-DeepBlue-

Bugünlerde zamanın ne kadar kısa kılınabileceğini anladım..Sevdiklerine seni seviyorum demeyi değilde ben bunu seviyorum diye bağırabilmenin ne kadar anlamlı olduğunu iliklerime kadar hissettim.Hani derler ya iyi sevgili,iyi dost kara günde belli olur diye hah işte ben bu sıralar hayatımın en berbat gününü geçirirken hangi insanın benimle ağladığını,hangisinin söylememe rağmen hiçbir şeyi anımsamadığını,hangisinin acınası gözlerle bana baktığını izledim bu yüzden de satırlarım hayatımın en iğrenç gününde yanımda olan ve olmayan sevdiklerime gitsin istedim.iyi okumalar..…

-DeepBlue-

"Bu şiir kendini ve ruhunu satan kurtarılmaya çalışılan fakat bataklıkta olan birine..""Çırpındıkça battı,battıkça yokoldu""You disappear"Okursanız çok sevinirim...Belirli bir kitleye ulaştığımda kitap yazmaya başlayacağım..Şimdiden teşekkürler..…

-DeepBlue-

…

-DeepBlue-

Yazılması gereken çok şey vardı öyle değil mi?Söyleyecek,biraraya getirecek milyonlarca kelimen vardı daha..Belkide noktayla virgülü nereye koyacağını bilemeyecektin ufak bir çocuk gibi debelenip duracaktın ama inadına yazacaktın işte yazacaktın çünkü sesin çıkmayacaktı,avazın çıktığı kadar bağırsanda sesini kimse duymayacaktı.Kalabalığın ortasında çığlık atmak gibiydi seninkisi insanlar umursamazdı.O kocaman kalabalığın içinde sen sadece uzaktan parmakla gösterilen ve öldürmüşler bu kızı diyecekleri bir varlıktan ibarettin.Sende biliyordun birdaha iyileşmeyecektin,kapanmayacaktı şeffaf kalbindeki o susmuş deliklerin.Onca şeye rağmen eline geçen tek şey vardı sen o saçlarını iki yandan toplayan çocuktan çok fazlasıydın şimdi..O sessiz çığlıkların her biri dahada büyütmüştü seni..~Beni büyüten adama her şeye rağmen Teşekkür ederim.~Sayesinde şeffaf kalpleri olan kocaman kızlar yetişiyor.…