Hoofdstuk 26
Cloe.
Vandaag is weer een normale schooldag. Ik heb tegen Rick gezegd dat ik mijn gezicht gewoon wilde laten zien. Ik kan het best, ik word alleen gek tijdens de volle maan. Ik moet gewoon mijn woede onder controle houden. Ik duw de deur van de school open en alles voelt normaal. Als ik naar alle kinderen kijk, die niks weten, vraag ik me af of ik wel echt een weerwolf ben.
Ik loop naar mijn kluisje en ik wacht op Anne. Het is zonnig weer dus Rick zal niet op school komen. Roy misschien wel, omdat hij anders is als andere vampiers. Hij kan er beter tegen en als hij binnen blijft kan het geen kwaad. Ik snap daarom ook niet waarom Rick niet met me mee ging.
Iedere keer als ik op mijn telefoon kijk zie ik twintig gemiste oproepen van mijn moeder die ik in de laatste tijd helemaal vergeten ben.
Wanneer ik mijn boeken heb gepakt, kijk ik nog eens goed om me heen. Anne komt aangelopen en ik begroet haar.
'Nooit gedacht dat ik dit ging zeggen Cloe maar je ziet er beter uit dan ooit.' Zegt Anne. 'Ik voel me ook veel beter.' Zeg ik en ik kijk haar met mijn ooghoek aan. 'Gaat het wel?' Zegt Anne en ik hoor haar een snuivend geluid maken. 'Wat doe je?' Vraag ik verbaast. 'Je ruikt anders. Naar wolf.' Antwoord ze en ik trek een wenkbrauw omhoog. 'Hoe weet jij dat nou?' Vraag ik.
'Ik heb er een neus voor. Ben je gebeten? Ben je veranderd in een weerwolf?' Vraagt Anne dringend. 'Waarom wil je dit allemaal weten?' Vraag ik en er volgt een korte stilte.
'Geen idee. Laat ook maar.' Zegt Anne en ik kijk haar vragend aan. Het zal wel. We lopen door de gangen en Roy komt aangelopen. Vervolgens ga ik achter Anne staan. Gillen heeft geen zin. De bel is gegaan en iedereen zit in de les behalve wij drie. We kijken elkaar allemaal voor een paar seconde vragend aan. 'Wat is er meiden? Bang?' Vraagt Roy en ik kom achter Anne vandaag. 'Ik zal niet zomaar bang zijn voor je. Ik was bang maar ik ben veranderd. Jij betekent niets.' Zeg ik en Roy z'n gezicht word woedend.
Hij komt op me afgelopen en hij pakt me bij mijn kraag vast. Ik grijp hem bij z'n schouders vast en ik gooi hem meters verder door de gang. 'Jezus Cloe! Wat was dat?!' Hoor ik Anne roepen maar ik negeer haar. Ik merk dat mijn ogen op zijn gaan lichten. Ik voel mijn klauwen uit mijn handen komen en ik voel dat ik de controle verlies. Ik spring op Roy af maar hij springt opzij en ik volg zijn beweging. Ik duw hem tegen de kluisjes aan. 'Wat ben jij!?' Roept hij en ik breng mijn weerwolf tanden dichterbij zijn oor. 'Weerwolf.' Fluister ik en ik gooi hem weer naar de andere kant van de gang.
Vervolgens wil ik op hem afspringen maar Roy springt weer opzij en hij komt met vampier snelheid op me afgelopen. Hij duwt me tegen de grond en zijn ogen lichten rood op. Zijn snijtanden komen tevoorschijn. Ik probeer me los te rukken maar het lukt niet. Dan zie ik een hand op Roy z'n schouder. Vervolgens word Roy van me afgegooid en licht meters verder. Het is Anne. Haar ogen lichten ook rood op en ze krijgt in eens klauwen. Mijn ogen worden groot van schrik. Dan brult ze keihard naar de lucht. Het is zo'n harde brul waarvan ik mijn oren moet bedekken. Zo roepen weerwolven elkaar. Ik weet het nog. Dat heb ik ooit gelezen toen ik klein was. 'Ji-jij..... Bent de Alpha.' Stamelt Roy en hij probeert op te staan. Dan worden de gangen overstroomt door weerwolven en ze trekken Roy mee. Sommige wolven buigen naar Anne. 'Wat wilt u dat we met hem doen meesteres?' Vraagt een jongen met gouden haren. 'Ik wil dat je hem opsluit in het wolven hotel. Laat hem leven. Hij is van Cloe.' Zegt Anne en de jongen loopt weg.
Anne draait zich om naar mij en ze helpt me snel overeind. 'Anne? Jij?' Vraag ik verbaast en Anne knikt. 'Sorry dat ik je niks vertelde. Ik moest het geheim houden. Rick kon het ook niet weten. Ik ben best een beruchte Alpha. Hij zou me moeten afmaken. Ik wist mijn geur te verbergen maar ik zag altijd in zijn ogen dat hij me niet vertrouwde.' Zegt Anne en ze kijkt naar beneden. 'Maar als jij de Alpha bent. En ik de beta, ben jij dan mijn baas?' Vraag ik verbaast en Anne lacht een klein beetje. 'Dat licht eraan. Sluit je je bij ons roedel aan? Ik wil dat eigenlijk nog niet vragen. Je moet er zelf over nadenken.' Zegt Anne en ze knikt. Ik voel me best slap en ik voel me alsof ik flauw moet vallen. 'Ik bel Rick voor je. Hij haalt je hier weg. Het is voorbij oké Cloe? Hij is weg.' Zegt Anne en ik knik maar de tranen rollen over mijn wangen. Anne pakt mijn telefoon uit mijn zak en ze belt Rick. Ze gaat een paar passen verderop staan en ik zak door mijn knieën. Ik hoor haar praten met Rick maar ik kan niet verstaan wat er gezegd word. Ik probeer sterk te blijven en op te staan. Anders zou dit de zoveelste keer zijn dat ik weg val en opgeef.
Ik zet mijn voeten èèn voor één weer op de grond en ik adem goed in en uit. Mijn klauwen verdwijnen en ik word rustiger. Mijn hard slaat een slag over omdat ik moeite moet doen om mezelf overeind te houden maar dit keer geef ik niet op.
Bạn đang đọc truyện trên: AzTruyen.Top