. "Ano 'y-yun?"

"Destiny Samantha Ferrer..." malambing na tawag niya sa akin na siyang nagpalabas ng malalanding hormones ko sa katawan.

"Can I court you?" sambit niya. Natanga naman ako saglit.

Can.I.Court.You.

In Tagalog, pwede ba kitang ligawan?

Teka nga, totoo ba 'to? Hindi ba ako nananaginip? Hindi ako makapaniwala!

"A-Ano kamo?" nauutal kong tanong.

"Sabi ko ang ganda mo at kung pwede ba kitang ligawan?" Then he showed me his handsome smirk but his cheeks are red.

He's blushing? At pati ata ako nagblush din!

'Ayan naaaa! Sabi mo diba na naiinggit ka kila Miruh at Kae? Wag mo nang sayangin ang pagkakataon! Yieeee.' Ano yun? Malanding konsensya! Magtigil!

Liligawan daw niya talaga ako? Waaah!

****

A/N: Paulit-ulit lang, Desty? Di maka-get over, eh! Hahaha! Sorry for the delayed update. Namental-block kasi ako, eh. Wala akong maisip na scene, buti nalang dumaan itong idea na 'to kanina lang.

I'll be inactive starting next week cause magsisimula na ang klase. I'll try to update once a week.

Thanks for reading! Happy 3.64K reads, God bless us all. :)